ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เจอสวะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 822

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ค. 2563 19:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เจอสวะ
แบบอักษร

ตอนนี้เขากำลังนั่งหลับตาอยู่กับพวกสาวๆที่ด้านหน้ารถ

 

"อ่าวๆ~....ไม่ดีเลยนะครับเนี่ย พาคนนอกที่ไม่รู้ว่าเป็นอันตรายหรือเปล่ามาด้วยแบบนี้" จูซอกบีพูดพลางมองเขาอย่างเหยียดหยาม

 

"ชะ...ใช่ๆ" พวกนักเรียนที่ตามมาก็พากันเห็นด้วย นกเว้นจองกุกและมุกยองที่นั่งเงียบๆ

 

"เพราะงั้นนะครับ ผมเลยคิดว่าพวกเราควรจะมีผู้นำในกลุ่มนี้.....ว่ายังไงครับ" จูซอกบีแสยะยิ้มอย่างน่ารังเกียจ ทั้งยังมองพวกมินอาอย่างหื่นกระหาย

 

"ใช่แล้วๆ" นักเรียน 4ใน6 ต่างก็เห็นด้วยกับจูซอกบี

 

ตึก....

 

ทุกเสียงเงียบลงทันทีที่เขาลุกขึ้นยืน

 

ตึก.....ตึก.......ตึก

 

"อะไรหรอครับ" เขาเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของจูซอกบี

 

ผั้วะ!

 

"....ชั้นไม่ได้สั่งให้พวกแกพล่าม การที่พวกแกยังไม่ตายอย่าคิดว่าเพราะชั้นใจดี พวกแกมันไม่มีค่าให้ฆ่าทิ้งเลยด้วยซ้ำ......คุกเข่าซะ..." ตึงง! อ้ากกกก!!!

 

ร่างของนักเรียนที่เห็นด้วยและจูซอกบีล้มลงคุกเข่าอย่างรุนแรง สร้างความเจ็บปวดให้แก่พวกมันไม่น้อย

 

"นั่นคือระดับสายตาของพวกแกที่สมควรใช้มองชั้นคนนี้" เมื่อพวกมันเงยหน้าขึ้นมาก็ต้องสบเข้ากับดวงตาสีแดงเลือดที่มองไปที่พวกมันอย่างเฉยชา

 

"อยู่แบบนั้นไปซะ จนกว่าชั้นจะถึงที่หมาย พวกแกจะต้องคุกเข่าอยู่แบบนั้น" ว่าแล้วเขาก็เดินกลับไปหาสาวๆ

 

กรอดดด!

 

จูซอกบีได้แต่กัดฟันกำหมัดแน่น ตลอดมามันเคยแต่กดขี่คนอื่น นึกไม่ถึงว่ามันจะต้องมาโดนเด็กรุ่นลูกลูบคม

 

"ว้ายย!! นี่!?" ร่างของมินอาถูกนูระดึงเข้ามาให้นั่งตักอย่างงงๆ

 

"เงียบซะ" เขานั่งหลับตาสูดกลิ่นกายสาวของมินอาพลางใช้ความคิดไปด้วย

 

'จะลงก่อนจะถึงแมนชั่นดีมั้ยนะ ให้ยัยพวกนี้ได้ฝึกฆ่าพวกซอมบี้ด้วยน่าจะดี......เอาแบบนั้นแล้วกัน'

 

-------

 

"ยองฮีจอดรถ"

 

"เอ้ะ!?" เอี๊ยดดดด!!

 

แม้จะยังงงๆแต่ยองฮีก็จอดรถตามที่เขาบอก เพราะยังไงๆพวกเธอก็เลือกที่จะตามเขามาแล้ว หากไม่ทำตามคงไม่วายถูกเขาทิ้งให้ตาย

 

หารู้ไม่ว่าเขาไม่มีวันทำแบบนั้น เพราะมันจะเป็นการสูญเสียบุคลากรมากความสามารถไปเปล่าๆ

 

"เราจะลงตรงนี้ รีบตามมาได้แล้ว" ไม่ว่าเปล่า เขาเดินลงรถไปท่ามกลางความสงสัยของสาวๆ

 

"เอาไงล่ะ รุ่นพี่" มินอาถามซอนมี

 

"ก็มีแต่ต้องตามเขาไปล่ะนะ....ยังไงๆเาก็เลือกที่จะตามเขามาแล้วก็คงต้องทำตาม" ซอนมีว่าพลางเดินตามเขาไป

 

"ก็....คงต้องเป็นแบบนั้น.." มินอาเดินตามไปอีกคน ตามด้วยซายะและยองฮี

 

เหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ในสายตาพวกจูซอกบี จองกุกและมุกยอง พวกนั้นอยากจะห้ามใจแทบขาดแต่กลับไม่สามารถพูดได้สักคำ

 

"อ่อ....ถ้าอยากได้นักก็เอาไปเลยรถนั่นน่ะ ยกให้" ว่าแล้วเขาก็เดินห่างออกไปจากตัวรถ

 

"นี่....พวกเราจะไปไหนกันน่ะ.." เป็นมินอาที่ถามเขา เพราะหลังจากลงรถมาพวกเขาก็เดินมาเรื่อยๆ ทั้งยังไม่เจอซอมบี้เลยสักตัว

 

"ไปทำให้พวกเธอมีประโยชน์กับชั้นไงล่ะ" บรื้นนๆ

 

"วู้ววว!!" เสียงของมอเตอร์ไซค์ดังขึ้นไม่ไกลนัก พร้อมๆกับเสียงของคน

 

"เห้ยยๆ....มีสาวสวยอยู่เต็มเลยว่ะ!" ที่โผล่มาคือสก๊อยหรือที่รู้จักกันในนามพวกตลาดล่างขยะสังคม พวกมันมีกันกว่า 10 คัน คันละ 2 คน รวมๆก็ประมาณ 20 คน

 

"เขร้! หุ่นเด็ดๆทั้งนั้นเลยเว้ยย! เห้ยไอ้หนู! ไปตายไหนก็ไปซะแล้วเอาสาวๆมา!" ตัวที่ดูจะเป็นหัวหน้าหันมาตะโกนใส่เขา

 

"ฮ่าาๆๆๆๆ!! อะไรวะ กลัวหัว--" ฉั้วะ! ฉูดดด~

 

ก่อนที่มันจะได้พล่ามไปมากกว่านี้ เขาก็จัดการตัดหัวมันทิ้ง

 

"...จะพล่ามก็ให้มันน้อยๆหน่อย พวกสวะ" ฟุบบ! ฉี้สสสส!~

 

เขาหายไปจากตรงหน้าพวกมันโดยใช้ก้าวย่างเงา เคลื่อนที่ผ่านเงาของพวกมันและใช้มือตัดเส้นเลือดและหลอดลมจองพวกมันจนตาย

 

"..โหดร้าย.." ยองฮีกับซายะได้แต่ปิดตาและหันหน้าหนี

 

"อุ้บบ....แหวะ.." ส่วนมินอานั้นอ้วกแตกไปแล้วเรียบร้อย

 

"...." ซอนมีทำเพียงมองเงียบๆ เพราะในอดีตเธอก็เคยฆ่าคนเหมือนกัน แต่ไม่ได้ควักใส้ควักลูกตาแบบนี้

 

5 นาที แค่ 5 นาทีสก๊อยพวกนั้นก็ถูกฆ่าตายจนเกือบหมด เหลือพวกมันแค่ 4 คนที่ยังหวาดกลัวอยู่ หวาดกลัวปีศาจที่ทั่วทั้งร่างชโลมไปด้วยเลือด(ตรูอยากทำแบบนี้กับพวกสก๊อยว้อยย!! แม่งง! รำคาญไอ้ห่า!!)

 

"..ดูดกลืน.." วูมมม

 

พลังงานชีวิตของพวกสก๊อยกว่า 16 ชีวิตหลั่งไหลเจ้ามาในตัวเขาอย่างบ้าคลั่ง ถึงวิธีนี้มันได้ผลน้อยกว่าการดูดพลังจากคนเป็นๆก็เถอะ แต่มันเร็วกว่าที่ต้องไปไล่จับมาทีละคนสองคน

 

{เลเวลอัพ} x5

 

เสียงบอกถึงการเลเวลอัพดังขึ้นติดต่อกัน 5 ครั้ง

 

"..ทรมาณและฆ่าพวกมันซะ..."

 

".......ห้ะ!?...." ทั้งสี่สาวต่างใบ้กินกับคำสั่งของเขา จะให้พวกเธอฆ่าคนเนี่ยนะ!? ถึงพวกเธอจะฆ่าซอมบี้มาแล้ว 2-3 ตัวก็เถอะ แต่นี่คนนะ คนเป็นๆเลยนะ!

 

"มะ....ไม่ไหวหรอกจ่ะ..."

 

"ชะ...ใช่....พวกเราทำไม่ได้..."

 

"...." ซายะและซอนมีได้แต่เงียบและมองมาที่เขา

 

"เห้ออ~....ฟังนะ ถ้าพวกเธอไม่ฆ่าก็จะถูกฆ่า ในโลกที่เปลี่ยนไปนี้มันำม่มีหลักประกันสำหรับคนอ่อนแอ และคนพวกนี้ ถ้าเกิดพวกเธอไม่มีชั้นล่ะก็ พวกเธอโดนจับไปข่มขืนแน่ๆ คิดดูสิว่าพวกมันจะทำอะไรพวกเธอบ้าง....ไม่ต้องห่วง ไม่ว่าพวกเธอจะเป็นยังไงชั้นก็ไม่มีวันทอดทิ้งพวกเธอเด็ดขาด.......เพราะงั้นทำตามชั้นบอกนะ.." ดั่งเสียงกระซิบของปีศาจ เสียงกระซิบนั้นได้ทำให้พวกเธอได้พบแสงสว่างไหม่ แสงสว่างที่จะทำให้พวกเธอมีชีวิตต่อไปได้

 

"นั่นสินะ ถ้าไม่มีนายพวกเราคงโดนทำอะไรต่อมิอะไรแน่ๆ" เป็นคนที่เหนือความคาดหมายเขาจริงๆ มินอาเป็นคนหยิบมีดเป็นคนแรก ทั้งในแววตาของเธอยังคล้ายลุ่มหลงในอะไรบางอย่าง ซึ่งคนอื่นๆก็ไม่ต่างกัน

 

"มินอาที่รัก.....เธอทำให้ชั้นประทับใจจริง....อืมมม.." เขาบดจูบลงไปที่ริมฝีปากบางของเธอ

 

"อื้มมม....นายจะไม่ทิ้งพวกเาใช่มั้ย.."

 

"แน่นอน....ชั้นจะไม่ทอดทิ้งพวกเธอ.." เขามองสบตาของมินอาและทุกๆคน แววตาของพวกเธอปรากฎความลุ่มหลงต่อเขาอย่างชัดเจน

 

"...นั่นสินะจ้ะ.....แต่ชั้นไม่อยากทรมาณพวกเขาเลย..."

 

"ชู่วว...ยองฮี ชั้นอนุญาตเธอเป็นกรณีพิเศษเลย ทำให้มันตายเร็วที่สุดสิ.." เขาเคลื่อนกายมาโอบกอดยองฮีและจับมือของเธอ ชี้ปลายมีดไปหาเหยื่อที่เขาเตรียมไว้

 

"ชะ...ชั้น....จะทำได้งั้นหรอ..."

 

"ซายะ....เธอทำได้ ไม่ต้องกลัว ชั้นจะอยู่ข้างๆเธอเอง.." เขาปลอบโยนซายะ

 

"ชั้น....เป็นตัวของตัวเอง....ได้สินะ..."

 

"ซอนมีคนงาม....เธอไม่ต้องกักเก็บอะไรเอาไว้แล้วล่ะ....ชั้นจะยอมรับทุกๆอย่างของเธอเอง.....ยอมรับพวกเธอทุกๆคน.." ซอนมีมองเขาด้วยแววตาสั่นเครือ เธอพยักหน้าและเริ่มลงมือทรมาณเหยื่อทันที

 

'หึๆๆ..ฮ่าๆๆๆๆๆ!!....เท่านี้....เท่านี้ชั้นก็ได้ทาสผู้ซื่อสัตย์มา 4 คนแล้ว! อย่าห่วงเลย ตราบใดที่พวกเธอทำงานได้ดีชั้นก็จะไม่ทิ้งพวกเธอ' นูระแสยะยิ้มกว้างอย่างสมใจ แววตาของเขาวาวโรจน์อย่างบ้าคลั่ง

 

 

จบตอน

 

อยู่ๆก็โดนชักจูงเว้ยเห้ยย!? อะไรกันนน!!

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว