ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

Couple P 1

1 

 

@คอนโด..  

12.12 น.  

"เบื่อจังเลยย.." ฉันพาร่างตัวเองออกมาจากห้องนอนและเดินบ่นออดแอดออกมายังหน้าทีวีที่มีพี่สาวลูกพี่ลูกน้องอย่างพี่ปีใหม่ที่นั่งดูทีวีเอาขาพาดกับโต๊ะขนาดกลางใส่ของหน้าโซฟา "หิวมากด้วยย"  

พรึ่บ!  

"..." พี่ปีใหม่หันมามองขวางฉันเมื่อนี่ทิ้งก้นนั่งแรงจนตัวพี่ปีขยับตามแรงฉัน "ตื่นมาแล้วทำไมไม่อาบน้ำ หลูกหลาก(สกปรก)"  

"ไซร้ๆ(ทำไม) งดได้แล้วนะไอ้การบ่นน้องทุกวี่ทุกวันเนี่ย"  

"..งดที่แปลว่ายังทำได้อยู่" พี่ปีมองหน้าพร้อมกับขาเรียวบางตวัดมาเตะน่องขาฉันเบาๆ  

"ไม่ได้โว้ย!" ฉันตะโกนลั่นห้องและมองบน ส่วนพี่ปีที่เตะฉันเสร็จก็กลับไปสนใจทีวีตรงหน้าต่อ มันผิดหรือยังที่ตื่นมาแล้วยังไม่อาบน้ำเนี่ย ฉันก็แค่อยากออกมาเจอหน้าพี่สาวตัวเองก่อนอ่ะ เหอะ!  

สวีดัส.. สวัสดีปริมคนดีคนเดิมเองค่ะ ยังจำกันได้มั้ยหนาา?5555555555 ฉันปริมเพื่อนอายตาคนที่เกิดมาพร้อมกับความโก๊ะเองค่ะ พอจะรู้จักคร่าวๆกันแล้วเนอะะ เออก็มีนามว่า ปริม! เป็นคนสุราษฏ์ธานีพี่บ่าวแหลงใต้ได้นิดหน่อย! ส่วนใหญ่ใช้แต่ภาษาอังกฤษซะส่วนใหญ่! หยอกกกกก><  

มาเรียนอยู่กรุงเทพได้เกือบสองปีแล้ว นานๆทีกลับบ้านเพราะขี้เกียจ ขนาดน้ำยังขี้เกียจอาบเลย 

เพราะวันนี้มันวันเสาร์การที่นอนอืดอยู่คอนโดก็ไม่แปลกอะไรสำหรับฉัน แต่เพราะที่ตื่นเที่ยงคือเมื่อคืนดื่มหนักไปหน่อยนอนซมเหมือนคนขี้เหล้าน่ะค่ะ แหะ! 

"พี่ปีกินข้าวยังอ่ะ" ฉันถามพี่ปีใหม่  

"แล้ว"  

ฉันมุ่ยหน้า "ได้ไรกินอ่ะ"  

"ข้าวแกงกะหรี่"  

"หมดยังอ่ะ!" ฉันทำตาลุกวาวทันที  

"หมดแล้ว"  

"ขอบใจมาก ไว้ให้น้องหน่อยก็ดี" ฉันถอนหายใจและเหลือบมองลูกพี่ลูกน้องตัวเองที่ยิ้มมุมปาก  

ทำไมฉันถึงได้มาแชร์ห้องอยู่กับพี่ปีน่ะเหรอ? ก็เพราะว่าพ่อฉันไม่อยากให้ฉันไปเช่าห้องอยู่อีกไง ไหนๆพ่อก็เห็นว่าฉันกับพี่ปีเรียนมหา'ลัยเดียวกันก็เลยให้อยู่คอนโดด้วยกันไปเลย ประหยัดงบ!  

ฉันไม่ได้อะไรมากก่อนจะลุกไปหยิบผ้าขนหนูแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ เดี๋ยวไปหาอะไรทานข้างนอกเอาก็ได้ จะไปหาไอ้อายที่หอก็ไม่รู้ว่าจะตื่นหรือยัง? เพราะมันเองก็เมาไม่ต่างจากฉัน 

ใช้เวลาในการทำธุระส่วนตัวเสร็จก็ปาไปบ่ายหนึ่งแล้ว ฉันเดินออกมาจาคอนโดพร้อมกับโบกแท็กซี่เพื่อที่จะไปห้างคนเดียว อืมมม การไปเดินห้างคนเดียวไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรนะทุกคน แต่ไม่บ่อยหรอกค่ะที่ฉันมาเดินคนเดียว  

ปกติก็ได้ไอ้อายมาด้วยแต่มันยังไม่อาบน้ำอ่ะฉันก็เลยต้องมาคนเดียว โทรหาใบพลูเพื่อนฉันมันก็ไม่ว่างอีกธุรกิจเยอะ มีแต่ฉันนี่แหละมั้งที่ทำตัวว้างว่างอยู่คนเดียว  

@ห้างสรรพสินค้า  

เมื่อมาถึงฉันก็เร่งฝีเท้าเดินเข้าร้านอาหารญี่ปุ่นอย่างไม่รอช้าเพราะท้องร้องประท้วงว่าหิวแล้ว หนูหิวแล้วค่ะแม่ปริม!TT สั่งอาหารไปสามอย่างระหว่างที่นั่งรอฉันก็กดโทรศัพท์เล่นไปเรื่อยๆ  

ดูสตอรี่เพื่อนตัวเองที่แท็กมาหาฉัน ก็กุมขมับทันทีเมื่อคืนฉันกับไอ้อายทำอะไรลงไปเนี่ยกอดคอแหกปากร้องเพลงตรงหน้าห้องน้ำ ไอ้บ้าเอ๊ยยย!  

"ขออนุญาตเสิร์ฟน้ำค่า"  

ฉันเงยหน้าจากโทรศัพท์และยิ้มรับพนักงานที่น้ำชาเขียวมาเสิร์ฟ "..ขอบคุณค่ะ"  

ครืดดด  

โทรศัพท์ที่ถืออยู่ในมือฉันขึ้นเมื่อมีสายเข้า..  

-ยูริ-  

"ฮัลโหลววววว ยูริเพื่อนรักกก" ฉันรับสายและลากเสียงยาวพร้อมกับพนักงานนำอาหารมาเสิร์ฟอีกครั้ง  

[ว่าไงปริมเพื่อนรักกก]  

"แกโทรมาได้ทันเวลาพอดีเลยอ่า" ฉันหยิบตะเกียบขึ้นมาจิ้มที่ราเมงตรงหน้าและเหลือบมองซูชิที่สั่งไปน้ำลายส่อ  

[ฉันเห็นคนเหมือนแกแว้บๆที่ห้างอ่ะ ใส่เสื้อขาวกางเกงน้ำตาล]  

"และใช่ค่ะ นั่นกูเองเพื่อนยู" ฉันลอบถอนหายใจ "มึงอยู่ห้างเหรอวะ?"  

[เออออ กูไปหาเอาป้ะ?]  

"มาเลยมึง กูอยู่ร้าน..." ฉันคุยกับยูริเพื่อนในสาขาตัวเองก่อนที่จะวางสายไป ไม่นานนังยูริเพื่อนรักฉันก็เดินเข้ามานั่งตรงหน้าและสั่งอาหาร ระหว่างที่รอมันก็เม้านู่นนี่นั่นไปเรื่อย  

เข้าใจหัวอกมาเดินห้างคนเดียวเลยเพื่อน ไม่ใช่ว่าไม่ชวนเพื่อนมานะ คือชวนแต่เพื่อนไม่ว่างไง!  

"กูเอาผ้าไปให้ร้านxxxตัดมา"  

"ตัดโอเคป้ะ?" ฉันถามขึ้น  

"อย่าหาไปค่ะ นางคิดราคาโคตรแพง!"  

"แล้วมึงไม่ไปตัดร้านประจำที่เพื่อนเขาไปตัดกันวะ" ฉันขมวดคิ้ว  

คือมันจะมีร้านหนึ่งที่เขารับเย็บ ตัดผ้าอะไรเถือกนี้ แล้วงานเย็บตุ๊กตาของสาขาฉันอ่ะอันไหนที่ฉันไม่สามารถทำได้ก็จะส่งร้านทำ แล้วก็คือจะจ้างร้านประจำอยู่แล้วไง  

"เออออ ก็ลองๆไปดูเห็นว่าเปิดใหม่อ่ะ"  

"หาเรื่อง" ฉันส่ายหน้าไปมา  

หลังจากที่ฉันและยูริทานข้าวกันเสร็จ ก็ไปเดินดูของการตามประสาผู้หญิงไปเรื่อยๆ ประเด็นพี่ปีใหม่ก็ไม่ได้โทรตามด้วยนะคะ ก่อนหน้าที่จะออกมาก็คือนอนหลับตรงโซฟา เห็นแบบนั้นพี่ปีเป็นคนกวนตีนเงียบคนหนึ่งเลย  

ไอ้ในเรื่องอายน่ะ ยัง ยังไม่รู้นิสัยพี่ปีดีพอนังพวกนี้! ฮ่าๆๆๆ  

.. 

.. 

หลายวันผ่านไป..  

@คณะครุศาสตร์  

ฉันนั่งขีดเขียนเล่นระหว่างที่นั่งฟังอาจารย์บรรยายในคลาสไปเรื่อยๆ คลาสบ่ายเป็นอะไรที่ง่วงนอนมาก ท้องอิ่มหนังตาเริ่มหย่อนก็คือไม่มีสมาธิเรียนแล้วแม้ว่าอาจารย์จะพูดออกไมค์เสียงดังก็ตาม  

"..." ฉันเหลือบมองอายตาที่นั่งฟังอย่างตั้งใจ  

"..." นั่งหลับในป้ะวะ?  

จึกๆ!  

ฉันเอานิ้วชี้ไปจิ้มแขนอายมันเบาๆ "..ไปคณะแพทย์กับฉันมั้ยเลิกคลาส"  

"..." เมื่อพูดถึงคณะแพทย์แววตามันก็แทบลุกวาวทันทีพร้อมกับพยักหน้ารับ "ไป"  

รู้หรอกว่าไปเพราะอะไร ฮ่าๆๆ คือมันแอบปลื้มเพื่อนพี่ปีใหม่ที่อยู่แก็งค์เดียวกับพี่ปีเนี่ยแหละเออ เขาคนที่ปากมันบอกว่าแอบปลื้มเนี่ยชื่อพี่พันวา หนุ่มฮอตประจำคณะแพทย์เลย  

แต่ตอนนี้จากที่ดูไม่รู้ว่าที่บอกว่าปลื้มเนี่ยฉันว่ามันไม่ใช่แล้ว มันเลยขั้นปลื้มมาเยอะแล้วล่ะค่ะ 

"ปฏิเสธใจตัวเองไม่เก่ง~"  

"บางทีเพลงก็เก่าไป" อายตามองหน้าฉันพร้อมกับถอนหายใจ  

ฉันไหวไหล่และกลับมาตั้งใจฟังอาจารย์อีกรอบ จนกระทั่งเลิกคลาสฉันกับอายตาก็นั่งรถรางของมอมาลงที่คณะแพทย์ จริงๆพี่ปีก็ไม่ได้มีรถส่วนตัวขับมามอหรอกค่ะ  

แต่เพราะอยากมาเฉยๆ ก็พี่ปีให้มาอ่ะ จะได้กลับห้องพร้อมกัน  

ส่วนอายมันก็อยู่คนละฝั่งกับคอนโดฉันเลยล่ะค่ะ เพราะฉะนั้นเราจะแยกกันหน้ามหา'ลัย ใช้เวลาไม่นานที่รอพี่ปี ฉันปล่อยให้เพื่อนตัวเองได้เจอบ่าวของมันได้แอบมองให้อิ่มใจต่อไปเรื่อยๆ  

ชีวิตฉันในมอก็ไม่ได้มีอะไรมากนะคะ อยู่คณะ แว้บมาคณะแพทย์ แว้บไปคณะนิเทศบ้างแล้วแต่อารมณ์ แต่ส่วนใหญ่ก็จะมาคณะแพทย์ค่อนข้างบ่อย  

มันก็เจริญหูเจริญตาดีค่ะ ฮ่าๆๆ  

เวลาต่อมา..  

ฉันกลับมาที่ห้องตัวเองประมาณเกือบสองทุ่มได้ นั่งทำงาน ตอบแชทสาขาก่อนที่ใบพลูเพื่อนสมัยเรียนที่โรงเรียนฉันส่งลิ้งค์รีวิวไปขอแฟนมาให้อ่าน  

"..." อ่านไปเรื่อยถึงกับต้องวางมือจากการทำงานและเดินล้มตัวที่เตียง  

พรึ่บ!  

"ดีจังเลยวะ" ฉันเกาหัวตัวเองป้อยๆเมื่ออ่านจบ  

ฉันในฐานะที่ไม่เคยมีแฟนมาก่อนเลยสักคน ไม่ค่อยเข้าใจในความรักแบบฉันเนี่ย ชีวิตนี้ได้แต่แอบชอบเขาข้างเดียวก็ไม่เคยเพิ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์อ่ะ แต่รีวิวไปไหว้พระขอแฟนก็มีมาให้เห็นเยอะอยู่เหมือนกันนะคะ  

"หรือกูต้องลองบ้างวะ" ฉันพูดขึ้นกับตัวเองเบาๆส่งลิ้งค์ไปให้อายมันอ่านด้วย แต่จริงๆฉันดูดวงรายสัปห์ดาเอาอ่ะ ตรงบ้างไม่ตรงบ้างแต่ดูบ่อยมากเหมือนกัน ฮ่าๆๆ 

โหหห มีเวลาไหว้ด้วยอ่ะ  

ติ๊ง!  

อายตา : ทำไมอ่ะ  

อายตา : จะไปไหว้ขอแฟนเหรอ?  

ประมาณสิบนาทีอายตามันก็ตอบไลน์กลับมา  

ปริม : ส่งให้อ่านเล่นๆ55555555  

อายตา : หืมมม  

อายตา : ใช่เหร้อออ  

อายตา : อาทิตย์นี้ดูดวงในไลน์แอดรึยัง?  

มันจี้ฉันว่ะ มันพูดจี้จุดฉ้านนนน  

ปริม : ดูแล้วววว ตรงทุกอย่างยกเว้นเรื่องความรัก  

ปริม : กูต้องงดดูก่อนป้ะ><' 

อายตา : ก็ดีนะมึง555555  

อายตา : โสดเป็นเพื่อนกูก่อนปริม  

ปริม : ไม่อ่ะ เดี๋ยวมึงก็ไม่โสด  

อายตา : บ้าดิ เขาบ่ดั้ยมักกูววว  

"ฮ่าๆ" ฉันขำออกเสียงเมื่ออ่านข้อความล่าสุดที่อายส่งมา จริงๆอายตาเป็นผู้หญิงที่แบบทั้งสวยทั้งน่ารัก ทั้งเด๋อ ทั้งโก๊ะในเวลาเดียวกัน แต่ก็ต้องยอมรับว่ามันเป็นเพื่อนสนิทคนเดียวที่รู้ใจฉันมาก เรารู้จักกันตั้งแต่ปีหนึ่ง ไม่รู้ว่าเพราะอะไรฉันถึงได้ให้ใจมันเต็มร้อย อยากสนิทด้วย เพราะมันเป็นคนใจเย็นล่ะมั้ง เป็นคนคิดบวกชิบหายนั่นแหละ 

ปริม : อย่ามาเว้าา เบิ่งไปก่อนสู..  

เพราะอายตาเป็นคนอีสาน ส่วนฉันเป็นคนใต้ เราสองคนจะชอบแลกเปลี่ยนภาษาถิ่นซึ่งกันและกัน  

อายตา : อย่าแซว แค่ปลื้มๆแต่อยากได้มีพี่เขามีอยู่จริง 

ปริม : กลัวแล้วนะ  

ฉันคุยกับอายตาสลับใบพลูไปเรื่อยๆเป็นแบบนี้ประจำ อย่าถามว่ามีแฟนมั้ยนะคะ ก็ดูจากที่ดูดวงทุกอาทิตย์แล้วไม่มีเนอะ ถ้าจะมาก็คงมาเองมั้ง.. หนูคิดแบบนี้ค่ะ555555555  

ซะที่ไหนไอ้บ้าาา!  

ฉันโดนนังใบพลูลากมาไว้ขอผู้อยู่เนี่ย แต่ทุกคนคะ! ฉันไม่ได้มาไหว้ด้วยนะฉันมาเป็นเพื่อนมันเฉยๆ หรือฉันโดนลากมานั่นเอง!  

"มึ้งงง เอาจริงดิ" ฉันยืนอ้าปากค้างเมื่อใบพลูมันกำลังซื้อของเตรียมไปถวาย  

"เออ มาถึงขนาดนี้แล้วเนี่ย"  

"คนเยอะนะ"  

"ก็ดี เผื่อไหว้เสร็จได้ผู้ชายข้างๆเป็นแฟน" มันหันมายักคิ้วให้ฉัน  

ฉันก็ไม่คิดว่ามันจะเอาจริงเอาจังขนาดนี้อ่ะทุกคน "อะ เออๆ ละ แล้วแต่มึงเลยเพื่อน"  

"มึงไม่เอาด้วยวะ" มันถามขึ้น  

ฉันส่ายหน้ายิ้มเจื่อน "กูสายดูดวงไปก่อนว่ะ"  

"เอ้า"  

"เออน่า ไปๆๆ.." ฉันพยักพเยิดหน้าส่งๆก่อนจะเดินเลี่ยงออกมารอใบพลูที่หอบของเต็มมือ "ต้องซื้อเยอะขนาดนี้เลยเหรอวะ?"  

"คนอื่นไม่รู้ กูเยอะๆไว้ก่อน"  

"เออ ลุยเลยมึง" ฉันเดินออกมารอมันพร้อมกับมองคนอื่นๆ แสดงว่าตรงนี้ได้ผลจริงทั้งหญิงทั้งชายเยอะแยะไปหมด ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายใบพลูที่ยืนรอลงสตอรี่  

ติ๊ง!  

eyeta.a : เดี๋ยววว ไอ้พลูเอาจริงดิ  

_primm : เอออ มันกำลังรอไหว้เนี่ย  

eyeta.a : สุดมากกกก  

ฉันตอบไดเรคอายตาที่รีพลายมาเมื่อกี้ "..."  

ติ๊ง!  

dddanai : อ้าว มาเหมือนกัน 

dddanai : มึงอยู่ตรงไหน? 

 

 

 

 

 

———--- 

ในที่สุดดดดก็อัปสักที55555555 พล็อตเลือนรางคิดนานเลย>,<  

1 เมนท์ 1 กำลังใจ ♥️ 

#ปริมชอบเปไม่เทแน่นอน 

ขอบคุณที่ติดตามและชื่นชอบนิยายไรท์นะคะ❤❤
แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น