ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่15 ภรรยาเอก

ชื่อตอน : ตอนที่15 ภรรยาเอก

คำค้น : ภรรยาเอก จำปาสีขาว

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ค. 2563 23:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่15 ภรรยาเอก
แบบอักษร

ตอนที่15 

ภรรยาเอก... 

 

หลานฟิงชูใช้เวลาเล่นกับลูกของเขาที่เรือนของท่านแม่ของเขาสักพักใหญ่ๆจนเวลาผ่านไปหลายชั่วมากมากเขาก็ให้ลูกทั้งสองคนของเขาพักอยู่กับท่านแม่ของเขา..... 

ร่างสูงของหลานฟิงชูเดินกลับเรือนของเขาเพื่อบอกให้เฉินหลินจือเตรียมตัวเดินทางไปกับเขาตามที่ท่านแม่ของเขาบอกให้ไปเยี่ยมท่านลุงของเขา...... 

 

"ท่านกลับมาแล้วหรือท่านแม่พูดอะไรบ้าง"เฉินหลินจือพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนพร้อมกับรอยยิ้มสดใส... 

 

"ท่านแม่บอกว่าให้ข้าเดินทางไปเยี่ยมท่านลุงที่ต่างเมืองพร้อมกับให้พาเจ้าไปด้วย"หลานฟิงชูพูดออกมาพร้อมกับยกถ้วยชาขึ้นมาดื่มอย่างรู้สึกคอแห้งขึ้นมาเมื่อสายตาของเขาดันไปมองเรือนร่างของเฉินหลินจือขึ้นมาอย่างละเอียดโดยเฉพาะตรงเนินอกหลานฟิงชูก็แอบมองด้วยหัวใจเต้นรัวๆขึ้นมาแบบที่เขาไม่เคยเป็นมาก่อน.... 

"แล้วจะเดินทางไปวันไหนกัน"เฉินหลินจือพูดเอ่ยถามออกมาเพราะเธอจะได้เตรียมตัวออกเดินทางไปกลับหลานฟิงชู... 

"พรุ่งนี้เช้าก็จะออกเดินทางเลย"หลานฟิงชูพูดออกมาก่อนที่จะเดินไปนั่งที่เก้าอี้ข้างๆตัวของเฉินหลินจือที่ตอนนี้กำลังเขียนอะไรอยู่ในมือของเธอ..... 

"ข้าจะให้เด็กๆเตรียมของที่จะใช่ในการเดินทางให้พร้อม"เฉินหลินจือพูดออกมาพร้อมกับเงยใบหน้าขึ้นมาพูดกับหลานฟิงชูที่ใกล้กันมากเวลานี้ที่ทั้งสองคนสบตากันต่างคนต่างหัวใจเต้นแรงขึ้นมาพร้อมๆกัน.... 

"เจ้ากำลังเขียนอะไร"หลานฟิงชูตัดสินใจถามเฉินหลินจือไปเมื่อมองเห็นนางเขียนอะไรลงไปในหนังสือในมือของนาง.... 

" เขียนไดอารี่"เฉินหลินจือพูดออกมาแล้วนึกได้เวลาหลานฟิงชูคงจะไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอพูดเธอก็เลยเปลี่ยนคำพูดที่จะทำให้หลานฟิงชูเข้าใจที่นางพูด...... 

"ข้าเขียนบันทึกเรื่องราวของข้านะ"เฉินหลินจือพูดออกมาอีกครั้งให้หลานฟิงชูเข้าใจ.... 

" บันทึกเรื่องราวอย่างนั้นหรือ ทำไมเจ้าจะต้องบันทึกเรื่องราวของเจ้าด้วย"เสียงเข้มของหลานฟิงชูเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัยเพร่ะเขาไม่เคยรู้ว่าจะมีใครบันทึกเรื่องราวของตัวเองเลยสักคน.... 

" ข้านี่แหละที่จะบันทึกเรื่องราวของข้าเองและความทรงจำ ที่ดีๆลงไปในสมุดเล่มนี้ของข้า เก็บเอาไว้เป็นความทรงจำที่แสนวิเศษท่านไม่คิดว่ามันดีหรือ"เฉินหลินจือพูดออกมามาเสียงร่าเริง... 

" บันทึกความทรงจำดีๆอย่างนั้นหรือ ข้าเพิ่งจะรู้นะนี่ ว่ามีแบบนี้ด้วย"หลานฟิงชูพูดออกมาจากนั่นทั้งสองคนก็พูดคุยกันต่ออีกสักพักก่อนที่เฉินหลินจือพูดจะให้คนจัดการเตรียมของที่เธอจะต้องเดินทางไปพร้อมกับหลานฟิงชู...... 

 

ตกเย็นอาหารมื้อเย็นก็ถูกเตรียมเอาไว้อย่างดีสำรับหลานฟิงชูและเฉินหลินจือทั้งสองคนนั่งทานอาหารเย็นด้วยกันไม่นานสาวใช้ก็มาบอกว่าแม่นางถานเย่มาที่เรือนนี้.... 

"ขออนุญาตเจ้าค่ะนายหญิงแม่" 

"นางถานเย่มาที่นี้เจ้าค่ะ"สาวใช้พูดรายงานออกมา... 

"นางมาทำอะไรที่นี้"เฉินหลินจือพูดออกมาด้วยความสงสัย แต่หลานฟิงชูกับรู้ดีว่าแม่นางถานเย่มาทำไม.... 

"ท่านจะเอาอย่างไรให้นางเข้ามาไหม"เฉินหลินจือพูดถามหลานฟิงชูออกมาเพราะเธอไม่อยากยุ่งเรื่องผัวเมียคู่นี้.... 

"ไปบอกนางว่าข้าตัดสินในแล้ว ให้นางกลับไปที่เรือนของนางเสียและอย่าได้ออกจากเรือนนั่นจนกว่าข้าจะกลับมา"หลานฟิงชูพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉยชึ่งทำให้เฉินหลินจือนั้นเกิดความสงสัยว่าผัวเมียคู่นี้เป็นอะไรกัน 

ถึงเธอจะอยากรู้แต่เธอก็ไม่ถามออกไปเพราะไม่อยากยุ่งเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับตัวเธอ..... 

"เจ้าค่ะนายท่าน"สาวใช้พูดออกมาแล้วเดินออกไปจากห้องแห่งนี้ที่เป็นห้องทานอาหารของเจ้านายของนาง.... 

"เจ้าจะไม่ถามข้าหรือว่าทำไมถึงไม่พบนาง"หลานฟิงชูพูดออกมาเมื่อเฉินหลินจือไม่ได้พูดถามเขาเรื่องถ่านเย่... 

"ถ้าท่านจะเล่าก็เล่าแต่ข้าไม่ถามหรอกนะเพราะถ้าท่านอยากเล่าเมื่อไรข้าก็ยินดีรับฟัง"เฉินหลินจือพูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้มและคีบอาหารให้หลานฟิงชูทานด้วย.... 

การวางตัวของเฉินหลินจือนั้นทำให้นางดูดีในสายตาของหลานฟิงชูมากเขาคิดว่านางจะโกรธเคืองหรือโวยวายที่เขาพาภรรยาน้อยเข้ามาอยู่ที่เรือนเดียวกันแล้วยังมาทำเรื่องให้นางต้องตามดูแลอีก... 

ถ้าเป็นภรรยาเอกคนอื่นๆปานนี้คงจะโวยวายทำเป็นเรื่องใหญ่และ ทะเลาะกันทำให้บ้านเรือน ร้อนเป็นไฟในความริษยา ของผู้หญิงด้วยกันที่จะแย่งชิงความสนใจจากสามีให้ได้ความรักจากสามีมากที่สุดเลยกลายเป็นว่าในเรือนมีแต่เรื่องวุ่นวายใจไม่หยุดนั้นก็ทำให้ผู้ชายไปเบื่อหน่ายแล้วต้องการหาผู้หญิงที่เข้าใจพวกเขามาแทน 

ทำให้ผู้ชายนั้นอยากมีเมียน้อยมากขึ้นไปเรื่อยๆเพื่อหาคนที่เข้าใจพวกเขาเท่านั้น.... 

"ไม่ได้มีอะไรหรอกปัญหาของข้าควรจัดการด้วยตัวเองไม่ทำให้เจ้จะต้องปวดหัว" 

"เจ้าเป็นภรรยาเอกที่ดีจริงๆเลยนะข้าชมเจ้าจากใจข้าเลย"หลานฟิงชูพูดออกมาพร้อมกับรอยยิ้มมีเสน่ห์ส่งให้เฉินหลินจืออีกด้วยเขารู้สึกสบายใจมากๆยามพูดคุยกับเฉินหลินจือ.... 

"ฮ่าฮ่าฮ่า ........!!!! 

"ท่านชมข้าตรงๆแบบนี้ข้าก็เขินแย่เลยสิ"เฉินหลินจือพูดออกมาเสียงดังและหัวเราะด้วยความตลกอย่างมาก............ 

ทั้งสองต่างก็หัวเราะและยิ้มออกมาด้วยกันอย่างมีความสุขสบายใจจนคนที่รออยู่ข้างนอกอย่างแม่นางถานเย่นั้นที่ได้ยินเสียงหัวเราะนั้นก็รู้สึกไม่พอใจอย่างมาก 

"ท่านพี่บอกว่าอย่างไร"เสียงห้วนๆของถานเย่ถามสาวใช้ที่ออกมาจากเรือนใหญ่ของหลานฟิงชูและเฉินหลินจือพูด... 

"นายท่านบอกว่าให่แม่นางถานเย่กลับไปแล้วห้ามออกจากเรือนจนกว่านายท่านจะกลับมาเจ้าค่ะ"สาวใช้พูดออกมาตามที่นางได้รับคำสั่งมาจากเจ้านาย..... 

 

"ท่านพี่พูดแบบนี้จริงๆหรือ"ถานเย่พูดออกมาอย่างไม่เชื่อว่าหลานฟิงชูชายที่นางรักและเขาก็รักนางนั้นทำกับนางแบบนี้ได้.. 

ทั้งเอาลูกของนางไปให้แม่ของเขาดูแลและเท่ากับเหมือนจะแยดนางออกจากลูกและเขายังไม่ยอมที่จะพูดกับนางอีกทำไมแบบนี้หมายว่าความอย่างไรกัน.... 

ถานเย่รู้สึกไม่พอใจอย่างมากนางกำมือของนางเอาไว้แน่นเพราะทำอะไรไม่ได้เวลานี้........ 

นางจึงหน้าตึงขึ้นมาแล้วหันหลังเดินกลับไปที่เรือนของนางอย่างไม่พอใจสุดๆแต่ทำอะไรไม่ได้...... 

"ท่านทำแบบนี้กับข้าได้ย่างไรหลานฟิงชู"แม่นางถานเย่พูดออกมาแล้วเดินกลับไปที่เรือนของนางอย่างโมโหสุดๆ........ 

สาวใช้ที่เห็นท่าทางของแม่นางถายเย่แล้วก็พากันหลบทันทีเพราะไม่อยากที่จะถูกทำร้ายอย่างที่แม่นางถานเย่อารมณ์ไม่ดีแบบนี้...... 

ติดตามคอนต่อไปคะ...... 

สามีภรรยาที่จะครองคู่กันได้นานต้องเชื่อใจกัน และให้อภัยซึ่งกันและกัน ถึงจะอยู่กันได้ยืดยาว จากผมดำจนถึงผมสีขาว ผิวหนังย่นก็ยังดูงามเพราะมองกันด้วยจิตใจ ภรรยาที่ฉลาดจะต้องแบ่งรับแบ่งสู้ ผู้เป็นภรรยาจะต้องใจนิ่ง ถึงจะเอาสามีอยู่ในมือได้........ 

เคล็ดลับเล็กๆน้อยๆ...... 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว