ผมก็แค่อยากออกมาข้างนอกเพื่อฟื้นความทรงจำบ้าง

ผมชื่อมิสึบะ

ของแบบนั้นผมจำไม่ได้หรอกนะ

จำไม่ได้ก็จำไม่ได้สิ ยัยหัวไชเท้า

ค้าบๆ รุ่นพี่หัวไชเท้า

นี่ๆ ลืมผมไปแล้วหรอ...

เห๋ มิสึบะอีกแล้ว

เนเนะสนใจแค่ผมก็พอแท้ๆ

จับมิสึบะกินเลยดีไหม

...

ล้อเล่นหน่าา

แต่ที่ให้สนใจแค่ผมนี่เรื่องจริงนะ :)

ค้าบๆ

เมื่อครึ่งปีที่แล้วละมั้ง ที่เจอครั้งแรก

ใช่ไหมมิสึบะ

ค..ครับ!

ผมเจอเจ้านี่เกือบโดนปีศาจกิน

ตอนนั้นผมอารมณ์ไม่ดีเท่าไหร่เลยฆ่าปีศาจตัวนั้นไป

ตอนแรกก็กะจะฆ่ามิสึบะอยู่หรอกแต่...

(ซากุระมาห้ามไว้พอดี)

(ใครจะพูดได้ละ)

ไม่มีอะไรหรอก

แค่ผมอารมณ์ดีแล้ว เลยเก็บมิสึบะมาเลี้ยง

เดี๋ยวสิ!!

ใช้คำว่าเก็บผมมาเลี้ยงหรอ

แต่มิสึบะเป็นวิญญาณที่จำเรื่องก่อนที่ตัวเองตายไม่ได้เลย

ยังดีที่จำชื่อตัวเองได้

ผมก็เลยรับเลี้ยงไว้ตั้งแต่วันนั้แหละ

เดี๋ยวสิ!! อย่าพูดเหมือนผมเป็นหมาเป็นแมวสิ

ผมน่ะ ลำบากมากเลยนะ อยู่กับสึคาสะคุงก็โดนข่มเหงมาโดยตลอด

ทั้งที่ผมอ่อนแอและน่าสงสารแท้ๆ

จะดีหรอ รุ่นพี่ไชเท้า

ใช่ไหมละ ขอบคุณครับรุ่นพี่ไชเท้า

เนเนะนี่ชอบหาเรื่องให้ตัวเองลำบากจังน้าาา...

ทั้งๆที่ถ้าปล่อยไปก็ไม่ต้องเดือดร้อนแท้ๆ

อ...โอ้ย..

ค...ครับ รุ่นพี่..

(น..น่ารัก)

ไม่เป็นไรครับ..แค่นี้สบายมาก

รุ่นพี่บอกหมอนี่ชื่ออะไรนะครับ?

นาย!!ไม่ใช่ฮานาโกะหรอ??!!

ก็ไม่ใช่ไง ฉันไปบอกนายตอนไหนว่าชื่อฮานาโกะ

รุ่นพี่!! รู้จะเจ้าฮานาโกะด้วยหรอ

มีธุระอะไรกับฉันหรอ

แกสินะฮานาโกะ ตายสะเถอะ

ร..รุ่นพี่

เนเนะ!!

เห้อ...

ว่าแต่เจ้าหนุ่มมีอะไรกับฉันละ

เนเนะจัง ทำอะไรอยู่จะเข้าเรียนแล้วนะ

แล้วนี่ใครละจ๊ะ? แผลเต็มตัวเลย

ได้สิจ๊ะ ว่าแต่เนเนะไม่สบายตรงไหนหรอ

ค...ครับ

นี่ เนเนะทำแผลให้ผมบ้างสิ

จริงด้วย นี่ๆอามาเนะ

หักแขนฉันที หรือขาก็ได้

นั้น...มิสึบะ

หยิกฉันให้เป็นแผลที

ยิ่งกว่านั้นผมก็ทำให้ได้นะ สึคาสะคุง

มิสึบะหรอ??!!

...

นายคือมิสึบะสินะ ฉันโคว์ไง

เกิดอะไรขึ้นกับนาย เพื่อนเป็นห่วงนายมากเลยรู้ไหม

...

ตอบฉันมาสิ มิสึบะ