ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter8 : จีบผมได้แค่คนเดียว (5)

ชื่อตอน : Chapter8 : จีบผมได้แค่คนเดียว (5)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 23 พ.ค. 2563 22:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter8 : จีบผมได้แค่คนเดียว (5)
แบบอักษร

 

“ถ้าอย่างนั้นตะวันก็จีบคุณวินต่อได้ใช่ไหมคะ”

 

“ได้” มาวินตอบโดยไม่ทันคิดแต่พลันคิ้วหนาต้องขมวดอีกครั้งเมื่อมาคิดดูดีๆ “คุณบอกว่าจะจีบผมเหรอ”

 

“ค่ะ ตะวันจีบคุณวินมาตลอดนั่นแหละแต่คุณวินชอบบอกว่ารำคาญ”

 

ตะวันนึกถึงตอนที่โดนดุโดนตะคอกแล้วก็หน้าจ๋อย ส่วนมาวินเขาเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงที่ผ่านมา

 

จะว่าไปถ้าไม่นับตอนถูกเธอเอาหมูยัดปาก ตะวันก็ทำดีกับเขามาตลอด แม้การทำดีของเธอมันจะประหลาดๆไปหน่อยก็เถอะ มาวินนึกย้อนไปถึงวันที่เด็กสาวมาง้อเขาถึงห้อง ตอนนั้นที่เธอซื้อตุ๊กตามาให้แถมยังพยายามกดหัวเขาให้นอนหนุนตักเธอแล้วก็ตลกไม่หาย

 

“ที่ผ่านมานั่นคือวิธีจีบของคุณเหรอ”

 

“ค่ะ แล้วตะวันพอจะทำคะแนนได้บ้างไหมคะ” หญิงสาวลองถามออกไปตรงๆแต่มาวินกลับหัวเราะร่วนแถมยังยกมือขยี้ผมเธอเล่นอีก

 

“เรียกว่าคะแนนติดลบเลยเหอะ ถ้าขืนคุณทำแบบเดิมต่อไปผมบอกได้เลยว่าไม่มีทางจีบติดแน่นอน” มาวินยิ้มกรุ้มกริ่มส่วนตะวันก็อ้าปากเหวอพร้อมนึกน้อยใจว่าตัวเองห่วยขนาดนั้นเลยหรือไงกัน

 

“งั้นตะวันไม่จีบคุณวินแล้วก็ได้ค่ะถ้ามันจะยากขนาดนั้น”

 

“อะไรกัน นี่ถอดใจง่ายๆเลยหรือไง”

 

“ก็ถอดใจแล้วน่ะสิคะ จีบตั้งนานทำคะแนนก็ไม่ได้แถมยังติดลบอีกตะวันไม่กล้าจีบคุณวินต่อหรอกค่ะ ไว้ไปจีบเพื่อนคุณวินแทนดีกว่า ชื่ออะไรนะ อ๋อพี่เจ๋งน่ะค่ะ น่าจะคุยง่ายกว่าเพราะชอบอะไรเหมือนๆกัน”

 

มาวินตาลุกเป็นฟืนเป็นไฟ แค่ได้ยินเธอพูดว่าจะไปจีบคนอื่นก็โมโหแล้ว นี่ยัยตัวแสบจะไปจีบคาสโนว่าล่าแต้มอย่างจิราวัฒน์

 

“พอเลย ห้ามจีบใครทั้งนั้นแหละ ถ้าจะจีบผมอนุญาตให้คุณจีบแค่ผมได้คนเดียว เข้าใจไหม!” มาวินสั่งเสียงเข้มพร้อมกับออกปากไล่หญิงสาว “แล้วก็ลงจากตักผมไปเลย ไม่ให้นั่งตักแล้ว!”

 

ตะวันยกมือขึ้นเกาศีรษะเพราะตามอารมณ์ผู้ชายตัวโตไม่ทัน มีอย่างที่ไหนพอเธอจะจีบก็มาบอกว่าจีบไม่ติดหรอก พอจะไปจีบคนอื่นก็ห้ามแล้วบอกให้จีบได้แค่ตัวเองคนเดียว แล้วนี่อะไรก่อนหน้านั้นยังกอดเธอไม่ปล่อยแต่อยู่ดีๆก็มาไล่เพราะไม่อยากให้นั่งตัก

 

“เข้าสู่วัยทองแล้วหรือไงกัน อารมณ์แปรปรวนยิ่งกว่าแม่เราซะอีก”

 

ตะวันแอบบ่นพึมพำคนเดียวแต่มาวินกลับหันมามองเธอด้วยแววตาขึงขัง

 

“บ่นอะไรผมได้ยินนะ”

 

“ได้ยินก็ได้ยินไปสิคะ ก็คุณวินอารมณ์แปรปรวนจริงๆนี่ ไม่คุยด้วยแล้วตะวันไปทำงานต่อดีกว่า” ร่างบางดันตัวเองลุกขึ้นเตรียมเข้าห้องประชุมแต่มาวินกลับเดินมาขวางด้านหน้าเธอเอาไว้ “อะไรอีกคะคุณวิน ตะวันจะรับมือกับอารมณ์คุณไม่ทันแล้วนะ”

 

มาวินอมยิ้มเมื่อเห็นคนตัวเล็กยกแขนเท้าสะเอวขู่เขาฟ่อๆยิ่งกว่าลูกแมว น่ากลัวเหลือเกินนะลูกแมวตัวเล็กตัวนี้เนี่ย

 

“ยังจะมายิ้มอีกนะคุณวิน ตะวันก็เริ่มโมโหคุณแล้วเนี่ย”

 

“ก็ต้องยิ้มสิ ผมคุณน่ะยุ่งเป็นรังนกเลยแหละ”

 

“อ๊ะ” ตะวันรีบยกมือขึ้นสางผมตัวเองก่อนจะเงยหน้าขึ้นดุมาวิน “ก็เพราะใครล่ะมาขยี้ผมตะวัน”

 

ตะวันทำหน้ามุ่ยพร้อมสางผมไปเรื่อยๆ มาวินทนไม่ไหวดึงร่างบางเข้ามาใกล้ก่อนจะจัดการสางผมให้ด้วยตัวเอง

 

“เดี๋ยวทำให้”

 

 

==================================

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว