email-icon Twitter-icon Instagram-icon

***Just try to do somethings that I love much***

Chapter 3: คนแปลกหน้าที่คิดถึง💖

ชื่อตอน : Chapter 3: คนแปลกหน้าที่คิดถึง💖

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.7k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ย. 2563 17:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 3: คนแปลกหน้าที่คิดถึง💖
แบบอักษร

 

#Credit Pic by Pinterest

Chapter 3: คนแปลกหน้าที่คิดถึง Nc💖

ณ คอนโดของมีน

"ใจเย็นๆ ครับดรีม ผ่อนคลายนะเด็กดี พี่ดีใจมากๆ เลยรู้ไหมที่พี่เป็นคนแรกของดรีม" พอผมพูดจบน้องก็ยกมือมากอดผม ผมจึงเริ่มซอยเบาๆ ย้ำๆ ผมกระแทกย้ำๆ ไปเรื่อยๆ จนผมรู้สึกว่าน้องหายเกร็งแล้ว ผมจึงเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น

"พับ...บ....พับๆ"

"อ๊า.....อ๊า...า... เสียว...ว" ผมจูบที่ขมับน้องแล้วยันตัวเองขึ้นให้นั่งแล้วยกขาน้องมาพาดบ่าของผม แล้วเริ่มกระแทกแรงๆ รัวๆ

"ฮืมมม! เสียวสัด!" ผมครางออกมาน้องแน่นมาก แน่นจนผมรู้สึกเสียวซ่านไปหมด

"อ๊าา จะ อะ ออกกก อ๊า" ดรีมปลดปล่อยออกมาทั้งๆ ที่ผมยังไม่ได้ทำอะไรกับแก่นกายสีหวานของน้อง

"ชอบไหมครับดรีม...หืมมมม" ผมเร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆ ได้แต่มองแก่นกายตัวเองที่หายเข้าไปในตัวน้องอย่างหิวกระหาย ผมทั้งสุขใจ ทั้งเสียว ทั้งตื่นเต้นกับเซ็กส์ครั้งนี้ อาจจะเป็นเพราะดรีมนอนอยู่ตรงหน้าของผม

"อ๊า...า "ผมครางออกมาเพราะช่องทางของน้องเริ่มรัดแก่นกายผมแน่นและตอดไม่หยุดจนผมทนไม่ไหว

"ฮือ... อ๊า...." ผมปล่อยน้ำรักออกมาเต็มช่องทางร้อนๆ ของน้องแล้วซอยย้ำอีกเบาๆ ก่อนจะล้มตัวลงนอนทับร่างของน้อง

"แฮ่ก.....ก...แฮ่กๆ" ทั้งห้องมีแต่เสียงหอบของเราสองคน

"ป๊อก...." เสียงผมดึงแก่นกายออก

"ดรีมเป็นเมียพี่แล้วนะครับ...ฟ๊อดดด"

ผมมองดูเด็กน้อยที่ตอนนี้นอนหลับไปเรียบร้อยแล้ว ผมอุ้มน้องไปทำความสะอาดตัวที่ห้องน้ำ ก่อนจะหาเสื้อผ้าของผมให้น้องเปลี่ยน แล้วเดินเข้าไปอาบน้ำเร็วๆ แต่งตัวเสร็จก็ล้มเตียงลงนอนข้างๆ น้องดึงน้องมากอดไว้แล้วหลับไปด้วยความเพลีย

☁︎☁︎☁︎☁︎☁︎☁︎☁︎☁︎☁︎☁︎☁︎☁︎☁︎

24⛅️

ตอนเช้า

"ฮึก.....ฮึก.....ฮื่อ" พอดรีมลืมตาปุ๊ปก็ร้องไห้ทันที

"เป็นอะไรครับดรีม ร้องไห้ทำไมหืม" ผมถามน้องไปอย่างร้อนรน

"ฮื่อ...อ เจ็บอะ มึงทำอะไรกูวะ"

พอดรีมได้สติก็พูดมึงกูกับผมทันที นี่น้องคงจำผมไม่ได้จริงๆ ใช่ไหมเนี่ย

"ดรีม ใจเย็นๆ นะ...แล้วมองพี่ดีๆ"

ผมพยายามบอกน้อง แล้วจับไหล่ของน้องให้มองหน้าผม น้องกระพริบตาถี่ๆ ยกหลังมือขึ้นปาดน้ำตาไปพลาง

"พะ..... พี่มีน" ดรีมพูดออกมาอย่างช้า

"แล้วผมอยู่ที่นี่ได้ไงอ่ะ..แถบยังมาอยู่กับพี่อีกพี่ไม่ได้อยู่อเมริกาเหรอ แล้วพี่ทำอะไรผมเนี่ยทำไมผมปวดตูดแบบนี้"พอสติมาดรีมก็ยิงคำถามใส่ผมรัวๆ

"ก็ทำอย่างว่ากันไงดรีม เมื่อคืนดรีมเป็นฝ่ายเริ่มก่อนนะ จำอะไรไม่ได้เลยหรอ" ผมแกล้งถามน้อง

ดรีมนั่งคิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืน เขาจำได้แค่เมื่อออกมาจากบาร์เขาก็มายืนรอ Taxi ข้างหน้าแล้วตัวเขาเองก็รู้สึกร้อนๆ อยากอาบน้ำ แล้วหลังจากนั้นเขาก็จำอะไรไม่ค่อยได้

"จำไม่ค่อยได้อ่ะ...แล้วพี่กลับมาจากอเมริกาทำไมผมไม่เห็นรู้เรื่องเลยอะ" ดรีมหันมาถามมีนแบบรอคะตอบ

"ก็พี่บอกดาวแล้วไง..ดาวไม่ได้บอกเราหรอ" มีนถามน้องต่อ

"ช่างเหอะผมไม่อยากรู้เรื่องอะไรของพี่แล้ว ผมอยากกลับบ้าน เสื้อผ้าผมอยู่ไหน"ดรีมพูดขึ้นก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง

"โอ้ยยย!!! ตุ๊บ!!! ดรีมยืนไม่ไหวร่วงลงไปบนเตียงโดยมีมีนรับไว้พอดี

"ดรีมเดินไม่ไหวหรอกนอนพักก่อน..เดี๋ยวพี่โทรไปสั่งข้าวให้ จะได้ทานยาแล้วนอนพักนะ"มีนพูดพร้อมประคองให้น้องนอนลงบนเตียง

มีนบอกน้องแล้วเดินออกจากห้องเพื่อไปสั่งอาหารให้น้องทาน ทานเสร็จแล้วจะได้ทานยา สั่งอาหารแล้วเขาก็เข้าไปอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็รีบเดินเข้าไปหาดรีมที่ห้องนอน แต่ดรีมหายไปแล้วไม่ได้อยู่ที่เตียง

"เหี้ยเอ้ย!!! หายไปไหนว่่ะ"มีนรีบว่ิ่งออกจากห้องไปยังลิฟท์ทันที พอถึงชั้นล่างเขาก็รีบวิ่งหาน้อง แต่ก็ไม่เจอแม้แต่เงาของน้อง เขาจึงหยิบมือถือขึ้นมากดหาดาวเพื่อนของเขาที่เป็นพี่สาวของดรีมทันที

มีน......ดาวแกอยู่ไหน

ดาว.....ที่ทำงานดิวะแก ฉันต้องทำงานนะ ไม่ได้เกิดมารวยเหมือนแกนิ

มีน..... แกเลิกแขวะกันก่อนได้ไหม ขอเบอร์ดรีมหน่อย

ดาว..... เอาไปทำไมวะ นี้แกยังไม่ไม่ลืมดรีมมันอีกหรอ นึกว่าลืมๆ ไปแล้ว

มีน..... แกก็รู้ว่าเราคิดยังไงกับดรีม ตอนเด็กเป็นยังไง ตอนนี้ก็ยังเป็นแบบนั้น

ดาว..... เออๆ เอาที่แกสบายใจ 097-744-XXXX

มีน.....ขอบใจนะดาวที่เข้าใจเรา

***End Conversation***

วางสายจากดาวเสร็จ มีนก็รีบโทรหาดรีมทันที แต่ดรีมปิดเครื่อง เขาอยากจะไปหาดรีมที่บ้านก็กลัวแม่ดา จะสงสัยอีกว่ามาหาน้องทำไม เขาได้แต่ถอนหายใจยาวๆ แต่เดินขึ้นกลับห้องตัวเองไป

*******************************

 

ส่วนดรีมที่พยายามลากสังขารตัวเอง ออกจากห้องมีนพอออกมาข้างนอก ดรีมก็จำได้ทันทีว่าที่นี่มันเป็นคอนโดที่เดียวกับของวิน เขาเลยพาตัวเองลงลิฟท์ไปชั้นที่วินพักอยู่

"ติ้งต๊องๆๆ"

"แกร๊ก"

"เห้ยไอ้ดรีมเป็นไรวะ" วินถามเพื่อนทันที

"อย่าพึ่งถามกูขอเข้าไปก่อน"

"เออๆ เข้ามา มึงไม่สบายหรอวะ..หน้าโครตซีดเลย" วินถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วง

"มึงมีอะไรให้กูกินไหมหิววะ..ขอยาแก้ปวดและแก้อักเสบด้วยนะ"ดรีมถามวินก่อนจะนั่งลงเบาๆ บนโซฟา

"เออๆ รอแป๊ปนึง"วินเดินหายไปในครัวสักพัก ก็กลับมาพร้อมจานข้าวผัดหมูและสารพัดยาที่เพื่อนสั่ง

"เอามึงกินข้าวก่อน แล้วค่อยกินยา...กินเสร็จก็ไปนอนพัก กูจะไม่ถามมึงนะว่าเกิดอะไรขึ้น ถ้ามึงพร้อมจะบอกกูเมื่อไหร่ มึงค่อยบอกกูแล้วกัน"วินพูดแล้วเดินกลับไปนั่งดูทีวีต่อ

ดรีมนั่งกินข้าวเงียบๆ กินเสร็จก็รีบกินยาที่วินเอามาให้ ก่อนจะลากสังขารตัวเอง เดินเข้าไปยังห้องนอนของวิน เขาอยากจะเล่าให้วินฟังนะ แต่เขายังไม่พร้อมที่จะเล่าตอนนี้

จะให้บอกว่าเขาไปมีอะไรกับผู้ชายแล้วเสียประตูหลังให้ไปแล้วก็กระไรอยู่ แถมผู้ชายคนนั้นยังเป็นเพื่อนสนิทพี่สาวเขาอีก

แม่เคยเล่าให้ฟังว่าตอนเด็กๆ เขาหายใจเข้าก็พี่มีน หายใจออกก็พี่มีน ติดพี่เขายิ่งกว่าอะไรดี แล้วตอนนี้เขาก็เผลอไปมีอะไรกับพี่เขาอีก แค่คิดก็เครียดแล้ว ดรีมนอนคิดเรื่อยเปื่อยเกี่ยวกับมีนจนเผลอหลับไปในที่สุด

*************************************

ส่วนมีนด้วยความที่เขาเป็นห่วงดรีมมาก เขาตัดสินใจขับรถมาที่บ้านของดรีมในตอนเย็น ใช้เวลาไม่นานมีนก็ขับรถมาถึง Dream Catcher Cafe เขาจอดรถหน้าร้าน แล้วเดินเข้าไปในตัวร้านทันที

"อ้าวมีน เป็นไงบ้างลูก เห็นดาวบอกว่ามีนจะกลับมาอยู่เมืองไทยตลอดแล้ว"ดารุณีทักทายมีนทันที เพราะมีนเป็นเพื่อนสนิทของลูกสาวและเป็นลูกของเพื่อนสนิทเธอด้วย

"ใช่ครับแม่ดาผมจะมาอยู่ไทยถาวร ผมได้งานทำที่เดียวกับดาว แม่ดาน่าจะทราบแล้ว"

"งั้นนั่งก่อนเลยมีน ทานอะไรมาหรือยังลูก ให้แม่ทำของโปรดเราให้กินไหม"

"ดาวยังไม่กลับมาอีกหรอครับ?"

"ยังเลยลูกสงสัยรถจะติด เนี่ยวันหยุดแท้ๆ แต่ต้องไปทำงานเห็นว่ามีงานด่วน อะไรก็ไม่รู้ แม่ก็ไม่ค่อยเข้าใจ" ดารุณีบอกลูกชายเพื่อนตามที่เธอเข้าใจ

"แล้วน้องดรีมละครับแม่ดา ผมเข้ามายังไม่เห็นน้องเลย"มีนถามถึงคนที่เขาคิดถึงที่สุดตอนนี้

"โอ้ย...ไอ้เด็กดื้อนั้นขออนุญาตไปกินเลี้ยงวันเกิดเพื่อน ตั้งแต่เมื่อคืน ตอนนี้ยังไม่โผล่หัวมาเลยจ๊ะ" ดารุณีบ่นถึงลูกชายคนเล็ก

"มีนมีอะไรกับน้องหรือเปล่าลูก?"

เราควรจะบอกคุณแม่ไปตรงๆ ดีไหมว่าเรามีอะไรกับน้อง แล้วอยากรับผิดชอบน้อง เหมือนที่เราเคยบอกกับท่านตอนเด็กๆ ว่าเราอยากจะแต่งงานกับน้อง เพราะแอบหอมแก้มน้องไปแล้วดีไหมนะ "มึงควรรับผิดชอบน้องนะมีน"

TBC...

**************************************

ความคิดเห็น