ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

หาคนเพิ่ม 18+นิดๆ

ชื่อตอน : หาคนเพิ่ม 18+นิดๆ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ค. 2563 05:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หาคนเพิ่ม 18+นิดๆ
แบบอักษร

"ฮ้าา....เหนื่อยเป็นบ้าเลย" ร่างของยุนอานอนแผ่หลาอยู่กลางห้องของเธอในแมนชั่นหลังจ่กไล่กวาดล้างเลห่าซอมบี้กว่า 40 ตัวจนหมด เหงื่อที่ชุ่มกายทำให้เสื้อบางๆของเธอเปียกจนมองเห็นสัดส่วนได้อย่างชัดเจน

 

"ไปอาบน้ำเถอะครับ...ระหว่างนี้ผมจะนั่งพักสักหน่อย" เธอพยักหน้าและหยิบผ้าเช็ดตัวและเดินเข้าห้องน้ำไป

 

{ภารกิจสำเร็จ!:สังหารซอมบี้ครั้งแรก ระดับของผลงาน:ยอดเยี่ยม รางวัล:อัปเดทสินค้าไหม่และพ้อยน์ 20,000 พ้อยน์}

 

นั่งพักไม่ทันไรระบบตัวดีก็แจ้งเตือนขึ้นมา ทำให้เขาต้องเข้าไปดู

 

《ร้านค้า:

 

สกิลNEW!!

 

ยุทโธปกรณ์

 

อาหาร》

 

เมื่อเห็นข้อความเขาจึงกดเข้าไปที่สกิล

 

《สกิล:

 

Charm(A):15,000

 

Weapon Master(S):200,000》

 

'ที่เพิ่มเข้ามาดูจะเป็นแค่สองอันนี้'

 

《Charm(A):เพิ่มความหลงไหลให้แก่เจ้าของสกิล ทำให้เพศตรงข้ามมีความสนใจในตนเองมากขึ้น ทั้งยังสามารถควบคุม บงการ และสะกดจิตผู้ที่มีระดับจิตใจต่ำกว่าเจ้าของสกิลได้อย่างไร้เงื่อนไข》

 

《Weapon Master(S):นายเหนือหัวแห่งศาตราวุธ สามารถใช้อาวุธทุกๆอย่างได้ในระดับมาสเตอร์ สามารถสื่อสารกับอาวุธได้บางชนิด》

 

'สกิลนี้น่าสนใจ แต่ชาร์มเองก็น่าสนไม่น้อย อาจจะควบคุมคุณยุนอาไม่ได้ แต่คนอื่นๆที่ระดับต่ำกว่าก็ไม่แน่' เขาคิดอยู่สักพักก่อนจะตัดสินใจซื้อสกิลชาร์มมา ซึ่งมันเป็นสกิลติดตัวและปิดไม่ได้

 

"คุณยุนอา...ผมจะออกไปข้างนอกสักเดี๋ยวนะครับ.."

 

"หืออ?....โอเค.." เมื่อได้ยินเสียงตอบรับเขาก็ใช้ก้าวย่างเงาไปที่ที่หนึ่งทันที

 

ณ โรงเรียนเอกชนซอกจุน

 

ฟุบบ! ตุบบ

 

เขาใช้ก้าวย่างเงามาโผล่ตรงหน้าโรงเรียน โรงเรียนเอกชนซอกจุนนั้นเป็นโรงเรียนสำหรับเหล่าลูกคุณหนูทั้งหลาย แน่นอนว่าโรงเรียนที่เขาเคยเรียนเป็นของรัฐบาล

 

"เอาล่ะ.....ที่นี่จะมีคนที่ใช้ประโยชน์ได้มั่งมั้ยนะ.." และร่างของเขาก็หายไปจากหน้าโรงเรียน

 

ภายในโรงเรียนนั้นเต็มไปด้วยความวุ่นวายและความตาย นักเรียนและอาจารย์บางส่วนต่างก็กลายเป็นซอมบี้ไปกันกว่าครึ่ง

 

"กรี๊ดดดด!!! ปล่อยนะ! ปล่อยย!!!" นักเรียนหญิงคนหนึ่งถูกซอมบี้ลากไปกินอย่างน่าอนาถ

 

"โถ่เว้ยย!! มุกยอง! ยังไม่ได้อีกรึไง!" นักเรียนชายคนหนึ่งหันไปถามเพื่อนของตนที่กำลังสะเดาะกลอนของห้องพักครูอยู่

 

"ใกล้แล้ว! รออีกแป็ปนะจองกุก!" มุกยองตอบเพื่อนของเขา จองกุกอย่างร้อนรน

 

"ชิ!...ไอ้พวกนี้มาไม่หยุดเลยเว้ยย!" ผั้วะ!

 

จองกุกฟาดไม้เบสบอลใส่ซอมบี้อาจารย์ตัวหนึ่งที่พุ่งมาหาเขา

 

แกร๊กกๆ กริ๊กก!

 

"ได้แล้ว! มาเร็ว!" มุกนองหันไปบอกเพื่อนของตน เมื่อเข้าไปแล้วพวกเขาก็ปิดประตูและลงกลอนอย่างรวดเร็ว

 

"แฮ่กก...แฮ่กก....บ้าเอ้ย!..เกือบเเล้วนะ.." จองกุกเอ่ยออกมาอย่างเหนื่อยหอบ

 

"แฮ่กก...นะ...นั่นสิ.." มุกยองเองก็ไม่ต่างกัน ภายในห้องนี้มีคนอยู่ก่อนแล้ว 3 รวมพวกเขาอีกก็เป็น 5 ใน 3 คนนั้นกลับไม่มีใครยอมเปิดประตูให้มุกยองและจอกกุก จนพวกเขาต้องสะเดาะกลอนกันเอาเอง

 

"ขะ..ขอโทษด้วยนะ" อาจารย์คนหนึ่งเอ่ยขอโทษทั้งคู่

 

"....." ทั้งคู่ได้แต่เงียบและนั่งอยู่ตรงมุมห้อง

 

ปึงงงๆๆ!

 

"เปิดประตูหน่อย! ช่วยชั้นที!" เสียงร้องขอความช่วยเหลือของผู้หญิงดังขึ้นพร้อมกับเสียงทุบประตูอย่างรุนแรง

 

"นี่!...ชั้นรู้ว่ามีคนอยู่ เปิดประตูที!" เธอคนนั้นยังคงทุบประตูไม่หยุด และเสียงนั่นเองทำให้พวกซอมบี้เริ่มเข้ามาใกล้

 

"..โถ่เว้ยย!..." หมับบ

 

"มะ...ไม่ได้นะ!...ถ้าหากเธอถูกกัดมาล่ะ.." ก่อนที่จองกุกจะทันได้เดินไปทางประตู ร่างของอาจารย์อ้วนคนหนึ่งก็มาจับแขนเขาไว้

 

"หาา!?...แล้วจะให้ปล่อยเธอไว้แบบนั้นเนี่ยนะ!?." จองกุกมองอาจารย์คนนั้นอย่างหัวเสีย

 

"ธะ..เธอไม่ต้องไปช่วยหรอก...เดี๋ยวคุณซองก็ไปหาที่อื่นเอง.." อาจารย์อ้วนยังคงห้ามจองกุก

 

ปึงงๆ!

 

"นี่!...เปิดเร็วๆเข้า! พวกมันจะมาแล้ว--กรี๊ดดดด!!"

 

"คุณซองมินอา!!!" จองกุกพยายามสะบัดแขนของอาจารย์อ้วนแต่กลับโดนอาจารย์คนอื่นๆมาช่วยกันจับเขาไว้

 

"เห้ยย!..พวกคุณไม่ละอายใจบ้างหรือไง!! แค่ช่วยนักเรียนคนเดียวยังทำไม่ได้เลยแล้วจะเรียกตัวเองว่าอาจารย์ไปทำไมวะ!!!" จองกุกเอ่ยอย่างเดือดดาล

 

ปั้งงง!

 

"ไม่ไหวๆ เจอคนที่น่าสนใจมากกว่าที่คิดเอาไว้นะ"

 

ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ครู่เดียว

 

"กรี๊ดดดด!! ปล่อยนะ!" ร่างของซองมินอาถูกซอมบี้จับไว้อย่างแน่นหนา ทั้งพวกมันยังกำขยำหน้าอกเธอจนเจ็บไปหมด

 

'เจ็บ!.' มินอาได้แต่กัดฟันข่มความเจ็บปวด เธอเคยเป็นถึงดาวโรงเรียน เคยฝึกพวกศิลปะป้องกันตัวมาบ้าง แต่เธอไม่ค่อยพูดทำให้หลายๆคนเรียกเธอว่า ราชินีน้ำแข็งมินอา มาตอนนี้เธอกลับกำลังถูกพวกซอมบี้ลากไปกินเนี่ยนะ!?

 

ฉั้วะๆๆๆ! แปะๆ

 

"เจอคนน่าสนใจซะแล้วสิเรา" ในความสิ้นหวังนั้นเองกลับปรากฎผู้ชายคนหนึ่งที่ช่วยเธอให้รอดจากซอมบี้

 

"ขะ..ขอบ--" เมื่อเธอเห็นเขาก็ทำให้เธอต้องตกตะลึง ร่างกายเล็กแลดูบอบบางแต่กลับมีกล้ามเนื้อ ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลา ดวงตาสีแดงสดดั่งเลือด และใบหน้าที่เปื้อรเลือดของเขาทำให้ดูมีเสน่ห์จนใจเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ ใช่ ผู้ที่ปรากฎตัวมาช่วยซองมินอาก็คือนูระนั่นเอง

 

"ถ้าจะนอนอยู่ตรงนั้นก็ไม่ว่าหรอก....ถ้าอยากตายน่ะนะ" เขาเอ่ยและเดินไปทางห้องพักครูทันที

 

ปั้งงง!

 

"ไม่ไหวๆ เจอคนที่น่าสนใจมากกว่าที่คิดเอาไว้นะ" และนั่นคือสถานการณ์ทั้งหมด

 

"คะ...คุณเป็นใคร.." อาจารย์อ้วนคนเดียวกับที่จับจองกุกไว้ถามเขา

 

"แค่คนที่ผ่านทางมาน่ะ...จำใส่สมองเอาไว้ซะ.." ว่าแล้วเขาก็เดินไปอีกทางทันที โดยมีมินอาตามมาด้วย

 

"นี่!...ขอบคุณนะ..." มินอาเอ่ยขอบคุณเขาอย่างแผ่วเบา

 

"ไม่จำเป็น เพราะยังไงที่ช่วยเธอก็มีเหตุผล ห้องนี้น่าจะใช้ได้อยู่.." เขาเดินเข้าไปในห้องห้องหนึ่ง ซึ่งหน้าจะเป็นห้องคหกรรม

 

ครืดด

 

เขาลากเก้าอี้มาและนั่งลง

 

"เอาล่ะ....ชั้นจะถามครั้งเดียว ซองมินอา เธออยากจะมีชีวิตรอดหรืออยากจะตายแบบหมาข้างถนน" สิ้นคำพูดเขามินอาก็มองสบกับดวงตาสีแดงของเขาเขม็ง

 

'เขาถามแบบนั้นทำไม?....เขาจะช่วยเราได้งั้นหรอ? ไม่สิ ดูจากที่เขาฆ่าพวกซอมบี้ก็น่าจะเป็นคำตอบได้อยู่ งั้น....'

 

"ทำไมนายถึงอยากได้ชั้นล่ะ" มินอาถามเขาไปตรงๆ

 

"หึๆ....นับว่าถามได้น่าสนใจ....เพราะเธอมีค่ามากพอสำหรับการเป็นกำลังให้ชั้นยังไงล่ะ.." ใช่ เพราะสเตตัสของเธอน่ะ

 

《ชื่อ:ซองมินอา

 

AGI:38

 

STR:40

 

INT:78

 

LUCK:69

 

SKILL:สุดยอดการประมวลผล,จิตใจเหล็กกล้า(กลาง),พรสวรรค์แห่งธาตุ(S)

 

ฉายา:ราชินีน้ำแข็ง,ผู้เป็นที่รักของเหล่าธาตุ》

 

ใช่แล้ว เพราะเธอนั้นมีพรสวรรค์แห่งธาตุอยู่ ทำให้หากเขาปั้นเธอเป็นจอมเวทย์ล่ะก็ รับรองว่าไร้เทียมทาน

 

'มีค่ามากพอ?....ถ้าหากว่าคนคนนี้ช่วยชั้นได้จริงล่ะก็...'

 

"เข้าใจล่ะ...ถ้าหากนายช่วยชั้นได้จริงๆ ไม่ว่าตะให้ทำอะไรก็ยอม!." มินอาพูดอย่างแน่วแน่

 

'หึๆๆ...เป็นไปตามคาด'

 

"งั้นมาสาบานซะสิ.....ต่อเจ้าสิ่งนี้น่ะนะ.." พรุบบ ผึงง!

 

เขาปลดกางเกงออกจนเผยดุ้นยักษ์ขนาด 13 นิ้วออกมาตั้งตระหง่านตรงหน้าของมินอา

 

"อะ...อะไรนะ!?." มินอาได้แต่มองดุ้นยักษ์อย่างโง่งม ให้เธอทำอะไรนะ

 

"จูบมันซะสิ" เขามองเรือนร่างอวบอั๋นจองเธอด้วยแววตาเรียบเฉย ไม่ว่าจะเป็นขาขาวอวบ สะโพกที่น่าจับกระแทก หน้าอกใหญ่ที่แทบจะล้นชุดนักเรียนของเธอ

 

"นะ..นายมันโรคจิต!!.." มินอาได้แต่หลบหน้าเขาไปอีกทาง แต่ร่างกายของเธอกลับขยับเข้าไปใกล้ และ....

 

จุ๊บบ....!!?

 

แผล็บบๆๆๆ!

 

"อืมมม....ชั้นบอกแค่ให้จูบไง?.." เขาได้แต่ก้มลงมองสาวสวยที่กำลังโม๊คดุ้นให้เขาอย่างเอาเป็นเอาตาย

 

"นะ..หนวกหู....แผล็บๆๆ!...จ๊วบบบ!" มินอาได้แต่โม๊คดุ้นเขาอย่างเอร็ดอร่อย ในตอนนี้เธอไม่สนอะไรแล้ว ขอเพียงแค่ได้ลิ้มรสดุ้นอันนี้ก็พอ

 

'ซี๊ดดด....ทำไมดุ้นเขาถึงได้อร่อยขนาดนี้นะ!?...แบบนี้ชั้นจะไปหยุดดูดได้ไง'

 

"ซี๊ดดด...มินอา จะแตกแล้ว..." ปั่กก พรวดดดดดๆๆๆๆ!~

 

เขาจับหัวของมินอาและกระแทกดุ้นเข้าไปจนสุดลำ ส่งน้ำกามมากมายลงสู่ท้องของเธอ

 

'อื้อออ....ร้อน!...ยังกับคอจะละลายเลย..อ๊าาาห์!~' สุดท้ายเธอก็แตกออกมาเพราะโม๊คดุ้นให้เขาและสลบไป

 

"อ่าาห์....ยัยนี่ เล่นเอาชั้นแตกเลยนะ แถมแบบนี้คงสงบยาก....โทษของเธอแล้ว.." และแล้วเขาก็จัดการใช้อกอวบของเธอและปากของเธอในการรีดน้ำให้เขาสงบ แม้จะเล่นไปเกือบชั่วโมงเลยก็เถอะ

 

 

จบตอน

 

จบแล้ว ช่วงนี้ก็จะคึกๆหน่อยน่ะนะ

 

 

ซองมินอา เธอถูกช่วยไว้โดยนูระ เธอสาบานว่าจะภักดีกับเขาอย่างสุดขั้วหัวใจ หลงไหลดุ้นของเขาจนโงหัวไม่ขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว