ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

ตอนที่ 1 เกิดใหม่

       “เซียวโหรว คราวนี้เธอรู้แล้วใช่ไหมว่าเธอไม่มีวันชนะ” หญิงสาวหน้าตาสะสวยแต่งตัวทันสมัยเหยียดสายตาด้วยท่าทางหยิ่งยโส มองลงไปยังร่างหญิงสาวผู้ดูเหมือนลูกเป็ดขี้เหร่ที่นอนอยู่บนพื้น ขณะวิญญาณเธอค่อยๆ หลุดลอย ดวงตาหญิงสาวผู้ยโสโอหังเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามขณะกล่าวออกมา “เธออาจเป็นเซียวจิ้นหนิงตัวจริง แล้วไงล่ะ พ่อแม่เธอต้องการได้ฉันเป็นลูกสาว พี่เฉิงอวี่คู่หมั้นเธอดูแลฉันมาตั้งแต่เด็กๆ และอยากหมั้นกับฉัน เธอก็แค่ลูกเป็ดขี้เหร่ที่ตระกูลเซียวทอดทิ้ง!” 

        “ไปลงนรกซะถอะเซียวโหรว!” ใบหน้าหญิงสาวโหดเหี้ยม ขณะกดเท้าลงบนคอหญิงสาวอีกคน พร้อมกับกัดฟันตะโกนใส่ “แกตายไป ก็จะไม่มีใครมาคุกคามสถานะฉันได้แล้ว!” 

        เซียวจิ้นหนิงรีบดึงเท้าออก คุกเข่าลง ใช้มือเช็ดรอยเท้าที่คอเซียวโหรว พร้อมกับร้องตะโกน “เร็วๆ ค่ะ! โหรวโหรวอยู่ทางนี้ ท่าทางบาดเจ็บสาหัส! ใครก็ได้ช่วยที!” 

        ... 

ขณะสายลมเอื่อยพัดผ่านหอผู้ป่วยอันว่างเปล่า ผ้าม่านสีขาวสะบัดไปมา ในห้องพักผู้ป่วยกว้างขวางมีเพียงเตียงสีขาว ซึ่งมีหญิงสาวหน้าซีดเผือดคนหนึ่งนอนอยู่เงียบๆ ดูไร้ชีวิตชีวาราวกับคนตาย 

ทันใดนั้นหญิงสาวก็ลืมตาขึ้น มองไปรอบๆ อย่างรวดเร็วแล้วลุกขึ้นนั่ง ขณะมองไปยังประตูห้องที่ปิดอยู่ เธอก็แย้มรอยยิ้มอันร้ายกาจออกมา 

เธอเดินเท้าเปล่าไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังทิวทัศน์ของโรงพยาบาล ภายนอกมีสนามหญ้าสีเขียวกว้างใหญ่ ข้างๆ มีทะเลสาบ และแน่นอน มีหมอหลายคนในชุดกาวน์สีขาว 

เธอเกลียดหมอมาโดยตลอด 

ทันใดนั้น ชุดรหัสคำก็ปรากฏขึ้นในใจเธอ... 

รหัสคำโดยระบบ: 

[ตัวตน: เซียวโหรว 

อายุ: 23  ปี 

บุคลิกภาพ: ขี้ขลาด 

ชะตาลิขิต: อาภัพ 

ภารกิจแรก: ปรับตัวให้เข้ากับตัวตนใหม่] 

เมื่อได้อ่านข้อความหญิงสาวก็ไม่สามารถรักษาท่าทีสงบนิ่งได้อีกต่อไป เธอสบถออกมา “บ้าที่สุด! ศูนย์ศูนย์แปด พูดออกมาได้ว่าฉันจะสนุกกับงานนี้! ว่าแต่นี่มันภารกิจอะไรกัน ปรับตัวให้เข้ากับตัวตนใหม่งั้นเหรอ ไม่ใช่แค่ให้ฉันไปจัดการกับคนตระกูลเซียว แล้วค่อยกลับไปแก้แค้นใช่ไหม” 

เธอกำลังใช้ชีวิตอย่างไร้กังวลและมีความสุข ในฐานะเจ้าหญิงแห่งเอ็มไพร์กรุป แต่มีคนบางกลุ่มสังหารเธอ เพื่อแย่งเอาความร่ำรวยและอำนาจไปจากเธอ แต่แล้วทันใดนั้นหลังจากสิ้นลมหายใจ เธอก็กลายมาเป็นเซียวโหรว และในขณะที่เธอนอนหลับจู่ๆ ระบบซึ่งเรียกตัวเองว่า ‘008’ ก็โผล่เข้ามาในความฝัน อ้างว่าสามารถช่วยเธอแก้แค้น และแย่งทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยเป็นของเธอกลับคืนมาได้ เธอจึงตกลงร่วมมือกับระบบ 

ท้ายที่สุดเธอก็นึกออกถึงการภารกิจโง่ๆ ของระบบในช่วงสองวันที่ผ่านมา ที่ให้เธอทำเป็นนอนหลับโดยไม่มีอาหารหรือน้ำตกถึงท้องแม้แต่นิดเดียว และให้เธอจินตนาการว่า ต่อจากนี้เธอจะมีชีวิตยอดเยี่ยมเพียงไรภายใต้ความช่วยเหลือของระบบ ว่าแต่นี่มันอะไรกัน ปรับตัวให้เข้ากับตัวตนใหม่อย่างนั้นหรือ กลายมาเป็นเซียวโหรวนี่น่ะนะ? เธอคือถังซีผู้มีชื่อเสียง! พระเจ้า...สิ่งสุดท้ายที่เธออยากทำคือการทำตัวเป็นคนอ่อนแอ! 

ถังซีมองลงไปโดยไม่ตั้งใจ เมื่อเห็นสีผิวตัวเองเธอก็สะดุ้งทันที พร้อมกับอุทาน “พระเจ้าช่วย นี่มันนรกอะไรกัน!” 

ทันทีที่เธอกล่าวจบ สัญญาณเตือนของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้งในสมอง 

[โฮสต์ได้รับผิว ‘คอร์เน็ตโต’ กดเลือก ถ้าต้องการแบบนี้] 

ถังซียิ้มนิดๆ ในใจ ‘คอร์เน็ตโต’ เหรอ เธอกดเลือกพร้อมกับคิดว่า ‘วู้ ฉันชอบไอศกรีม!’ 

ดวงตาถังซีสดใสขึ้น เมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงของร่างใหม่ของเธอ และเอ่ยออกมา “ดีนี่ ได้ผลด้วย!” 

เธอมองตามด้วยรอยยิ้มพึงพอใจขณะกล่าวว่า “ศูนย์ศูนย์แปด นี่ดูเป็นไงบ้าง เราไปบ้านตระกูลถังกันเถอะ ไปจัดการกับพวกคนที่ฆ่าฉันก่อนเป็นอันดับแรก แล้วฉันจะใช้เวลาหลังจากนั้นปรับตัวให้เข้ากับตัวตนใหม่นี้ ตกลงไหม” 

ระบบส่งเสียงบี๊บมาอีกครั้ง... 

ม่านแสงสว่างปรากฏขึ้นต่อสายตาถังซี แสดงข้อมูลต่างๆ ของเธอ 

[โฮสต์ : ถังซี 

คะแนนประสบการณ์ : 4.01/800 

คะแนนการต่อสู้ : 0/100 

คะแนนกายภาพ : 3/100 

คะแนนหน้าตา : 1/100 

คะแนนรูปร่าง : 1/100 

คะแนนเสน่ห์ : 0.01/100 

คะแนนการแก้แค้น : 0/100 

คะแนนความร่ำรวย : 0/100 

คะแนนการสั่งสอน : 0/100 

ตามรายงานการทดสอบอย่างครอบคลุม โฮสต์ถังซีไร้ความสามารถในการแก้แค้น กรุณายอมรับภารกิจ ทำภารกิจให้สำเร็จ และสะสมคะแนนประสบการณ์ทุกข้อให้สูงขึ้น] 

[ยอมรับภารกิจแรก : ปรับตัวให้เข้ากับตัวตนของเซียวโหรว และสะสมคะแนนประสบการณ์ทุกข้อให้สูงขึ้น] 

ถังซีกด ‘ยอมรับ’ แล้วบ่นออกมาอีก “คะแนนทุกอย่างเกือบจะเป็นศูนย์อยู่แล้วนะ แล้วการมาเป็นยายเซียวโหรวนี่จะดีตรงไหนเหรอ” 

เมื่อมองลงไปที่ร่างของเธอ ถังซีต้องถอนหายใจ คะแนนหน้าตาได้หนึ่ง ต้องมาจากส่วนของผิว ‘คอร์เน็ตโต’ ที่เธอเพิ่งกดเลือกไปแน่ๆ... และสำหรับหนึ่งคะแนนของรูปร่าง... ถังซีเบ้ปาก เมื่อมองเรือนร่างไม่เอาไหนของเซียวโหรว ความเพรียวบางของเธอจะต้องเป็นสาเหตุที่ระบบให้รูปร่างเธอหนึ่งคะแนนแน่ๆ ไม่ใช่สิ เธอไม่ได้ผอมเพรียว แต่เธอผอมแห้งเลยล่ะ! หน้าอกแทบจะแบนเป็นไม้กระดานอยู่แล้ว! 

ถังซียกมือกุมศีรษะและตะโกนอย่างบ้าคลั่ง "ได้โปรด ไม่!” 

ต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนกัน เธอถึงจะได้กลับไปเป็นถังซี สาวเจ้าเสน่ห์อีกครั้ง 

... 

เดือนต่อมา ถังซีใช้ชีวิตอย่างสบายใจไร้กังวลในโรงพยาบาล เธอคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมของโรงพยาบาลมากขึ้น ทุกวันเธอจะออกไปเดินเล่นในโรงพยาบาล เริ่มแรกเธอพยายามทำตัวคุ้นเคยกับผู้ป่วยรายอื่นๆ จากนั้นก็เป็นเพื่อนกับพวกพยาบาล และท้ายที่สุดแม้แต่คุณหมอทั้งหลายก็กลายมาเป็นเพื่อนเธอ 

ถังซีถอนหายใจ ขณะนั่งอยู่บนสนามหญ้ากว้างใหญ่นอกอาคารโรงพยาบาลอย่างเบื่อหน่าย โรงพยาบาลแห่งนี้เป็นโรงพยาบาลเอกชนระดับสูงในเมือง A แม้สมาชิกตระกูลเซียวจะไม่ต้องการยอมรับเธอในฐานะลูกสาว แต่ก็ปฏิบัติต่อเธออย่างดี อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่ได้เอาตัวเธอไปโยนทิ้งไว้ข้างถนน แต่พามาเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำแห่งนี้ 

“โหรวโหรว กำลังรับแสงแดดอยู่เหรอ” คนไข้หญิงท่าทางภูมิฐานคนหนึ่งนั่งอยู่บนรถเข็น และกำลังเคลื่อนเข้ามาหาถังซีช้าๆ พร้อมกับทักทายเธอด้วยรอยยิ้ม 

ถังซียิ้มหวานให้นางขณะตอบว่า “ใช่ค่ะ คุณป้าเฉียว คุณป้าก็ออกมารับแสงแดดเหมือนกันเหรอคะ” 

“ใช่จ้ะ ป้าอยากไปเดินเล่นริมทะเลสาบ แต่ก็ไกลเกินไป คนรับใช้ของป้ากลับบ้านไปเอาเสื้อผ้ามาให้ป้า ป้าก็เลยไปไม่ได้” 

ถังซีลุกขึ้นจากสนามหญ้าแล้วบอกว่า “ให้หนูพาคุณป้าไปนะคะ หนูไม่มีอะไรทำ แล้วก็อยากได้อากาศบริสุทธิ์จากริมทะเลสาบเหมือนกันค่ะ” 

“ดีสิ ขอบใจนะจ๊ะ” ป้าเฉียวกล่าวอย่างยินดี 

“ไม่เป็นไรค่ะ” ถังซีเข็นรถป้าเฉียวออกไป เดินไปทางทะเลสาบ 

ทันใดนั้นนางพยาบาลคนหนึ่งก็วิ่งมาหา และตะโกนมาจากข้างหลัง “โหรวโหรวๆ ครอบครัวของคุณมาเยี่ยมคุณค่ะ เร็วเข้า รีบกลับไปที่ห้องพักคนไข้!” 

ถังซีมองป้าเฉียวด้วยสีหน้าแสดงความเสียใจเล็กน้อย “ป้าเฉียวคะ ดูเหมือนวันนี้เราจะไปทะเลสาบไม่ได้แล้วล่ะค่ะ” 

ป้าเฉียวยิ้มให้เธอ แต่ทว่าสัมผัสของความเหงาแวบขึ้นมาในดวงตานาง ขณะบอกเธอว่า “เป็นข่าวดีนะจ๊ะ ครอบครัวของผู้ป่วยโรงพยาบาลนี้มักจะมีงานยุ่ง เป็นเรื่องดีที่ครอบครัวหนูหาเวลามาเยี่ยมหนูได้” 

เมื่อถึงตอนนี้พยาบาลอีกคนก็ตามเข้ามา ใบหน้าเธอยิ้มแย้มด้วยความดีใจ “คุณป้าเฉียวคะ! ลูกชายคุณป้ามาเยี่ยมค่ะ!” 

ดวงตาเหงาเศร้าของป้าเฉียวสดใสขึ้นทันที นางมองไปรอบๆ และในที่สุดก็หยุดอยู่ที่ชายหนุ่มคนหนึ่ง ซึ่งกำลังเดินมาหานาง 

ถังซีมองตามสายตาป้าเฉียว แล้วก็ได้พบชายหนุ่มคนหนึ่งที่สง่างามจนต้องตะลึงจ้อง เขาสูงประมาณร้อยแปดสิบหรือร้อยเก้าสิบเซนติเมตร รูปร่างงดงามสมส่วนอย่างที่สุด ใบหน้าดูราวกับชิ้นงานศิลปะที่ได้รับการสลักเสลาอย่างประณีตโดยพระเจ้า  

เฉียวเหลียง นานมากแล้วสินะ 

 

 

 

 

 

 

 

โปรเจกต์ "หอหมื่นอักษร" เป็นโปรเจกต์ที่ซื้อลิขสิทธิ์นิยายออนไลน์มาอย่างถูกต้อง  

เผยแพร่อย่างเป็นทางการโดย OokbeeU และ China Literature 

 

เจ้าของลิขสิทธิ์ต้นฉบับ China Literature 

 

 

จากใจเก๋อเก๋อ 

 

นิยายทุกเรื่องที่อยู่ในโปรเจกต์หอหมื่นอักษรเราเป็นนิยายที่เก๋อเก๋อพยายามพิถีพิถันคัดเลือกมาอย่างเต็มความสามารถโดยผ่านการเรียบเรียงและกลั่นกรองด้วยความตั้งใจของเหล่านักแปล เพื่อให้นายท่านได้รับความเพลิดเพลินอย่างถึงที่สุด 

เก๋อเก๋อหวังเป็นอย่างยิ่งว่านิยายของเราจะเติมเต็มความปรารถนาของนายท่านทุกๆ คนได้อย่างพึงพอใจ และเชื่อมั่นว่านายท่านจะสนับสนุนนิยายของเราอย่างถูกลิขสิทธิ์ เพื่อเป็นกำลังใจในการคัดสรรนิยายเรื่องอื่นๆ ของเราต่อไปในอนาคต 

ถ้าหากนายท่านพบเห็นนิยายของหอหมื่นอักษรถูกนำไปเผยแพร่อย่างผิดลิขสิทธิ์ที่ใด สามารถเข้ามาแจ้งกับเราได้ในทุกช่องทางการติดต่อ 

 

ท้ายที่สุดนี้เก๋อเก๋อขอขอบพระคุณแรงสนับสนุนของนายท่านทุกคนจากนี้และต่อไปในอนาคตด้วยเจ้าค่ะ 

 

เก๋อเก๋อ แห่งหอหมื่นอักษร 

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น