24 [に じゅうよん]
-
เที่ยงวันนั้น
-
เนเนะอื่อ..
-
เนเนะกี่โมงแล้วนะ..
-
??เที่ยงแล้ว
-
เนเนะอื่อ...เที่ยงแล้วหรอ
-
เนเนะขอนอนอีกหน่อยแล้วกัน
-
??ได้สิ
-
เนเนะ...
-
เนเนะ(ด..เดี๋ยวนะ..)
-
เนเนะ(ฉันอยู่บ้านคนเดียวไม่ใช่หรอ)
-
เนเนะ(ย..อย่าบอกนะว่า...ขโมย!!)
-
เนเนะ(เดี๋ยวสิ ขโมยที่ไหนจะมาคุยกับเรากัน)
-
เนเนะ(หรือว่า..)
-
??นี่...เนเนะ
-
พรึบ!!
-
เนเนะรีบสะดุ้งตัวขึ้นจากที่นอน
-
เนเนะสะ...สะ...สะ
-
สึคาสะหื้ม? :)
-
เนเนะสึคาสะคุง!!
-
เนเนะเข้ามาในห้องฉันได้ไง!!
-
สึคาสะใจเย็นๆสิเนเนะ
-
สึคาสะผมเป็นสิ่งลี้ลับนะ
-
สึคาสะแค่ลอยเข้ามามันไม่ได้ยากอะไรหรอก
-
เนเนะต..แต่นี่มันห้องฉันนะ
-
เนเนะเข้ามาในห้องสาวน้อยโดยที่ไม่ขออนุญาตแบบนี้
-
เนเนะมันเสียมารยาทนะ สึคาสะคุง
-
เนเนะลงไปรอข้างล่างเดี๋ยวนี้เลย!
-
เนเนะพูดด้วยความโกรธเล็กน้อย
-
สึคาสะไม่เห็นต้องโกรธกันเลยนี่นา
-
สึคาสะค้าบๆ ไปก็ได้
-
สึคาสะทำท่าจะลอยออกไปทางข้างนอกแต่...
-
เนเนะไปทางประตูดีๆสิยะ!
-
สึคาสะก็ได้...
-
ว่าแล้วสึคาก็เดินไปเปิดประตูห้องแล้วลงไปรอข้างล่าง
-
เนเนะเห้ออ พูดดีๆก็รู้เรื่องนี่นา
-
เนเนะไปอาบน้ำดีกว่า
-
เนเนะเดินเข้าห้องน้ำไปพร้อมผ้าขนหนูของเธอ
-
.
-
.
-
.
-
เวลาผ่านไปพอสมควรหลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเนเนะก็ลงไปหาคนที่มารออยู่
-
เนเนะทำอะไรอยู่หรอ สึคาสึคุง
-
หญิงสาวพูดกับคนที่เดินไปเดินมาทั่วบ้านของเธอ
-
เนเนะ(ฉันบอกให้มารอข้างล่างแต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะลงมาเดินสำรวจแบบนี้)
-
สึคาสะนี่เนเนะเหงาไหม?
-
เนเนะก่อนหน้านี้ก็บอกไปแล้วไม่ใช่หรอว่าฉันชินแล้ว
-
สึคาสะชินแล้วก็ไม่ได้แปลว่าไม่เหงาไม่ใช่หรอ..
-
เนเนะ...
-
เนเนะอืม...
-
สึคาสะเห็นไหม เหงาจริงๆด้วย
-
สึคาสะให้ผมมาอยู่เป็นเพื่อนทุกวันไหม
-
เนเนะม...ไม่เป็นไรหรอก
-
สึคาสะไม่ต้องเกรงใจผมหรอก
-
เนเนะแค่ฉันมีพวกนายแบบนี้ทุกวันก็ดีมากพอแล้วจริงๆ
-
เนเนะเพราะฉะนั้นเชื่อฉันสิ
-
เนเนะฉันไม่เป็นอะไรหรอก
-
สึคาสะเห้อ...
-
สึคาสะผมหิวแล้ว ทำอะไรให้กินหน่อยสิ
-
เนเนะอ..เอ๋ สึคาสะคุงเป็นวิญญาณนะ
-
เนเนะกินอะได้ด้วยหรอ
-
สึคาสะได้สิ..
-
เนเนะอืมมม...แล้วอยากกินอะไรละ
-
สึคาสะนั่นสินะ
-
สึคาสะขอเป็น..โดนัทแล้วกัน
-
เนเนะโดนัทหรอ??
-
สึคาสะอื้ม ผมว่าจะเอาไปฝากอามาเนะด้วย ฝากทำเผื่อด้วยนะ
-
เนเนะได้สิ เดี๋ยวฉันทำเผื่อมิสึบะด้วยเลยแล้วกัน
-
สึคาสะเจ้าวิญญาณเร่ร่อนนั่นไม่เห็นจำเป็นเลย
-
สึคาสะแค่ผมกับอามาเนะก็พอแล้ว
-
เนเนะไม่ได้นะสึคาสะคุง
-
เนเนะมิสึบะก็เป็นเพื่อนพวกเราเหมือนกัน
-
สึคาสะตามใจเนเนะแล้วกัน
-
สึคาสะให้ผมช่วยทำนะๆ
-
เนเนะเอ๋..ไม่เป็นไรหรอกแแค่นี้เองฉันทำคนเดียวก็ไหว
-
สึคาสะก็ผมจะช่วยยย
-
.
-
.
-
สุดท้ายก็จบที่สึคามาช่วย(ป่วน)เนเนะ
-
เนเนะเอาละ เสร็จแล้ว
-
เนเนะพูดหลังจากผูกโบว์ให้ถุงโดนัททั้งสองถุงเรียบร้อยแล้ว
-
เนเนะอันนี้ของฮานาโกะคุง ส่วนอันนี้ของมิสึบะคุงนะ
-
เนเนะชี้ถุงทั้งสองถุงที่มีโบว์สีไม่เหมือนกัน
-
สึคาสะแล้วของผมละ?
-
เนเนะนี่ไง มากินพร้อมกันนะ
-
เนเนะชี้ไปที่โดนัทที่ถูกจัดวางอยู่ในจาน
-
สึคาสะนั่นสินะ กินกับเนเนะต้องอร่อยกว่าอยู่แล้ว
-
สึคาสะว่าพลางหยิบถุงโดนัททั้งสองใส่เข้าไปในเสื้อ
-
.
-
.
-
ในขณะที่กิน
-
เนเนะนี่...สึคาสะคุง
-
สึคาสะหื้ม?...มีอะไรหรอ
-
เนเนะสึคาสะไว้ใจฉันไหม?
-
สึคาสะก็ไว้ใจนะ ทำไมหรอ
-
เนเนะฉันก็ไว้ใจสึคาสะคุงนะ
-
เนเนะคือว่า...
-
เนเนะสึคาสะมีความลับอะไรจะบอกฉันหรือเปล่า
-
สึคาสะ...
-
เนเนะข..ขอโทษที่อยู่ๆก็พูดออกมานะ
-
เนเนะเพียงแต่หลังๆมานี่ฉันมาคิดว่าฉันเองก็ไม่ค่อยรู้จักอะไรสึคาคุงเลย
-
เนเนะมีแต่สึคาสะคุงที่รู้เรื่องของฉันมากขึ้นเรื่อยๆ
-
เนเนะฉันก็เลยคิดว่า...
-
ปัง!!!
-
เสียงตบโต๊ะของสึคาสะดังขึ้น ดังมากจนเนเนะต้องสะดุ้ง
-
เนเนะ...
-
สึคาสะผมบอกแล้วไม่ใช่หรอว่าคนที่รู้เรื่องของผมไปมากๆจะเป็นอันตราย!!!
-
สึคาสะทำไมเนเนะไม่ฟังผมบ้าง!!!
-
เนเนะข..ขอโทษ
-
สึคาสะผมกลับก่อนนะ!!
-
เนเนะด..เดี๋ยวสิ
-
ยังไม่ทันได้พูดต่อ สึคาสะก็หายไปต่อหน้าต่อตาของเนเนะ
-
เนเนะไปแล้วหรอ..
-
เนเนะไม่เห็นต้องโกรธขนาดนั้นเลย
-
เนเนะ(นี่ฉันผิดมากขนาดนั้นเลยหรอ?)
-
เนเนะ(ฉันก็แค่...)
-
เนเนะ(อยากรู้เรื่องของสึคาสะคุงบ้างแค่นั้นเอง...)
-
.
-
.
-
.
-
.
-
W R I T E Rเพิ่มสกิลความอยากรู้อยากเห็นให้เนเนะ5555
-
W R I T E RTo be continue...♥
คลิกบริเวณนี้เพื่ออ่าน
หรือสัญลักษณ์ด้านขวาเพื่ออ่านต่อเนื่อง


กรุณาเข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นปักหมุด
ความคิดเห็นทั้งหมด ()