email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ลิขิตรัก นิรันดร์กาล 💕

ชื่อตอน : ลิขิตรัก นิรันดร์กาล 💕

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ย. 2563 22:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ลิขิตรัก นิรันดร์กาล 💕
แบบอักษร

"เดินทางกันมาเหนื่อยหรือไม่คะ"

นิศารีบมาต้อนรับแขกของครอบครัวณดลและเพื่อนๆที่มาร่วมแสดงความยินดีในงานมงคลของณดลในครั้งนี้ด้วยรอยยิ้ม

ถึงแม้ณดลจะไม่มีเชื้อสายในราชวงค์ใดๆเลย แต่ด้วยทรัพย์สินอันมหาศาลของตระกูลเขา หากมาเปลี่ยนเป็นสกุลเงินของซูดาน ณดลจะมีทรัพย์สินเทียบเท่าหรือมากกว่ากษัตริย์ซูดานอย่างฮาฟาเสียด้วยซ้ำ

ณดลทำการแลกเปลี่ยนเงินที่มีจำนวนมหาศาลในธนาคารแห่งหนึ่งของกรุงคาร์ทูม ซึ่งต้องใช้รถจำนวนหลายคันมาขนเงินกลับยังราชวังเพื่อใช้ในพิธีอภิเษกสมรสที่จะถึงในวันพรุ่งนี้

ประชาชนทางเขตซูดานต่างตื่นตาตื่นใจในความร่ำรวยของณดล เป็นที่โจทย์ขานกันปากต่อปากไปทั่วว่าธิดาของฮาฟาได้คู่ครองที่ร่ำรวยนัก

ณดลทำการนั่งรถประกาศทั่วเมืองคาร์ทูมว่าจะจัดงานเลี้ยงฉลองทุกคนทุกชนชั้น โดยจะเหมาร้านอาหารทุกร้านให้เปิดทำการขายให้ผู้อื่นทานฟรีเป็นระยะเวลาเจ็ดวันเจ็ดคืน เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองให้กับ องค์หญิงนิรา

ประชาชนส่วนใหญ่ที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงนี้นับว่ามีระบอบการดำเนินชีวิตที่เจริญและสบายกว่าคนเมืองอื่นๆในซูดาน แต่กระนั้นมันก็ไม่ได้สุขสบายถึงขั้นสุดเมื่อเทียบกับประเทศอื่นๆ คนกลุ่มนี้ก็นับว่าถูกจัดอยู่ในกลุ่มคนยากจนและอดอยากอยู่ดี

เมื่อพอทราบการประกาศทุกคนต่างร้องส่งเสียงแสดงความดีใจ เด็กเล็กๆอีกหลายคนก็วิ่งตามรถประกาศกันอย่างสนุกสนาน

ณดลเข้าไปหมู่บ้านใดผู้คนก็จะแห่มารุมล้อมเพราะนานๆทีจะมีคนผิวขาวรูปงามเข้ามาในคาร์ทูมสักที

หลังจากที่ณดลประกาศการจัดงานเลี้ยงฉลองจนครบทุกหมู่บ้านในเมืองนี้แล้ว คนขับรถก็ได้พาณดลกลับมายังราชวังทันที

"เหนื่อยไหมคะ...ที่รัก"

เสียงหวานของนิราเปล่งมาแต่ไกล พร้อมกับแก้วใสที่บรรจุน้ำสะอาดอันเย็นเจี๊ยบมาในมือด้วย

"ดื่มก่อนคะได้สดชื่น"

นิราเมื่อเดินมาถึงตัวณดลก็นำน้ำในมือให้แก่บุคคลอันเป็นที่รักของเธอทันที

"อ่าา......ชื่นใจจัง.."

ณดลดื่มจนหมดก่อนมองดูรอบๆตัวห้องโถงใหญ่นี้

เหล่าเพื่อนๆของณดล และนิรา ต่างนำม่านสีสวยมากลัดเป็นช่อกุหลาบช่อโตพาดไปยังส่วนต่างๆ ในตัวคฤหาสน์ พร้อมทั้งยังมีดอกไม้ทั้งแบบของจริง และแบบพลาสติก จัดช่อประดับประดาไปทั่วห้อง โคมไฟคริทตอลสาดแสงลงมายังชั้นเค้กที่หาใช่เค้กจริงไม่ เป็นเพียงเค้กประกอบในพิธีให้ดูหวานมากขึ้นก็เท่านั้น เกิดแสงสะท้อนสวยงามไปหมด ข้างๆเค้กชั้นสวย ยังมีแก้วเเชมเปญซ้อนกันนับสิบชั้นไว้รอให้คู่บ่าวสาวรินใส่เพื่อแจกจ่ายให้คนในงานทำการดื่มฉลองแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาวในครั้งนี้

"นี่อย่าบอกนะว่าพวกคุณจัดการกันเองทั้งหมด"

ณดลถามพร้อมกับมองที่หญิงสาวตรงหน้า

"แน่นอนสิคะ งานสำคัญของเรานิราก็อยากเอาวิชาที่ร่ำเรียนที่ไทยมาใช้เสียให้เกิดประโยชน์ และก็เป็นความภูมิใจของนิราด้วย ที่ทั้งงานนี้สวยเพราะฝีมือพวกเราเอง...."

นิรายิ้มและโอบกอดเอวหนาไว้แน่น มองดูรอบๆห้องโถงอย่างอิ่มเอมใจ

พิธีการถูกจัดขึ้นตั้งแต่ช่วงเช้าตรู่...คู่บ่าวสาวประกอบพิธีทางศาสนาเพื่อเป็นศิริมงคลในการดำเนินชีวิตคู่ให้มีแต่ความราบเรียบและปิติสุข

เมื่อตกกลางคืนผู้คนในงานจะหนาแน่นกว่าในช่วงเช้านัก ทำให้ ณ ตอนนี้ห้องโถงดูครึกครืนยิ่งนัก แชมเปญแก้วแรกในชั้นบนสุด ส่งน้ำที่เอ่อล้นลงแก้วต่อๆไปในชั้นด้านล่างจนครบทุกแก้ว

บริกรในงานรีบจัดการนำแก้วแชมเปญแจกจ่ายยังแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน

เมื่อทุกคนได้แก้วครบแล้วพิธีกรในงานก็เปร่งเสียงให้ทุกคนตะโกน แสดงความยินดีให้แก่คู่บ่าวสาวพร้อมๆกัน

เสียงแสดงความยินดีดังกึกก้องไปทั่วราชวัง

ส่งผลให้นิราและณดลยิ้มดีใจจนแก้มแทบปริเลยทีเดียว เมื่อพิธีการต่างๆดำเนินจนครบแขกที่มาร่วมงานก็เริ่มทยอยกลับจากหนาแน่นก็เริ่มบางตา และจนเหลือเพียงแต่คนสนิทของคู่บ่าวสาวที่ยังอยู่ในงานตอนนี้เท่านั้น

"ไปพักผ่อนกันเถิดทางนี้เดี๋ยวพวกพ่อและแม่จัดการเอง"

ฮาฟาเดินมากล่าวกับนิราและณดลด้วยรู้ดีว่าทั้งสองคนเตรียมงานกันอย่างเหน็ดเหนื่อยเพื่อไม่อยากให้งานขาดตกบกพร่อง เมื่อพิธีการจบแล้วงานเก็บกวาดเคลื่อนย้าย ฮาฟาจึงขอรับหน้าที่ในฐานะเจ้าบ้านแทน

"ขอบพระทัยท่านพ่อมาก เราทั้งสองขอตัวพ่ะย่ะค่ะ"

ณดลก้มศรีษะก่อนจะตอบฮาฟากลับ

"เราดีใจมากที่เจ้ารักนิราไม่ต่างจากที่เรารักเลยแม้แต่นิด ในวันที่เจ้าเอานิรากลับไปช่วยเจ้าบริหารงานที่ไทย ขอให้เจ้ารักนางเชกเช่นวันนี้ตลอดนานเท่านานนะ ณดลลูกพ่อ"

ฮาฟากล่าวจบพร้อมกับสวมกอดณดลเบาๆก่อนผละออกเพื่อให้ทั้งสองได้พักผ่อนเสียที

"หม่อนฉันคิดว่า ฟ้าลิขิตชายธรรมดาคนนี้ให้มาครองคู่นิรา เพื่อปราบผยศให้ลูกสาวเราเป็นแม่หญิงที่เพรียบพร้อม และเรียบร้อยเป็นแน่เลยเพคะ"

นิศามองตามลูกสาวที่ตอนนี้ทั้งสงบเสงี่ยม เรียบร้อย พูดจาอ่อนหวาน งานบ้านงานเรือนทำเป็นเสียหมดเดินเคียงคู่กับณดลออกไป ก่อนที่รอยยิ้มอันปริ่มสุขของนิศาจะฉาบขึ้นจนร่างทั้งสองลับตาไปในที่สุด

ห้องนอนที่ถูกโรยด้วยกลีบกุหลาบทั้งสีแดงสีชมพู ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลไปทั่วห้อง

ร่างบางที่ถูกณดลอุ้มมาตั้งแต่ตรงประตูถูกวางบนที่นอนนุ่มอย่างเบามือ

"ไหนว่ามาพักผ่อนไงคะ คุณไม่เหนื่อยหรือ..."

นิราเอียงหน้าเขินอายถามณดลเบาๆ

"ตอนแรกก็ว่าเหนื่อย แต่พอได้กลิ่นหอมๆของใครบางคน มันก็อยากหาอะไรสนุกสนุกทำทันทีเลย"

ณดลที่ตอนนี้ชันแขนยกกายไว้ไม่ให้ทับคนตรงด้านล่างเอ่ยขึ้น

"คุณรู้ไหมชาวซูดานเขามีความเชื่ออยู่ความเชื่อหนึ่งนะ!"

ณดลก้มลงนิดหน่อยเพื่อให้ดวงตาคู่สวยสอดผสานกับดวงตาเขา

"ความเชื่ออะไรคะ ทำไมต้องมาเล่าวันนี้ด้วย"

นิราย่นหน้าใส่คนเจ้าเลห์ที่ไม่รู้จะเอาเหลี่ยมไหนมาแกล้งให้เธอคล้อยตามและร่วมเล่นบทสวาทกับเขาอีก

"ความเชื่อนี้ต้องเล่าวันนี้เพราะมันเป็นความเชื่อเกี่ยวกับการแต่งงาน ถ้าใครเเต่งงานแล้วมีลูกไม่ถึงสองคน สามีสามารถหย่าและไปมีคนอื่นได้เลย แต่ถ้าเราทำลูกได้สองคนนั้นจะแสดงถึงครอบครัวที่สมบูรณ์ สามีจะอย่าไม่ได้และจะครองคู่กันไปตลอด......"

ณดลกล่าวถึงตรงนี้ก็ยิ้มล่าทันที

"เรามาทำลูกสองคนกันเถอะ"

นิราที่ยังไม่ได้ตอบตกลงอะไร ก็ถูกชายด้านบนทาบทับ และกลายเป็นบทรักเร้าร้อนในที่สุด

นิราและณดลที่ฝ่าฟันอุปสรรคความรักมาด้วยกันจนถึงวันนี้ ทำให้เขารู้และเข้าใจแล้วว่าเขาทั้งสองรักกันมากแค่ไหน และเขาสัญญากันเลยว่าขอมีเพียงความตายเท่านั้นที่จะพรากเขาและเธอให้จากกันได้ แต่ถ้ายังมีลมหายใจอยู่เขาจะครองรักกันไปตราบชั่วนิรันดร์กาล..........💓💓

 

จบบริบูรณ์

ขอขอบคุณทุกคนที่ติดตามอ่าน

ผลงานของอรนุช นะคะ

ยังไงฝากเรื่องอื่นๆด้วยนะคะ

🙏สวัสดีคะ🙏 จุ๊บๆ

 

 

ความคิดเห็น