ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ ๒๕-๒ :: สตรีวิกลจริต

ชื่อตอน : บทที่ ๒๕-๒ :: สตรีวิกลจริต

คำค้น : นิยายจีน นิยายจีนโบราณ ท่านอ๋อง องค์หญิง 18+

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ค. 2563 17:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ ๒๕-๒ :: สตรีวิกลจริต
แบบอักษร

 

หรั่นเหอถูกโยนกลับเข้ามาในห้องเดิมอย่างไม่ไยดี พวกมันเหวี่ยงร่างนางลงบนพื้นอย่างแรง หญิงสาวได้แต่งอตัวเพื่อไม่ให้ครรภ์ถูกกระทบกระเทือนมากที่สุด ลูกน้องของหยางฮองเฮาทั้งสองคนออกไปแล้ว นำโคมไฟในห้องออกไปด้วย ยามนี้ทั้งห้องจึงตกอยู่ในความมืด

หรั่นเหอพยายามตะเกียกตะกายไปที่เตียง ทว่ามือของนางพลันสัมผัสถูกกระดาษแผ่นหนึ่งเข้า กระดาษแผ่นนั้นถูกพับเป็นชิ้นขนาด เล็กกว่าฝ่ามือหล่นอยู่บนพื้นหน้าเตียง หรั่นเหอรีบเอื้อมหยิบขึ้นมา พลางเดินไปหาจุดที่แสงจันทร์สาดส่องผ่านช่องลมเล็กๆ เหนือบานหน้าต่างที่ปิดสนิท เมื่อเปิดดูจนเห็นอย่างชัดเจนแล้วก็ให้ดวงตาเบิกกว้าง

นี่มัน! แผนผังการก่อสร้างเขื่อน!

แผนผังการสร้างเขื่อนแผ่นนี้น่าจะร่วงหล่นจากอกเสื้อของหยางฮองเฮา ตอนที่กำลังรุมจับตัวนางกรอกพิษงูเป็นแน่ หรั่นเหอรีบพับกระดาษให้เหลือเป็นแผ่นเล็กที่สุด แล้วยัดเสียบไว้ในมวยผมด้วยความเร่งรีบ ด้วยกลัวว่าหยางฮองเฮาจะรู้ตัวแล้วตามมาค้นเจอ

อย่างน้อยตอนนี้หรั่นเหอก็วางใจได้ว่าบุตรในครรภ์ของนางยังมีชีวิตอยู่ หยางฮองเฮาบอกเองว่าต้องได้รับพิษงูถึงยี่สิบครั้ง ฉะนั้นนางเพิ่งรับพิษงูไปเพียงครั้งเดียว ก็น่าจะยังไม่ส่งผลกระทบเป็นอันตรายต่อบุตรในครรภ์

หรั่นเหอคลำทางกลับไปนั่งบนเตียง พยายามรวบรวมสมาธิวิเคราะห์ไตร่ตรอง เสียงกลองจากงานพิธียังคงดังแว่วมา ทุกจังหวะที่กลองลั่น หัวใจของหรั่นเหอร้อนรนจนแทบจะกระดอนออกมานอกอก

นางมีเวลาเหลืออีกไม่มาก จะต้องหนีออกไปจากที่นี่ให้ได้และรวดเร็วที่สุด นางต้องไปบอกให้ฝ่าบาทและฉู่จิ้งหยางรู้ความจริง เพื่อเตรียมรับมือกับสถานการณ์เลวร้าย โดยที่ไม่ให้หยางฮองเฮารู้ตัวด้วยว่านางหนีรอดออกไปได้ มิเช่นนั้นนางอาจจะถูกตามล่าสังหาร แล้วไม่แน่ว่าหยางฮองเฮาอาจจะคิดเปลี่ยนแผนการกะทันหันไปกระทำสิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่า

ภายใต้เงื่อนไขที่บีบบังคับนี้ จะให้นางผู้เป็นสตรีมีครรภ์ใช้ปิ่นที่ถอดสลักออกเป็นกริชเพียงด้ามเดียวต่อสู้กับลูกน้องทั้งสองคนของหยางฮองเฮาที่อยู่ด้านนอก และทหารคุ้มกันทั้งคฤหาสน์นี้ก็ไม่มีทางเป็นไปได้เลย จะหนีออกทางหน้าต่าง หน้าต่างทุกบานของห้องนี้ก็ล้วนถูกปิดตายจากด้านนอก จะวางเพลิงล่อลวงก็ดูเหมือนว่าหยางฮองเฮาจะจับจุดได้ จึงให้ลูกน้องนำโคมไฟออกไปหมด

แต่ถ้านางไม่คิดทำอะไรเลย ทุกคนที่อยู่ในงานพิธีจะตายกันหมด เมืองหลวงทั้งเมืองจะจมบาดาล ทรราชจะขึ้นครองบัลลังก์ ตัวนางกับบุตรในครรภ์ก็จะกลายเป็นของเล่นชิ้นหนึ่ง ให้สตรีวิกลจริตทรมานระบายอารมณ์

ขณะนั้นเองเหมือนหรั่นเหอนึกบางอย่างขึ้นมาได้ นางล้วงหยิบถุงแพรสีเงินถุงหนึ่ง ซึ่งหลังจากที่นางเคยถูกลักพาตัวในงานเทศกาลหยวนเซียว นางก็มักจะผูกติดตัวเอาไว้ตลอดเวลา หญิงสาวล้วงหยิบยาเม็ดสีดำเม็ดหนึ่งออกมา มือที่หยิบยาปริศนาสั่นระริก

ชั่งใจอยู่นาน ในที่สุดหรั่นเหอก็กลืนยาเม็ดนั้นลงไป!

 

ครบครึ่งชั่วยามอาตงกับอาจางลูกน้องของหยางฮองเฮาก็เดินถือโคมในมือเข้ามาตรวจดูนักโทษตามคำสั่ง เห็นสตรีตั้งครรภ์นอนสงบนิ่งอยู่บนเตียงก็วางใจกำลังจะเดินกลับออกไป หากแต่คนชื่ออาตงกลับรู้สึกว่าหญิงผู้นี้นอนนิ่งผิดปกติ ขนาดพวกเขาบุกเข้ามาในห้องก็ไม่แม้แต่จะผงกศีรษะขึ้นมามอง

“อาจาง เดี๋ยวก่อน ข้าว่ามีบางอย่างผิดปกติ” ว่าแล้วก็เดินถือโคมไฟเข้าไปส่องในระยะใกล้พร้อมเอ่ยเรียก

“แม่นาง แม่นาง”

เงียบ... ไม่มีเสียงตอบรับ ไม่มีอาการตอบสนองใด

“แม่นาง! แม่นาง! นี่เจ้า! ตื่นสิ”

คราวนี้อาตงถือวิสาสะเอื้อมมือเข้ามาเขย่าร่าง หากแต่เขย่าเท่าไหร่ก็ไร้การตอบสนองเช่นเดิม อาตงใจหายวูบรีบเอื้อมมือไปตรวจสอบชีพจรที่ข้อมือ ปรากฏว่าไร้ชีพจร! ร่างกายของนางเริ่มเย็น! ใบหน้าขาวซีด! ริมฝีปากเริ่มเขียวคล้ำ!

“อาจาง นางตายแล้ว!”

“อะไรนะ!?” อาจางทำหน้าคล้ายไม่เชื่อ เลยลองตรวจสอบดูบ้าง ผลออกมาเป็นเช่นเดียวกัน

“ข้าจะไปรายงานนายหญิง”

เพียงไม่นาน หยางฮองเฮาก็เดินเข้ามาพร้อมกับท่านหมออาวุโสผู้หนึ่ง ตอนนี้นางแปลงโฉมกลับไปสวมหน้ากากลู่ฮูหยินวัยชราอีกครั้ง คราวนี้ทั้งห้องสว่างไสว

“ท่านหมอ เชิญตรวจดูนางให้ละเอียดอีกครั้งว่านางตายแล้วจริงหรือไม่”

ท่านหมอพยักหน้าแล้วเดินเข้าไปจับชีพจรที่ข้อมือ จับเปิดเปลือกตาทั้งสองข้าง จากนั้นก็เดินถอยหลังกลับมากล่าวน้ำเสียงเรียบ

“สตรีผู้นี้ตายแล้วขอรับ ร่างกายนางอ่อนแอมากจึงไม่อาจทนต่อ เบญจอสรพิษได้”

“หึ! อ่อนแอยิ่งกว่าไป๋กุ้ยเฟยเสียอีก ข้าหมดสนุกแล้ว อาตง อาจาง เอาร่างนางไปโยนทิ้งหน้าผาไกลๆ แล้วกลับมาเฝ้าคฤหาสน์เอาไว้ให้ดี ข้าจะลงไปที่งานพิธีแล้ว ข้าจะต้องได้เห็นภาพความพังพินาศย่อยยับของราชวงศ์ต้าฉู่กับตา”

“ขอรับนายหญิง”

 

หลังจากที่นายหญิงขึ้นรถม้าไปพร้อมขบวนทหารคุ้มกัน อาตงกับอาจางใช้ผ้าห่มผืนหนาม้วนห่อศพคนท้อง ช่วยกันแบกไปยังหน้าผาห่างไกล อาจางกำลังจะโยนศพทิ้งหน้าผาตามคำสั่ง แต่ถูกอาตงร้องทักท้วงไว้

“จะโยนนางทิ้งลงหน้าผาจริงๆ รึ นางงดงามประหนึ่งเทพธิดาออกปานนี้ ข้าใจไม่แข็งพอ”

เมื่อถูกเพื่อนทัก อาจางเลยวางศพลง คลี่ผ้าห่มออกดูอีกครั้ง

จริงอย่างที่อาตงบอก สตรีผู้นี้แม้จะตั้งครรภ์อยู่กระทั่งตายกลายเป็นศพแล้วก็ยังงดงามอย่างยิ่ง ดวงหน้าเฉิดฉันหวานล้ำจับจิต ผิวพรรณขาวผุดผ่อง งดงามอย่างสั่นคลอนความชั่วร้ายภายในกายได้เลยทีเดียว

“แล้วจะเอาอย่างไร เจ้าจะหลับนอนกับศพอย่างนั้นรึ เขาว่าผีตายทั้งกลมเฮี้ยนนักนะ เจ้ากล้ารึ!”

“จะบ้ารึไง ใครจะไปคิดวิตถารกับศพ ข้าแค่จิตใจอ่อนไหวต่อสาวงาม อยากให้นางเดินทางไปปรโลกด้วยรูปโฉมงดงามเหมือนเดิมก็เท่านั้น หากโยนลงหน้าผาไป ร่างของนางคงแหลกเละไม่น่าดู”

“เอ้า อย่างนั้นก็ได้ หมกศพของนางเอาไว้ในโพรงหญ้าตรงนั้นก็แล้วกัน ผาส่วนนี้อยู่ท้ายลมคงไม่ส่งกลิ่นไปรบกวนถึงคฤหาสน์ ก็ปล่อยให้ร่างสาวงามเน่าสลายกลายเป็นอาหารแร้งกาตรงนี้ก็แล้วกัน”

“ดี มาข้าช่วย”

ลูกน้องทั้งสองคนของหยางฮองเฮาจัดการใช้ผ้าห่มม้วนห่อศพ แล้วจับยัดไว้ในโพรงหญ้าหนาทึบ เสร็จแล้วก็เดินผิวปากกลับคฤหาสน์

 

องครักษ์จางหนานย้อนกลับมาเมืองหลวงอีกครั้งด้วยอาการหัวเสียอย่างรุนแรง เขาไล่ตามรถม้าจากจวนอัครเสนาบดีวิ่งออกนอกเมืองไปทางทิศเหนือ เมื่อตามไปจนทันก็สังหารคนขับรถม้าจนสิ้นใจตายทันที หลังจากตรวจค้นพบว่ารถม้าคันนั้นเป็นรถม้าเปล่าไร้คนโดยสาร ทำให้รู้ว่าเขาถูกล่อลวงให้ติดตามรถม้าผิดคันเสียแล้ว

จางหนานจึงรีบย้อนกลับมาที่จวนอัครเสนาบดีอีกครั้ง เพื่อหาร่องรอยรถม้าคันที่เหลือ

เขากลับมาถึงได้ไม่นาน ก็เจอเข้ากับองครักษ์ตำหนักชินอ๋องอีกคน ที่แยกสะกดรอยติดตามรถม้าคันที่วิ่งลงใต้

“รถม้าคันที่ท่านตามก็เป็นรถม้าเปล่าเหมือนกันรึ?” องครักษ์ผู้นั้นเอ่ยถามจางหนานน้ำเสียงนอบน้อม เนื่องจากอีกฝ่ายอาวุโสกว่าซ้ำยังเป็นองครักษ์คนสนิทของพระชายา

“ใช่...หากรถม้าคันของเจ้าก็ไม่ใช่ แสดงว่ารถม้าคันที่เหลือนั้นคือคันที่พาตัวพระชายาไป”

“ข้าจำได้ว่ารถม้าคันนั้นมุ่งหน้าไปทางหน้าผาหย่งโจวไม่ไกลจากที่นี่ ท่านจางหนานพวกเรารีบตามไปกันเถิด”

“ได้ แล้วเจ้าชื่ออะไร ข้ายังไม่รู้จักชื่อของเจ้าเลย” จางหนานเอ่ยถามองครักษ์ที่ดูน่าจะอายุน้อยกว่าตนหลายปี

“ข้าชื่อหวังผิงขอรับ”

“ไปกันเถิดหวังผิง”

 

เสียงกลองขนาดใหญ่ทั้งสิบที่ตั้งเป็นวงกลมรอบลานพิธี ถูกตีเป็นจังหวะดังลั่นได้ยินไปทั่วสารทิศ สอดประสานกับเสียงเครื่องดนตรีอื่นอีกมากกว่าห้าชนิดบรรเลงเป็นบทเพลงท่วงทำนองไพเราะ

เวลานี้ตรงกลางลานเป็นการแสดงระบำจากสาวงามในวังสามสิบสองนาง ในอาภรณ์สีขาวบางเบากรุยกราย ยามโยกย้ายกรีดกรายแสนยั่วเย้าตามทำนองดนตรี ที่กำลังเร่งจังหวะเร่าร้อนขึ้นทุกขณะราวปีศาจจิ้งจอกสาวเริงระบำ เหล่าขุนนางและชาวเมืองตื่นตาตื่นใจจ้องมองกันจนตาไม่กะพริบ

ฉู่จิ้งหยางหาได้ใส่ใจกับระบำยั่วยวนตรงหน้า ยกสุราขึ้นจิบไปเงียบๆ ตอนนี้เขากำลังคิดถึงภรรยาตั้งครรภ์อยู่ที่ตำหนัก เวลานี้เป็นยามซวี ป่านนี้นางคงกำลังเข้านอนกระมัง หลังจากเสร็จสิ้นพิธีในวันพรุ่งนี้ช่วงสาย เขาก็จะมีเวลาอยู่กับนางนานๆ แล้ว

น่าแปลกตรงที่วันนี้เขารู้สึกหวิวโหวงในอกอย่างประหลาด ไม่อยากมาร่วมงานเลยด้วยซ้ำ หากแต่งานพิธีในครั้งนี้สำคัญอย่างยิ่ง เขามีภาระหน้าที่หลายอย่างให้ต้องจัดการจึงจำเป็นต้องมา

สายตาดุดันของฉู่จิ้งหยางเหลือบไปมองทางพี่ชาย เห็นอีกฝ่ายกำลังลอบมองตนอยู่เช่นกัน เขาค้อมศีรษะให้เล็กน้อย แล้วก็เหลือบไปมองรุ่ยอ๋องฉู่อี้ถงผู้เป็นอา องค์หญิงฉู่หลิงซี และอัครเสนาบดีเกาเซียวอวี้ ทุกคนก็ยังอยู่ร่วมงานตรงนี้ตั้งแต่เริ่มพิธี จะมีก็แต่องค์หญิงฉู่หลิงซีที่บ่นเวียนศีรษะเมื่อช่วงเย็น แล้วขอตัวกลับเข้าไปพักผ่อนในกระโจมรับรองอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะกลับเข้างานอีกครั้งด้วยสีหน้าที่ดีขึ้น

ตั้งแต่งานมหรสพช่วงเย็น ทั้งสามก็ยังไม่มีใครลุกออกไปที่ใด แต่หากดึกกว่านี้ หรือใครที่ง่วงงุนแล้วก็สามารถขอตัวกลับไปนอนพักที่กระโจมรับรองของตนได้ โดยแต่ละกระโจมมีทหารองครักษ์คุ้มกันเข้มงวด ส่วนการแสดงก็จะมีต่อเนื่องไปจนถึงพรุ่งนี้เช้า ชาวเมืองหลายพันคนก็ยังคงปักหลักดูไม่ยอมลุกไปที่ใด เพราะนานทีเมืองหลวงจะมีงานรื่นเริงยิ่งใหญ่สักครั้ง

การแสดงระบำสามสิบสองสาวงามจบลงไป การแสดงชุดถัดไปเป็นการแสดงรำดาบของทหารใหม่ห้าสิบนาย คึกคักและฮึกเหิมอย่างยิ่ง บางช่วงก็มีการสลับยิงพลุไฟเฉลิมฉลอง...

 

.....................................................

 

ไรต์อัพลงให้อ่านฟรีสิ้นสุดถึงบทที่ 25 ตามที่เคยแจ้งไว้แล้ว ซึ่งก็คือประมาณ 70% ของเรื่อง  

หลังจากนี้ขอหยุดอัพแล้วนะคะ นิยายเรื่อง "อ๋องปีศาจคลั่งรัก" มีทั้งหมด 32 บทรวมตอนพิเศษ 

รักท่านอ๋อง.... รักหรั่นหรั่น... รักไรต์... สนับสนุนในรูปแบบอีบุ๊ค หรือแบบรูปเล่มได้น๊าาา 

 

 

E-Book พร้อมโหลด 

 

หนังสือพร้อมส่ง >> ทักไปที่ inbox page ได้เลยค่ะ 

https://www.facebook.com/Mingmada.Fan/ 

ความคิดเห็น