facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : งง??

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 119

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2563 14:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
งง??
แบบอักษร

07:00 AM @บ้านคิม&ต้นกล้า                ~ก๊อกๆ~ "พี่คิม..หยุดมา3วันแล้วนะเว้ย!!หยุดอีกวันเขาไล่ออกนะเว้ย!!" ต้นกล้ายืนตะโกนถามพี่ชายหน้าประตูห้องที่ข้างในยังเงียบสนิทไม่มีวี่แววสิ่งมีชีวิตตอบกลับมา ก่อนหันกลับมาส่งสัญญาณให้คนรักเดินไปหยิบกุญแจสำรองมาเปิดประตูห้อง                "พี่คิม..."ทันทีที่ไขประตูได้ต้นกล้ารีบเดินเข้ามานั่งลงข้างคิมที่ยังนอนหลับตานิ่งบนเตียงในห้องที่เต็มไปด้วยขวดเหล้ามากมาย มือบางลูบไปทั่วใบหน้าใสที่เริ่มมีไรหนวดขึ้นรกรุงรัง                "ไม่โกนแค่3วันนึกว่าโจร" ต้นกล้านั่งบ่นแล้วไล่นิ้วตามรอยยุบใต้ดวงตาที่เริ่มมีรอยดำจางๆ 'จะไหวไหมเนี้ย' ต้นกล้านั่งคิดกุมขมับ                "ไม่เครียดนะครับคุณแม่ พี่ว่าต้นไปแต่งตัวได้แล้วนะ เดี๋ยวไปไม่ทันนัดคุณหมอนะครับคนดี"เตชินที่ยืนมองทุกการกระทำของคนรักเดินเข้ามากอดปลอบ เขารู้ดีกว่าตอนนี้คนดีของเขาเป็นห่วงพี่ชายแค่ไหน แต่ความเครียดมันก็เป็นสิ่งที่อันตรายไม่น้อยสำหรับคนท้อง งานนี้ขอเลือกเมียตัวเองก่อนนะครับ ส่วนพี่เมียก็...นอนเน่าไปก่อนนะพี่ ผมเอาใจช่วย                "แต่...."ต้นกล้ากำลังจะอ้าปากขัด                "ไม่ดื้อนะตันตัน"ผมระบายยิ้มอ่อนให้กับคนตรงหน้า วันนี้ขอเป็นพ่อบ้านใจกล้าขัดใจเมียสุดที่รักหน่อยละกันนะครับ ถึงเจ้าตัวกลมจะทำหน้างอใส่ผม แต่ก็ยอมลุกขึ้นเดินตามผมออกมาอย่างว่าง่าย                11:00 AM @ห้องนอนคิม                ผมเดินมาเปิดม่านหน้าต่างเพื่อให้แสงแดดอันร้อนแรงของเมืองไทยทำหน้าที่แทนนาฬิกาปลุกของเจ้าของห้อง กลิ่นแอลกอฮอล์มากมายดูกวาดล้างด้วยสเปย์ดับกลิ่นอ่อนๆ เกือบ2ชม.ที่ผมลงมือทำลายซากอารยธรรมที่เจ้าของห้องสร้างทิ้งไว้ เฮ้อ...เล่นเอาเหงื่อออกเหมือนกันนะเนี้ย แต่คนบนเตียงเนี้ยสิดูท่าคงจะไม่ตื่นง่ายๆแน่ เอาเป็นว่าขอผมใช้ห้องน้ำหน่อยนะครับ..คุณเจ้าของห้อง##พาร์ทของคิม                ผมค่อยๆหรี่ตาขึ้นเพื่อปรับโฟกัสกับแสงสว่างจ้าที่สาดเข้ามาทักทายร่างเน่าๆของผมจากทางหน้าต่างห้อง ก่อนจะพยายามยันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก "ร้อนเว้ย!!"ผมพูดพลางถอดเสื้อเหวี่ยงทิ้งลงบนเตียง โอ๊ยหัวจะระเบิดไม่เคยเมาหัวทิ่มขนาดนี้มาก่อนเล่นเอาทำตัวไม่ถูกเลยครับ แต่เสียงของน้ำที่หล่นกระทบพื้นเบาๆมันก็ช่วยเรียกสติคนเมาค้างอย่างผมได้อย่างดี 'ใครว่ะ...ไอ้ต้น?ไอ้เต?รึแม่?' ผมที่เผลอขมวดคิ้วคิดมองไปรอบห้องที่ตอนนี้ถูกเก็บกวาดจนสะอาดไม่เหลือเค้าโครงซากขวดเหล้าที่ผมกินทิ้งไว้เมื่อคืนเลย ~แอ๊ด~ ผมหันตามเสียงเปิดประตูห้องน้ำที่ตอนนี้ปรากฏคนร่างเล็ก ผิวขาว มีเพียงแค่ผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวบางไว้เท่านั้น! และเขา...กำลังเดินส่งยิ้มหวานออกมาทักทายผมด้วย'พี่คิม^_^'"บอส!!!!!0.0" ผมอ้าปากเหวอตกใจที่ตื่นมาเจอเจ้านายตัวเองในห้องนอน'ตื่นแล้วเหรอครับ'"คะ..ครับ" งงเด้..งง อะไรยังไงว่ะเนี้ย ผมที่ยังจับต้นชนปลายไม่ถูก แล้วก็เกือบจะต้องนั่งหงายหลัง และปากของผมมันคงอ้าว้างกว่าเดิมแน่ๆเมื่อคนตัวเล็กเดินเข้ามาใกล้(อึก..ขาวชิปหาย0*0)'ยืมเสื้อหน่อย'พัตเตอร์พูดแล้วหยิบเสื้อที่คิมเพิ่งถอดวางพาดไว้บนเตียงขึ้นมาใส่ ก่อนจะก้มหน้าลงดมเสื้อแล้วทำหน้ายู่ใส่คนบนเตียง (ไรท์:สาบานว่าหนูไม่ได้ตั้งใจจะอ่อยพี่เขาใช่ไหมคะลู๊กกก)"ครับ"ผมก็ยังตอบคำเดิมเหมือนโดนตั้งโปรแกรมไว้'ยืม...ด้วยสิ'พัตเตอร์เดินเข้ามายืนระหว่างขาของคิม และจงใจเว้นว่างตรงกลางของประโยคไว้ ก่อนจะทำตาลูบมองต่ำลงแสดงความหมายแทนคำพูด ซึ่งมันก็ให้ผลตอบรับดีกว่าเยอะ เพราะคนเมาค้างตรงหน้ารีบถอยหลังกรูลุกด้วยอาการเซๆเดินไปหยิบเสื้อและกางเกงตัวใหม่ให้เขาอย่างรวดเร็ว'หิวไหม'พัตเตอร์เดินเข้ามาถามคิมที่กลับมานั่งนิ่งบนเตียง หลังจากที่จัดการเปลี่ยนชุดใหม่ในห้องน้ำเรียบร้อยแล้ว"ครับ"คิมตอบสั้นๆ  และลุกขึ้นเดินอย่างงงๆตามแรงดึงเบาๆของคนตัวเล็กกว่า พอรู้ตัวอีกทีก็นั่งอยู่บนเก้าอี้ของโต๊ะอาหารในบ้านตัวเองแล้ว ส่วนคนที่ลากผมมาตอนนี้เดินเข้าครัวหายไปสักพักก่อนเดินยิ้มออกมาพร้อมกลิ่นหอมน่าอร่อย'ทานสิครับกำลังร้อนๆเลย' พัตเตอร์พูดพลางวางชามลงตรงหน้าคิม และนั่งลงข้างๆยิ้มหวานกว้างๆโชว์รอยหลุมข้างแก้มพร้อมเอามือเท้าคางมองหน้าคิม"คะ..ครับ"ผมรีบก้มหลบสายตาคนตรงหน้า แล้วตักข้าวต้มในชามกินอย่างไม่คิดชีวิตเลยครับ ผมเขินสายตาที่เขาใช้มองผมอ่ะ อยู่ดีๆก็เขินผู้ชายมอง เป็นบ้าอะไรของมึงไอ้คิม'ข้าวต้มร้อนเหรอ~ หน้าแดง...หูแดง..ไปหมดแล้วน้า~~พี่คิม' ผมโดนพัตเตอร์พูดล้อๆใส่ นี่เขารู้ใช่ไหมว่าผมกำลังเขินอยู่ โอ๊ยตาย!ไอ้คิม ตาย!หมดกันภาพลักษณ์ที่สะสมมา หลังจากทานข้าวเสร็จผมก็ขอตัวขึ้นไปพักบนห้อง"เขามาได้ไงว่ะ...รึกูฝันอยู่"ผมที่เดินงงๆกลับเข้ามานั่งตั้งสติบนเตียง หยิบเสื้อที่วางพาดไว้ขึ้นมาใส่ และเริ่มบ่นคนเดียว ก่อนจะเงยหน้าขึ้นแล้วมองเห็นเงาสะท้อนตัวเองในกระจก"เชี่ย!!กูอย่างโทรม" ผมลุกขึ้นเดินวนไปมาก่อนจะหยุดยืนมองภาพสะท้อนของตัวเองในกระจก หัวฟู หน้าคล้ำ ใต้ตาดำ โอ๊ยโคตรจะหมดหล่อ อายชิปหายเลยที่โดนเห็นในสภาพนี้ แม่งไม่ต่างอะไรกับพวกขี้เมาแถวRCAเลย ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนมีคนเอาไฟมาจุดรนก้นเลยครับ เริ่มนั่งไม่ติดละ ไม่รู้จะทำอะไรก่อนดี           อ่อใช่!คอนซีลเลอร์ไง!!คอนซีลเลอร์กูอยู่ไหนเนี้ย ผมที่มัวแต่ตั้งใจก้มลงหาของในลิ้นชักจนไม่ได้รู้สึกตัวว่ามีใครเดินเข้ามาในห้อง"เจอแล้วโว้ย"ผมร้องออกมาด้วยความดีใจแล้วรีบเงยหน้ามองกระจกจนเผลอสบตาเข้ากับอีกคนที่นั่งฉีกยิ้มมองผมอยู่บนเตียง'คิคิ'พัตเตอร์เผลอส่งเสียงหัวเราะเบาๆออกไป แต่ก็หนีไม่พ้นคนหูหมาอย่างคิมไปได้แน่นอน"หัวเราะอะไร??"คิมลุกจากโต๊ะเครื่องแป้งเดินตรงเข้ามาถามอย่างหาเรื่องคนตัวเล็กกว่า'ขำพี่นั่นแหละมีคอนซีลเลอร์ใช้ด้วย' พัตเตอร์ตอบแล้วอมยิ้ม"คนหล่อที่ไหนเขาก็ใช้กัน"คิมตอบหน้าเชิด'แต่ผมไม่มีอ่ะ..ก็เลยไม่หล่อ..ใช่ไหม' พัตเตอร์เผลอขมวดคิ้วหน่อยๆนั่งเอียงคอ บึนปากยื่นใส่คนตัวสูงตรงหน้า                ผมยืนนิ่งไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่อยู่ดีๆก็รู้สึกใจเต้นแปลกๆกับภาพที่เห็นตรงหน้า แต่แวบหนึ่งแค่แวบเดียวจริงๆที่เขาเผลอคิดว่า ท่าทีเมื่อกี้ของประธานจอมเหวี่ยงมัน...ทำไมน่ารักจังว่ะ'ผมไม่อยากคุยกับพี่ละถอยๆ' พัตเตอร์ลุกขึ้นแล้วใช้มือเล็กๆผลักคิมให้ออกพ้นทางเบาๆ จนคิมต้องหันมองตามแล้วเผลอพูดความในใจออกมา"งอนป่ะเนี้ย"'เปล๊า!!'พัตเตอร์พูดตอบแต่ไม่ได้หันกลับมามองคิมสักนิด ก่อนจะรีบวิ่งลงบันไดไปเสียงดังตึงตัง โดยทิ้งให้คนตัวสูงยืนกอดอกอมยิ้มอยู่ในห้องคนเดียว"ทำไมมันน่าง้อจังว่ะ"คิมพูดออกมาพร้อมกับส่ายหน้าเบาๆแล้วก้าวเท้าเพื่อเดินตามลงมา แต่พอเริ่มได้ยินเสียงพูดคุยกันดังสวนขึ้นเขาเลยเลือกที่จะหยุดเดิน"เอ้า!!ไอ้พัตมาไงเนี้ย"เสียงต้นกล้าเอ่ยทักหลังกลับจากโรงพยาบาล"ขับรถมาดิพี่ใครจะบ้าเดินมามันไกล"พัตเตอร์ตอบกวน"ไอ้นี่ตอบกวน แล้วเข้าบ้านพี่ได้ไง"ต้นกล้าที่ยังสงสัยรีบยิงคำถามต่อ"พอมาถึงผมก็เจอกับแม่พี่หน้าบ้านพอดี แต่ตอนนี้ท่านออกไปข้างนอกแล้ว""อ่อๆๆแล้วมาไม..มาไล่พี่คิมออกเหรอ"ต้นกล้าแกล้งถามให้เสียงมันดังขึ้นเพราะเหลือบไปเห็นว่าพี่ชายตัวดียืนแอบฟังอยู่บนบันได"เปล่า..มาตามกลับไปทำงาน"พัตเตอร์ตอบคำถามพร้อมอมยิ้ม"ทำงานบ้าอะไรละ พี่มันขาดงานเกิน3วันแล้ว ตามกฎของบริษัทคือพ้นสถานะภาพพนักงานแล้วเว้ย555+" ต้นกล้าพูดแล้วระเบิดเสียงหัวเราะใส่"แต่กฎบริษัทให้ลาพักร้อนได้5วัน"พัตเตอร์ตอบแบบน้ำเสียงไม่รู้ไม่ชี้"เอ้า!!พี่มันแจ้งลาพักร้อนไว้เหรอ..ลากับใครละ"ต้นกล้ากลั้นขำแทบแย่กับหน้าเหวอๆของคนเป็นพี่"อื้ม..กับผมไง"พัตเตอร์พูดเสร็จก็ลุกขึ้นยืน แล้วกลับหลังหันมามองคนตัวโตที่ยืนอยู่บนบันไดขั้นสุดท้ายของบ้าน"พรุ่งนี้ไปทำงานด้วยนะ เลขาคิม ผมไม่ให้ลาต่อแล้วนะคิดถึงรู้ไหม"พัตเตอร์พูดแล้วรีบหันหลังกลับเพื่อเดินออกจากบ้านไปอย่างเร็ว                งง!กัน!ทั้ง!บ้าน! และคิมคือคนที่ยืนนิ่งตาโตนานจนคนเป็นน้องต้องเดินเข้ามาดีดหน้าผากเสียงดังเรียกสติ"พี่คิม มึงโกนหนวดตอนไหนว่ะ "ต้นกล้าถามพี่ชายเพราะเมื่อเช้าเขายังลูบมันเล่นก่อนออกไปข้างนอกอยู่เลย"โกนอะไรว่ะ กูยังไม่ได้อาบน้ำเลย"คิมตอบอย่างงงๆเพราะตั้งแต่ตื่นขึ้นมาเขาก็ยังไม่ทันได้ทำอะไรกับตัวเองสักอย่าง ขนาดน้ำยังไม่ได้อาบแล้วจะไปโกนหนวดได้ไง"พี่!!มึงไม่ได้ใส่ชุดนี้นอน!!อย่าบอกนะว่า....ไอ้พัต!!แม่งร้ายว่ะ555+ไอ้พี่คิมมึงไม่รอดแน่"ต้นกล้าหัวเราะรวนใส่หน้าคนพี่แล้วเดินหนีเข้าห้องครัว"ฮู้~~ พี่เมียตัวไม่เหม็นเลยว่ะ หอม~~เหมือนเพิ่งอาบน้ำมา" เตชินที่แกล้งก้มลงดมกลิ่นคิมพูดขึ้น ก่อนจะเดินเลี่ยงเอาของขึ้นไปเก็บบนห้อง"ไอ้เต!!กูขนลุก"คิมตะโกนไล่หลังคนผิวเข้มไป ***

 

 

 

 

#รักฝึกหัด

ความคิดเห็น