ณ ตระกูล เปรมบดินทร์

.

10.00

.

𝙟𝙚𝙣𝙖:ได้ส่งข้อความหาคุณ

.

Read

.

ชั้นที่กำลังลุกไปอาบน้ำ สายตาได้เหลือบไปเห็นวันที่ใน โทรศัพท์

12 กุมพาพันธ์ วันครบรอบ 8ปี ที่ครบกับจีน่ามา

มันเป็นเวลาที่ยาวนานมาก ตั้งแต่สมัยปี1

จนถึงตอนนี้

.

.

เสียงต่อสาย :ตื้ด ตื้ด ตื้ด ~

สวัสดีค่ะคุณลิซ นี่ร้านดอกไม้ แสนสุข บริการรับใช้ค่ะ

ลิซ: ขอช่อดอกไม้ที่สวยที่สุดและแพงที่สุด ส่งไปให้จีน่า ที่บริษัทเฟนไชน์ ให้ที

ลิซ:และเขียนว่า Aniversary 8 y.

ร้าน:ได้ค่ะ เดี๋ยวจะรีบส่งดอกไม้ไปใ้ห้

.

ทุกวันนี้ ชั้นเกิดบนกองเงินกองทอง

เกิดมาก็อยู่บนช้อนเงินช้อนทอง

แต่ที่บ้านของชั้นไม่ได้ทำงานทางสีดำนะ

แค่มีบริษัท หลายที่ หลายสาขา หลายหุ้นส่วนเท่านั้นเอง

และชั้น เป็นเจ้าของโฮสคลับ ที่ถูกกฎหมายและมีหุ้นส่วนกับบริษัทเฟนไชน์

เอาล่ะ ชั้นพร่ำมาเยอะแล้ว

.

.

เสียงปิดประตู

นั้นพี่จูน พี่สาวของชั้นเอง

พี่แก เป็นคนตั้งใจทำงานมาก

จนเป็นคนเก่งของทุกๆคน

.

เสียงเปิดประตูห้องน้ำ

เปิดน้ำ เสียงซู่ซ่า~

.

11.34

.

ณ บริษัทเฟนไชน์

หุ้นส่วนคือพี่สาวชั้นเอง ยายจูน

.

ลิซจับมือจีน่าอย่างอ่อนโยน

.

.

𝙧𝙞𝙖𝙣𝙣𝙮:ได้ส่งข้อความหาคุณ

.

เรน เพื่อนรักชั้นตั้งแต่สมัยประถม จนถึงตอนนี้

บ้านเราอยู่ตรงข้ามกันนี่เอง

ทั้งพ่อทั้งแม่ เป็นเพื่อนของกันและกัน

เราสนิทกันมาก และ เป็นหุ้นส่วน หลายๆบริษัท ทั้งคู่

.

.

.

.

.

𝙟𝙚𝙣𝙖

.

อีกไม่กี่วันนี้ ชั้นต้องไปเรียนต่อที่ปารีส

ชั้นสอบติดนานแล้ว แต่ชั้นยังไม่กล้าที่จะบอกลิซ

ชั้นจะบอกลิซมาหลายครั้ง หลายรอบ แต่ก็ทำไมไม่ได้

ชั้นกลัวว่า ทุกอย่างจะแย่ลง 8ปี จะสูญสิ้น

.

.

.

.

ชั้นจะบอกเค้ายังไงดี

อีกแค่2วันชั้นก็จะไปแล้ว

.

.

𝙟𝙪𝙣𝙚

บริษัทเฟนไชน์

.

คือว่า คุณลิซให้คุณจูน เลือกสถาปนิกให้กับลูกค้าน่ะค่ะ

ได้เลยค่ะ คุณจูน

.

.

จริงๆเลยน้องคนนี้ ทิ้งงานให้ตลอดเลย

.

.

.

.

จริงๆเลยเด็กคนนี้

.

.

.

𝙡𝙞𝙨

.

ทุกอย่างเงียบลง

ทำไมจีน่าพูดแบบนั้นนะ

13.04

.

.

𝙟𝙚𝙣𝙖

หลังจากที่ชั้นพูดคำนั้นออกไป บรรยากาศรอบของก็เงียบขรึม ลิซไม่ได้พูดอะไรออกมา แลดูทำหน้าเสีย

มันจึงทำให้ชั้นรู้ว่า ถ้าชั้นบอกไป ทุกอย่างมันจะแย่แค่ไหน

แต่ลิซคงจะเข้าใจชั้น

.

.

𝙡𝙞𝙨

หลังจากส่งจีน่าเสร็จ ชั้นก็เอาแต่ครุ่นคิดว่าทำไม จีน่าถึงพูดแปลกๆออกมา

ทำไมเทอเงียบ ไม่พูดไม่จา ไม่ขี้หงุดหงิดเหมือนเคย

.

ณ โฮสคลับ

พนักงานคนสำคัญ:มีเยอะครับ จำนวนสูงขึ้นทุกวัน

พนักงานคนสำคัญ:คุณลิซครับ พอดีมีคนมาจ้างเด็—

พนักงานคนสำคัญ:โอเคครับ

.

.

16.09

เรนวิ่งเข้ากระโดดกอด

.

.

ณ ร้านกินข้าว

สายตาของชั้น มาทำให้เรนรู้ว่าชั้นเป็นอะไร

.

ยื่นทิชชู่

เช็ดปากของเรนที่เลอะอยู่

.

.

.

หลังจาก ลิซไปส่งเรนและขึ้นไปเอาแหวน

แหวน ที่สลักในแหวนว่า 𝙡𝙟

.

.

20.00

สายตาของจีน่า มันเหมือนมีอะไรอยู่ข้างใน เหมือนเก็บอะไรไว้ แต่ไม่ยอมบอก

จีน่ายื่นมือมา

ลิซได้สวมแวนให้จีน่าที่นิ้วนางข้างซ้าย

ทำไมจีน่าทำหน้าตาไม่พอใจขนาดนั้น

ลิซอึ้งไปสักพัก

จีน่าน้ำตาไหลเป็นสายน้ำ พร้อมทั้งลิซ ที่ยังช็อค

คำถามนี้เป็นคำถามที่บีบคั้นหัวใจจีน่าจนเจ็บจี้ด

จีน่า:ชั้นรักเทอนะ ชั้นรักเทอมาก และจะไม่มีวันเลิกรัก ชั้นได้แต่บอกในใจ แต่ชั้นจำเป็นต้องไปจริงๆ

คำพูดนี้ มันนิ่งบีบ หัวใจของจีน่า ถึงมันจะเป็นคำโกหกก็ตาม

จีน่า ถอดแหวน และวางลง

เป็นคำถามที่ไร้คำตอบ

คำตอบที่มีแต่น้ำตาของทั้งคู่ ทั้งลิซและจีน่า ต่างคน ต่างเงียบ ไม่พูดอะไรต่อกัน

จีน่า: ลาก่อนนะ ลิซ

และจีน่าก็ค่อยๆเดินจากไป

.

.

.

.

.