ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter8 : จีบผมได้แค่คนเดียว (6)

ชื่อตอน : Chapter8 : จีบผมได้แค่คนเดียว (6)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ค. 2563 13:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter8 : จีบผมได้แค่คนเดียว (6)
แบบอักษร

 

ตะวันใจเต้นไม่เป็นส่ำเมื่อเจอความอ่อนโยนจากผู้ชายตรงหน้า ผู้ชายใจร้ายปากคมยิ่งกว่ากรรไกรที่เธอเคยว่ากลับแปลงร่างเป็นผู้ชายอ่อนโยนใจดี สางผมให้เธออยู่

 

นัยน์ตากลมโตแอบพิจารณาคนตัวสูงแล้วก็ใจเต้นแรงซะเอง ใบหน้าหล่อเหลาคล้ายมีเชื้อสายจีนอย่างมาวินนี่สามารถไปเดบิวท์เป็นพระเอกจีนได้สบาย

 

รูปร่างเหรอก็สูงโปร่งสมส่วนอย่างกับนายแบบ แถมยังตัวหอมมากๆอีกต่างหาก น้ำหอม calvin klein รุ่นดังเมื่อผสมผสานกับกลิ่นกายของเขากลับกลายเป็นแรงดึงดูดมหาศาลกระตุ้นฟีโรโมนของหญิงสาวให้ทำงานได้อย่างไม่ยากเย็น

 

“เสร็จแล้ว จะแอบมองผมอีกนานไหม”

 

“ปะ...เปล่าซะหน่อย” ตะวันรีบถอยห่างจากร่างสูง แต่มาวินกลับขยับเข้ามาใกล้ “ทะ...ทำไมอีกคะ”

 

“จะติดกิ๊บให้” ชายหนุ่มหยิบกิ๊บติดผมรูปโบว์ออกมาจากกระเป๋ากำลังจะติดลงไป แต่กลับต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นนัยน์ตากลมสวยลุกวาวด้วยความดีอกดีใจเมื่อเห็นกิ๊บนั่น

 

“คุณไปเจอมาเหรอ ตะวันทำหล่นนึกว่าจะหาไม่เจอแล้วซะอีก นี่ของขวัญวันเกิดชิ้นแรกที่ทัชซื้อให้เลยนะ” ตะวันจะเอื้อมมือไปคว้ากิ๊บติดผมที่อินทัชให้เป็นของขวัญวันเกิดสมัยม.สี่ แต่มาวินกลับกำมือแน่นไม่ให้เธอเอามันไป

 

“ทัชนี่ก็คือเพื่อนผู้ชายของคุณที่นั่งข้างกันน่ะเหรอ”

 

“อืม”

 

มาวินกัดฟันกรอดคิดแล้วก็โมโหไม่หาย นี่เขาต้องเก็บของขวัญจากไอ้หมอนั่นมาให้เธอหรือนี่ ไม่ได้เด็ดขาดเขาเป็นผู้ชายมองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าไอ้หนุ่มนั่นมันคิดกับเธอเกินเพื่อน แถมมันยังหล่อไม่ใช่เล่นอีกต่างหาก

 

“ผมเปลี่ยนใจล่ะ ผมว่าคุณไม่ต้องติดกิ๊บแล้วดีกว่า มันดูเด็กน้อยไปน่ะ”

 

“อ้าวเหรอ ไม่ติดก็ได้ แต่คุณก็คืบกิ๊บมาสิคะ” ตะวันแบมือมาตรงหน้าชายหนุ่ม มาวินลังเลก่อนจะค่อยๆหย่อนกิ๊บลงไปแต่เขากลับแกล้งกะองศาให้พลาดจนกลายเป็นว่ากิ๊บอันนั้นร่วงลงสู่พื้นแตกเป็นสองเสี่ยง “คุณวิน!”

 

“โทษที ผมไม่ได้ตั้งใจ” มาวินแกล้งก้มไปหยิบกิ๊บที่แตกแล้วมาคืนหญิงสาว เธอหน้างอขนาดนี้มองออกว่าไม่พอใจเขาอยู่แน่ๆ

 

“คุณไม่ระวังเลยอะ ดูสิเนี่ยแตกหมดเลย”

 

“เอาเถอะน่าเดี๋ยวตอนเย็นผมพาไปซื้อใหม่”

 

“แต่มันก็ไม่เหมือนกันนี่”

 

“งั้นซื้อให้สิบอัน”

 

“ยังไงก็ไม่เหมือนกัน มันทดแทนกันได้ที่ไหนเล่า!” ตะวันมองกิ๊บติดผมที่เพื่อนให้แล้วทำตาละห้อยเหมือนจะร้องไห้จนมาวินรู้สึกผิด

 

“โอเคๆ เดี๋ยวผมพาไปซื้อใหม่สิบอันแล้วก็ซ่อมอันนี้ให้คุณด้วยโอเคไหม”

 

“ถ้าอย่างนั้นก็พอคุยกันได้หน่อย”

 

ตะวันย่นจมูกใส่คนตัวโตแล้วคืบกิ๊บให้มาวินนำมันไปซ่อมก่อนจะเดินดุ่มๆขึ้นไปห้องประชุม มาวินมองกิ๊บติดผมในมือพลางถอนหายใจ อุตส่าห์จะแกล้งแต่ดันต้องมาซ่อมให้อีก กรรมของเวรจริงๆ

 

 

================================

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว