ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 12 หึงบ่อยๆ แบบนี้...ผมก็แย่สิครับ!

ชื่อตอน : ตอนที่ 12 หึงบ่อยๆ แบบนี้...ผมก็แย่สิครับ!

คำค้น : ไออุ่นของตะวัน ไออุ่น ตะวัน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2563 20:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12 หึงบ่อยๆ แบบนี้...ผมก็แย่สิครับ!
แบบอักษร

ตอนที่ 12 

“มิวเป็นใคร!!” บอสก้มลงมาถามชิดริมฝีปาก

“เป็นน้องครับ” ผมเอามือยันแผงอกบอสเอาไว้ พยายามเบือนหน้าหนี

“มีน้องแค่ 2 คน ไม่ใช่รึไง” บอสรวบแขนทั้ง 2 ข้าง ตรึงไว้เหนือศีรษะ แล้วก้มลงมาจูบไซร้ที่ลำคอดูดแรงๆ

“อื้ออออ เดี๋ยวเป็นรอยครับ” ผมพยายามหดคอหนี แต่บอสแรงเยอะกว่า

“ตั้งใจจะให้เป็นอยู่แล้ว” บอสบอกแล้วดูดแรงยิ่งกว่าเดิม

“คนอื่นเห็นจะว่ายังไงล่ะครับ” ผมหรี่ตามองหน้าแล้วถาม

“ไม่ได้คิดจะปิด” บอสสบตาผมนิ่ง แววตาคู่นั้นดูจริงจังและมั่นคง จนผมนึกกลัวใจตัวเอง ผมไม่รู้ว่าพร้อมที่จะมีรักครั้งใหม่หรือยัง แผลสดในใจยังไม่หายดี แต่ผมยอมรับว่าบอสเป็นที่พึ่งพิงทางใจของผมได้ ความเจ็บปวดมันน้อยลงเมื่อผมอยู่ใกล้บอส แต่มันก็ไม่ได้หายไปทั้งหมด ผมยังมีเรื่องติดค้างกับพี่อัฐ ตั้งแต่พี่อัฐทรยศความรักของผม ความศรัทธามันน้อยลง ยังรู้สึกว่าไว้ใจใครไม่ได้ ไม่คิดว่าจะมีคนที่รักจริงแล้วอยู่เคียงข้างกันไปได้ตลอด ผมเคยคิดว่าพี่อัฐคือคนๆ นั้น แต่แล้วก็อย่างที่เห็น สุดท้ายเขาก็เลือกคนที่ทำให้ชีวิตสมบูรณ์แบบ แล้วทิ้งผมไว้ข้างหลัง….  

“ที่ถามยังไม่ตอบ” บอสขมวดคิ้วจ้องหน้า

“ถ้าผมบอกว่าเป็นแฟนหล่ะ” ผมแค่อยากลองใจ และอยากรู้ว่าบอสจะทำยังไง

“ไปเลิก!!” เสียงทุ้มสั่งห้วนออกมา จากนั้นก็ก้มลงมาฉกริมฝีปากผม กัดเบาๆ แล้วเลียไปตามแนว ทำวนอยู่แบบนั้นสักพัก ก็สอดลิ้นร้อนเข้ามาไล่เกี่ยวลิ้นผมแล้วดูดดึงแรงๆ จนเกิดเสียง มือข้างหนึ่งตรึงแขนผมไว้ แน่น อีกข้างหันมาแกะกระดุมเสื้อผมหลุดไปทั้งแถว แล้วลูบไล้ไปตามผิวหน้าอก ตุ่มไตทั้ง 2 ข้างไล่ลงมาตามหน้าท้อง ก่อนจะปลดเข็มขัดแล้วถลกกางเกงพร้อมกับกางเกงในผมลงกองไว้ที่หัวเข่าทั้ง 2 ข้าง เผยให้เห็นส่วนนั้นของผมที่กำลังผงกหัวตื่นตัวขึ้นมา บอสไม่ได้แตะต้องมัน ผมพยายามดิ้นแต่บอสใช้ตัวเองทับผมไว้ มือและลิ้นของบอสประสานงานกันอย่างรู้หน้าที่รวมไปถึงหนวดเคราที่อยู่บริเวณเหนือริมฝีปากและคางสร้างความเสียวสะท้านจนใจจะขาด บอสใช้ฟันขบกัดเบาๆ ไปที่ตุ่มไตทั้ง 2 ข้างสลับไปมา แล้วตวัดปาดลิ้นรัวเร็วจากนั้นก็ดูดแรงๆ จนทำให้ผมแหงนหน้าขึ้นอย่างไม่รู้ตัวและควบคุมตัวเองไม่ได้ ถ้าผมไม่ครางระบายมันออกมา ผมอาจจะต้องขาดใจในตอนนี้

“อื้อออออ บอสสสสครับ พะ พี่ตะวัน” ผมเรียกชื่อบอสออกมา

“ห้ามให้เขามาหอมอีก” เสียงพร่ากระซิบชิดหู ก่อนที่จะเลียไปตามแนวลำคอ ผมซ่านไปทั้งตัวจนขนลุก

“อื้อออออ พะ พี่ครับ ผะ ผม ละ เลิกกับน้องไม่ได้” ผมพูดเสียงสั่นและกำลังจะอธิบายให้บอสฟัง แต่เพราะความเสียวซ่านทำให้น้ำเสียงของผมขาดห้วงไป มือของบอสลูบไล้ลงมาตามหน้าท้องหยุดอยู่ที่กลางกายที่กำลังตื่นตัว แล้วใช้หลังมือแตะส่วนนั้นเบาๆ ลากไล้ปลายนิ้วไปตามโคนสู่ปลาย ผมเสียววาบขนลุกไปทั่วทุกอณู

“ทำไม รักกันมากเหรอ” บอสถามเสียงเรียบนิ่ง ดวงตาเพ่งมองไปที่กลางกายของผม

“น้องไม่เหลือใคร” มือของบอสหยุดชะงัก แววตาหม่นลงอย่างเห็นได้ชัด แต่แล้วก็เปลี่ยนเป็นแววตาแข็งกร้าวขึ้นในทันที

“ยังไงก็ต้องเลิก!” บอสสั่งเสียงกร้าว ก่อนจะจับกลางกายของผมรูดรั้งขึ้นลงรัวเร็วจนผมหายใจหอบ แต่ก็ต้องอธิบายก่อนที่บอสจะเข้าใจผิดไปกันใหญ่

“มะ มิวเป็นน้องจริงๆ อยู่ตัวคนเดียว ไม่เหลือใครเลย เขารักผมเหมือนพี่ชายคนเดียวของเขา บอสอ่ะใจร้าย” ผมหลับตาแล้วกลั้นใจพูดรวดเดียวให้จบ

“ว่าอะไรนะ” บอสหยุดมือ แล้วจ้องหน้าผมนิ่ง

“มิวเป็นน้องจริงๆ ครับ น้องไม่เหลือใครแล้ว แม่รับมาอยู่ด้วยเพราะอยากให้น้องเรียนให้จบ น้องเหมือนคนในครอบครัวอีกคน เอาไว้จะเล่าให้ฟัง แต่ตอนนี้บอสช่วย…” ผมกัดปากตัวเองไว้ทัน สายตามองไปที่มือของบอสที่กำส่วนนั้นของผมอยู่

“ช่วยอะไร หืมมม” สายตาของบอสเปลี่ยนเป็นกรุ้มกริ่มมองมาที่ผม

“ช่วยดึงกางเกงผมขึ้นได้ไหมครับ” ผมหลับตาปี๋แล้วพูดออกมา อยากจะกัดลิ้นตัวเองที่ไม่กล้าพูดอย่างที่ใจคิด ผมรู้สึกว่าบอสนิ่งไป จึงค่อยๆ หรี่ตาขึ้นมามองก็เห็นว่าบอสกำลังจ้องมาที่ผมแล้วยกยิ้มมุมปาก เหมือนรู้ทันความคิดของผมในตอนนี้  จากนั้นบอสก็ก้มลงมาทาบริมฝีปากแล้วดูดดึงเบาๆ เลียวนไปที่กกหู แล้วพูดชิดหูผมด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

“ให้โอกาสพูดอีกครั้ง” ใจผมเต้นเหมือนคนมาตีกลองรัว หน้าผมร้อนเหมือนมีคนมาสุมกองไฟ

“ชะ ช่วยปลดปล่อยผมทีเถอะครับ” ผมหลับตาแล้วพูดอีกครั้ง

บอสคลายมือที่ตรึงแขนผมเอาไว้  ผมค่อยๆ ลืมตามองอีกครั้ง เห็นบอสลุกขึ้นไปถอดกางเกง แกะกระดุมเสื้อออกทุกเม็ดแต่ไม่ได้ถอด ผมเห็นส่วนนั้นของบอสอย่างชัดเจน มันก็ขนาดสมตัวที่สูงใหญ่ของบอสนั่นหล่ะ แค่คิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ ใจผมก็สั่นรัวเหมือนแผ่นดินไหว 10 ริกเตอร์ ถ้าวันนี้บอสเผด็จศึกผมขึ้นมาจริงๆ พรุ่งนี้ผมอาจจะเดินไปไหนไม่ได้เลยทั้งวัน

จากนั้นบอสก็ดึงกางเกงผมออกแล้วโยนทิ้งลงไปกองกับพื้นห้อง จับขาแยกแล้วดึงสะโพกผมเข้าไปชิดกับต้นขาของบอส ใช้มือข้างเดียวรวบกลางกายของเราเขาหากันแล้วสาวมือช้าๆ ส่วนมืออีกข้างก็จับมือของผมไปสัมผัสกล้ามเนื้อหน้าอกของบอส ผมเคยจับมาแล้ว แต่ครั้งนี้บอสทำให้ผมตื่นตัวยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ผมลูบไล้ไปตามผิวแผ่นอกแกร่งไล่ลงมาถึงมัดกล้ามท้องด้วยความหลงใหล ผมยอมรับว่าชอบมัดกล้ามทุกส่วนในร่างกายของบอส เหมือนน้ำลายผมจะไหล ผมแลบลิ้นออกมาเลียไปตามแนวริมฝีปาก บอสจ้องมาที่ผมไม่วางตา มือก็สาวรูดส่วนนั้นเป็นจังหวะช้าๆ แต่สร้างความเสียวซ่านจนผมสั่นสะท้านไปทั้งตัว ก่อนจะค่อยๆ เพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อยๆ บอสสอดฝ่ามือไปช้อนศีรษะของผมขึ้นมารับเอาจูบร้อน ทั้งดูดทั้งขบกัด ผมเองก็ไม่แพ้กัน ถ้าบอสกัดผมก็กัด บอสดูดผมก็ดูด เรียกว่าผมก็ไม่ยอมแพ้นอนเป็นท่อนซุงให้กระทำเพียงฝ่ายเดียว  ถ้ามาแบบไหนผมก็ตอบสนองกลับไปแบบนั้น ผมเสียวซ่านจนต้องครางออกมา เล็บผมจิกไปที่ไหล่ของบอสครูดลงมาตามแนวยาวจนถึงหน้าอก บอสเองก็เปล่งเสียงครางน่าฟังออกมาทั้งทุ้มและมีอำนาจ ใจของผมสั่นระรัว ในขณะที่ร่างกายกำลังถึงจุดพีค บอสเร่งความเร็วจนในที่สุดผมกับบอสก็ปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน น้ำสีขาวขุ่นไหลลงมาตามหน้าท้องของผม ยังไม่ทันได้เช็ด บอสก็พลิกตัวกลับให้ผมขึ้นมานอนทับอยู่ด้านบน ตัวผมอ่อนปวกเปียกเหมือนคนกำลังหมดแรง บอสกดศีรษะของผมให้แนบไปกับอก แล้วกอดผมเอาไว้ลูบหลังเบาๆ เหมือนกำลังปลอบประโลมเด็กน้อยที่กำลังเสียขวัญ ผมค่อยๆ ทิ้งตัวลงไปหอบหายใจอยู่กับอกของบอส

“บอสครับ” ผมเอ่ยปากขึ้น

“ไม่ต้องพูดอะไร” บอสบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มขณะที่กอดกระชับแล้วลูบหลังผมอยู่อย่างนั้น

&&&&&&&&&&&&&&&&&& 

เช้าวันอาทิตย์  

บอสนอนกกผมทั้งคืนเหมือนต้องการจะให้ฟักออกมาเป็นตัวซะให้ได้ ผมหลับสนิทอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ในหัวมันรู้สึกโล่งๆ ปลอดโปร่งกว่าทุกวัน ผมใส่กางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดตัวใหญ่จนคอเสื้อตกมาอยู่ที่ไหล่ ร่องรอยสมรภูมิรบยังอยู่ชัดเจนบนตัวโดยเฉพาะลำคอ เมื่อวานหลังจากเสร็จศึก ผมก็หลับไปกับอกของบอส รู้สึกตัวอีกทีผมก็นอนอยู่บนเตียง พอบอสกระชับกอดผมก็หลับลงอีกครั้ง

ผมเข้าห้องน้ำทำธุระ ล้างหน้าแปรงฟัน สายตาก็เหลือบไปเห็นเครื่องโกนหนวดไฟฟ้าวางทิ้งอยู่ ผมเอามาลองใช้โกนหนวดตัวเอง ใจก็นึกไปถึงเรื่องเมื่อวาน ทำให้ใจสั่นขึ้นมาทันที ผมรีบสะบัดหัวสลัดภาพเหล่านั้นออกไป แล้วเก็บอุปกรณ์เดินออกมาหาบอสที่ห้องฟิตเนส

“ตื่นแล้วเหรอ” บอสถามผม ในขณะที่กำลังยกเวทไปด้วย หยดเหงื่อพราวไปทั่วหน้า เสื้อกล้ามเปียกปอนไปด้วยเหงื่อ ยิ่งมองก็ยิ่งทำให้ผมไม่อยากละสายตาไปที่ไหน แต่ครั้นจะจ้องอยู่อย่างนั้นผมก็แพ้สายตาคบกริบคู่นั้นที่จ้องมาที่ผมเช่นกัน

“ตื่นแล้วครับ” ผมตอบกลับไป พร้อมกับจัดอุปกรณ์โกนหนวดไว้บนโต๊ะ

 “เอามาทำไม” บอสถามขึ้นเมื่อเห็นผมเตรียมอุปกรณ์โกนหนวด

“เตรียมไว้ให้บอสโกนหนวดครับ” ผมยู่ปากแล้วตอบออกไป  

“ทำไมต้องโกน” บอสขมวดคิ้วถาม แล้ววางเวทไว้ ก่อนจะเดินมาหาผม จากนั้นก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ผมเอาผ้าขนหนูที่วางอยู่ซับเหงื่อให้ ทำให้บอสยิ้มพร้อมกับส่งสายตาพราวออกมา เหมือนจะชมว่าผมรู้งาน

“โกนเถอะครับ นะคร้าบบบบ” ผมทำเสียงอ้อนขอร้อง ไม่ใช่ไม่ชอบที่บอสไว้หนวด แต่ผมเองนี้แหล่ะจะตายซะก่อน 

“โกนให้สิ” บอสส่งสายตาอ้อนกลับมาจนผมอ่อนใจ

“ก็ได้ครับ” บอสมานั่งข้างๆ ผมก็จัดการโกนหนวดให้จนเกลี้ยง เริ่มจากบริเวณเหนือปาก บอสเม้มริมฝีปากแล้วยื่นเข้ามาใกล้ ผมหน้าร้อนฉ่า มือสั่น แต่ผมก็พยายามทำให้เหมือนปกติ ค่อยโกนไปทีละส่วนอย่างเบามือ หน้าที่เคยมีหนวดเคราหรอมแหรม ตอนนี้สะอาดเกลี้ยงเกลา เผยให้เห็นเครื่องหน้าชัดเจน ปากแดงรูปกระจับ รับกับจมูกโด่งเป็นสัน ดวงตาคมกริบมีอำนาจแต่ฉาบแววอ่อนโยน คิ้วดกดำได้รูปปานวาดเขียน สันกรามคมคร้ามได้รูปขับเครื่องหน้าให้หล่อเหลาและมีเสน่ห์ ไม่มีส่วนไหนที่มองแล้วขัดตา ผมพิศมองไปทีละส่วนๆ จ้องมองหน้าบอสอยู่อย่างนั้นเหมือนคนที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ จนบอสเอ่ยถามขึ้นว่า

“เสร็จยัง หิวแล้ว” พอผมได้ยินเสียง สติของผมก็กลับมา

“สะ เสร็จแล้วครับ” ผมวางเครื่องโกนหนวดลง

“ไม่สบายรึเปล่า” บอสเอามือมาอังหน้าผาก แววตาแสดงความกังวลอย่างเห็นได้ชัด

“ทำไมเหรอครับ” ผมสบตาแล้วถามกลับไป

“หน้าแดง หูแดงไปหมดแล้ว นึกว่าไข้ขึ้น” บอสบอก

“ผมไม่เป็นไรครับ” ผมส่งยิ้มกลับไปให้บอส และรู้ตัวดีว่าผมเป็นอะไร ก็เคยบอกแล้วว่าผมแพ้คนหล่อ เวลาอยู่ใกล้มันจะทำให้ผมมือสั่น ใจสั่น หน้าแดง แบบนี้แหล่ะ

“วันนี้จะพาไปกินข้าวข้างนอก” บอสบอกก่อนที่จะลุกขึ้นแล้วยื่นมือมาให้ผมจับ

หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว บอสก็พาผมไปกินข้าว แล้วพาไปซื้อเสื้อผ้าใหม่ ผมปฏิเสธที่จะรับแต่บอสก็ชักสีหน้าไม่พอใจ แถมประชดซื้อให้อีกหลายชุด จนผมอ่อนใจกับคนเอาแต่ใจอย่างบอส

“ตัวนี้สวยไหม” บอสถามขณะเลือกเสื้อมาทาบกับตัวผม

“สวยครับ” ผมบอกไป

“เอาตัวนี้ครับ” บอสยื่นเสื้อไปให้พนักงาน แล้วหยิบเสื้ออีกตัวมาทาบ

“ตัวนี้ล่ะ สวยมั้ย” บอสเอาเสื้อมาทาบแล้วถามอีก

“สวยครับ แต่มันเยอะเกินไปแล้วครับบอส” ผมบอก พร้อมกับยกถุงใส่เสื้อผ้ายี่ห้อต่างๆ เต็มทั้ง 2 มือ ให้ดู ไม่ใช่แค่ที่มือผม ที่อยู่ในมือของบอสเองก็เยอะพอๆ กัน “แบบนี้ผมใช้หนี้บอสไม่ไหวนะครับ”

“ใครบอกจะให้ใช้หนี้” บอสมองหน้าผมแล้วพูด

“ก็เราไม่ได้เป็นอะ…” ผมกลืนคำพูดลงคอ

“พูดมากจัง” หลังจากจ่ายตังค์เสร็จ บอสก็พาผมเดินออกมาจากร้านแล้วไปที่รถ กลับคอนโด

 

&&&&&&&&&&&&&&&&&& 

วันนี้บอสจะพาไปพบลูกค้า คนที่บริษัทรับตกแต่งเรือนหอให้ ผมยังนึกเคืองบอสไม่หายที่เอางานผมไปให้พี่ธีร์ทำ บอสเช็คงานที่พี่ธีร์ส่งมาให้ตั้งแต่เมื่อคืน เห็นโทรสั่งให้แก้ไขบางจุด แล้วพี่ธีร์ก็ส่งไฟล์แก้ไขกลับมาอีกรอบ ทุกอย่างน่าจะเรียบร้อยแล้ว บอสพาผมมาที่ร้านกาแฟในห้างตอน 11 โมง ผมใส่ชุดใหม่ที่บอสซื้อให้ เมื่อเข้าไปนั่งในร้านแล้วผมก็สั่งเค้กมาลองกิน ส่วนบอสสั่งกาแฟสูตรเดิม ผมตักเค้กเข้าปากจนครีมเลอะริมฝีปาก บอสมองสักพักก็ยื่นมือมาเช็ดให้  ในขณะนั้นเอง

“ไออุ่น!!!” ผมได้ยินเสียงเรียกที่คุ้นเคยจากด้านหลัง มันทำให้ใจผมสั่นระรัว ก่อนจะหันหลังกลับไป มองเจ้าของเสียง “ใช่ไออุ่นจริงๆ ด้วย!!”

“พี่…” ผมกลืนชื่อนั้นลงท้องไปพร้อมกับเค้ก

*****************************

ความคิดเห็น