ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ยอมครั้งที่ 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 43k

ความคิดเห็น : 31

ปรับปรุงล่าสุด : 05 เม.ย. 2564 09:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ยอมครั้งที่ 3
แบบอักษร

ยอมครั้งที่ 3  

 

 

กว่าผมจะสู้รบปรบมือลากไอ้ตัวแสบขึ้นมานั่งข้าง ๆ กันได้ ก็ทำเอาเหนื่อยเหมือนกัน ดีนะมันยังเกรงใจแอสตัน มาตินลูกรักของผมไม่อาละวาดจนรถพัง  

พอมาถึงร้าน ผมจอดรถจุดเดิม พอมันลงจากรถได้มันก็รีบเดินลิ่ว ๆ เข้าร้านไป ผมตัดสินใจเดินไปสูบบุหรี่หลังร้านสักพักก่อน แต่ยังไม่ทันได้จุดบุหรี่ ก็มีสายโทรเข้ามา เป็นสายด่วนจากเลขา กว่าผมจะคุยเคลียร์งานเสร็จก็กินเวลาอยู่สักครู่ใหญ่ ๆ พอกำลังจะจุดบุหรี่ก็ได้ยินเสียงเหมือนคนตีกันใกล้ ๆ  

อืมมม เหตุการณคุ้น ๆ หวังว่ามันจะไม่เดจาวูนะ ผมลองเดินไปทางเสียงนั้น  

นั่นไง... 

เฮ้อออออ ปล่อยให้อยู่คนเดียวไม่ได้จริง ๆ  

เอาเถอะปล่อยให้ตัวแสบมันได้ยืดเส้นยืดสายบ้าง ดูซิวันนี้จะเกิน5นาทีไหม ดูท่าจะเป็นพวกเดิมด้วยนะ 

ผัวะ!! 

อัก!!  

“โอ๊ย!!” 

“อ๊ากก”  

ไอ้พวกนี้มันก็ไม่เข็ดกันจริง ๆ สงสัยรอบนี้ทำลายสถิติจัดการเรียบก่อน 5 นาที  

แต่เดี๋ยวนะ...ดูท่าแล้วจะมีหมาหมู่มากกว่าเดิม! 

ผมทันสังเกตเห็นอีกสองคนพุ่งเข้าไปจู่โจมเหนือทางด้านหลัง พวกมันถือมีดพุ่งเข้าไปกันด้วย 

แม่ง! ไอ้พวกนรกพวกนี้!! 

ผมก้าวเข้าไปใช้เท้าเตะ ไปที่ข้อมือพวกมัน 

“ใครวะ!! มึงเสือกอะไรด้วย!! ถอยไปถ้าไม่อยากเจ็บตัว!” 

อีกคนที่ยังมีมีดอยู่ในมือพล่ามอะไรไม่รู้มากมาย 

น่ารำคาญ!  

ผมสาวเท้าหักข้อมือปัดมีดออก ใช้หมัดกระแทกหน้าแล้วก็ถีบอัดท้องอีกคนที่เข้ามารุม สองคนกองอยู่แทบเท้าผม 

“แม่มึงไม่สอนเหรอว่าอย่าพกของมีคม” ผมใช้ปลายเท้าเขี่ย ๆ ไปที่สองตัวที่นอนอยู่ตรงพื้น ไอ้เหนือยืนมองมาทางผมด้วยความอึ้ง สงสัยพวกที่มันจัดการคงหนีไปตั้งแต่ที่รู้ว่ามีคนเข้ามาช่วยแล้ว 

“มึงก็อีกคน ปล่อยให้อยู่คนเดียวไม่ได้เลยใช่ไหม” ผมเริ่มหงุดหงิด ถ้าเมื่อกี้ผมเข้ามาไม่ทันป่านนี้ไอ้เหนือคงจะโดนมีดปักหลังไปแล้ว ซึ่งเจ้าตัวก็น่าจะเดาเหตุการณ์ออก ดูจากที่มันมองไปยังมีดที่ผมหยิบขึ้นมาแล้วปาไปที่พุ่มไม้  

“ไป! เข้าร้านได้แล้ว” ผมคว้าข้อมืออีกฝ่าย อารมณ์ค่อยเย็นลงมาหน่อยตอนที่สัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายยอมเดินตามผมมาดี ๆ  

“โหหหหหห มาได้สักทีพ่อ พวกกูก็นึกว่ามึงจะเบี้ยวนัด มา ๆ ๆ ๆ”  

ผมดันให้ไอ้เหนือเข้าไปนั่งข้างใน คืนนี้มันอย่าได้หวังว่าจะออกไปเพ่นพ่านที่ไหนคนเดียวอีก! 

“เฮียยยยย หวัดดีคร้าบบบ” 

“เสื้อสวยนะเฮีย แต่ทรงเสื้อคุ้น ๆ นะ เคยเห็นที่ไหนนะ...นึกไม่ออก” ผมหันไปมองคนข้าง ๆ ทันทีที่ไอ้นัททักเรื่องเสื้อ เห็นเจ้าตัวจ้องผมเขม็ง หึ ๆ พอหายตกใจก็กลับมาดุเหมือนเดิม 

“ชงเหล้าให้กูหน่อย” ผมเปลี่ยนเรื่องพูดอย่างจงใจ ยื่นแก้วเหล้าให้ไอ้นัทจัดการ  

ไอ้ตัวแสบข้าง ๆ ผมเริ่มจิบเหล้าไปฟังคนในโต๊ะคุยกันไป 

นั่งกันไปได้สักพัก ไอ้เจษที่นั่งตรงข้ามผมก็สะกิดให้ผมหันไปดูอีกฟากหนึ่ง  

“สิงห์ ๆ เด็กเก่ามึงมาว่ะ โอ๊ะ หรือว่ายังไม่เก่าวะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ”  

น้องแพรคนที่ผมควง ๆ อยู่ก่อนหน้านี้ แต่ช่วงนี้ยุ่ง ๆ เลยไม่ค่อยได้เจอกันเท่าไร  

“เขาเห็นมึงแล้วว่ะ เดินมานั่นแล้ว”  

ผมมองตามสายตาเย้ายวนที่เดินเข้ามาหาผมใกล้ ๆ  

“พี่สิงงงงงห์” เสียงเรียกอ่อนหวาน ตอนที่ผมยกยิ้มมุมปากให้ เจ้าตัวเดินมาขอนั่งข้าง ๆ ผม 

“ยุ่งเหรอคะช่วงนี้ ไม่เห็นตอบไลน์หนูเลย” 

“อืมมม ช่วงนี้พี่ยุ่ง ๆ” น้องแพรโผเข้ามาซบไหล่ตอนที่ผมยกแขนอ้ากว้างให้น้องเข้ามาหา ผมเห็นทางหางตาว่าไอ้ตัวแสบข้าง ๆ นั่งเบ้ปาก  

เสียงโห่แซวจากเพื่อนผมมาเป็นระยะ แพรคุยกับผมบ้าง คุยกับเพื่อนผมบ้างจนสักพักน้องก็ขอตัวกลับโต๊ะ  

“พี่สิงห์อ่านไลน์หนูบ้างนะ ถ้าว่างโทรหาหนูนะคะ” 

“ครับ” ผมลูบหัวน้องเขาเบา ๆ ก่อนที่น้องจะลุกขึ้นกลับโต๊ะไป 

“โหหหห กูอยากได้อย่างนี้บ้าง ไม่งอแง ไม่งี่เง่า พี่คะพี่ขา หนูเข้าใจพี่ ว่าง ๆ โทรมาบ้างนะคะ” เสียงไอ้แมนพูดขึ้นมาอย่างเพ้อเจ้อ 

“น่านดิ! ไอ้สิงห์ทำบุญมาด้วยอะไรวะ สาว ๆ แต่ละคนนี่ไม่เคยแตกแถว ไม่เคยงอแง ไม่เคยมาหึงหวงกันให้วุ่นวายด้วย”  

“ฮึ ๆ เอาไว้มึงหล่อให้ได้เท่ามัน รวยให้ได้เท่ามันก่อน ค่อยไปเรียนรู้จากมันนะว่าจัดระเบียบครัวเรือนยังไง” เสียงพวกมันยังโหวกเหวกไม่เลิก 

“ถอย!” เสียงแหบ ๆ พร้อมกับตีนสะกิดขาผม มีอยู่คนเดียว...ไอ้ตัวแสบข้าง ๆ  

“ไปไหน?” 

“ถอย!” 

“กูถามจะไปไหน?” 

“จะไปเข้าห้องน้ำ! ไปไหม!!!” 

“ไป” ผมลุกเดินนำหน้ามันไป ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่ปล่อยมันไว้คนเดียวอีกแล้ว  

หลังจากกลับมาที่โต๊ะทั้งผมทั้งไอ้เหนือต่างคนก็ต่างกินเหล้า ผมแค่จิบ ๆ แต่คนข้าง ๆ นี่สิ ยกเอายกเอา...แต่ช่างมันเถอะ ดีซะอีก คืนนี้จะได้ไปส่งมันง่าย ๆ แบบไม่ต้องสู้รบปรบมืออะไรมากนัก 

นั่งไปสักพัก ผมก็ต้องออกไปรับโทรศัพท์สายสำคัญข้างนอก หวังว่าไอ้ตัวดีมันจะไม่ไปก่อเรื่องอีกนะ คนอื่นบนโต๊ะก็เริ่มเลื้อยกันแล้ว  

ผมคุยโทรศัพท์ไปเกือบชั่วโมงพอวางสาย ก็รู้สึกปวดหัวนิดหน่อยกับปัญหาของสาขาย่อยที่สิงคโปร์ ผมคงต้องหาเวลาไปดูเองบ้างแล้วล่ะ กำลังคิดอะไรเพลิน ๆ สายตาดันเหลือบไปเห็น ร่างคุ้นเคยถูกหิ้วขึ้นรถไป  

“Shit!” 

ผมสบถอย่างหัวเสีย แล้วรีบตรงไปที่รถตัวเอง ขับตามรถคันนั้นไป ก่อนผมออกมาจากโต๊ะ ไอ้ตัวแสบดูเมาก็จริงแต่ก็ไม่น่าจะเมาจนโดนหิ้วไปได้แบบนี้ แล้วทำไมคนอื่นไม่สงสัยหรือตามมาดูเลยวะ  

แม่ง!!  

ผมสบถอีกครั้งที่เห็นปลายทางที่รถคันข้างหน้าพุ่งเข้าไปคือม่านรูด 

จังหวะที่ฝ่ายนั้นจอดรถ ผมเข้าไปจอดดักหน้า แล้วลงไปกระชากประตูรถลากไอ้คนขับออกมา  

ไอ้ชาติหมาตัวเดิม!!! นี่มันจะไม่จบไม่สิ้นกันใช่ไหม  

ผมซัดมันไปเต็ม ๆ จนมันน็อก แล้วจัดการเอาไอ้ตัวแสบเจ้าปัญหาขึ้นรถ พากลับคอนโดมัน  

ผมเหยียบคันเร่งด้วยความโมโห ไม่อยากจะนึกถ้าผมไม่มาเห็น ป่านนี้มันคงจะโดนไอ้หมอนั่นทำอะไรต่อมิอะไรไปแล้ว  

ผมต่อสายหาไอ้เจษบอกมันไว้ว่าผมกับเหนือกลับก่อน ผมจะเป็นคนไปส่งมัน 

พอถึงคอนโดมัน ผมพยายามปลุกมัน แต่แปลก ปลุกเท่าไรก็ไม่รู้สึกตัว มีแต่ลมหายใจมันที่ร้อนแปลก ๆ แต่ผมก็ไม่ได้ใส่ใจนัก แบกมันขึ้นไปบนคอนโด ยามคงคุ้นหน้าผมตั้งแต่ตอนเย็นเลยไม่ได้ห้ามอะไรแค่ถามว่ามีอะไรให้ช่วยไหม ซึ่งผมก็ตอบปฏิเสธไป 

ทว่ากว่าจะเอามันเข้าห้องได้ก็ต้องปล้ำหาคีย์การ์ดกันให้วุ่นวาย ดีที่ไอ้ตัวแสบมันตั้งท่าหลับอย่างเดียว ผมโยนมันลงที่เตียง กำลังจะกลับ หันไปมองอีกทีเห็นมันนอนกระสับกระส่ายก็สงสารเลยตัดสินใจเดินเข้าไปหาผ้าผืนเล็กมาเช็ดตัวให้มันสักหน่อย 

ไอ้เหนือเริ่มปัดป่ายมือผมออก สีหน้ามันเริ่มแปลก ๆ คิ้วเริ่มขมวดเข้าหากันแน่นขึ้น เหงื่อซึมออกมาตามขมับ  

“เหนือ”  

“เหนือ มึงได้ยินไหม” ผมตบหน้ามันเบา ๆ เจ้าตัวลืมตามามองผม 

“มะ ...มึงเข้ามาได้ไง!” เสียงมันอ่อนระโหย แผลงฤทธิ์ไม่ได้เหมือนเคย 

“เฮ้ออ มึงไม่รู้ตัวเลยเหรอเนี่ย มึงเมาจนโดนไอ้พวกนั้นลากขึ้นรถไป จนกูต้องไปลากมึงมาส่งที่ห้องเนี่ย” ผมค่อย ๆ ใช้ผ้าชุบน้ำซับไปตามหน้าผากมันเบา ๆ เหงื่อยังคงออกมาไม่หยุด หน้ามันเริ่มแดงขึ้น หายใจติด ๆ ขัด ๆ  

“มึงโอเคไหมเนี่ย มึงแพ้เหล้ารึเปล่า ทำไมหน้ามึงแดงขนาดนี้” 

“ฮะ แฮ่ก... มะ... ไม่ มึงออก ปะไป” มันหลับตาลงอีกรอบ แต่สีหน้ามันเริ่มแย่ลงเรื่อย ๆ  

“เฮ้ย กูว่าไม่โอเคแล้วว่ะ ไปหาหมอไหม” 

“ระ ร้อน... ฮะ...แฮ่ก...อะ...อืออ” มือเจ้าตัวเริ่มปัดมือผมออก แกะทึ้งกระดุมเสื้อตัวเอง 

“ดะ เดี๋ยว มึงใจเย็น เดี๋ยวเสื้อขาด” ผมรั้งมือมันไว้ 

“อะ...ระ...ร้อน ไม่ไหว ช่วยด้วย...” เจ้าตัวเริ่มบิดไปมาด้วยความทรมาน ผมว่าอาการมันเริ่มแปลก ๆ แล้ว... 

อย่าบอกนะว่ามันโดนยาปลุกมาด้วยเนี่ย! 

“เหนือ ใจเย็น ๆ เดี๋ยวกูเช็ดตัวให้ มึงอยู่เฉย ๆ” ผมพยายามปลอบมัน เพราะถ้ามันโดนยาปลุกจริง ๆ ความเย็นของน้ำน่าจะพอช่วยได้ ถ้ามันโดนในปริมาณที่ไม่เยอะ 

ผมหันกลับไปที่ห้องน้ำ ไปเปลี่ยนน้ำให้เย็นจัดขึ้น กลับมาถึงที่เตียง ภาพตรงหน้าก็ทำให้ผมต้องกลืนน้ำลาย  

ผิวขาวจัดที่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อเกือบจะทั้งตัว นอนบิดไปมาเสื้อเชิ้ตสีขาวถูกปลดกระดุมจนหมด เผยให้เห็นแผงอกเนียน เจ้าตัวเหงื่อออกเต็มร่างกายทำให้เห็นกล้ามเนื้อเป็นลอนสวยงาม มือมันกำลังจะพยายามปลดกระดุมกางเกงยีนส์สกินนี่ออก ผมกลืนน้ำลายอีกครั้งในตอนที่มันปรือตาฉ่ำน้ำมองมาที่ผม แววตาเต็มไปด้วยความวิงวอน ริมฝีปากหยักถูกเจ้าตัวกัดจนแดงก่ำ ผมพยายามสูดลมหายใจเข้าออกลึก ๆ เอาผ้าค่อย ๆ ซับไปตามซอกคอ 

“อะ ...อืออออ...อ๊ะ” 

กรอดดดด ผมกัดฟันข่มอารมณ์อย่างหนักตอนที่เช็ดแผงอกแล้วมันเผลอส่งเสียงร้องออกมา 

“มะ...ไม่ไหว...ช...ช่วย ด้วยย” ร่างแทบจะเปลือยบิดเร้าไปมา  

“ส...สะ...สิงห์”  

เหี้ย! ผมแทบจะกระโจนเข้าใส่ตอนที่มันเรียกชื่อผมด้วยน้ำเสียงแบบนั้น แต่ก็ต้องกดข่มเอาไว้  

น้ำตามันเริ่มซึมออกทางหางตา ลมหายใจเริ่มร้อนและถี่ขึ้นเรื่อย ๆ ไอ้เหนือปัดหัวไปมากับหมอน กระชากเสื้อเชิ้ตออกจากตัวได้สำเร็จ ตามติดด้วยกางเกงยีนส์ จนตอนนี้เจ้าตัวเหลือแค่กางเกงในสีขาว ผมอดมองความเย้ายวนตรงหน้าไม่ได้ 

เหนือไม่ได้มีร่างกายแบบบาง กลับกัน มันมีกล้ามเนื้อกำลังพอเหมาะพอดี บวกกับผิวขาวจัดที่ตอนนี้แดงระเรื่อไปทั้งตัว ทำให้ผมต้องเผลอมองด้วยความหลงใหล 

“นะ...เหนือ ดะ...เดี๋ยว ไม่ต้องถอด กูเช็ดตัวให้แล้วเดี๋ยวมึงจะดีขึ้น”  

ผมรั้งมือมันไว้ตอนที่มันทำท่าจะเปลือยทั้งตัว 

แต่มันจับต้นแขนผลักผมลงบนที่นอน! แล้วขึ้นคร่อมมาบนตัวผม มันเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ ริมฝีปากมันซุกไซ้ไล่เลียไปตามซอกคอผม 

“ระ ร้อน...สิงห์ ชะ...ช่วยด้วย”  

มันกระชากเสื้อผมจนกระดุมหลุดแล้วจัดการเอาร่างที่ร้อนผ่าวของมันมาเสียดสีกับตัวผม 

“อืมมม เย็น อาาาห์” 

“อ๊ะ!” เสียงร้องแม่งโคตรได้อารมณ์ตอนที่ยอดอกมันปัดผ่านแผงอกผม 

“Shit!!” ผมสบถปัดมือมันออกตอนที่มือมันพยายามปลดซิบกางเกงผม 

ไอ้ตัวแสบเลยส่งเสียงฮึมฮัมหงุดหงิด ผมมัวแต่คิดว่าจะทำยังไงให้คนตรงหน้าเย็นและสงบลงจนไม่ทันได้สนใจว่าสองมือมันจะกระชากหัวผมให้เงยหน้ารับจูบมัน 

แม่งเอ้ย! ผมสิ้นสุดความอดทน สมองผมคิดอะไรไม่ออก ตอนที่ลิ้นของมันพยายามเลียขอบปาก มันทั้งขบทั้งเม้มดุนจนผมจูบปากมันกลับ ผมขบเม้มริมฝีปากบางรอจนมันเคลิ้มแล้วแทรกลิ้นเข้าไปกวาดต้อนลิ้นร้อนของมัน เกลี่ยลิ้มรสไปตามไรฟัน ดูดดันลิ้นจนมันเริ่มหายใจไม่ออกเอามือทุบอกจนผมต้องละริมฝีปากออก พลิกตัวมันให้เป็นฝ่ายอยู่ข้างใต้ แล้วเริ่มระดมจูบริมฝีปากหยักสีสดอีกครั้ง ทั่วทั้งห้องมีแต่เสียงจูบของเรา ผมจูบมุมปากลากเลียลงมาตามแนวสันกราม  

“ฮะ...แฮ่กก...” เสียงหอบของมันอยู่ที่ซอกหูผมตอนที่ผมเริ่มขบเม้มไปตามซอกคอติ่งหู รสชาติของมันหอมหวานจนผมแทบจะหยุดตัวเองไม่ได้และดูเหมือนอีกฝ่ายก็จะไม่ยอมหยุด มันปลดกระดุมกางเกงของผมสำเร็จ 

“อ๊ะ...สิงห์ มะ...ไม่พอ...อ๊ะ...อ๊าาา” ผมหมั่นไส้มันกับคำพูดคำจาแบบนั้นของมันเลยงับไปที่ยอดอกสีชมพูสด ตัวมันสั่นสะท้านตอนที่ผมจงใจทั้งเลียทั้งขบจนมันชุ่มไปด้วยน้ำลายผมทั้งสองข้าง มันขยุ้มหัวผมแอ่นอกตอบรับการโลมเลีย  

“อ๊ะ... อ๊า” ไอ้ตัวแสบใช้มือลูบไล้ไปตามเป้ากางเกงผม ผมรั้งข้อมือมันตึงไว้ได้ทันตอนที่มันพยายามจะล้วงเข้าไปในกางเกงใน  

ไอ้ตัวแสบนี่มันมือไวใช่เล่น! 

ผมรวบข้อมือมันไว้ แล้วจัดการเล็มเลียลงไปตามหน้าท้องผ่อง มันแอ่นตัวรับเวลาที่ผมจูบซับไปตามหน้าท้อง มืออีกข้างลูบไปตามความยาวนูน ผมเงยหน้าไปสบตามัน แววตาของมันยังคงฉ่ำไปด้วยน้ำตา มันส่งเสียงครางไม่หยุดตอนที่ผมลูบไล้ไปที่ส่วนหัว จงใจบดบี้ผ่านเนื้อผ้า จนมันเริ่มดิ้นส่ายไปมา  

“สะ สัด...ยะ อย่า กะ แกล้ง!”  

ผมยกยิ้มคว้าท่อนลำร้อนของมันออกมา มันสะดุ้งเฮือกตอนที่ถูกสาวขึ้นลง ผมเงยหน้าขึ้นจูบมันไปด้วยปรนเปรอมันด้วยมือไปด้วย เริ่มเพิ่มจังหวะรัวเร็วขึ้น คนใต้ร่างแอ่นสะโพกสวนมือจนผมต้องแกล้งถูปลายยอดที่มีน้ำเยิ้มออกมา  

“อืออออออ อ๊ะ...”  

“มะ...มึง...เร็วอีก” สิ้นเสียงสั่งของไอ้ตัวแสบผมสาวรูดขึ้นลงเร็วขึ้นจนคนใต้ร่างทนไม่ไหวเริ่มกระตุกเกร็ง ครางออกมาเสียงสั่น 

“อะ...อ๊ะ!!.อ๊าาาาา” น้ำสีขาวขุ่นทะลักออกมา จนผมต้องจัดการรูดมันอีกรอบรีดน้ำมันออกมาให้หมด  

“แฮ่กก ๆ ๆ ๆ” เสียงลมหายใจของคนใต้ร่างยังหอบด้วยความเหนื่อย ผมก้มลงไปจูบที่ขมับปลอบใจอีกครั้ง เจ้าตัวเลยเงยหน้ามารับจูบจากปากผม เราแลกจูบกันอีกรอบ ลิ้นเราสองคนโรมรันอย่างไม่มีใครยอมใคร  

“อืมมมม” 

ผมไซ้ซอกคอมันเป็นครั้งสุดท้ายเตรียมผละออกไปเช็ดตัวให้มันอีกครั้ง มันจะได้หลับสบาย แต่เจ้าตัวกลับไม่ยอมปล่อยผม มันเริ่มเสียดสีตัวไปมาอีกรอบ  

“อึกก”  

“เหนือ พอแล้วอย่ายั่ว” 

“มะ ไม่พอ สะ...สิงห์ ระ...ร้อนอีกแล้ว” 

แม่งเอ้ย!!ท่อนล่างมันเริ่มแข็งสู้มือผมอีกครั้ง ตอนนี้ไอ้ตัวแสบมันรู้แล้วว่าจะทำยังไงให้ผมยอมทำตามใจมัน  

ได้! เหนือ ได้! มึงยั่วกูเองนะ! 

ผมดึงกางเกงในสีขาวมันออก จับขามันตั้งขึ้น มองเห็นแก่นกายตั้งชันขนาดพอดีมือ ผมใช้ฝ่ามือสากถูยอดหัวไปมาจนเจ้าตัวบิดเร้าส่งสะโพกสอบสู้กับฝ่ามือร้อน  

“อ๊ะ!!” ผมก้มหน้าลงไปสัมผัสที่ส่วนหัว ใช้ลิ้นเลียไปมาตามรอยแยก แล้วค่อย ๆ กลืนกินไปจนสุดความยาว เจ้าตัวสะดุ้งสุดตัวตอนที่ผมดูดอมปลายบานของมัน 

“อ๊าาาา มะ...ไม่ไหว อ๊ะ...อย่าดูด อ๊า” ผมผงกหัวขึ้นลงเร็วขึ้น ขบจูบไปตามความยาวของท่อนลำ มือหนึ่งช่วยสาวรูด ส่วนอีกมือใช้นิ้วปาดเอาน้ำสีขุ่นที่เลอะตรงหน้าท้องมันมาวนแถว ๆ แนวจีบที่ปิดสนิทสีชมพู ค่อย ๆ เกลี่ยวนไปมาแล้วกดก้านนิ้วเข้าไปทีละนิด 

“อ๊ะ...จะ เจ็บ” ผมค่อย ๆ ดันนิ้วเข้าไปจนสุด 

“อึก มะ...ไม่ เอา ออก” ผมดึงนิ้วออกแล้วดันเข้าไปใหม่ อีกมือก็สาวตามความยาวขึ้นลงเร็วขึ้น ๆ  

“อึกก จะ เจ็บ อึดอัด” 

“ชู่ว์ ๆ ไม่เป็นไร ไม่เจ็บ” ผมค่อย ๆ เพิ่มนิ้วเข้าไปทีละนิ้ว ไอ้ตัวแสบถอยตัวหนี ผมได้แต่จูบขมับจูบมุมปาก ให้มันเปิดปากรับลิ้นผมเข้าไปอีกรอบ จนร่างกายมันเริ่มผ่อนคลาย ให้ผมใส่เข้าไปจนครบสามนิ้ว ถอนจูบออก ก้มลงมาละเลงลิ้นกับลูกชายมันอีกรอบ พร้อมกับสาวนิ้วเข้าออกรัวเร็วขึ้น  

“อ่าาา อ๊ะะะ ... ตรงนั้น!! อืออออออ” ผมตั้งใจรัวนิ้วไปตรงจุดกระสันของมัน จนรู้สึกว่ามันใกล้จะเสร็จ  

“อ๊ะ...ยะ...อย่าหยุด” 

“เด็กดี” ผมค่อย ๆ ถอนนิ้วออกแล้วเอาท่อนหัวปลายบานค่อย ๆ ดันเข้าไป  

“อ๊ะ!!! มะ ไม่ จะ เจ็บบบ สิงห์กูเจ็บ ฮืออออ” ตัวแสบพยายามผลักผมออกไปผมเลยต้องแช่ส่วนหัวคาไว้อย่างนั้น 

“ชู่ว์ เด็กดี ผ่อนคลายหายใจลึก ๆ” ผมรั้งขามันออกเปิดรับผมมากขึ้น ไล่ลิ้นตามขอบปาก จนมันยอมเปิดปากรับจูบ ผมเลยดูดดึงลิ้นให้มันค่อย ๆ เคลิ้มผ่อนคลาย 

“อื้ออออ...” มือมันทุบที่อกผมตอนที่ผมค่อย ๆ ดันส่วนหัวที่คาอยู่เข้าไป ผมยึดข้อมือมันไว้เหนือหัว จัดการขบเม้มที่ยอดอก มืออีกข้างก็สาวจนท่อนลำมันสู้มืออีกครั้ง  

“อาา...อ๊ะ” ผมค่อย ๆ ดันเข้าไปได้ครึ่งทางแล้วหยุดแช่ไว้อย่างนั้น ช่องทางมันคับแน่นมากสำหรับผม ปกติแล้วผมต้องมีตัวช่วยอย่างถุงยางหรือไม่ก็เจลแต่ตอนนี้เราไม่มีอะไรเลย ไม่ต้องพูดถึงขนาดที่ใหญ่กว่าปกติของผม ผมจะพยายามให้มันเจ็บน้อยที่สุด  

“อ๊าา ยะ...อย่ากัด อาาา” ผมหยอกกับจุกสีชมพูตรงหน้า ทั้งเลียทั้งขบจนยอดอกแดงก่ำ คนใต้ร่างบิดเร้าไปมาด้วยความทรมาน ส่วนล่างที่เสียบคาไว้ถูกตอดรัดจนผมต้องกัดฟันข่มความเสียวซ่าน 

“กูจะค่อย ๆ เอาที่เหลือเข้า มึงหายใจลึก ๆ”  

“อะ อ๊ะ ดะ เดี๋ยว สิงห์ เดี๋ยว อ๊าาา ไม่เอาแล้ว จะ เจ็บ โอ๊ย” ผมดันอีกครึ่งที่เหลือเข้าไปจนสุด 

สวบ!  

“อึก! เจ็บ ไอ้เหี้ย... ฮือออ เอาออกไป”  

“เข้าไปหมดแล้วคนดี ไม่ร้อง เดี๋ยวมึงก็ไม่เจ็บแล้ว” ผมจูบซับไปที่หางตาที่มีน้ำใสซึมออกมา จูบปลอบริมฝีปากบางที่เริ่มบวมช้ำ ใช้ลิ้นป้อนความหอมหวานให้มันเคลิบเคลิ้มจนหลุดเสียงครางหวานออกมา ผมอดทนรอจนสีหน้ามันเริ่มดีขึ้น อยากจะให้เวลามันปรับตัวให้นานกว่านี้แต่ผมก็อดทนต่อไปไม่ไหว เลยค่อย ๆ ขยับ ๆ  

“อือออ อ๊ะ อย่าเพิ่งขยับ ซี๊ดดดด...” 

“มะไม่ได้ ...มึงรัดกูแน่นไป เหนือกูต้องขยับนิดหนึ่ง” 

ไอ้ตัวแสบเกร็งตอดตอนที่ผมสาวตัวออกจนอดไม่ได้ที่จะแทงพรวดเดียวเข้าไปจนลึกสุดโคน 

“อ๊ะ นิดพ่องมึง อ๊ะ ระ แรงไป ดะ เดี๋ยว!!” 

ไม่ได้แล้วตัวแสบ มึงทำให้กูยั้งไม่อยู่แล้ว 

พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ 

“อ่าาาาา สิงห์ อ๊ะ ๆ ๆ ๆ ๆ” ผมเน้นย้ำไปจุดที่สร้างความกระสันจนมันครางเสียงหลง 

ผมจับมันพลิกตัวหันหลังยกสะโพกขึ้นมาแล้วกระแทกท่อนเอ็นกลับเข้าไปใหม่อีกครั้ง เสียงมันอู้อี้ฟังไม่ได้ศัพท์ 

“อือออ อึก...อ๊า.า...อ๊ะ” 

“ซี๊ดดดด... มึงโคตรแน่นเลยเหนือ” 

ผมขยำแก้มก้นจนเป็นรอยนิ้ว แล้วกระแทกถี่ขึ้นเร็วขึ้น  

“อ๊าา อ๊ะ ตรงนั้น...อ๊ะ”  

“ตรงนี้เหรอ ตัวแสบ หืมมม”  

สวบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้อง ผมซอยถี่เน้นย้ำไปตรงจุดนั้น จนรู้สึกได้ว่าร่างโปร่งเริ่มสั่นเกร็ง ผมเลยตรึงสะโพกมันไว้กับที่ 

พั่บ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  

“มะ ไม่ไหว ซี๊ดดด จะ...เสร็จ...อ๊าส์” ไอ้ตัวแสบกระตุกไปทั้งตัว กลีบเนื้อสีชมพูของมันทั้งตอดทั้งขมิบจนผมแทบทนไม่ไหว จนต้องกัดฟัน กระแทกเอวรัว ๆ เสียงเนื้อกระทบกันดังหนักกว่าเก่า 

ปั๊ก ปั๊ก ปั๊ก ปั๊ก ปั๊ก 

“Shit!!!” 

“ซี๊ดดดดด” 

ผมตรึงสะโพกกระแทกครั้งสุดท้ายพร้อมกับปล่อยน้ำสีขาวอุ่นเข้าไปเต็มช่องท้อง สมองผมขาวโพลน เหมือนได้พุ่งขึ้นไปสูงสุดแล้วทุกอย่างพลันแตกระเบิดออกมา  

ผมแช่ตัวตนเอาไว้ในนั้นซึมซับความรู้สึกที่ช่องทางคับแน่นสีหวานนั้นยังตอดผมอยู่ตลอดเวลา คนใต้ร่างยังคงหอบหายใจ หมดแรงฟุบหน้าไปกับหมอน ผมเอนตัวไปนอนซ้อนหลัง รั้งเอวมันมาชิดสะโพก เราแนบสนิทกันจนไม่มีช่องว่าง ผมยังไม่ยอมถอนตัวออกมา พรมจูบซับไปตามหลังคอ ลงมายังแผ่นหลังเปลือย 

“ อือออออ” ผมขบเม้มแผ่นหลังเปลือยเปล่า สายตาจ้องมองไปยังส่วนที่เรายังเชื่อมติดกัน 

“แม่ง!” ภาพตรงหน้าทำให้ผมมีอารมณ์อีกรอบ 

“อ๊ะ ดะ เดี๋ยว...ยะ หยุดก่อน” 

“อีกรอบนะมึง กูไม่ไหวแล้ว!” ผมช้อนข้อพับขามันขึ้นข้างหนึ่งแล้วเริ่มขับควบมันอีกรอบ  

 

........ TBC..... 

 

ขอเลือดด่วนค่ะ!!! ไรท์ไม่ไหว 

#ยอมอย่างสิงห์ 

พูดคุยตามทวงนิยายได้ที่ 

Twitter: karinrumpa 

FB: karinrumpa  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว