ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

ตอนที่ 1

เสียงอ็อดดังขึ้นเป็นจังหวะในเวลาเย็น บ่งบอกถึงเวลาเลิกเรียน ขณะที่ทุกคนกำลังวุ่นวายอยู่กับการเตรียมของกลับบ้านอยู่ หญิงสาวผมสั้นผมสีน้ำตาลอ่อนๆหน้าเรียบเนียนปากเเดงระเรื่อลุกขึ้นยืนเเล้วหันไปยิ้มให้กับเพื่อนข้างโต๊ะ " นิว เรากลับก่อนนะ " "กลับดีๆนะ พรุ่งนี้เจอกันใหม่" เธอหันไปยิ้ม เเล้วเลี่ยงตัวออกมา ขณะที่กำลังจะเดินผ่านพ้นประตู ก็มีมือที่เธอคุัยเคย กระชากเเขนเธออย่างเเรง "โอ๊ย ไอ้พายุ มึงก็เบาๆหน่อบ รีบไปไหนเนี้ย" พายุ หนุ่มหน้าหล่อ เพื่อนของมินมิน "โห นี่กระชากเบาๆนะไม่ได้รุนเเรงอะไรเลย จำไม่ได้หรอ วันนี้วันอะไร" " เออ รู้น่า วันเกิดพ่อกูไง" "งั้นก็รีบสิ ไปซื้อของให้พ่อมึงกัน" "เออๆ"

 

 

 

"มินมิน มึงว่า ชิ้นนี้เป็นไง" พายุพูกขึ้นมาพลางจับของชูขึ้น"ไหนเอามาดู" มินมิน จับของขึ้นมาดู ซึ่งของที่ว่า เป็นกรอปรูปสำหรับครอบครัว "งั้นเอาอันนี้ก้ได้มึง เดียวกูไปจ่ายตังค์เเปบ" "เออๆ"

 

 

 

"เอ่อ มินมิน เดี๋ยวกูไปเอาของเเปบ" "ของอะไรว่ะ" "เออน่า มึงรอกูอยู่ตรงนี้เเหละ""เออๆ" สิ้นเสียงพายุ มินมินก็มองตามหลังพายุ หายเข้าไป ในร้านๆนึง "มึง กูมาเเล้ว" มินมินถึงกับตะลึง เพราะที่เห็นเป็นเค้กก้อนโต ที่ถูกทำมาเพื่อพ่อของเธอโดยเฉพาะ"ขอบใจมาก ขอบใจมากๆมึง"มินมิน ถึงกะซึ้งจนเเทบร้องไห้ "มึงนี่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของกูเลยรู้ไหม ทำไมเเค่นี้ กูจะทำให้ไม่ได้ล่ะ""ขอบใจมากจริงๆพายุ บ้านกูไม่ค่อยมีเงิน เเต่มึงก็ยังดีกับกูขนาดนี้ขอบใจนะ""เอาล่ะ เเยกกันตรงนี้ มึงรีบเดินไปได้ล่ะ" "โอเคร กูไปล่ะนะ"

 

 

 

มินมิน เดินตามรัวบ้านหลายหลัง จนมาถึงบ้านเธอ เเต่เธอก็ต้องชงัก "พ่อออออออ"เธอตะโกนสุดเสียง เพราะภาพตรงหน้า คือภาพที่พ่อเธอกำลังโดนรุมกระทืบ เธอรีบวิ่งไปโอบกอดพ่อ โดยทิ้งเค้กเเละของขวัญไว้ตรงทางเดิน "นี่มันอะไรกัน พวกเเกเป็นใคร มาทำร้ายพ่อฉันทำไม""ทำไมน่ะหรอ"เสียงทุ้มๆพูดออกมาพร้อม หนุ่มรูปร่างดี ใสุสูทผูกไทด์ ใส่เเว่น หน้าเรียวคมเข้ม มีหนวดหน่อยๆผิวขาว เนียน เขาดูดีจริงๆ"เเกเป็นใคร""ฉันน่ะหรอ เป็นเจ้าหนี้ของตานี่ไง""เจ้าหนี้หรอ พ่อไปยืมเงินเขามาหรอ""ใช่"เสียงลูกน้องของชายหนุ่มพูด พร้อมมองมาที่ฉัน 5-6คน"คุณ พอเถอะนะ"ฉันอ้อนวอนชายหนุ่มที่ท่าทางจะเป็นหัวหน้า ชายหนุมมองฉันด้วยสายตาหื่นกระหาย"ฉันพอก็ได้ เเต่ต้องมีข้อเเลกเปลี่ยน""ยังไง ฉันยอมหมดขอให้ปล่อยพ่อฉันไป""งั้น เธอมาเป็นเมียฉันสิ"ฉันถึงกะอึ้ง"เเต่ฉันยังเรียนอยู่นะ""ก็ไม่เห็นเป็นไรนิ เดียวฉันพามาส่งที่โรงเรียน""ขอเป็นอย่างอื่นได้ไหม""ไม่ได้ เห้ย พวกเเกจัดการ""เดียว ได้ ฉันยอม"ฉันพูดไปพลางน้ำตาอาบเเก้ม ฉันต้องยอม เพราะฉันเหลือพ่อเเค่คนเดียว "ชายหนุ่มยิ้มอย่างใจเย็น ฉ้นมองหน้าพ่อฉันที่สลบไปเเล้ว พร้อมเรียกรถพยาบาล" เเต่ไม่ทะนที่รถพยาบาลจะมาถึง ชายหนุ่มก็อุ้มฉันขึ้นรถไปเสียเเล้ว"ไปด้วยกันเถอะนะ ฮ่าๆๆๆๆ"

 

 

 

เอาล่ะค่ะ ได้เวลาเเล้ว เอาใจช่วยมินมิน ด้วยนะคะ

 

 

แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น