ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ::7::

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 66

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 มิ.ย. 2563 12:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
::7::
แบบอักษร

6:00น.

 

ร่างบางที่ตอนนี้นอนฟุบอยู่บนโต๊ะทำงานของตน ตั้งแต่กลับบ้านมาเมื่อคืนร่างบางอาบน้ำและมานั่งทำงานจนเกือบเช้า เธอพึ่งหลับไปได้20นาทีเอง

ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นแต่ว่าร่างบางนั้นไม่มีท่าทีจะตื่นเลยแม้แต่น้อย ประตูได้ถูกเปิดออกโดยร่างหนาของซีตัส

เขาเห็นร่างบางฟุบอยู่บนโต๊ะทำงานก็ได้รีบวิ่งเข้าไปดูว่าน้องสาวของเขาเป็นอะไรทำไมถึงมาฟุบอยู่บนโต๊ะทำงานได้ ร่างหนาจับไหล่ร่างบางเบาๆก่อนเขย่าตัวเพื่อปลุกให้ตื่น ร่างบางที่รู้สึกถึงแรงเขย่าก็ได้ลืมตาขค้นมาช้าๆก่อนมองหน้าพี่ชายของตน

"ไปอาบน้ำ แล้วลงมากินข้าว"ซีตัสเอ่ยบอกน้องของตนพร้อมกับลูบหัวอย่างเอ็นดู

 

 

 

 

สักพักร่างบางก็เดินลงพร้อมกับกระเป๋าเป้สีดำเพราะวันนี้เป็นวันเปิดเรียนแต่ก็ทำให้คนในห้องอาหารตกใจเพราะเธอใส่ชุดสูทของคณะบริหารก็ยังสวยสง่าเรียกได้ว่าสวยจนไม่มีใครเทียบเท่าทำให้ผู้เป็นพี่ชายนั้นหวงน้องอยู่แล้วยิ่งหวงเพิ่มไปอีก แต่ก็ยังมีอีกหนึ่งคนที่เขามองร่างบางตั้งแต่เดินลงมาด้วยสายตาที่ว่าถ้าเธอไปมหาลัยคนจะมองเธอเยอะขนาดไหนจะมีใครมายุ่งกับเธอมั้ยแต่ก็ต้องหยุดความคิดเพราะร่างบางนั้นเดินมานั่งฝั่งตรงข้ามของเขาทำให้ตอนนี้ทั้งสองหันหน้าชนกันยิ่งทำให้ร่างหนาอย่างลุคใจเต้นระรัวอีกครั้ง

ชามข้าวต้มกุ้งได้ถูกยกมาเสิร์ฟให้กับคนบนโต๊ะอาหารทั้ง6คนเป็นที่เรียบร้อย

"ยัยน้องจะขับรถไปเองใช่มั้ย"ซีตัสเอ่ยขึ้น

"อืม ตอนเย็นซีไม่กลับนะ"

"จะนอนที่คอนโดเหรอ"ซีอัสเอ่ยพูดบ้าง

"ป้าว ตอนเย็นต้องไปดูงานก่อสร้างที่กำลังมีปัญหาอ่ะ"ร่างบางเอ่ยบอกทำให้ผู้เป็นพี่อย่างซีตัสนึกขึ้นได้ว่าเขาก็ต้องไปกับน้องด้วย

"กุลืมไปเลย มึงเก็บกระเป๋ายัง"ซีตัสอุทานขึ้น พร้อมกับถามร่างบาง

"เก็บแล้ว"ร่างบางเอ่ยตอบเพราะเธอเก็บกระเป๋าตั้งแต่สองวันที่แล้ว

"กุไปเก็บก่อน ฝากเอาขึ้นรถมึงนะ"ร่างหนาของซีตัสพูดจบก็รีบลุกขึ้นไปบนห้องทันทีเพราะเขาทานข้าวต้มหมดแล้ว

"แล้วจะกลับวันไหน"

"ยังไม่รู้เหมือนกัน ขอตัวนะ" ร่างบางตอบ พร้อมเอ่ยขอตัวไปเรียน

 

 

ซีวิลtalk

ตอนนี้ฉันอยู่มหาลัยแล้ว กำลังจะจอดรถหน้าคณะขอหาที่จอดรถก่อนนะ อ่ะเจอละใกล้กับตึกที่ฉันเรียนพอดีเลย

ฉันกำลังจะเปิดประตูรถแต่ก็มีคนมาเปิดให้ฉันแล้ว หน้าคุ้นแหะ ฉันยกคิ้วข้างขวาขึ้นก่อนจะถามเขา

"รู้จักกันเหรอ"ฉันถามเขา ถ้าไม่รู้จักกันก็คงเป็นไอ้บ้าที่ไหนสักที่หลุดออกมาแหละ

"เห้ออออ วันนั้นก็บอกไปแล้วว่าชื่อลุคและฉันก็จะจีบเธอไงยัยเตี้ย"เห้ ไอ้บ้านี้ฉันไม่ได้เตี้ย

"นี่! ฉันไม่ได้เตี้ยนะ"นายนี่ชื่อไรนะลืมแล้วอ่ะ

"แล้วก็หลบออกไปด้วย"ฉันพูดขึ้นก็นายนี่นะสิยืนจับประตูรถของฉันไว้ ฉันลงไม่ได้อ่ะ-^-

"ไม่ เอาโทรศัพท์เธอมาก่อนแล้วฉันจะปล่อย" ห๊า ทำไมฉันต้องทำ

"ทำไมฉันต้องให้นาย" เกิดมาฉันพึ่งจะเคยเจอ

"ไม่ให้ก็ได้นะ ฉันยืนแบบนี้ได้ทั้งวัน"น่าหมั่นไส้ที่สุด แต่ทำไมฉันต้องยื่นโทรศัพท์ให้ด้วยเนี่ย

"เด็กดี"นายนั่นพูดพร้อมเอามือมาลูบหัวฉัน แต่ทำไมฉันไม่ปัดออกละ แล้วทำไมหน้าฉันร้อนๆเนี่ยจะเป็นไข้เหรอ

"เขินเหรอ หืม"นายนี่มันก้มหน้าลงมาอยู่ระดับเดี่ยวกับฉันแต่ทำไมใจฉันมันเต้นเร็วจังเลยละ หรือฉันจะป่วยจริง

"เขินบ้าอะไรละ โทรศัพท์ฉันละ"ฉันพูดพร้อมแบมือออกไปแต่ว่าไอ้บ้านี่มันจับมือของฉันก่อนจะลากฉัน ย้ำว่าลากนะ เดินไปทางคณะวิศวะเหรอแต่ฉันมีเรียน

"นี่ปล่อยนะ ฉันต้องไปเรียน"ฉันพูดพร้อมแกะมือนายนี่ออกแต่ยิ่งแกะยิ่งแน่นอ่ะ-^-

"เธอมีเรียน10โมงตอนนี้พึ่งจะ8โมง" เออว่ะลืมไปเลย

"รู้ได้ไง"

"ไม่ต้องถามหรอกน่า"นายนั่นพูดก่อนจะหยุดเดินแล้วมองหาโต๊ะนั่ง เดินมาถึงคณะวิศวะจนได้แถมเขายังมีรับน้องกันด้วยนะ

 

-ถึงพี่จะเป็นพี่ว๊ากแต่พี่จะพูดดีๆกับพวกเรา โอเคมั้ยครับ" อ่านั้นเสียงไอ้ตัสพึ่งรู้นะเนี่ยว่ามันเป็นพี่ว๊ากด้วย

-ครับ- ไม่มีผู้หญิงเลยแหะ

-เห้ย!! พวกมึงนั้นน้องซีวิล!-มีคนรู้จักฉันด้วยเหรอฉันพึ่งมาเองนะ

-สวยกว่าในรูปอีก-ผช1

-แต่ทำไมมากับพี่ลุคได้ว่ะ-ผช2

-หรือว่าเขาเป็นแฟนกัน-ผช1

-จับมือกันด้วยว่ะ-ผช3

"เห้ย!! ไอ้ลุคมึงปล่อยมือจากยัยน้องเลยนะ"ไอ้ซีตัสตะโกนมาทางพวกฉัน คือตอนนี้ฉันอยู่แถวๆเก้าอี้แล้วเฮียมันอยู่กลางสนามอ่ะซึ่งมันตะโกนมาแบบนี้คนแถวนี้หันมามองทางฉันหมดเลยอ่ะ

"ทำไมกุต้องปล่อย"อีตานี่ก็ตะโกนกับไปแถมจับมือฉันแน่นกว่าเดิมอีกนะ

"นั้นน้องกุ"เฮียตะโกนตอบ

"แต่ยัยนี่ว่าที่แฟนกุ!!" ฟะ ฟะ แฟนเหรอตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าฉันทำหน้ายังไงแต่พอได้ยินคำว่าแฟนใจฉันเต้นรัวเลย อยู่กับไอ้บ้านี่ฉันจะเป็นโรคหัวใจมั้ยเนี่ย

"หึ"ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่ทำเสียงในลำคอก็เจอหน้าเขาที่มองฉันอยู่แล้วพอมองแบบนี้ ไอ้บ้านี่มันก็หล่อดีแหะถึงจะสู้คุณปู่ตอนวัยรุ่นไม่ได้ก็เถอะ

"มองแบบนี้เดี๋ยวก็อุ้มกลับบ้านหรอก"ไอ้บ้า

"ใครจะให้อุ้มย่ะ เดินเองก็ได้มั้ย"เชี่ย ฉันพูดอะไรออกไปแต่หน้าไอ้บ้านี่มันกับแดงซะงั้น ไม่สบายเหรอ

"ไม่สบายเหรอหน้าแดงอ่ะ"ฉันถามหน้าเขามันเเดงจริงๆนะยิ่งเขาเป็นคนผิวขาวมันเห็นได้ชัดเลยละ

"ปะ ป้าว"

"แล้วทำไมหน้าแดง"ฉันเอียงคอนิดๆแล้วถาม เอะแล้วฉันจะเอียงคอทำไม

-น่ารัก!!!-เสียงจากกลางสนามดังขึ้นจนฉันต้องหันไปมอง

-พวกมึงอย่ามองน้องกุ!!!-เฮียตะโกนใส่พวกนั้น ก็พวกรุ่นน้องกับรุ่นพี่นั้นแหละ

"น้องมึงน่ารักว่ะ-

-โว้ยย อิจฉาพี่ลุด!!!-

 

"อย่าไปทำแบบนี้ใส่ใครน่ะ"ไอ้บ้านี่พูดขึ้นพร้อมถอดเสื้อคณะออกแล้วเอามาคุมหัวฉันไว้แถมยังกอดคอฉันอีก

"พวกมึงหันไปทางอื่น ห้ามมองยัยนี่นะเว้ย!!"อีตาบ้านี่ตะโกนขึ้น แต่ทำไมฉันต้องหน้าร้อนขนาดนี้ด้วยเนี่ย! ไอ้ใจบ้านี่ก็เต้นจนจะออกมาอยู่แล้ว!

"นี่ ไอ้บ้า"ฉันเรียกเขาแต่ก็ยังก้มหน้าอยู่

"เธอเรียกฉันว่าไอ้บ้าเหรอ"ฉันพยักหน้า

"นายช่วยออกไปห่างๆฉันได้มั้ย"คือจะไม่ไหวเเล้วอ่ะ ใจมันเต้นแรงเกินไปแล้วนะ

"ทำไม"

"ไม่รู้เหมือนกัน แต่ฉันจะไม่ไหวแล้ว"ฉันพูดขึ้นแล้วเอามือมาพัดหน้า

"ร้อนเหรอ"เออสิ

"อืม นายไม่ร้อนรึไง"ฉันถาม ตอนนี้ฉันกับเขามานั่งที่โต๊ะไม้ข้างสนามแล้วแหละแต่เขาก็ยังมานั่งกอดคอฉันไว้อยู่

"ไม่หนิ เธอไม่สบายรึเปล่า" ฉันว่าฉันต้องไปตรวจร่างกายแล้วแหละ

"มีอาการยังไงนอกจากร้อนอีกมั้ย"เป็นหมอไง ถึงถาม

"มะ...."

"กุจะเอาเลือดหัวมึงออกวันนี้เนี่ยแหละ ไอ้สัสลุค"ไอ้ซีตัสมันพูดขึ้นก่อนฉันจะอ้าปากพูดด้วยซ้ำ ว่าแต่มาตอนไหน

"เห้ย มึงจะทำร้ายน้องเขยตัวเองไม่ได้น่ะเว้ย"เมื่อไรจะ10โมง เบื่ออีพวกนี้แล้ว

"มึงได้ไลน์น้องยังเหอะ"ไอ้เรย์พูด

"ระดับกุ ได้มาหมดละ"เอาโทรศัพท์ฉันไปเพราะแบบนี้สินะไอ้เวรลุค

"เวรจริงๆ"ฉันพูดพร้อมส่ายหน้าไปมา

"อ่ะคืน"มันยื่นโทรศัพท์ให้ฉัน

 

"ซีสุดที่รักจร้าาาาา"เสียงไอ้ไนท์ดังมาแต่ไกลเลย

"ใครที่รักมึง"ฉันไม่ได้พูดแต่เป็นไอ้บ้าข้างฉันมันพูด

"อะไรของมึงครับไอ้คุณพี่ลุค"ไอ้ไนท์พูดพร้อมมองมาที่ไหล่ของฉัน เหอะจะไม่มองได้ไงเผลอแป๊ปเดียวก็ถึงเนื้อถึงตัวกันตลอด

"ซี"ฉันละเกลียดน้ำเสียงแบบนี้ของไอ้ฟรังจริงๆเลยนะ น้ำเสียงเหมือนพ่อที่กำลังข่มอารมณ์โมโหไว้อ่ะมันน่ากลัวจริงๆนะ

"ปะ ปล่อยได้แล้ว"ฉันพูดแล้วมองหน้าไอ้ซีตัสขอความช่วยเหลือ

"น้องกุมีเรียน ปล่อยน้องกุไปเรียนด้วย" ไอ้ตัสพูดจบเขาก็ปล่อยฉันทันที แต่ฉันนี่สิรีบลุกแล้วเดินไปหาไอ้ฟรังทันที รู้เลยว่ามันโมโหแน่ๆมันเป็นพวกที่แบบไม่พูดแต่แสดงด้วยสีหน้าและแววตามากกว่าและตอนนี้มันโกรธฉันสุดๆอ่ะ ถ้าจะรอให้มันหายเองคงไม่มีวันหรอก มีครั้งนึงมันโกรธฉันที่ไม่ยอมกินข้าวเกือบ4วันแหนะรู้มั้ยมันโกรธฉันเกือบเดือนกว่าจะง้อได้ยากมาก

"อย่าโกรธดิ"ฉันบีบเสียงที่พูดให้เล็กที่สุดแล้วส่งสายตาอ้อนๆให้มันเชื่อสิว่ามันต้องหายโกรธ

"ก่อนมาง้อกุมึงควรถอดเสื้อมันออกก่อนนะ"เสื้อ?อ่อ เสื้อคณะของอีตานั้นลืมไปเลยว่าใส่อยู่ ฉันถอดออกก่อนเดินไปวางไว้บนโต๊ะแล้วเดินกลับมาหาไอ้ฟรัง

"ถอดแล้ว หายโกรธนะ"ฉันพูดพร้อมเอานิ้วไปจิ้มที่แก้มไอ้ฟรัง

"ไม่ แต่จะไปเรียนด้วย" เอะ ที่พูดคือจะไปเฝ้าเหรอ

"อ้าวแล้วไม่เรียนไง"ไอ้ไนท์พูด

"มึงก็จดเลคเชอร์ให้กุด้วยละกัน"ไอ้ฟรังพูดจบก็กอดคอฉันเดินออกมาทันที ถ้าคนไม่รู้ว่าฉันกับมันเป็นเพื่อนกันนะคงคิดว่ามันเป็นแฟนฉันแน่ๆ

 

"มึงรู้มั้ยว่าไอ้ลุคมันชอบมึง" รู้ดิก็เขาพึ่งบอก

"อืม เขาพึ่งบอกว่าจะจีบกุด้วยอ่ะ"ฉันบอกมันถ้าให้รู้เองมีหวังมันไปบอกปู่ฉันแน่นอน ปู่ฉันกับมันนะสนิทกันยิ่งกว่าเฮียๆอีก

"อืม ระวังตัวไว้หน่อยก็ดีพี่มันมีแฟนคลับเยอะกุกลัวแฟนคลับมันไม่ชอบมึงเนี่ย"หมายถึงไรอ่ะแต่ฉันไม่ถามหรอก ฉันก็พยักหน้าเหมือนเดิมนั้นแหละ

"มึงทำไมมีแต่คนมองเราว่ะ"ฉันเงยหน้าขึ้นไปถามมัน

"เขาก็คงจะคิดว่าผู้ชายที่เดินมากับคุณหนูซีวิลหล่อสุดๆอ่ะ"จร้า ไม่หลงตัวเองเลย ฉันไม่ได้ตอบแต่มองบน

"คุณหนูซีวิลรอก่อนค่าาาา!!" นั้นชื่อฉัน ฉันกับฟรังหันไปมองคนที่เรียกชื่อ น่าจะรุ่นพี่มั้ง

"เห้อ นึกว่าจะไม่ทัน"พี่แกพูดหอบๆ

"หึบ พี่ชื่อเบนนะ"อ่าบอกทำไม

"น้องๆจะเงียบแบบนี้ไม่ได้นะคะ" แหงละฉันกับไอ้ ฟรังไม่มีใครพูดตอบอะไรพี่แกเลยนิ ส่วนไอ้ฟรังมันก็เขี่ยผมฉันเล่นอยู่เนี่ยแหละ

"พี่เนี่ยเป็นแอดมินเพจมหาลัยเรา พี่อยากสัมภาษณ์น้องซีวิลกับเพื่อนอีกสองคนนะคะ ได้มั้ย"พี่แกพูดจบก็ฉีกยิ้มเลยละ ฉันมองหน้าไอ้ฟรังส่วนไอ้ฟรังก็มองหน้าฉันเอาเป็นว่า ฉันกับไอ้ฟรังคุยภาษาตากันก็แล้วกันเนอะ หุหุ

"อ่อ ครับแต่ผมกับซีวิลคงให้สัมภาษณ์ไม่ได้นะครับ"พี่แกหน้าเหวอเลยอ่ะ

"ทำไมเหรอคะ ขอเหตุผลได้มั้ย"เข้าใจถาม

"หึ พวกนักข่าวชื่อดังยังไม่เคยได้สัมภาษณ์พวกผมแล้วพี่เป็นใครถึงจะมาสัมภาษณ์พวกผมได้" ฉันไม่พูดอะไรหรอก ปล่อยเป็นหน้าที่ไอ้ฟรังจัดการขอเช็คงานก่อนละกันนะ

"พี่ก็แค่จะถามว่ามีแฟนยังสเปคแบบไหนทำไมถึงมาเรียนที่นี้ แค่นี้เองไม่ได้เหรอ"

"ไม่ได้ครับ นั้นเรื่องส่วนตัว"

"นี่ ตอบแค่นี้เองนะ"

"ก็ไม่ได้ไงครับ"

"น้องซีวิลละ ให้พี่สัมภาษณ์ได้มั้ย อะอ้าวหายไปไหนอ่ะ"ร่างหนาของฟรังถึงกับหันหน้าไปมองหาคนตัวเล็กที่ยืนข้างๆเขาอยู่ก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้กับไร้วีแววของคนตัวเล็ก

"หายไปไหนอีกว่ะเนี่ย"ฟรังพูดอย่างไม่สบอารมณ์

"หึสมน้ำหน้า"เบนสาวจากคณะสารสนเทศและเป็นแอดเพจมหาลัยพูดขึ้น

"นี่ เธอ!"ฟรังที่หัวเสียอยู่แล้วกับหัวเสียเพิ่มขึ้นไปอีก

"ทำไมย่ะ"ทีเมื่อกี้ยังพูดครับอยู่เลย ดูตอนนี้สิ

"เสียเวลากับยัยป้าแบบเธอจริงๆเลย"ฟรังพูดจบก็เดินออกไปทันที ทิ้งให้รุ่นพี่ที่ยืนทำหน้าอึ้งๆอยู่แบบนั้น

"ใครป้าแกย่ะ!!"

 

ร่างบางที่เดินออกมาจากวงสนทนาตอนนี้นั่งอยู่ในห้องเรียนเป็นที่เรียบร้อยวิชานี้เรียน4ชั่วโมงแต่เรียนจบวิชานี้เมื่อไรเธอต้องไปรับพี่ชายที่คณะก่อนไปขึ้นเครื่อง

ระหว่างเรียนนักศึกษาคนอื่นได้แต่ซุบซิบกับกลุ่มเพื่อนของตัวเองก่อนจะพูดถึงเรื่องคนตัวเล็ก

-กลุ่มซุบซิบ1-

-สวยกว่าในรูปอีกว่ะ-ผญ1

-จริงมึง กุนึกว่ามีดารามาเรียนอยู่ในห้องด้วย-ผญ2

-เมื่อเช้ากุเดินผ่านคณะวิศวะเห็นนางอยู่กับกลุ่มพี่ลุคด้วยแหละ-ผญ3

-ก็ไม่เห็นแปลกนิ พี่ชายนางก็อยู่กลุ่มเดียวกัน-ผญ1

-แปลกสิ ก็พี่ลุคอ่ะกอดคอนางด้วยนะแถมเดินจับมือกันด้วย"ผญ3

-แต่เขาก็เหมาะสมกันดีนิ-ผญ2

-นั้นสิ ผู้หญิงอะไรทั้งสวยทั้งเก่ง ผู้ชายก็หล่อฉลาดอีกด้วย ถ้ามีลูกด้วยกันนะคงเป็นเทพบุตรมาเกิดอ่ะ-ผญ1

-แต่พวกมึงคิดว่านางจะรอดจากอีกลุ่มนั้นได้ป่ะ-ผญ3

-กลุ่มไหน-ผญ2

-เอ้า ก็กลุ่มแฟนคลับตัวร้ายของพี่ลุคไงที่ไปตามตบตามแกล้งคนที่เข้าใกล้พี่ลุคอ่ะ-ผญ1

-กุว่ารอด-ผญ3

-ทำไม-ผญ1กับ2

-ก็นางมีคนตามตลอดอ่ะ ดูหน้าห้องสิ-ผญ3

-ใครว่ะมึงโครตหล่อ-ผญ2

-ฟรังคณะวิศวะ-ผญ3

-อ่อ ใช่คนที่เขาลือกันว่าเป็นพวกโรคส่วนตัวสูงๆคนนั้นป่ะ-ผญ1

-ใช่ๆคนนั้นแหละแต่ว่านะนางจะตัวติดกับคุณหนูซีวิลตลอดเลยละ-ผญ3

-มึงนี่ก็รู้เยอะเนาะ-ผญ2

-ก็เออสิ มีกลุ่มจิ้นคู่นี้กันด้วยนะมึงซีฟรังอ่ะกุอยู่ในกลุ่มด้วย-ผญ3

 

 

คนตัวเล็กที่นั่งข้างหน้าได้ยินชัดทุกคำแต่กับไม่ได้สนใจเรื่องเธอกับเพื่อนหนุ่มเลยสักนิดแต่ไปสะกิดตรงที่ว่ามีลูกกับเขางั้นเหรอ เขาที่ว่าก็ไม่ใช่ใครที่ไหนก็ลุคนั้นแหละ

 

 

 

ความคิดเห็น