ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter7 : พี่วินดุมาก (3)

ชื่อตอน : Chapter7 : พี่วินดุมาก (3)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ค. 2563 12:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter7 : พี่วินดุมาก (3)
แบบอักษร

 

“จะมองผมอีกนานไหม”

 

“แล้วทำไมตะวันจะมองพี่วิน...” ตะวันเถียงได้ไม่ทันไรก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเจอสายตาดุดันเข้าให้ มานึกขึ้นได้ว่าเขาไม่ชอบให้เธอเรียกแบบสนิทสนม ตะวันจึงจำต้องเรียกตามที่มาวินต้องการ “เอ่อ...แล้วทำไมฉันจะมองคุณไม่ได้”

 

“ก็เพราะผมไม่ชอบ ต้องให้บอกจริงๆใช่ไหมว่าผมรำคาญคุณเต็มทนแล้ว เลิกยุ่งกับผมซะที”

 

คำพูดตรงไปตรงมาของชายหนุ่มทำให้ตะวันหน้าเจื่อนไปทันตา สงสัยวิธีจีบหนุ่มของเธอจะน่ากลัวเกินไปจนผู้ชายถอยหนี ถ้าอย่างนั้นตะวันหยุดจีบเขาสักพักก็ได้ปล่อยให้มาวินหายใจหายคอได้คล่องไปก่อน

 

ในช่วงเช้าของการอบรมได้จัดกิจกรรม workshop แบ่งกลุ่มนักศึกษาให้ทำกิจกรรมออกแบบตามโจทย์แต่ละกลุ่มกำหนด ซึ่งทางด้านตะวันเธอเห็นมาวินเริ่มอึดอัดที่ตัวเองเข้าไปยุ่งกับเขามากเกินไป ตะวันจึงถอยห่างไม่พูดไม่จาเพื่อเว้นช่องว่างให้มาวินรู้สึกสบายใจขึ้น

 

“ทัช ขอดูแบบของแกหน่อยดิ ฉันตีโจทย์ไม่ออก” ร่างเล็กขยับเข้าไปหาเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ข้างๆ อินทัชเลื่อนไอแพดมาตรงหน้าตะวัน

 

“ของฉันก็ลองวาดไปเรื่อยเหมือนกัน ตอนนี้ยังไม่มีไอเดียอะไรโดดเด่นเลย” อินทัชพูดพลางก็ขยับเข้ามาใกล้ตะวัน ร่างบางขมวดคิ้วอย่างใช้ความคิดก่อนจะร่างภาพวาดในไอแพดไปเรื่อย แต่แล้วไอแพดเธอดันแบตหมดเข้าให้

 

“อ้าว แบตหมดซะได้ ทัชแกมีที่ชาร์จไหม ฉันลืมพกมา”

 

“เอามาดิเดี๋ยวชาร์จให้”

 

“อื้ม ขอบใจนะ”

 

ตะวันยื่นไอแพดให้เพื่อน อินทัชเห็นปอยผมด้านหน้าที่ปรกหน้าตะวันแล้วรู้สึกรำคาญแทนจึงเลื่อนมือไปหยิบกิ๊บติดผมรูปโบว์ที่หนีบอยู่บนกระเป๋าของหญิงสาวขึ้นมาก่อนจะค่อยๆติดลงบนเรือนผมสลวยของเธอ

 

“ผมปรกหน้าแบบนี้เดี๋ยวก็เป็นสิวหรอก” อินทัชบ่นอย่างไม่จริงจังนักซึ่งการใส่ใจน่ารักๆแบบที่เขาทำสามารถเรียกรอยยิ้มจากตะวันได้มากมาย อินทัชก็ใจดีกับเธอแบบนี้อยู่เสมอ คอยดูแลเธอมาตั้งแต่เรียนมัธยมแล้ว

 

“ขอบใจแกมากนะทัช”

 

มาวินมองหญิงสาวตัวเล็กที่กำลังส่งยิ้มให้เพื่อนชายแล้วหงุดหงิดงุ่นง่านอย่างบอกไม่ถูก

 

‘ใจคอจะยิ้มให้ผู้ชายทุกคนเลยหรือไงกัน’

 

มาวินหงุดหงิดจนทนมองภาพตรงหน้าไม่ได้เขาจึงหันไปกำชับงานกับน้องๆนักศึกษาในกลุ่มก่อนจะลุกออกไปสงบสติอารมณ์ด้านนอก ตะวันเห็นมาวินดูท่าทางไม่ค่อยดีก็เป็นห่วงอยากจะตามไปดู แต่มานึกอีกทีพลันในหน้าหวานต้องเจื่อนลง

 

‘ตามไปก็โดนด่าหาว่าทำให้เขารำคาญอยู่ดี’

 

คนตัวเล็กจึงก้มหน้าก้มตาร่างแบบกระเป๋าใส่กระดาษต่อ แต่ขณะที่ก้มวาดภาพอยู่หางตาเธอเหลือบไปเห็นผู้หญิงวัยกลางคนที่แสนคุ้นเคย ตะวันจึงละสายตาจากภาพวาดตรงหน้าหันไปมองผู้หญิงวัยห้าสิบปลายๆที่ยังมีเค้าความสวยอยู่เต็มเปี่ยม

 

“คุณมินตรา”

 

ใบหน้าหวานฉายชัดถึงความเป็นกังวลเพราะตอนนี้มินตราไม่ได้มาคนเดียวแต่กลับควงคู่มากับผู้ชายวัยสี่สิบต้นๆที่เธอไม่รู้จัก ทั้งสองเดินผ่านห้องประชุมแล้วเลยออกไปยังลิฟต์ที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล ตะวันใจเต้นรัวด้วยความเป็นกังวล มาวินจะเห็นหรือเปล่าว่าแม่ตัวเองควงคู่มากับผู้ชายอื่น

 

 

=================================

 

พี่วินหึงน้องแล้วก็เดินหนีไปไหนก็ไม่รู้ จะเจอแม่มั๊ยนะ

ตะวันจะตามพี่เค้าไปหรือเปล่า

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว