เข็มทิศสีเงิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคะ ฝากติดตามและให้กำลังใจไรท์มือใหม่หัดเขียนด้วยน๊าาาาาา ........^-^ กดไลค์และคอมเมนต์กันเข้ามาได้นะคะ^_^

ชื่อตอน : [ 6 ] ความจริง 1

คำค้น : 6, ความจริง, บ้านไร่หัวใจอิ่มรัก, เข็มทิศสีเงิน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 81

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ค. 2563 22:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[ 6 ] ความจริง 1
แบบอักษร

-6- 

"เกิดเรื่องอะไรขึ้น" กำพลที่กำลังค่อยเดินมาจากทางเข้าห้องรับแขกเห็นสิตางศุ์และชนกฤติกำลังยืนคุยกันด้วยท่าทางจริงจัง แถมใบหน้าแล้วเสื้อผ้าของชนกฤติยังเปียกน้ำอีกด้วย 

"เธอบอกว่าเป็นคนสำคัญของคุณปู่ครับ แต่ผมไม่เชื่อหรอก ยังเด็กกะโปโลคนนี้เนี่ยนะ จะมาเป็นแขกของคุณปู่ได้ ฉันไม่เชื่อเธอหรอก ไม่มีทาง" ชนกฤติไม่เชื่อในสิ่งที่สิตางศุ์พูด แล้วยังดูถูกเธอด้วยถ้อยคำที่สุภาพบุรุษไม่ควรพูดกับสุภาพสตรีอีกด้วย 

"หยุดได้แล้วตากฤติ เด็กคนนี้เป็นแขกคนสำคัญของปู่จริงๆ ขอโทษน้องเดี๋ยวนี้" กำพลมองหน้าชนกฤติและพูดเสียงเข้มด้วยสีหน้าจริงจัง  

"คุณปู่!! ผมยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะครับ" ชนกฤติพูดด้วยท่าทางจริงจัง และจะไม่ยอมขอโทษเด็กผู้หญิงคนนี้เด็ดขาด 

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ลูกคุณหนูก็แบบนี้แหละ เอาแต่ใจตัวเอง" สิตางศุ์ยิ้มแล้วยืนกอดอก 

"เธอ" ธนกฤติชี้หน้าสิตางศุ์ สีหน้าไม่พอใจอย่างมาก  

"พอได้แล้วนะตากฤติ เฮ้อ....แล้วอีกคนไปไหนซะละ" กำพลถามด้วยความสงสัยว่านับดาวไปไหน 

"คือว่า ฉันมาแค่คนเดียวค่ะ น้องฉันไม่ได้มาด้วย" สิตางศุ์ตอบไปด้วยน้ำเสียงเย็นชา สีหน้าเรียบเฉย 

"เกิดอะไรรึเปล่า ทำไมน้องเราถึงไม่ยอมมาล่ะ" กำพลถามสิตางศุ์ต่อ 

"คุณอย่าถามฉันเลยนะคะ รู้เพียงว่า...ไม่มีใครอยากมาอยู่กับคนแปลกหน้าหรอกค่ะ ถ้าไม่จำเป็น" สิตางศุ์ยังตอบกลับกำพลด้วยสีหน้านิ่งเช่นเคย 

"อ้อ งั้นไม่เป็นไร แหวน! พาคุณสิตางศุ์ไปห้องที่ฉันให้เตรียมไว้สิ ถ้าขาดเหลืออะไร ก็บอกแหวนได้เลยนะ" กำพลรีบสั่งสาวใช้ทันที 

"ค่ะ" สิตางศุ์ตอบรับด้วยน้ำเสียงกระแทกเล็กน้อย 

"เชิญทางนี้ค่ะ" แหวนเดินนำสิตางศุ์ไปเพื่อพาเธอไปยังห้องนอนที่จัดเตรียมไว้ให้ซึ่งอยู่ชั้นสองของบ้าน 

"คุณปู่ครับ เด็กนั่นเป็นแขกคนสำคัญของคุณปู่ที่พูดถึงเมื่อวานหรอครับ" ชนกฤติถามกำพลเพื่อให้แน่ใจ 

"ใช่ แล้วต่อไปนี้ก็ช่วยทำตัวดีๆกับน้องด้วยนะ เพราะว่าสิตางศุ์จะมาอยู่กับเราที่บ้านหลังนี้" กำพลตอบกลับชนกฤติ และยิ้มอย่างดีใจที่หลานสาวยอมมาอยู่ที่บ้านหลังนี้ 

"ว่าไงนะ ปู่พูดจริงหรอครับ" กำพลไม่ได้ตอบอะไร เพียงยิ้มเป็นการตอบรับเท่านั้น 

......แหวานเดินนำหน้าสิตางศุ์เพื่อพาไปยังห้องพักที่ได้จัดเตรียมไว้ ขณะเดินขึ้นบันได พรพรรณก็กำลังเดินลงบันไดมาพร้อมกับบังอรพอดี สิตางศุ์และพรพรรณจึงได้พบกันพอดี แต่สิตางศุ์ไม่ได้ยกมือไหว้พรพรรณ เพียงแต่ยิ้มให้เล็กน้อยเท่านั้น...... 

"ดูสิคะคุณพรพรรณ เด็กคนนี้เนี่ยไม่มีมารยาทเลย เดินผ่านเจ้าของบ้านแท้ๆ ยังไม่ไหว้อีก เดินลอยหน้าลอยตาไปเลย"  

"อย่าพูดแบบนั้นเลยนะบังอร เด็กคนนี้เป็นแขกคนสำคัญของคุณพ่อไม่ใช่หรือ เราควรต้อนรับขับสู้สิถึงจะถูก"  

"แหม คุณผู้หญิงก็ใจดีเกินไปนะคะ บังอรดูแว๊บเดียวก็รู้แล้วว่าเด็กคนนั้นแปลกๆ ไว้ใจไม่ได้" บังอรยังไม่หยุดพูดให้ร้ายสิตางศุ์ 

"เธอก็พูดไปเรื่อยนะบังอร ยังไม่ทันได้รู้จักพูดคุยกับเด็กคนนั้นเลย จะมารู้ได้ยังไงว่านิสัยใจคอเขาเป็นยังไง ไปเตรียมอาหารเช้าเถอะ เดี๋ยวคุณพ่อกับคุณชัชจะรอนาน" พรพรรณพูดปรามบังอรทันที 

"ค่ะ คุณผู้หญิง" บังอรรับคำแล้วยิ้มแหยๆให้พรพรรณเล็กน้อย 

.......แหวนพาสิตางศุ์มาจนถึงห้องนอนที่ได้จัดเตรียมไว้ให้....... 

"ถึงห้องของคุณแล้วค่ะ" แหวนยิ้มให้สิตางศุ์อย่างเป็นมิตร 

"ขอบใจจ้ะ เธอชื่อแหวนใช่มั้ย" สิตางศุ์ถามสาวใช้ทันทีเมื่อเห็นว่าสาวใช้คนนั้นกำลังเดินหันหลังจะกลับเมื่อทำตามคำสั่งของกำพลแล้ว 

"เออ ใช่จ้ะ คุณต้องการอะไรเพิ่มหรอจ้ะ" แหวนถามกลับไปเพราะคิดว่าสิตางศุ์อาจต้องการของอะไรเพิ่มเติม 

"ฉันไม่ได้ต้องการอะไรเพิ่มหรอกจ้ะ ฉันแค่อยากถามอะไรหน่อย" สิตางศุ์ยิ้มเจ้าเล่ห์ให้กับสาวใช้ที่อยู่ตรงหน้า 

"ถามอะไรหรอจ้ะ" แหวนถามกลับด้วยท่าทางสงสัยกับคำถามของสิตางศุ์ 

"ที่บ้านหลังนี้มีใครอยู่บ้าง ชื่ออะไรบ้าง แล้วเป็นอะไรกับคุณกำพล" สิตางศุ์ถามยาวด้วยความอยากรู้ว่าทำไมถึงมีคนอื่นอยู่นอกจากลูกบุญธรรมที่กำพลเคยบอก 

"ถามทำไมหรอจ้ะ" แหวนถามสิตางศุ์ต่อด้วยความสงสัย 

"อย่าสงสัยมากได้มั้ย ฉันถามก็ตอบมาเถอะน่า" สิตางศุ์เริ่มหงุดหงิดที่แหวนมีคำถามมากมายกว่าจะยอมตอบคำถามเธอ 

"จ้ะๆ คือบ้านหลังนี้มีเจ้านาย 4 คน คือคุณท่านกำพล คุณชัชวาลลูกชายของคุณท่าน คุณพรพรรณภรรยาของคุณชัชวาล แล้วก็คุณกฤติค่ะ เธอเป็นลูกชายคนเดียวของคุณชัชกับคุณพรพรรณ ส่วนคนใช้มี 3 คนค่ะ ก็มีแหวน ป้าอรเป็นหัวหน้าแม่บ้าน แล้วก็มาลี อ๋อยังไม่หมดนะคะ ยังมีคนขับรถอีก 2 คน ชื่อนายแก้ว แล้วก็พี่สงกรานต์ สองคนนี้เป็นพ่อลูกกันค่ะ พี่สงกรานต์เนี่ยหล่อม้ากมาก หุ่นเนี่ยนะคะ ล้ำบึ......" แหวนกำลังเล่าอย่างตื่นเต้นเกี่ยวกับคนขับรถของบ้านนี้ 

"พอแล้วๆ ไปได้แล้ว ฉันอยากรู้เท่านี้แหละ ขอบใจมาก ถ้าฉันอยากได้อะไรเพิ่มเดี๋ยวจะบอกละกัน" สิตางศุ์ขัดแหวนทันทีที่แหวนเล่านอกเรื่องไม่เกี่ยวกับสิ่งที่เธอถามเลยแม้แต่น้อย 

"แฮ่.....ค่ะๆ งั้นแหวนขอตัวก่อนนะคะ" แหวนยิ้มแห้งให้สิตางศุ์ เมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังพูดในสิ่งที่สิตางศุ์ไม่ได้ถาม แต่เกี่ยวกับคนที่เธอแอบปลื้มต่างหาก 

.....ในโต๊ะอาหารเช้าร่วมด้วยชัชวาล พรพรรณ ชนกฤติที่เปลี่ยนเสื้อที่เปียกมาแล้วเรียบร้อย กำพลค่อยๆเดินมานั่งที่ีหัวโต๊ะรับประทานอาหารอย่างเช่นทุกวัน จนกระทั่งไม่เห็นสิตางศุ์มาร่วมโต๊ะอาหารเช้าด้วย....... 

"อ้าว แล้วหนูสิตางศุ์ละ ทำไมยังไม่ลงมาทานข้าว มีใครไปตามรึยัง" กำพลถามด้วยความสงสัยแสดงสีหน้าเป็นห่วงว่าทำไมหลานสาวยังไม่ลงมาร่วมโต๊ะอาหาร 

"ยังเลยค่ะคุณพ่อ" พรพรรณตอบกำพลด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีนัก 

"สิตางศุ์คือใครหรอครับคุณพ่อ" ชัชวาลถามกำพลด้วยความสงสัยถึงชื่อที่ไม่คุ้นหู 

"คนที่ฉันบอกว่าอยากจะแนะนำให้รู้จักไง" เมื่อชัชวาลได้ยินดังนั้นจึงอดสงสัยไม่ได้ว่าสิตางศุ์ที่กำพลพูดถึงคือใคร 

"ไม่ต้องเสียเวลาไปตามหรอกครับ เธออาจจะไม่หิวก็ได้ ไม่อย่างนั้นก็ต้องลงมาทานข้าวแล้ว"  

"ดูพูดเข้า ยังไม่เลิกโมโหน้องอีกหรือไง งั้นตากฤติก็ไปตามน้องมาทานข้าวพร้อมกัน ปู่จะรอทานข้าวพร้อมหนูสิตางศุ์" 

"ทำไมต้องให้ผมไปตามด้วยละครับ" ชนกฤติหยิ่งหงุดหงิดเมื่อคุณปู่ของเขาให้ความสนใจกับผู้หญิงคนนั้นมากเกินไปถึงขั้นใช้ให้เขาไปตามเธอมารับประทานอาหารด้วยตัวเอง 

"เดี๋ยวบังอรไปตามให้เองค่ะ เด็กสมัยนี้เนี่ยไม่มีมารยาทเลยนะคะ ต้องให้ผู้ใหญ่มานั่งรอ" บังอรพูดเสนอตัวเพื่อจะรับหน้าที่ไปตามสิตางศุ์เอง และพูดต่อว่าสิตางศุ์เสียงดังจนทำให้ทุกคนที่อยู่ในห้องรับประทานอาหารได้ยิน 

"เธอว่าอะไรนะบังอร" กำพลเมื่อได้ยินบังอรพูดว่าให้หลานสาวตนเองก็ถึงกับถามกลับด้วยเสียงดังสีหน้าไม่พอใจทันที 

"เออ ขอโทษค่ะ บังอรคิดดังไปหน่อย" เมื่อบังอรเห็นท่าทีไม่พอใจของกำพลถึงขั้นหน้าเสียและรีบขอโทษทันที 

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! 

"คุณสิตางศุ์คะ คุณท่านให้มาตามไปทานอาหารเช้าค่ะ" บังอรพูดด้วยน้ำเสียงกระแทกกระทั้น ไม่นานสิตางศุ์ก็เปิดประตูออกมา 

"ขอบใจนะจ้ะป้าาา......ที่มาตาม แต่ฉันยังไม่หิว" สิตางศุ์ลากเสียงยาวเพื่อล้อบังอร ซึ่งมันได้ผลจริงๆ บังอรทำตาโตไม่พอใจ ที่สิตางศุ์เรียกเธอว่าป้า 

"ค่ะ" บังอรพูดกรพแทกเสียงแล้วเดินกลับไปอย่างคนหัวเสีย เธอรีบมารายงานให้กำพลทราบตามที่สิตางศุ์ได้บอกกับเธอ 

"เห็นมั้ยครับ ไม่น่าเสียเวลารอยัยนั่นเลย ทานข้าวกันเถอะครับคุณปู่" ชนกฤติยิ้มด้วยท่าทางดีใจที่ไม่ต้องร่วมโต๊ะอาหารกับสิตางศุ์ 

"ทานข้าวเสร็จแล้วอย่าพึ่งไปไหนกันนะ ฉันมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย ทุกคนเลย" กำพลพูดด้วยสีหน้าจริงจัง 

"ครับ ค่ะ" ชัชวาล พรพรรณ และชนกฤติรับคำทันทีที่กำพลพูดจบ 

.......... 

.......ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ......^_^ 

ปล.ถ้าถูกใจกดไลค์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ 

ความคิดเห็น