อินถะหวา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ไม่คาดหวัง (จบภาค 1)

ชื่อตอน : ไม่คาดหวัง (จบภาค 1)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2563 23:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไม่คาดหวัง (จบภาค 1)
แบบอักษร

เลออนรู้สึกเหมือนภาพในอดีตมันตามมาหลอกหลอนตัวเองในรูปแบบของลูกชาย มัทธีอัสนั้นสมกับเป็นคุณชายใหญ่ด้วยความสุขุมนุ่มลึกและใจเย็น กิริยาท่าทางหรือก็ดูสง่าสมกับเป็นอนาคตนายใหญ่คนต่อไป เลออนไม่ได้มีอะไรต้องกังวลมาก แม้เจ้าสองแฝดจะเรียนไฮสคูลควบไปกับปริญญาโทและเอกก็ตามแต่เจ้าแฝดน้องนั้นเลออนเริ่มจะคิดว่าเวรกรรมที่ทำไว้กับแม่มันกลับมาเล่นงานเขาแล้วเพราะมัตเตโอนั้นเหมือนเขาทุกอย่างไม่มีผิดเพี้ยน

 

มัตเตโอ โวล์ฟเป็นดาวประจำโรงเรียนอย่างไม่ต้องสงสัยเพียงแต่อาจจะเป็นดาวเด่นในทางที่ดีและไม่ดีด้วย มัตเตโอเป็นกัปตันทีมฟุตบอลประจำโรงเรียนและเคยได้แชมป์ระดับประเทศมาแล้ว บรรดาแมวมองจากสโมสรใหญ่ ๆ ต่างตบเท้าเข้ามาจีบเพื่อให้ได้ลายเซ็นของหนุ่มน้อยคนนี้ไปครองแต่เจ้าตัวก็ปฏิเสธไปหมดเพราะกำลังไปได้สวยกับพอร์ตการลงทุนของเจ้าตัวด้วยระยะเวลาการเทรดจาก 5 ขวบถึงอายุ 15 ตอนนี้ขนาดพอร์ตของเขาก็เกือบ ๆ ร้อยล้านยูโรแล้ว เฉพาะส่วนที่อยู่ในพอร์ตโฟลิโอเท่านั้นแต่ส่วนที่เจ้าตัวนำออกมาซื้อทรัพย์สินในรูปแบบของอสังหาริมทรัพย์ไม่ว่าจะเป็นคอนโด คฤหาสน์ ที่ดินแม้แต่รถยนต์หรู ทองคำหรือเครื่องประดับก็มากเป็นร้อยล้านเช่นกัน

 

การเป็นดาวเด่นอีกอย่างของมัตเตโอคือเรื่องการเรียนแต่ไม่ใช่เรียนดีแต่อย่างใด เจ้าตัวหนีเรียนแทบจะทุกวันอาจารย์ก็ระอาใจจนไม่รู้จะว่าอย่างไรแม้แต่เลออนยังหมดหนทาง แต่พอนึกไปแล้วเจ้าตัวก็ได้วุฒิการศึกษาของชั้นมัธยมมาตั้งแต่ 6 ขวบแล้วจึงไม่ได้จริงจังอะไรมากแค่เพียงเข้าโรงเรียนไฮสคูลพอให้มีสังคมเท่านั้นอีกทั้งคะแนนสอบของเจ้าตัวก็ยังเต็มร้อยคะแนนทุกวิชาจึงไม่มีสิ่งใดน่าเป็นห่วง แต่มัตเตโอนั้นใช้ประโยชน์จากการเข้าสังคมในทางที่ไม่เหมาะสมเท่าใดนัก

 

ทุกวันเลออนต้องมาคอยตอบคำถามจากเด็กหนุ่มหรือเด็กสาวหน้าตาดีหลายคนว่า “ธีโอไปไหน” ไม่ต้องสงสัยเลยว่าแต่ละคนนั้นมีจุดประสงค์อะไร ใคร ๆ ก็อยากเป็นคนข้างกายของคุณชายน้อยตระกูลโวล์ฟที่มีทรัพย์สินส่วนตัวหลายร้อยล้าน อีกทั้งเรื่องความหล่อเหลานั้นนับว่าไม่เป็นรองใครแถมด้วยคารมคมคายที่ขยันสร้างวาทกรรมไปล่อซื้อคนพวกนี้มาร่วมเตียงและลงเอยด้วยการเขี่ยทิ้งโดยไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย มัตเตโอเป็นคนเจ้าชู้ กะล่อนปลิ้นปล้อนแทบจะเชื่อไม่ได้เลยสักนิด เลออนต้องคอยปวดหัวอยู่เรื่อยกับการต้องมานั่งเคลียร์ประเด็นเรื่องชู้สาวของเด็กในวัยที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ แต่จะว่าลูกมากก็ไม่ได้เพราะมันเข้าตัวเองเกือบหมดแต่โชคดีที่มัตเตโอไม่ไปล่อลวงครูชีวะเหมือนเขาสมัยไฮสคูล เรื่องแฟชั่นก็ที่หนึ่ง เรื่องเที่ยว เรื่องปาร์ตี้ก็ที่หนึ่งหากจะถามว่ามัตเตโอมีส่วนไหนที่ไม่เหมือนเลออนเลยคงตอบได้ยาก

 

ในขณะที่มัตเตโอทำตัวเสเพลเป็นเพลย์บอยตั้งแต่อายุยังไม่เหยียบ 20 มัทธีอัสคือขั้วตรงข้ามอย่างสิ้นเชิงของน้องชายฝาแฝด ใบหน้าเรียบตึงท่าทางเงียบขรึมหลังตั้งตรงเหมือนต้นสน ดูเย็นชาราวกับก้อนน้ำแข็งเดินได้ มัตเตโอนั้นเป็นไปเซ็กชวลหญิงก็ได้ชายก็ดีแต่มัทธีอัสนั้นกลับเป็นเหมือนคนที่หมดความสนใจทางเพศหรือเรื่องชู้สาวไปโดยสิ้นเชิงหญิงไม่ได้ชายไม่เอา แม้แต่แตะตัวคนอื่นเขายังไม่ทำด้วยซ้ำ

 

เจ้าแฝดในวัย 18 ปีนั้นต่างสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์พร้อมกัน แฝดพี่นั้นจบวิศวกรรม AI ส่วนแฝดน้องนั้นจบเศรษฐศาสตร์การเงินนับเป็นด็อกเตอร์ที่อายุน้อยที่สุดในปีการศึกษานั้น

 

ครอบครัวโวล์ฟกลับมารวมกันอีกครั้งในวันรับปริญญาของเจ้าแฝด มัตเตโอถ่ายภาพรอขณะที่พี่ชายฝาแฝดกำลังรอรับปริญญาอยู่เพราะคณะเศรษฐศาสตร์รับเสร็จก่อนวิศวะ มือแร่งที่จับกล้องถ่ายภาพราคาแพงกดถ่ายรูปสิ่งรอบตัวไปเรื่อย ๆ

 

ตุ๊บ

 

"โอ้ย" เด็กหนุ่มหันกล้องกลับมาอีกฝั่งทว่าไม่ทันได้ตั้งตัวก็โดนใครคนหนึ่งชนเข้า

 

"ขอโทษครับ เป็นอะไรมั๊ย"

 

"ไม่เป็นไรครับ" น้ำเสียงหวานหูน่าฟังเอ่ยตอบ

 

เด็กผู้ชายตัวผอมบางลุกขึ้นปัดเนื้อปัดตัว ก่อนจะก้มหัวเป็นการขอโทษอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกผิด สายลมอ่อนโยนพัดวูบมา ลูบไล้ผิวขาวเนียนละเอียดของเด็กชายให้โชยมาพร้อมกับกลิ่นดอกอวี้หลันหอมอ่อน ๆ หมาป่าหนุ่มวัยกำลังโตหัวใจเต้นโครมครามกับกลิ่นหอมนั้น บทจะเจอก็เจอง่ายถึงเพียงนี้เชียวหรือ

 

"เกอเป็นอะไรมั๊ย ขอโทษจริง ๆ นะ ผมไม่ได้ตั้งใจ" เด็กน้อยถามอย่างพาซื่อ เส้นผมสีดำขลับผิวขาวออกเหลืองเล็กน้อยบวกกับสำเนียงภาษาอังกฤษแปร่ง ๆ บ่งบอกว่าเจ้าตัวอาจจะไม่ใช่ชาวอังกฤษไหนจะคำเรียกขานที่ใช้คำว่าเกอนั่นอีก มัตเตโอพนันร้อยเอาล้านเลยว่าคนจีนอย่างแน่นอน

 

"ไม่เป็นไรหรอก เรานั่นแหละตัวเล็กแค่นี้กระดูกหักหรือเปล่าเนี่ย"

 

“ไม่เป็นไรจริง ๆ ครับ”

 

“แล้วนี่ตัวเล็กมากับใครเนี่ย” ชายหนุ่มถามด้วยความเอ็นดู

 

“มากับ...”

 

“อ๊ะ...นั่นพี่ชายผมนี่ ไปแล้วนะครับ” เด็กน้อยโบกมือลาก่อนจะวิ่งหายไปในฝูงชนโดยที่มัตเตโอไม่อาจจะรั้งไว้ได้ทัน ขายาวของเด็กหนุ่มกำลังจะก้าวเดินตามไปทว่ากลับต้องชะงักเมื่อเห็นน้องสาววิ่งกระหืดกระหอบมาตาม

 

“พี่ธีโอ คนอื่นมาครบแล้วไปถ่ายรูปกัน”

 

“รีบจังเลยนะ” เขาเอ่ยก่อนจะส่ายหน้าเบา ๆ ด้วยความเหนื่อยใจ และทำได้เพียงหวังว่าสักวันโชคชะตาจะพัดมาให้ได้เจอกันอีก

 

ครอบครัวโวล์ฟอยู่กันพร้อมหน้าเพื่อร่วมแสดงความยินดีกับด็อกเตอร์หมาด ๆ ทั้งสองคนพร้อมกับแขกพิเศษที่เดินผ่านใครทุกคนเป็นเหลียวมองตาม เลอันโดร โรซาเลียโน่ตัวเป็น ๆ เต้นโชว์ได้มายืนอยู่รวมกลุ่มกับครอบครัวโวล์ฟด้วย ซุปเปอร์สตาร์หนุ่มหล่อที่เป็นที่จับจ้องของวงการฟุตบอลรวมถึงวงการแฟชั่นด้วยความที่เป็นทั้งนายแบบและนักฟุตบอลไปด้วยจึงทำให้ไม่ว่าจะขยับตัวไปทางไหนผู้คนต่างต้องเบนสายตามาทางเขา

 

“มาถ่ายรูปกันเร็ว” เซร์คิโอ้กวักมือเรียกลูกชายขณะที่ถูกอาเดรียน่าลากมา

 

“อ้าวพี่เลอัน มาด้วยเหรอฮะ” มัตเตโอทำเสียงเหมือนประชดเพราะหลังจากที่เจ้าตัวไปได้สวยกับเส้นทางลูกหนังมัตเตโอก็แทบจะไม่ได้เห็นหน้าพี่ชายคนนี้อีกเลย

 

“อย่างอนน่าน้วย นี่อุตส่าห์โดดซ้อมมาหาเลยนะเนี่ย”

 

“พี่เลอันผมบอกว่าอย่าเรียกชื่อนี้ไง” เจ้าแฝดน้องโวยวาย

 

“ทำเป็นอายทีไอ้นิ่งยังไม่ว่าอะไรเลย” เลอันโดรเอ่ยพาดพิงคนที่ยืนทำหน้าเรียบตึงอยู่ข้าง ๆ แต่พอเบนสายตาไปมองสีหน้าไม่พอใจของเจ้าแฝดพี่เขาก็ต้องหุบปากฉับ มัทธีอัสมักมีรังสีความน่ากลัวแบบนี้ออกมาเสมอหรือเรียกง่าย ๆ ว่าดุเป็นหมาตลอดเวลานั่นเอง

 

“เอาน่าอย่ามัวแต่ล้อเลียนกันเลย ช่างภาพเขาก็ร้อนเหมือนกันนะ” เลออนเอ่ยขัดบรรยากาศเง้างอนของลูกกับหลานชาย อาเดรียน่ากับนาร์เซอร์กระโดดเข้ามาในเฟรมภาพด้วยความรวดเร็ว เจ้าตัวแสบทั้งสองต่างแอคท่าถ่ายรูปอย่างไม่ยอมแพ้กัน เรียกได้ว่าเล่นใหญ่กว่าคนเรียนจบเสียอีก

 

“หนูคะ ขยับมานี่หน่อยสิ” เลอันโดรดึงเด็กสาวหนึ่งเดียวของเฟรมภาพให้มายืนอยู่ข้าง ๆ ตน เพียงแค่นั้นอาเดรียน่าก็เรียบร้อยขึ้นมาทันที ใบหน้าสวยขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอายอย่างน่ารักน่าชังเสียจนเลอันโดรอยากหอมสักฟอดหากไม่ติดว่าฟาบีโอมีปืนเหน็บข้างเอวมาด้วย

 

“พร้อมนะครับ 1 2 3”

 

ช่างภาพถ่ายรูปครอบครัวโวล์ฟที่บัดนี้ขยายเป็นครอบครัวใหญ่ขึ้นมาก ๆ จากแค่ 3 พี่น้องบัดนี้ยังมีเจ้าตัวยุ่งอีกตั้งหลายคนมาเพิ่ม เซร์คิโอ้มองหน้าเลออนด้วยความรู้สึกปีติยินดีแม้จะมีเรื่องแย่ ๆ ผ่านเข้ามาในชีวิตบ้างแต่คนนี้ยังคงอยู่ข้าง ๆ กันเสมอและสร้างครอบครัวด้วยกันจนชีวิตที่เงียบเหงาของเซร์คิโอ้ถูกเติมเต็มด้วยความรักเช่นนี้

 

เลออนยิ้มบาง ๆ ให้คนตัวใหญ่ ชั่วชีวิตเขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะลงเอยกับอะไรแบบนี้แต่เมื่อมองดูเซร์คิโอ้กับเจ้าแฝดแล้วไม่ว่าเขาจะคาดหวังไว้หรือไม่ทั้งสามก็คือครอบครัวที่เขารัก เป็นสิ่งมีค่าที่สุดในชีวิตเสเพลของเขาและเลออนสัญญากับตัวเองว่าเขาจะรักษามันไว้ให้ดีที่สุดตราบเท่าที่ลมหายใจยังมี

 

จบ

 

.

 

.

 

.

 

แถมนิดหนึ่ง

 

ดวงตาสีบลูแซฟไฟร์จับจ้องไปที่ครอบครัวสุขสันต์ที่กำลังถ่ายรูปจนเสร็จเรียบร้อยต่างคนต่างแยกตัวไปทักทายเพื่อนร่วมรุ่นและคนรู้จัก ทว่าดวงตาคู่คมนั้นกลับไม่ได้สนใจใครอื่นนอกจากเจ้าตัวเล็กที่สุดของครอบครัวนั้น ผมสีปีกกาดำขลับ ดวงตาสีมรกตงดงามและเจิดจ้ายิ่งกว่าอัญมณีใดที่เขาเคยเห็นรอยยิ้มสดใสกับท่าทางร่างเริงช่างน่าหลงใหลในทุกอิริยาบถ กลิ่นลูกกวาดหอมหวานโชยมาจาง ๆ ยามที่สายลมพัดผ่านผิวขาวราวกับหิมะตกใหม่นั้น

 

“เด็กน้อย ช่างน่ารักเสียจริง” ใบหน้าหล่อเหลาของเด็กหนุ่มมีรอยยิ้มร้ายประดับอยู่บนใบหน้า

 

“เซบาสเตียนไม่คิดว่านายจะมาได้” มัทธีอัสเอ่ยทักคนที่ปลีกตัวออกมาอยู่คนเดียวอย่างสันโดษ

 

“พ่อพามาน่ะ เขาอยากแสดงความยินดีกับลูกศิษย์คนโปรดด้วยตัวเอง”

 

“ฉันเจอศาสตราจารย์แล้ว ขอบคุณมาก ๆ นะที่อุตส่าห์มา”

 

“อืม” เขาพยักหน้ารับเพื่อนที่อายุเท่ากันแต่เรียนจบไปก่อนแล้ว

 

“ว่าแต่นายมายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้”

 

“นั่นใครน่ะ” เซบาสเตียนไม่ตอบคำถามแต่ชี้ไปที่เจ้าตัวแสบที่กำลังวิ่งไล่กันกับเด็กสาวคนหนึ่ง

 

“อ๋อ นั่นนาร์เซอร์น้องชายฉันเอง มีอะไรเหรอ? ”

 

“เปล่า ก็แค่น่ารักดี” เด็กหนุ่มแลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปากที่แห้งผากของตนเองทว่าเรียวลิ้นนั้นมันกลับเป็นสองแฉกเสียนี่

 

หลายคนกำลังยืนเกาะกลุ่มอยู่กับคนรู้จักในขณะที่เซร์คิโอ้พาเลออนมารู้จักกับเพื่อนอีกคนของเขาซึ่งเป็นชาวอังกฤษและเป็นชิฟเตอร์หมาป่าเสียด้วย เลออนรู้จากเซร์คิโอ้มาเล็กน้อยว่าตระกูลอัลเลนเป็นเพียงตระกูลเลือดบริสุทธิ์ที่เหลืออยู่ไม่กี่ตระกูลเท่านั้นหลังจากที่พี่น้องตระกูลโวล์ฟหันหลังให้การรักษาสายเลือดบริสุทธิ์ไว้แล้วแต่งงานกับมนุษย์ธรรมดาแทน

 

"ดีใจที่ได้เจออีกนะเซร์คิโอ้ หวังว่าคงสบายดี"

 

"ก็ดี หวังว่าคุณคงสบายดีเช่นกันนะโทมัส"

 

"ก็...ไม่เลว"

 

"โทมัส นี่เลออนเป็นคนรักของผมเอง" เซร์คิโอ้เอ่ยแนะนำคนรักให้เพื่อนรู้จัก

 

"สวัสดีเลออน รู้มั๊ยว่าลูกชายของผมเขาปลื้มคุณมากเลย" โทมัส อัลเลนอัลฟ่าของฝูงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

 

"ลูกชายคุณเรียนสัตวแพทย์เหรอครับ"

 

"ยังหรอก ทราวิสเพิ่งอายุ 16 เองแต่เขาสนใจด้านนี้มานานแล้ว เขามีรูปตอนคุณรับรางวัลโนเบลแปะข้างห้องด้วยนะ"

 

"อ่า แบบนี้เขินแย่เลยสิครับ"

 

"วันนี้เขาก็มาด้วยนะครับแต่ไม่รู้อยู่ไหนแล้ว อ่า นั่นไง" โทมัสชี้ไปที่เด็กหนุ่มวัยกำลังโตที่หน้าตาน่ารักไม่น้อยเส้นผมสีแดงจินเจอร์ดูยุ่งฟู ผิวขาวผ่องนั้นตกกระเล็กน้อยเหมือนเด็กเล็ก ใบหน้าน่ารักมีแว่นตาหนาเตอะประดับอยู่

 

"ทราวิสมานี่สิ" เขากวักมือเรียกลูกชาย เจ้าตัวเดินมายืนอยู่ข้าง ๆ ผู้เป็นพ่อก่อนที่ดวงตาสีท้องนภานั้นจะลุกวาวด้วยความตื่นเต้น

 

"คุณเลออน คุณเลออนจริง ๆ ด้วย" เขาดีใจจนเก็บซ่อนมันไว้ไม่มิด

 

"ยินดีที่ได้รู้จักนะทราวิส" เลออนยิ้มให้เด็กหนุ่มด้วยความเอ็นดู

 

"รู้จักไว้นะนี่เพื่อนพ่อเองชื่อคุณเซร์คิโอ้ โวล์ฟ ส่วนคุณเลออนลูกคงรู้จักแล้ว" 

 

"ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณเซร์คิโอ้ คุณเลออน" 

 

หลังจากที่คุยกันเรื่องสัพเพเหระทราวิสก็ขอตัวออกไปหาเพื่อนและไม่ลืมที่จะขอถ่ายรูปกับเลออนเสียก่อน โทมัส อัลเลนมองลูกชายของตนด้วยความอ่อนอกอ่อนใจแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร เขายิ้มให้เซร์คิโอ้ก่อนจะเอ่ยสิ่งที่อยู่ในใจออกมา

 

"คุณก็รู้ว่าตระกูลของผมน่ะรักษาเลือดบริสุทธิ์ไว้ แต่ทุกวันนี้มันหายากเต็มทีไม่มีใครเขาใส่ใจเรื่องนี้แล้ว"

 

"ทุกคนก็อยากทำตามหัวใจทั้งนั้น"

 

"ผมรู้แต่คนเก่าแก่ในตระกูลผมเขาไม่ยอม พวกเขายังอยากให้เรามีทายาทเป็นเลือดบริสุทธิ์ต่อไป"

 

"แล้ว?"

 

"ลูกชายคุณถึงเป็นเลือดผสมแต่ก็ผสมน้อยที่สุด แค่รุ่นเดียวเท่านั้นหากมีลูกกับเลือดบริสุทธิ์ก็ยังนับได้ว่าเป็นเลือดบริสุทธิ์อยู่"

 

"คุณหมายความว่ายังไง"

 

"ผมอยากหมั้นหมายลูกชายคุณให้ลูกชายผมหน่อย"

 

"ไม่ดีมั้งครับ น่าจะถามความสมัครใจของเด็ก ๆ ก่อน"

 

"เราก็อย่าเพิ่งบอกพวกเขาสิครับ แต่ใช้วิธีให้พวกเขารู้จักกันแล้วรักกันเอง"

 

"ถ้าทำได้และถ้าลูกชายผมเห็นด้วยผมก็ไม่ขัด" เซร์คิโอ้ตอบอย่างเสียไม่ได้

 

"ลูกชายคุณมีสองคนนี่"

 

"ผมว่าอย่าให้ลูกชายคุณไปตกนรกบนดินกับธีโอเลยนะครับ"

 

"งั้นเป็นมัทธีอัสนะครับ"

 

จบจริง ๆ แล้วนะคะ 

 

++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

ความคิดเห็น