ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter6 : เด็กมาง้อ (1)

ชื่อตอน : Chapter6 : เด็กมาง้อ (1)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ค. 2563 22:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter6 : เด็กมาง้อ (1)
แบบอักษร

 

ตะวันเดินหัวฟัดหัวเหวี่ยงขึ้นมาบนห้องเรียน เพียงร่างบางทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ตัวหนึ่ง เพื่อนสนิททั้งสามก็แห่เข้ามาล้อมหญิงสาวอย่างหน้าตาตื่น

 

“แกหายไปไหนมาตะวัน เรากลับไปที่ร้านก็ไม่เจอโทรตามแกก็ไม่ยอมรับสาย” อินทัชเข้ามานั่งข้างๆด้วยความเป็นห่วง ขุนพลเองก็ไม่ต่างกัน ชายหนุ่มยกแขนข้างหนึ่งขึ้นเท้าคางก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงเล็กแหลม

 

“จะหายไปไหนแกก็โทรบอกกันก่อนสิยัยตะวัน รู้ไหมว่าพวกเราเป็นห่วงแกมากแค่ไหน”

 

“แกไปโรงพยาบาลมาเหรอ” ณดาที่นั่งเงียบอยู่เอ่ยถามขึ้นเมื่อสังเกตเห็นถุงใส่ยาที่มีชื่อโรงพยาบาลเอกชนเขียนแปะไว้

 

“อืม” ตะวันตอบห้วนๆสั้นๆเพราะยังโกรธที่มาวินตะคอกใส่เธออยู่ ส่วนเพื่อนหนุ่มอีกสองคนเมื่อได้ยินว่าตะวันเพิ่งกลับจากโรงพยาบาลต่างตาลีตาเหลือกจับแขนเล็กเรียวมาสำรวจยกใหญ่

 

“แกไปโรงพยาบาลทำไมยัยตะวัน”

 

“มีอะไรหรือเปล่าตะวัน เกิดอะไรขึ้นทำไมถึงไปโรงพยาบาล”

 

“ไม่มีอะไร แค่หกล้มข้อเท้าเคล็ดนิดหน่อยเลยไปเอายามาทาก็แค่นั้นเอง ฉันปวดฉี่ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”

 

ร่างบางลุกพรวดก่อนจะเดินตรงไปห้องน้ำเพื่อสงบสติอารมณ์ให้หายโกรธซะก่อนเพราะไม่อย่างนั้นตะวันอาจไม่มีสมาธิเรียน แต่ณดาซึ่งเป็นผู้หญิงเหมือนกันดันมองออกว่าเพื่อนรักกำลังมีอะไรบางอย่างในใจแน่ๆ หญิงสาวจึงลุกตามตะวันไป และก็เป็นอย่างที่คิดเมื่อณดามาถึงห้องน้ำก็เจอตะวันกำลังวักน้ำใส่หน้าตัวเองอย่างเป็นบ้าเป็นหลังจนเสื้อนักศึกษาสีขาวเปียกปอนไปหมด

 

“พอแล้วตะวัน!”

 

“ณดา” ตะวันหันมาเจอเพื่อนก็ถอนหายใจออกมา ณดากุมมือตะวันเอาไว้เพราะมองออกว่าอาการแบบนี้คงโกรธใครอยู่แน่นอน เธอเป็นเพื่อนสนิทตะวันเธอรู้ดีว่าถ้าตะวันโกรธใครก็มักโกรธจนสุดตัวแบบนี้ทุกครั้ง

 

“ใครทำให้แกโกรธ เล่าให้ฉันฟังได้ไหม” ณดายกมือขึ้นลูบผมตะวัน ทั้งน้ำเสียงและสายตาที่พร้อมเป็นผู้ฟังที่ดีทำให้ตะวันระเบิดทุกอย่างออกมา

 

“ก็ลูกชายเจ้านายแกน่ะสิ เป็นบ้าอะไรก็ไม่รู้ ทะเลาะกับแม่ตัวเองแล้วมาโวยวายใส่ฉัน”

 

“แกหมายถึงคุณมาวินเหรอ แล้วแกไปเจอกับเขาได้ยังไง”

 

“ฉันตกเก้าอี้แล้วคุณมาวินก็พาไปหาหมอ แต่ก่อนจะกลับก็เจอแม่ของเขา ฉันเห็นเขาดูท่าทางไม่ค่อยดีก็เลยเอาขนมให้กินจะได้หายเครียดแต่กลายเป็นว่าหมอนั่นมาโวยวายใส่ฉันใหญ่เลย นิสัยโคตรแย่เลยอะไม่แปลกเลยที่แม่ไม่รัก”

 

ณดาได้ฟังก็เริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้ ตอนนี้เพื่อนเธอกำลังทะเลาะกับมาวินและที่สำคัญตะวันไม่ได้มีนิสัยยอมคนซะด้วย

 

“ตะวัน นี่อย่าบอกนะว่าไปตะโกนใส่หน้าคุณวินว่าแม่ไม่รัก”

 

“ใช่ คนแบบนั้นสมควรถูกว่าบ้างเถอะ”

 

“ยัยตะวัน แกต้องไปขอโทษคุณวินเดี๋ยวนี้เลย!”

 

======================================

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว