Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจนะคะ~ เรื่องที่3 เฮียน่านน้ำกับน้องข้าวสวย

น่านน้ำถูกทิ้ง : Special ep.3 Nc 25+ - แก้ไขเนื้อหา + ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

ชื่อตอน : น่านน้ำถูกทิ้ง : Special ep.3 Nc 25+ - แก้ไขเนื้อหา + ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 643

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มิ.ย. 2563 22:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
น่านน้ำถูกทิ้ง : Special ep.3 Nc 25+ - แก้ไขเนื้อหา + ตรวจเช็คคำผิดแล้ว
แบบอักษร

 

 

ข้าวสวย talk's

@3 ปีผ่านไป เดือนตุลาคม

@จ.กาญจนบุรี บ้านเทพพิทักษ์ ห้องครัว เวลา09:35น.

 

อ่า...สามปีผ่านไปมันไวจริงๆค่ะ ตอนนี้ฉันกับเฮียน่านน้ำก็ยังคงเหมือนเดิมค่ะที่ว่า...เหมือนเดิมเนี้ยก็คือ...ยังรักกันเหมือนเดิมอ่ะนะ

ตอนนี้เฮียน่านน้ำอายุยี่สิบหกปีแล้วค่ะส่วนฉันก็วันที่ยี่สิบแปดเดือนนี้ก็จะยี่สิบห้าปีแล้วค่ะและน้องสานฝันตอนนี้ก็ห้าขวบหกเดือนแล้วค่ะ

มีอีกเรื่องนึงที่ฉันลืมบอกไปก็คือ...ฉันกับเฮียน่านน้ำยังไม่ได้หย่ากันค่ะเพราะตอนที่ฉันเลิกกับเขาไปเมื่อคราวก่อนและคราวเดียวก็คือ...ฉันลืมเรื่องที่ฉันกับเฮียน่านน้ำจดทะเบียนสมรสกันไปเลยเพราะงั้น...ตอนนี้ฉันกับเฮียน่านน้ำก็คือสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฏหมายกันอยู่ค่ะ

ส่วนบ้านหลังนี้เฮียน่านน้ำแกไปเปลี่ยนนามสกุลหน่ะค่ะตอนนี้ฉันเลยมีชื่อจริงว่า นาง เขมจิรา เทพพิทักษ์ ส่วนเฮียน่านน้ำก็มีชื่อจริงว่านาย นรธีร์ เทพพิทักษ์ ค่ะ

สวบ!

 

"อ๊ะ!? เฮีย...! อ๊ะ!" ฉันเรียกได้เพียงแค่นั้นและก็ต้องอุทานออกมาอีกครั้งนึง

 

ฟอดดดด~ เมื่อแก้มของฉันถูกหอมโดยผู้ชายที่เป็นสามีของฉันเฮียน่านน้ำนั่นแหละค่ะ

 

"ฮึ้ม! แก้มเมียเฮียหอมจังเลยค่ะ" และไม่ลืมที่จะเอ่ยชมแก้มฉันออกมาพร้อมทั้งเอาคางเนียนๆนั่นมาวางบนไหล่ฉันอีกด้วย

"อื้อออ~ เฮียน่าน...ข้าวทำกับข้าวอยู่นะคะ" ฉันบอก

"ก็ทำไปสิคะ...เฮียแค่กอดอยู่แบบนี้เอง" และดูเขาตอบมาสิคะ

"อื้อออ...มันเกะกะนะคะ เดี๋ยวกับข้าวก็ไม่อร่อยหรอก" นี่...ฉันมาถึงจุดที่ต้องใช้เหตุผลคุยกับสามีตัวเองแล้วหรอเนี้ย

"เฮียเคยบอกหรอคะ? ว่ากับข้าวที่ข้าวทำไม่อร่อย?" อื้อหือ ถามมาแบบนี้

"....." ฉันก็กึ่ดจนไปต่อไปเป็นเลยสิคะ

"คนทำยังอร่อยขนาดนี้และกับข้าวที่ทำจะไม่อร่อยได้ยังไงคะ? ให้เฮียกินข้าววันละร้อยรอบยังไหวเลยค่ะ" ข่ะ..ข้าวที่เฮียพูดถึงคือหมายถึง...อะไรอ่ะ?

"ข้าวที่พูดถึงหมายถึง...." ฉันยังถามไม่ทันจบประโยคที่ว่า หมายถึงข้าวหรือกับข้าวคะ? เลยค่ะ

"หมายถึงข้าวสวยเมียเฮียค่ะ" เฮียน่านน้ำก็ตอบฉันขึ้นมาก่อน

"....." อ่า...ทำเอาฉันหน้าร้อนจนพูดไม่ออกเลยค่ะ

"พูดถึงแล้วก็...อยากกินจังค่ะ..." เฮียน่านน้ำกระซิบมาที่หูของฉัน

"อื้อออ~" ทำเอาขนอ่อนฉันลุกซู่ทันทีเลยค่ะ ฉันจึงต้องหดตัวหนีและหันหน้าไปเผชิญหน้ากับผู้ชายร่างสูงตรงหน้าทันที

"เฮียน่านน้ำ...! ไปนั่งรอเดี๋ยวนี้...! ไม่งั้นข้าวจะไม่คุยด้วยแล้วนะ!!" ทำไมชอบให้ขึ้นเสียงถ้าฉันเส้นเลือดในสมองแตกตายขึ้นมาล่ะก็...เฮียน่านน้ำคือฆาตกรบอกเลย

"งั้น...ขอหอมอีกสองฟอดจะไปนั่งรอเลยค่ะ" ขี้ต่อลองเป็นที่สุดเลยอ่ะเฮีย

"อื้อ" ฉันจึงให้เฮียแกหอมแก้มฉันค่ะ

 

ฟอดดดดด~ ฟอดดดดด~ เฮียน่านน้ำหอมแก้มฉันทั้งสองข้างแบบหายใจเต็มปอดเลยอ่า

 

"อ่า...ชื่นใจเฮียที่สุดเลยค่ะ" เฮียน่านน้ำพูดออกมา

"ออกไปนั่งรอได้แล้วค่ะ" ฉันจึงเตือนสติเฮียน่านน้ำออกไป

 

เฮียน่านน้ำจึงเดินออกไปนั่งรอฉันที่โต๊ะอาหารด้านหน้าเคาท์เตอร์ครัวที่ฉันกำลังทำอาหารอยู่นี่แหละค่ะ

อ่า...ส่วนตอนนี้ฉันกับเฮียน่านน้ำกำลังทำธุรกิจส่วนตัวกันอยู่หน่ะค่ะธุรกิจนั้นคือแบรนด์เสื้อผ้าของเราสองคนเองค่ะ

เฮียน่านน้ำทำหน้าที่บริหารส่วนฉันทำหน้าที่ออกแบบและตัดเย็บชุดต้นแบบส่งไปให้ทางโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าที่อเมริกาตัดให้แบบหลายๆตัวหลายๆสีตามที่ฉันต้องการหน่ะค่ะ

โรงงานตัดเย็บเสื้อผ้านั้นไม่ใช่โรงงานของฉันกับเฮียน่านน้ำเองหรอกนะคะแต่...เป็นโรงงานของเพื่อนฉันเองค่ะ ผู้ชายค่ะอยากจะบอกว่าฉันนั้นไม่มีเพื่อนผู้หญิงอยู่ที่อเมริกาหรอกค่ะ

 

@โต๊ะทานอาหาร เวลา10:20น.

 

"อ่า...อิ่มแล้วค่ะ" เฮียน่านน้ำเอ่ยออกมาหลังจากที่กินข้าวหมดไปสองจาน มันก็ต้องอิ่มอยู่แล้วป้ะ?

"งั้น...ข้าวล้างจานก่อน" ฉันพูดต่อ

"แล้วหลังจากนั้น...เดี๋ยวเรามาออกกำลังกายกัน" หืม?

"ออกกำลังกาย? อะไรหรอคะ?" ด้วยความสงสัยฉันจึงเอ่ยถาม

 

คือ...ปกติถ้าเฮียแกจะออกเฮียแกก็จะทำคนเดียวไงแต่นี่...ชวนฉันออกด้วยกำลังกายอะไรว๊ะ?

 

"ไปล้างจานกันให้เสร็จก่อนดีกว่าค่ะ มาเดี๋ยวเฮียช่วย" เฮียน่านน้ำพูดออกมา ก่อนที่จะยกจานกับข้าวไปที่ซิงค์ล้างจานในครัว

"....." เอาจริงก็...สงสัยแหละแต่แค่ขี้เกียจจะเอ่ยถามฉันจึงเดินเข้าไปในครัวและล้างจานโดยมีเฮียน่านช่วยล้างด้วยอ่ะนะ

 

@ห้องนั่งเล่น เวลา10:45น.

 

พอเดินออกมาจากห้องครัวปุ๊บก็จะมีบรรไดอยู่ด้านข้างประตูห้องครัวและถ้าเดินตรงไปก็จะเจอกับโถงห้องนั่งเล่นของบ้านฉันที่ฉันกำลังนั่งอยู่ตอนนี้ค่ะ

 

"....." กำลังนั่งดูซีรี่ย์เกาหลีอยู่ค่ะ งื้ออออ~ พระเอกคืองานดีมากอ่ะ กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็มกันแล้ว

 

ปึ่ก! แต่แล้วทีวีก็ดับลงคงจะไม่มีใครกล้ายั่วโมโหฉันได้มากขนาดนี้ถ้าไม่ใช่...

 

"อิเฮีย!!!" เอ่ยเรียกผู้ชายที่ในมือกำลังถือรีโมทอยู่เลย ณ ตอนนี้

 

ตุ่บ~ เฮียน่านน้ำเดินมานั่งที่ข้างๆฉันแต่...ฉันก็ขยับตัวหนีทันทีค่ะ

 

"ข้าว...ไหนบอกว่าจะออกกำลังกายกันไงคะ?"

"....." ฉันเงียบไม่ตอบกอดอกและหันหน้าหนี

"ก็เฮียหวงข้าวหนิ! มันเป็นใครอ่ะ? มีสิทธิ์อะไรมาทำให้ผู้หญิงที่เฮียรักยิ้มอ่ะ?" อะไรของเขาว๊ะ? ทำให้ฉันยิ้มก็ดีแล้วไม่ใช่?

"แล้วออกกำลังก่ะ....อื้ออออ~" ยังไม่ทันที่จะได้ถามจบประโยคที่ว่า ออกกำลังกายอะไรหล่ะ? เลยค่ะ

"อื้มมม~" คนทำผิดและไม่สำนึกผิดก็เข้ามาประกบจูบที่ริมฝีปากของฉันซ๊ะก่อน

 

เฮียน่านน้ำตะเล่มๆเล็มเลียอยู่ที่กรอบริมฝีปากบางสวยของฉัน ก่อนที่จะใช้ลิ้นหนาสากของตัวเองสอดใส่เข้ามาในกลีบริมฝีปากสวยของฉัน

ลิ้นบางๆของฉันเผลอไปเล่นลิ้นกับลิ้นหนาของเฮียน่านน้ำตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้รู้เพียงแค่ว่า...ตอนนี้ฉันถอนตัวไม่ขึ้นแล้ว

ร่างกายใหญ่กำยำที่ฉันเห็นแทบจะทุกคืนเริ่มทิ้งตัวลงมานอนทาบทับฉัน

มือหนาเลื้อยไปด้านหลังและไปปลดตะขอเสื้อในของฉันในเวลาไม่ถึงวิ ก่อนที่เฮียน่านน้ำจะค่อยๆผละริมฝีปากที่ประกบจูบดูดดื่มออกไป

 

"ออกกำลังกายที่ว่า...ก็คือเนี้ยแหละค่ะ..." เฮียน่านน้ำบอกฉันมาในระยะริมฝีปากประชิดริมฝีปาก

"อ๊าา~ อ๊ายย~ เฮียน่าน..." เฮียน่านถกเสื้อของฉันขึ้นและก้มลงไปจูบดูดดึงที่เต้านมอวบอิ่มของฉัน

 

จุ๊บบๆ~ จ๊วบบๆ~ จั๊บบๆ~ จนเกิดเสียงน่าอายดังขึ้นมาเป็นระยะๆอย่างไม่ขาดสาย

ส่วนอีกข้างนึงก็ไม่ให้น้อยหน้าคนที่ชำนาญจนช่ำชองอย่างเขาเอามือขึ้นมาบีบนวดเคล้นคลึงไปมาที่เต้าอวบอิ่มของฉันและก็ใช้นิ้วโป้งสากๆนั่นลูบวนรอบๆยอดอกอวบไปด้วย

 

"อั๊ย! อ๊ะ..อ๊าา~ อื้อออ~ ส่ะ..เสียว...อั๊ย...อ๊าา!" ฉันครางบอกเขาไป

 

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! แต่แล้วเราทั้งคู่ก็ต้องตกสวรรค์กันทั้งคู่เมื่อมีเสียงเคาะประตูเกิดขึ้น

ผลั่ก! ด้วยความตกใจคิดว่าตัวฉันเองลืมปิดผ้าม่านที่กั้นประตูฉันจึงเผลอผลักเฮียน่านน้ำออกไป

ปั่ก! และตามด้วยยันเฮียน่านน้ำหงายหลังตกลงไปจากโซฟา

 

"อั๊ค!" จนเฮียน่านอุทานออกมาด้วยความจุก

"....เห้อ~" พอฉันหันหน้าไปมองที่ประตูบ้านแล้วก็ต้องถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกทันที ปิดไว้แล้วนี่หน่า...

"ข้าว...ถีบเฮียทำไม...!?" เฮียน่านน้ำถามฉันมาด้วยน้ำเสียงจุกๆ

"ข้าว...ขอโทษค่ะ...." ฉันพูดออกไปพร้อมยกมือไหว้เฮียน่านน้ำด้วย

 

ฉันจึงแต่งตัวให้ดีๆเหมือนเดิมและก็เดินไปเปิดผ้าม่านดูก็เห็นเป็น...นับดาวค่ะ

กริ๊ก! ครื้นนนน~ ฉันจึงเอาตัวล็อกประตูขึ้นมาและเลื่อนประตูเปิดออกไป

ครื้ดดดด! ตามเดินไปกดปุ่มเลื่อนผ้าม่านแบบอัตโนมัติค่ะและผ้าม่านก็เลื่อนเปิดออกเฉพาะแค่ที่ประตู

 

"แหม~ ปิดประตูซ๊ะแน่นหนาขนาดนี้ทำอะไรกันอยู่คะ~?" ในเมื่อมันกล้าถาม

"เกือบจะได้เอากันและมึงมาขัด!" ฉันก็กล้าตอบตามความจริง

"โธ่~ อิดoกพักบ้างก็ได้...แล้วเฮียน่านอ่ะ?"

"สงสัยขึ้นไปช่วยตัวเองแล้วมั้ง มึงเถอะมีอะไร?" ฉันตอบมันไปในประโยคแรกและถามมันไปในประโยคสอง

"เหี้ยอาแต่งงานแล้วนะเว้ย มึงรู้ยังอ่ะ?" มันตอบ ก่อนที่จะถาม

"ห๊ะ!? ถามจริง? ใครคือผู้หญิงที่โครตโชคดีคนนั้นว๊ะ?" ผู้หญิงที่ได้ผู้ชายอย่างอาวุธไปเป็นสามีอ่ะนะโครตของโครตโชคดีเลยหล่ะ

"กูก็ยังไม่รู้เลยเนี้ยเหี้ยจีนมันลงภาพมันเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้ไอ้อาวุธเนี้ย...! กูรอมันตอบไดเรกอยู่เหมือนกัน" นับดาวตอบ

"ไหน? กูขอดูรูปหน่อยดิ๊" ฉันขอนับดาวดูรูปภาพนั้นค่ะ

 

หืม? อนุธิดาหรอ? ชื่อไม่เห็นคุ้นเลยแฮะ

 

"เจ้าสาวมันชื่ออนุธิดา? มึงไม่ลองค้นหาในกูดูอ่ะ?" ฉันถามมันไปเป็นการแสดงความคิดเห็น

"หึ! ค้นแล้วจ้า~ อนุธิดา รัตนพรหมไพศาล กูเจอชื่อนี้เลยกดเข้าไปดูแต่...เอาจริงอายุก็แค่สิบเก้าปีเองนะเว้ยปีนี้อ่ะมันก็เด็กเกินไปป้ะ?" อืมม เด็กเกินไปจริงๆนั่นแหละ

"แล้วทำไมมึงถึงไม่โทรไปถามอิขิงเลยอ่ะ?" นั่นดิ่ รอจีนตอบพอๆกับตั้งท้องลูกเก้าเดือนอ่ะเอาจริง

"ห๊ะ!? แล้วอิขิงมาเกี่ยวห่าไรกับเรื่องนี้อ่ะ?"

"....." มองหน้ามันนิ่งจนพูดไม่ออก

"ตั้งแต่มึงมีผัวเนี้ย สมงสมองมึงนี่ไปหมดแล้วนะอิดาว..." ฉันเอ่ย มันไม่เอ่ยถามแต่มองหน้าฉันด้วยสายตาสงสัยแทน

"อิขิงมันนามสกุลอะไร? แล้วอนุธิดาห่าเหวไรนั่นอ่ะนามสกุลอะไร?" ฉันจึงเอ่ยถามมันออกไปเสียงเรียบ

"อิขิง กับ อนุธิดา...อิขิงหรอ? อดิภา รัตนพรหมไพศาลกับเมียไอ้อาอนุธิดา รัตนพรหมไพศาล อืม...เห้ย! มันสองคนใช้นามสกุลเดียวกัน!" เออ! กว่าจะคิดได้

"อื้มๆ" พยักหน้าขึ้นลงส่งไปให้นับดาวค่ะ

"เออๆ งั้นเดี๋ยวกูโทรถามมันเลย...!" เห้อ~ กลายเป็นคนขี้เสือกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ว๊ะ?

 

Trrrr Trrrr Trrrr อ่า...รอสายมันนานจนสายตัดไปเองหน่ะค่ะ ขิงนี่...ทำอะไรอยู่นะ?

Trrrr Trrrr Trrrr ติ้ด! อ่า...กว่าจะรับนะ

 

"ฮัลโหลค่ะ อิเพื่อนรัก~" นับดาวเอ่ยทักทายขิงไป

(อืมมม โทรมามีไร...?) น้ำเสียงงัวเงียเหมือนคนเพิ่งตื่นของขิงเอ่ยถามมาทันที

"ได้ยินมาว่า...บ้านมึงเพิ่งจัดงานมงคลหรอ? แหม~ เดี๋ยวนี้ไม่ชงไม่เชิญเพื่อนเลยนะคะ"

(เพิ่งจัด...? ห่าไรหล่ะ...? จัดตั้งอาทิตย์นึงและจนตอนนี้ไอ้เหี้ยอาวุธกับน้องสาวกูไปฮันนีมูนกันแล้วค่ะ...) ขิงตอบมาเสียงงัวเงียไม่หาย

"แล้วไม่คิดจะบอกเพื่อนฟงเพื่อนฝูงบ้างเลย?" นับดาวถามไปเสียงเรียบ

(ห๊ะ!? ไอ้อาวุธมันบอกชวนพวกมึงแล้วนะแต่...พวกมึงบอกว่ามาไม่ได้)

"ชวน?"

 

กึ่ดๆ ฉันสะกิดนับดาวเหมือนบอกไปเป็นนัยๆว่า...ให้มันตามน้ำไปก่อนเพราะเดี๋ยวเพื่อนจะผิดใจกันแถมอาวุธตอนนี้ก็มีสถานะเป็นน้องเขยของขิงแล้วด้วยผิดใจกันมันไม่ดีเท่าไหร่

 

(เออ มันบอกว่าชวนไปแล้วแต่...พวกมึงบอกว่ามาไม่ได้...)

"อ๋อ...เออ มันชวนแล้วหล่ะแต่...วันนั้นกูติดงานและอิข้าวเองก็ติดงานเหมือนกัน" นับดาวตอบ

(เออ มีเหี้ยไรอีกหรือเปล่า?)

"อืม กูอยากเห็นหน้าน้องสาวมึงว่ะ ส่งมาให้กูทีดิ่"

(หึ! มึงจะ...ดูคนไหนอ่ะ?) ห๋า...?

"ทำเหมือนน้องสาวมึงได้แต่งกับไอ้อาวุธสองสามคนอ่ะ?" เออ นั่นดิ่

(เหอะ! ก็ไม่เชิง...เอาเป็นว่าเดี๋ยวกูส่งไปให้ แค่นี้แหละ) ขิงพูดจบแต่ยังไม่ทันที่จะได้กดวาง

"แป๊บ!!!! อิขิง!!!" เสียงดังแปดปรอทสิบปรอทของนับดาวก็เรียกขิงไว้ซ๊ะก่อน

(มีเรื่องห่าไรอีก...? กูจะนอน...!!)

"คือใครว๊ะ!? น้องสาวมึงที่ชื่อว่าอนุธิดาอ่ะชื่อว่าอะไร? เป็นอะไรกับมึง?"

(เห้อ~ คนที่ว่า...อนุธิดาอ่ะนะ? อนุธิดา รัตนพรหมไพศาล เป็นลูกสาวคนเล็กสุดของอาเล็กน้องพ่อกูและก็เป็นน้อสาวคนเล็กสุดของกูด้วย จบนะ!? สัส! กูจะนอน!)

"เออ จบๆแค่นี้แหละ ติ้ด!" และปลายสายก็วางสายไป

 

"เคลียร์ยัง?" ห๊ะ!?

"ถามกูหรอ?" ฉันถามมันไปพร้อมทั้งชี้นิ้วเข้าหาตัวฉันเอง

"เปล่า ถามตัวกูเองเนี้ยแหละ...กูสบายใจและ กูกลับหล่ะ" มันตอบฉันมาและเอ่ยออกมาเพียงแค่นั้นและมันก็เดินลั้ลลาออกไปจากบ้านฉันทันที

"เห้อ~" และก็ต้องเป็นตัวฉันเองที่ถอนหายใจออกมา ก่อนที่จะเงยหน้าและมองไปบนบ้านตามด้วยลุกขึ้นและเดินขึ้นไปบนบ้านค่ะ

 

@ห้องนอนของฉันกับเฮียน่านน้ำ เวลา11:15น.

 

กริ๊ก! แอ๊ดดดด~ ฉันเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนของตัวเองและก็มองซ้ายมองขวาหาคนร่างสูงแต่...ก็ไม่มีแม้แต่เงา

คงอยู่ห้องออกกำลังกายสินะ...ฉันจึงเดินไปหาเฮียน่านน้ำที่ห้องออกกำลังกายค่ะ

 

@ห้องออกกำลังกาย เวลา11:20น.

 

อ่า...ฉันต้องเดินออกมาจากห้องนอนของตัวเองและหันหลังไปที่อีกด้านนึงของประตูห้องนอนฉันหน่ะค่ะเดินตรงไปจนถึงทางเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวา ถัาเลี้ยวขวาก็จะเจอกับห้องพระถ้าเลี้ยวซ้ายก็จะเจอเข้ากับห้องกระจกสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่กินที่ห้องพระมาครึ่งห้องหน่ะค่ะเพราะตั้งใจออกแบบมาให้เป็นแบบนี้อยู่แล้วไงคะ

และ...ภาพที่ฉันเห็นอยู่ตอนนี้คือ...ซิกแพคที่ถูกเคลือบด้วยเหงิ่อจนเงาวับของสามีฉันเองค่ะเฮียน่านน้ำกำลังยกดัมเบลอยู่แต่...ทำไมเหงื่อมันถึงออกตรงหน้าท้องหล่ะ?

ครื้นนนน~ ฉันจึงเดินไปเปิดประตูห้องออกกำลังกายซึ่งมันเป็นแบบเลื่อนอ่ะนะ ทำให้คนที่กำลังออกกำลังอยู่นั้นต้องละสายตาขึ้นมามองหน้าฉันและก็สบัดหน้าหนีทันที

 

"เฮียน่าน...งอนอะไรข้าวอ่ะคะ?" ฉันเอ่ยถามไปแน่นอนคนถูกถามเงียบ

 

ตุ่บ~ ฉันจึงเดินไปนั่งที่เก้าอี้เวทที่ด้านข้างเฮียน่านน้ำค่ะ อ่า...พอดีว่ามันเป็นรุ่นSuper Ultraหน่ะค่ะ ปรับเบาะได้แปดแบบอ่ะนะซึ่งเบาะที่ฉันนั่งอยู่มันมีรูปทรงตรงเป็นไม้กระดานที่มีขนาดเบาะยาวและใหญ่พอๆกับโต๊ะที่นั่งริมทางสาธารณะหน่ะค่ะ

 

"เฮียน่านน้ำขา~" เอ่ยเรียกเฮียน่านน้ำไปด้วยน้ำเสียงอ้อนๆเสียงแปดเสียงเก้าพร้อมกับเอาคางไปวางไว้ตรงแขนที่มีกล้ามขึ้นมานิดหน่อยนั่น

 

พริบๆๆๆ และทำตาปริบมองหน้าเฮียน่านน้ำคนปั้นหน้าเก่งนี่ไป

 

"งอนข้าวเรื่องอะไร....อ๊ะะ!" อุทานเสียงหลงแบบอ่อยทันทีที่จู่ๆเฮียน่านน้ำก็หันหน้ากลับมา

 

ตุ่บ~ และกดตัวฉันลงไปนอนกับเก้าอี้เวทที่ใหญ่และรับตัวฉันได้ทั้งตัว

 

"เฮียน่าน..." เอ่ยเรียกผู้ชายที่กำลังมองหน้าฉันด้วยสีหน้าและแววตาเรียบนื่ง

 

พริบๆ และกระพริบตาปริบๆส่งไปให้สามีของตัวเองค่ะ

 

"อย่ามาอ่อย...ให้มันมาก..." เฮียน่านน้ำพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเนือยๆ

"ก็ถ้าไม่ให้อ่อยสามีตัวเองแล้วจะให้ข้าวไปอ่อยใครหล่ะคะ? หรือว่า...เฮียน่านจะใจกว้างให้ข้าวไปอ่อยคนอ่ะ....อื้มมม~"  ยังไม่ทันที่จะได้ถามจบประโยคที่ว่า ให้ข้าวไปอ่อยคนอื่นหล่ะคะ? เลยค่ะ

"อื้มมมม~" เฮียน่านน้ำก็ก้มลงมาจูบปากฉันซ๊ะก่อนพร้อมเสียงครางอย่างพอใจ

 

ลิ้นหนาสากของเฮียน่านน้ำและลิ้นบางนุ่มนิ่มๆของฉันจูบแลกลิ้นกันอย่างดุเดือดและเร่าร้อนจนเกิดเสียงดังจ๊วบจ๊าบจ๊วบจุ๊บไปทั่วทั้งห้อง

มือหนาสากเริ่มไม่อยู่นิ่งเอื้อมมือไปปลดตะขอเสื้อในของฉันและกระชากมันจนหลุดออกไปจากร่างกายของฉัน ร่ะ..รุนแรงเกินไปแล้วนะ

 

"อื้มมม~ อ่า...อย่ามาอ่อยให้มันมากเดี๋ยวเจอกำราบคาที่นะคะ...อื้มมม~" เฮียน่านน้ำพูดเพียงแค่นั้นก็ถกเสื้อยืดของฉันขึ้นมากองบนเนินอก

 

จุ๊บบๆๆ~ จ๊วบบๆๆๆ~ จั๊บบๆๆๆๆ~ และก็โน้มใบหน้าหล่อนั่นลงมาจูบเน้นๆที่ยอดอกของฉันตามด้วยดูดดึงมันจนเกิดเสียงจ๊วบๆจั๊บๆดังลั่นห้อง

 

"อ๊าา~ อั๊ย~ อื้อออ~ ฮ่ะ..เฮียน่าน...อื้ออ~ อ๊าา~ ข่ะ..เสียว...! อั๊ยย~ อื้อออ~ ม่ะ..ไม่ไหว~" ฉันครางบอกเฮียน่านน้ำไป

"อื้มมม~"

 

จ๊วบบๆๆๆ~ จั๊บบๆๆๆ! แผล่บบๆๆๆ~ ฉันผงกหัวขึ้นมามองเต้าอวบอิ่มของตัวฉันเองที่กำลังถูกเขาดูดดึงจนมันยืดติดปากเขาขึ้นไปและกลับลงมาที่เดิมทันทีที่มันลงมาอยู่ที่เดิมยอดอกชูชันของฉันก็ถูกลิ้นหนาสากนั่นตวัดเลียรอบยอดอกสีหวานของตัวเองทันที

ความเสียวเริ่มครอบงำร่างกายของฉันทำให้ฉันเผลอแอ่นอกรับริมฝีปากนั่นด้วยอารมณ์ที่คนร่างกายกำยำนั่นปรนเปรอให้มีบางทีที่ลิ้นหนาสากนั่นทิ่มลงไปตรงกลางยอดอกของฉันด้วยในห้องนี้เต็มไปด้วยเสียงครางของฉันดังก้องไปทั้งห้อง

มือหนาสากของเฮียน่านน้ำเอาขึ้นมาบีบนวดที่เต้าอวบอิ่มของฉันอีกข้างนึงนิ้วชี้กับนิ้วโป้งของเฮียน่านน้ำสะกิดโดนยอดอกของฉันไปมาจนฉันต้องสะดุ้งด้วยความเสียวซ่านไปทั่วทั้งตัว

 

"อั๊ยย~ อ๊าา~ ฮ่ะ..เฮียน่าน...! อ๊ายย~ ข่ะ..ข้าวไม่ไหวแล้ว...เสียว...อึ่ก! อ๊ายย~ อ๊าาา~ พ่ะ..พอแล้ว อื้ออ~" ครางบอกผู้ชายขี้แกล้งนี่ไป

 

ฉันรู้จักเขาดียิ่งเขาได้ยินเสียงครางที่ออกมาจากปากของฉันมากเท่าไหร่เขายิ่งไม่ยอมหยุดแต่...ฉันก็ไม่สามารถห้ามตัวเองได้จริงๆ

 

"อ่า..." จนเขาพอใจนั่นแหละเขาถึงยอมหยุดแต่ก็หยุดแค่ปากแต่มือยังไม่ยอมหยุด

"อื้อออ..." ฉันกัดปากล่างของตัวเองไว้ ก่อนที่เฮียน่านน้ำจะเอามือของตัวเองออกไปจากเต้าอวบอิ่มของฉัน

 

เอ๋...? ทำไมถึง...อ๊ะ!? น่ะ..นี่เขาถอดเสื้อผ้าของฉันออกไปจนหมดตั้งแต่เมื่อไหร่เนี้ย...!?

เฮียน่านน้ำลงไปยืนกับพื้นและก็ถอดกางเกงของตัวเองออกทันทีที่ความเป็นชายอันใหญ่โตนั่นโผล่พ้นขอบกางเกงวอมของเฮียน่านน้ำปุ๊บมันก็ผงาดขึ้นชี้หน้าฉันทันทีจนฉันต้องเสตามองไปทางอื่นด้วยอาการหน้าร้อนขึ้นมากระทันหัน

 

"ยังไม่ชิน...อีกหรอคะ?" ถ่ะ..ถามมาได้ถึงจะเป็นของลับที่เห็นเกือบทุกวันแต่มันใช่เรื่องที่จะต้องชินไหม?

"อ๊ะ!?" อุทานออกมาด้วยความตกใจในทันที

 

หมับ! ที่เฮียน่านน้ำจับขาฉันและดึงตัวของฉันให้ลงไปนอนใกล้ๆกับขอบปลายที่ตัวเองยืนอยู่และจับขาของฉันไปพาดไว้กับบ่าของเขา

ก่อนที่เฮียน่านน้ำจะจับแก่นกายความเป็นชายของตัวเองถูไถตามแนวดอกไม้ของฉัน

 

"อ่า..." เฮียน่านน้ำครางออกมาเสียงแหบพร่าปนหื่นกระหาย

"อ๊าา~ ฮ่ะ..เฮียน่าน...ย่ะ..อย่าแกล้ง...! อ๊ะะ~" ใช่ ผัวอะไรไม่รู้ขี้แกล้งจังเลย

"ครางเรียก อ๊า...เฮียว่าผัวขาก่อนสิ เฮียถึงจะไปส่งให้ถึงสวรรค์ชั้นฟ้า ซี๊ด..." ตัวเองก็อยากไหม? ทำไมขี้แกล้งได้ขนาดนี้นะ?

"อื้อออ~ อ๊าา~ ฮ่ะ..เฮียน่านน้ำ อั๊ย~ ผ่ะ..ผัวขา...ข้าวไม่ไหวแล้ว...อ๊ะะ~ เสียวค่ะ..." ฉันครางบอกเฮียน่านน้ำไปค่ะ

"หึ~ น่ะ..น่ารักมากค่ะ..." เอ่ยชมฉันเพียงแค่นั้น

 

สวบบ...!! เฮียน่านน้ำก็สอดใส่ความเป็นชายอันใหญ่โตเข้ามาในดอกไม้ที่เป็นทางน้ำหวานไหลทันที

 

"อื้อออ~ ย่ะ..อย่าเพิ่งขยับนะ...!" เอ่ยสั่งเฮียน่านน้ำไป

"ข่ะ..ค่ะ อ่า...แน่นจังว๊ะ?" ของตัวเองนั่นแหละใหญ่ขึ้นทุกวันหรอไง? รู้อยู่หรอกว่ายังเข้าไม่สุด

 

ถึงจะไม่ได้มีอะไรกันทุกวันก็เถอะเพราะว่า...บางทีฉันก็เหนื่อยไงคะ ให้เขาเอาทุกวันมันก็ไม่ไหวป้ะ? ไม่ใช่เด็กๆวัยรุ่นแล้วนะเว้ย...

 

"อ่า...ข่ะ..ข้าวคะ เฮีย...ขยับได้หรือยัง?" เฮียน่านน้ำเอ่ยถาม

"อื้ม..." ฉันตอบโดยการพยักหน้าขึ้น

 

สวบ...! สวบ...! สวบ...! สวบ...! ตรั่บ...! ตรั่บ! ตรั่บ...! ตรั่บ! และก็ค่อยๆขยับเข้าออกจนแก่นกายที่เป็นเสมือนอาวุธคู่กายของเขาน่าจะเข้ามาในดอกไม้ของฉันจนสุดแล้วหล่ะ

 

"อ๊ายย~ อ๊ะะ~ อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ! ส่ะ..เสียว...!"

"อ่าส์...อ๊าส์...อึ่! อึ่! อ๊าส์...อึ๊! อึ๊!"

 

ตรั่บ! ตรั่บ ตรั่บ! ตรั่บ ตรั่บ! ตรั่บ เมื่อเจ้าของร่างกายกำยำผู้มีสถานะเป็นสามีของฉันนำแก่นกายความเป็นชายของตนเองเข้ามายังดอกไม้ของฉันได้มากขึ้นเขาก็เริ่มขยับเข้าออกถี่และแรงมากขึ้นเพิ่มระดับขึ้นไปเรื่อยๆ

 

"อ๊ะะ~ ช่ะ..ช้า อ๊ายยย~ อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊ะ! ช้าหน่อยเฮียน่าน...อ๊าา~ อั๊ย!"

"อ๊าา~ ม่ะ..ไม่ไหวแล้วข้าว...อ๊ะ! อ๊ะ! เฮียหยุดไม่ได้แล้ว อึ่ อึ๊! อ่า...อึ่!" ห๋า...?

 

ตรั่บ!! ตรั่บ! ตรั่บ!! ตรั่บ! ตรั่บ!! ตรั่บ! เฮียน่านน้ำเริ่มเคลื่อนจังหวะถี่เร็วแรงขึ้น

ในห้องออกกำลังกายที่ไม่ได้เปิดแอร์ทำให้ร่างกายของฉันอยู่ในอุณหภูมิที่สูงขึ้นเม็ดเหงื่อเม็ดเล็กๆเริ่มผุดที่กรอบหน้าและไรผมของฉันเอง

เสียงครางพร้อมเสียงเนื้อที่กระทบกันยังคงดังลั่นในห้องนี้โดยไม่มีท่าทีว่าจะหยุดเลยสักนิด

ช่องทางรักของฉันเริ่มตอดความใหญ่โตของเฮียน่านน้ำถี่มากขึ้นเพื่อเตรียมพร้อมที่จะปล่อยน้ำหวานและแก่นกายความเป็นชายของเฮียน่านน้ำเริ่มที่จะพองโตจนดอกไม้ของฉันแทบจะตอดรัดวัดขนาดความเป็นชายของเขาไม่ได้เพราะมันคับแน่นเต็มช่องทางน้ำหวานไหลของฉันจนแทบจะหมด

 

"อ๊ะะ! อ๊ะะ! อ๊ะะ~ อ๊ายย~ ฮ่ะ..เฮียน่านน้ำ...อั๊ย..อ๊ะ! เร่งหน่อย...ข่ะ..ข้าว อื้ออ จะเสร็จ อ๊ะ..อ๊ายย~ แล้ว..." ฉันบอก

"อึ่! อึ๊! อื้ออ! พร้อมกันค่ะเมีย...อ๊ะ! อ๊ะ! อึ๊!" เฮียน่านน้ำตอบรับ

 

ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! ก่อนที่เฮียน่านน้ำจะกระแทรกเข้าออกในจังหวะที่ถี่ยิบแรงยับจนฉันแทบจะหายใจไม่ทันอยู่อย่างงั้นอีกประมาณห้าถึงหกที

 

"เสร็จ...! เสร็จแล้ว...อ๊ายยยยย!!! อื้อออ! เฮือก! เฮ้อ! เฮ้อ! เฮ้อ"

"อ๊าคคค...! ซี๊ดด...! เฮ้อ! เฮ้อ!" จนฉันกับเฮียน่านน้ำเสร็จพร้อมกัน

 

ร่างกายของฉันกระตุกถี่ๆ ก่อนที่จะปล่อยน้ำหวานออกมาภาพตรงหน้ามัวไปหมดแต่กลับรู้สึกมีความสุขมากๆ

เฮียน่านน้ำปล่อยในจนฉันรู้สึกได้ถึงความอุ่นที่ท้องน้อย ก่อนที่ใช้ดอกไม้ของฉันในการรีดน้ำรักของตัวเองออกมาจนหมด สองร่างกายหอบเหนื่อยออกมา

 

"เฮ้อ! เฮ้อ! พ่ะ..พอแล้ว..." บอกเฮียน่านน้ำออกไปแทบจะในทันที

"ไม่ค่ะ..." เฮียน่านน้ำตอบ

"อะไรนะ?" ฉันถาม

"ยังไม่พอค่ะแต่...ไปต่อที่ห้องนอนแล้วกัน" เชื่อเลยจริงๆค่ะเรื่องเซ็กส์เนี้ยไม่เคยยอมฉันเลยจริงๆ

.

.

.

น่านน้ำ talk's

@ห้องนอนของผมกับข้าวสวย

 

ตรั่บ!! ตรั่บ! ตรั่บ!! ตรั่บ! ตรั่บ!! ตรั่บ! เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นในห้องนอนแต่คงจะแพ้เสียงครางของเราทั้งคู่ เวลานี้ผ่านไปไม่รู้กี่ชั่วโมงแล้วครับรู้แค่ว่าผมทำรักให้เมียอยู่แบบนี้มานานมากแล้ว

ร่างกายของผมเริ่มร้อนระอุขึ้นมาอีกครั้งนึงจากที่มันร้อนอยู่แล้วจากหลายๆรอบที่ผ่านมา

ร่างกายของผมกับข้าวสวยเมียรักของผมเสียดสีกันไปมาจนแทบจะมีไฟลุกโชน เต้าอวบอิ่มกระเพื่อมไหวไปตามแรงกระแทรกเข้าออกของผม

ดอกไม้งามใจกลางกายสวยของข้าวสวยเริ่มตอดรัดวัดขนาดความเป็นชายที่ใหญ่โตของผมที่พองโตพร้อมที่จะปล่อยน้ำรักอีกรอบนึงถี่ยิ่งขึ้น

 

"อ๊ายยย~ ฮ่ะ..เฮียขา~ อั๊ย~ อ๊าาา! อ๊ะ! อ๊ะ ต่ะ..ต้องไปรับลูก อื้อออ~ ร่ะ..รอบนี้พอแล้วนะคะ อ๊ะะ! อ๊ายย" ข้าวสวยครางบอกผมมา

"ค่ะ! พร้อมกัน อึ่ อึ๊ อ๊า!" ผมตอบรับ

 

ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! ก่อนที่ผมจะยันตัวขึ้นไปจับเอวบางของข้าวสวยและกระแทรกเข้าออกในจังหวะที่ถี่ยิบแรงยับจนคนร่างบางตัวโยกขึ้นโยกลงตามแรงกระแทรกของผมอยู่อย่างงั้นอีกประมาณห้าถึงหกที

 

"อ๊ายยยยยย!!! อื้อออออ!" ข้าวสวยก็เสร็จ

"อ๊าคคคค! ซี๊ดดดด!" พร้อมกันกับผม

 

ร่างกายสวยกระตุกถี่พร้อมปล่อยน้ำหวานออกมาจากดอกไม้งามพร้อมกันกับผมที่ปล่อยน้ำรักสีขุ่นแถมอุ่นร้อนเข้าไปด้านในผสมกับน้ำหวานของเมียและรูดขึ้นรูดลงกับดอกไม้ของเมียเพื่อเป็นการเอาน้ำรักของผมออกไปให้หมด

 

"เอาจริง เฮียยังไม่อิ่มเลยนะคะ..." ผมบอกยัยเมียเด็กของผมไปน้ำเสียงแผ่วเบา

 

จริงๆ ผมยังไม่อิ่มจริงๆนะครับแต่...ยัยเมียเด็กของผมดันเอ่ยบอกผมมาก่อนว่า ต้องไปรับลูก หน่ะครับทุกคนก็ได้ยิน

 

"อื้ออ~ แต่ข้าวเหนื่อยแล้วนะคะ~" แล้วจะมาอ่อยให้เฮียอยากทำไมหล่ะคะ?

"เหนื่อยก็พักค่ะเดี๋ยวหายค่อยทำใหม่..." ผมไม่ได้รีบสักหน่อย

"วันนี้...ไม่เอาแล้วนะคะ~" เอ่ยขอร้องผมพร้อมทำหน้าตาอ้อนๆมาขนาดนี้

 

ฟอดดดด~ ถามหน่อยเถอะครับ ผมจะอดใจไหวไม่หอมแก้มเมียไปได้ยังไงว๊ะ!?

 

"อื้ออ~ นะคะ~" ยัง...ไม่หยุดอีกใช่ไหม?

"หื้มมม~ ก็ได้ค่ะ วันนี้พอแค่นี้แต่พรุ่งนี้เฮียขอสามรอบนะคะ" ผมต่อลองไป ข้าวสวยทำท่าคิด

"ป่ะรืนให้สี่รอบเลยอ่ะ" เห้ย!

"จริงอ๊ะเปล่า?" ผมถาม

"อื้มๆ จริงค่ะ" เมียตอบ

"งั้น โอเคค่ะป่ะรืนนะคะ" ผมจึงตอบรับข้าวสวยไป ข้าวสวยไม่ตอบอะไรมาแต่...พยักหน้าขึ้นลงแทนคำตอบ

 

เป็นผู้หญิงที่น่ารักมาก สวยที่สุดสำหรับผม เออ ใช่...! จะว่าไปผมก็ยังไม่ได้แต่งงานอะไรกับข้าวสวยแบบเป็นพิธีอะไรเลยนี่หว่า

ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมายัยเมียเด็กสุดที่รักเพียงคนเดียวของผมก็ไม่คิดจะเรียกร้องอะไรผมเลยเนอะ เป็นเมียที่ดีเกินไปแล้วนะคะ รอเฮียอีกหน่อยนึงนะคะแล้วเฮียจะรีบแห่ขันหมากมาสู่ขอเมียทันที

 

End special ep.3

.

.

.

.

.

{Spoil next episode}

 

"ฮึ่ก! หม่ามี๊...ฮืออ~ จะตีฝัน ฮือออ~ ร่ะ..เรื่องไรอ่ะ?"

"สานฝัน!! หม่ามี๊จะไม่ตีและจะไม่ยุ่งกับสานฝันอีกแล้วนะ!!"

 

{To be continue...}

 

ตอนหน้าตอนสุดท้ายแล้วนะคะสำหรับเรื่องนี้

อ่า...อิเฮียน่านน้ำมันก็ยังขี้หื่นเหมือนเดิม

อิเฮียมันยอมทุกเรื่องยกเว้นเรื่องเซ็กส์นะ

.....

 

ตอนหน้าจะเป็นแนวครอบครัว อาจจะมีกุ๊กกิ๊กๆตามภาษาสามีภรรยาบ้างเนอะไม่อาจจะอ่ะเพราะมันมีแน่นอนแต่...ไม่ถึงขนาดมีNcเนอะ

.....

 

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจคร้าบ

ผิดพลาดตรงไหนขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว