ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนผลงานนะคะ : ฝากกดถูกใจนิยายเรื่องนี้ ด้วยนะตัวเอง

รักครั้งใหม่ กับ ยัยเด็กดื้อ ep.46 ตอนจบ

ชื่อตอน : รักครั้งใหม่ กับ ยัยเด็กดื้อ ep.46 ตอนจบ

คำค้น : หวง หึงแรง เซ็กส์ เปิดซิงค์ เมียเด็ก ขี้งอน ง้อ หึง

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.4k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ค. 2563 19:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักครั้งใหม่ กับ ยัยเด็กดื้อ ep.46 ตอนจบ
แบบอักษร

“คุณสันต์ เอ่อ ผมขอคุยด้วยหน่อยครับ เชิญทางนี้” นทีเดินนำพ่อเลี้ยงสันต์ไปที่สวนหย่อมของโรงแรม 

“ผมมีเรื่องสำคัญที่ต้องคุยกับคุณ” นทีเอ่ยขึ้น 

“ครับ” สันต์นั่งลงที่เก้าอี้ในสนาม 

“อิงธารกำลังตั้งครรภ์ลูกของคุณ” นทีตัดสินใจบอกออกไป 

“อิงธารท้องลูกผมงั้นเหรอ คุณรู้เรื่องระหว่างผมกับอิง” สันต์มีสีหน้าตกใจ 

“ผมสงสัยตั้งแต่วันที่คุณกับน้าเกรสเจอกับเราที่ร้านอาหาร และตอนที่ยัยอิงเข้าโรงพยาบาลผมก็แน่ใจว่าระหว่างคุณสองคนต้องมีอะไรบางอย่าง ผมแอบสังเกตมาตลอด” 

“ผมรู้มาแต่แรกว่าอิงธารรักคุณมาก อิงยอมปล่อยให้ตัวเองท้องกับคุณเพราะเธอรักคุณ แต่น่าเสียดายวันที่เธอตั้งใจจะบอกข่าวดีกับคุณเรื่องท้อง คุณกับน้าเกรสดันบอกว่าจะแต่งงานกัน จำได้ไหมครับที่ร้านอาหารวันนั้น อิงก็เลยใช้ผมเป็นเครื่องมือหรอกคุณกับครอบครัวของเธอ” 

“หนูอันนาเป็นลูกสาวของคุณ” นทีเอ่ยบอก 

“ระหว่างผมกับอิงธารเราเป็นแค่เพื่อนกันครับ เราแต่งงานหลอกๆ เพราะอิงไม่อยากแย่งแฟนน้าตัวเอง เธอยอมเจ็บปวดคนเดียว” 

“ผมอยากให้คุณกับอิงธารปรับความเข้าใจกัน ผมไม่อยากให้อิงเจ็บปวดกับเรื่องความรัก ตอนนี้เธอก็กำลังตั้งท้องลูกของคุณอยู่ คุณควรจะมีโอกาสดูแลเธอกับลูก” 

“ขอบคุณนะครับที่บอกเรื่องนี้กับผม” สันต์รู้สึกจุกอก เขาคิดไม่ถึงว่าอิงธารจะแบกปัญหาต่างๆไว้คนเดียวมานานถึง4ปี โดยที่ไม่ยอมบอกเขาสักคำเรื่องลูก 

อิงธารรู้สึกสับสนเธอไม่กล้าเผชิญหน้ากับพ่อเลี้ยงสันต์เพราะด่าเขาไว้เยอะและแสดงออกว่าเกลียดเขาขนาดนั้น ตอนนี้หัวใจของเธอมันเรียกร้องหาแต่เขาจนเธอแทบจะเป็นบ้า 

“โอ๊ยยยทำไงดีนี่ จะง้อยังไงล่ะ”  

“คิดสิคิด อิงธาร คิด คิด คิด เธอต้องทำยังไง” อิงธารนั่งกระวนกระวายใจอยู่บนโซฟาในห้องพักของเธอ 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก (เสียงเคาะประตู) 

“เข้ามาเลยนที ฉันไม่ได้ล็อคประตู” อิงธารตะโกนออกไป 

“ฉันจะทำไงดีจะโทรหาคุณสันต์ดีไหม เขาจะโกรธฉันไหม” อิงธารรีบพูดเพราะคิดว่าเป็นนที 

“ไม่โกรธ”  

เสียงทุ้มต่ำเดินมากระซิบที่ด้านหลังบริเวณใบหูของเธอ กลิ่นกายที่อิงธารคุ้นเคยลอยมาแตะจมูกทำให้ใจเธอเต้นรัว เด็กสาวเอามือมาตบที่แก้มของตัวเองเบาๆ 

“ฝันไปแน่ๆ” อิงธารบ่นอุบอิบ 

“ไม่เจ็บเหรอ หืมม” สันต์เดินมาทรุดกายนั่งข้างๆเธอ เขาเอื้อมมือไปจับมือเธอขึ้นมาจูบและจ้องมองใบหน้าสวยของอิงธารราวกับต้องมนต์สะกด 

“คะ คะ คุณ สันต์” อิงธารถึงกับเรียกชื่อเขาตะกุกตะกัก 

“อืมม ก็ฉันนะสิ คิดว่าเป็นใครล่ะ” สันต์ยิ้มให้เธออย่างอบอุ่น 

“คือ อิง...เอ่อ....อิงขอโทษเรื่อง.......” 

“ไม่ต้องขอโทษ ฉันไม่เคยโกรธเธออิงธาร ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษเธอกับลูก ฉันเป็นสามีที่แย่พ่อที่แย่มาก ปล่อยให้เธอต้องเลี้ยงลูกของเราเพียงลำพัง ฉันสัญญาจะชดเชยดูแลเธอกับลูกในท้องคนนี้เป็นอย่างดีอิงธาร” 

“คุณรู้เรื่องลูกแล้วเหรอคะ” อิงธารตกใจ 

“อืมม นทีเล่าให้ฉันฟังหมดแล้ว ฉันขอโทษนะอิงธาร ต่อไปนี้ฉันจะดูแลเธอกับลูกให้ดีที่สุด เราจะเริ่มต้นกันใหม่นะ” 

“ค่ะ” อิงธารพูดอะไรไม่ออก เธอรู้สึกตื้นตันใจที่พ่อเลี้ยงสันต์ไม่โกรธอะไรเธอขนาดเธอทำกับเขาเจ็บแสบด่าทอเขาสารพัดไหนจะแสดงท่าทางรังเกียจเข้าใจเขาผิดอีก 

สันต์อุ้มอิงธารไปที่เตียงนอน ทั้งสองนอนปรับความเข้าใจกันฝ่ามือแกร่งของเขาลูบที่ท้องของอิงธารอย่างแผ่วเบาทะนุถนอม 

“ฉันรักเธอนะอิงธาร รักตั้งแต่แรกเห็น เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ฉันรักไม่มีใครมาแทนที่เธอได้ ฉันรู้ตัวว่าชีวิตฉันขาดเธอไม่ได้” 

“อิงก็รักคุณค่ะ” 

“เรื่องของเราเอาไงต่อดีค่ะ” อิงธารแหงนหน้าจ้องมองพ่อเลี้ยงสันต์ 

“วันมะรื่น ฉันนัดนายทะเบียนให้เขาเข้ามาจัดการเรื่องจดทะเบียนสมรสของเรา” 

“ฉันจะให้ผู้ใหญ่ไปสู่ขอเธอกับคุณอรชร เราจะจัดงานแต่งเล็กๆกันที่ไร่ ตามที่เธอต้องการ” 

“ขอบคุณนะคะ” อิงธารยื่นหน้าไปหอมแก้มสันต์ 

“ถ้าเธออยากได้อะไรขอเพียงเอ่ยปากบอกฉัน ฉันจะหามาให้เธอทุกอย่างอิงธาร” 

“คุณจะตามใจอิงมากเกินไปแล้วนะ เดี๋ยวอิงก็เสียนิสัยกันพอดี” 

“ตามใจที่ไหนกัน ฉันแค่อยากให้เธอมีความสุขต่างหากล่ะ” 

สันต์ก้มจูบที่ปากของเธออย่างดูดดื่ม มือของเขาลูบวนแถวสะโพกผายของเธอไล่ต่ำลงมาจนถึงชายประโปรงชุดนอนที่ร่นไปอยู่บริเวณต้นขา นิ้งชี้ล้วงเข้าไปเกี่ยวจีสติงตัวจิ๋วของเธอ 

“ไม่ได้นะคะ อิงท้องอยู่ เดี๋ยวจะกระทบกระเทือนลูกของเรา” อิงธารรีบบอก 

“อ่าห์ ...ฉันลืมตัว ขอโทษที อยู่ใกล้เธอทีไรมันอดใจไม่ไหวทุกทีเลย” 

“อดทนหน่อยนะคะ รออิงคลอดลูกก่อน อิงจะทำให้คุณมีความสุขที่สุด” 

“ได้จ๊ะที่รัก ขอหอมมัดจำไว้ก่อนนะ” สันต์ยื่นจมูกไปหอมแก้มอิงธารฟอดใหญ่ 

 

หลังจากจัดงานแต่งงานและเคลียร์ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย สันต์และอิงธารมารับหนูอันนาที่โรงเรียนประจำด้วยกัน และพาหนูอันนาขึ้นไปเที่ยวที่ไร่ของเขา เพราะทั้งคู่ตั้งใจจะมาใช้ชีวิตอยู่ที่ไร่นี้ 

“หนูชอบที่นี่ไหมคะลูก” อิงธารนั่งลงถามลูกสาว 

“ชอบค่ะ ที่นี่สวยจัง อันนาอยากขี่ม้า ลุงสันต์ให้อันนาขี่ม้าได้ไหมคะ” อันนาหันไปอ้อนเจ้าของไร่ที่เธอเรียกเขาว่าลุง 

“อืมม ถ้าหนูอันนาเรียกฉันว่าพ่อ ฉันจะพาหนูไปขี่ม้าดีไหม” สันต์ยิ้มอ่อนโยนนั่งลงข้างๆเด็กน้อยเขาเอามือลูบศรีษะของหนูอันนาด้วยความเอ็นดู 

“แต่อันนามีแดดดี้แล้วนะคะ” อันนาขมวดคิ้วหันหน้าไปทางอิงธารผู้เป็นแม่ 

“หม่ามี้ขา หนูขอเรียกลุงสันต์ว่าพ่อได้ไหมคะ” อันนาเอ่ยถาม 

“ได้สิคะลูก ลุงสันต์เป็นพ่อของหนูนะคะอันนา” อิงธารยิ้มให้ลูกสาว ก่อนจะหันไปสบตากับพ่อเลี้ยงสันต์ 

“พ่อสันต์ อันนาอยากขี่ม้า พ่อสันต์พาอันนาไปขี่ม้าด้วยนะคะ” อันนาเอื้อมมือไปเกาะแขนพ่อเลี้ยงสันต์เป็นการอ้อน 

“ได้สิ วันนี้พ่อจะพาหนูไปขี่เจ้าวายุก่อนดีไหม เดี๋ยวคราวหน้าพ่อจะซื้อลูกม้าตัวเล็กๆไว้ให้หนูขี่เล่น จะได้ไม่อันตรายตกลงไหมลูก” สันต์อุ้มเด็กสาวเดินไปหาเจ้าวายุม้าตัวโปรดของเขา 

“แล้วหม่ามี้ไม่ไปขี่ด้วยกันเหรอคะ” อันนาหันมาถามอิงธาร 

“ตอนนี้หม่ามี้ขี่กับเราสองคนไม่ได้ มันอันตราย” สันต์อมยิ้มเอ่ยบอก 

“อันตรายยังไงเหรอคะพ่อสันต์”  

“ก็หม่ามี้มีน้องตัวเล็กอยู่ในท้องอีกคนไงจ๊ะ เดี๋ยวน้องของอันนาจะเป็นอันตราย” อิงธารเอ่ยบอกลูกสาวพร้อมกับเอามือลูบที่ท้อง 

“ว้าวว เย้ๆ เย้ ดีใจจังเลยอันนาจะมีน้องแล้ว เย้ๆ” อันนาดีใจอย่างเห็นได้ชัด อิงธารเดินมาหาพ่อเลี้ยงสันต์และลูกสาว เขาเอื้อมมือไปโอบกอดภรรยาเด็กอย่างมีความสุข  

“ถ้างั้นเราไปขี่ม้ากันสองคนก็ได้ค่ะพ่อสันต์ อันนาอยากขี่ม้าแล้ว" 

“ดูสิอิง ลูกของเรานิสัยเหมือนเธอไม่มีผิด ชอบขี่ม้า เก่ง ฉลาด เหมือนแม่ ฉันเลือกคนไม่ผิดจริงๆเลย” สันต์หันไปยิ้มให้ภรรยาและจูบที่หน้าผากของเธอ 

ในที่สุดเขาก็สามารถคว้าหัวใจของเธอมาครอบครองได้สำเร็จ พ่อเลี้ยงสันต์รู้สึกมีความสุขกับครอบครัวของเขา โดยเฉพาะภรรยาเด็กขี้อ้อน มันทำให้เขากระชุ่มกระชวยกลับมาเป็นหนุ่มอีกครั้ง เขาจะรักษาความรักครั้งนี้ไว้ให้ดีที่สุด เขาจะไม่ยอมเสียเธอไปแม้แต่นาทีเดียว 

"ขอบคุณนะอิงธารที่เธอยอมมายืนอยู่ข้างๆฉันในวันนี้" 

"ค่ะ" 

พ่อเลี้ยงสันต์อุ้มอันนาขึ้นมานั่งบนไหล่ของเขา และก้มจูบที่หน้าผากของอิงธารภรรยาสาวของเขาอย่างมีความสุข 

------------------จบบริบูรณ์----------------------- 

ปล. ไรท์ขอกำลังใจ ช่วยกดถูกใจนิยายเรื่องนี้ ด้วยนะคะ 

ขอคนละ 1 คอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะ 

ติชมผลงานไรท์ได้เลยนะคะ ไรท์จะได้ปรับปรุงและพัฒนาผลงาน 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว