สวัสดีครับ

กระผมดีเจประจำคลื่นวิทยุ 5.11 BC ครับ

สำหรับบทนี้ให้เป็นหน้าที่ผมเอง

สำหรับนิยายเรื่องนี้มีลงทั้งใน Dek-D

ในธัญวลัยก็มีนะครับ

แล้วทำไมมันมีหลายช่องทางล่ะ ?

ก็ถ้าพูดในถึงจอยลดาก่อน

สำหรับในจอยลดา ก็จะมีแบบแชทนะครับ

ลงแบบแชท

แบบสตอรี่ลงแค่ 1 ตอนครับ

แบบแชทก็เป็นแบบแชทนั่นแหละ

อ่านในจอยลดา

ตอนแรกเรื่องนี้จบไปตั้งนานแล้วนะ

แต่ต้องปรับปรุงเขียนใหม่ทั้งเรื่อง

แต่โครงสร้างเรื่องไม่เปลี่ยนไปแน่นอน

แก้ชื่อตัวละครเท่านั้นแหละครับ

ในจอยลดาจะมีติดเหรียญนิดหน่อยนะ

ติดแคนดี้นิดหน่อย

แต่มันเป็นความผิดพลาดนะ

ไม่ได้ตั้งใจจะติดเลย

แต่ก็ขอขอบคุณนักอ่านมาก ๆ ที่ให้แคนดี้และเหรียญ

ขอบคุณนักอ่านทุก ๆ คน ทุก ๆ ยอดคอมเมนท์เลย

ไม่คิดว่าจะมีใครมาอ่านผลงานของเรา

คิดแต่ว่าได้แต่งตามใจชอบก็มีความสุขแล้ว

ต่อไปจะอธิบายในส่วนของการลงนิยายใน Dek-D

เรื่องนี้ก็ลงในเด็กดีด้วยนะ

แล้วถ้าใครอ่านในเด็กดีอ่ะ

จะได้ยินเสียงเพลง

คือเพลงนี้

ส่วนใครอ่านในธัญวลัยจะมีรูปภาพประกอบด้วย

เอ๊ะ ! ทำไมไม่ทำให้มีทั้งเพลงและรูปภาพล่ะ

คำตอบก็คือเพื่อเป็นการประหยัดพื้นที่ครับ

แล้วลงใน Dek-D กับ ธัญวลัย เนื้อหาเปลี่ยนแปลงจากเดิมมั้ย ?

ไม่เปลี่ยนครับ

แต่ปรับปรุงเนื้อหาให้อยู่ในรูปแบบบรรยาย

กูหิวน้ำ

มึงพูดต่อดิ้

แล้วมึงไม่ได้ฟังที่กูพูดหรอ ?

มึงอยากพูดอะไรมึงก็พูด

พูดอะไรก็ได้เรื่องของมึงอ่ะ

เออ

กูลืม

ใครถามมึง

กูไงคุยกับมึง

เออมึงไอ้เป้ง

มึงจำตอนที่กูอยู่สตูดิโอได้มั้ยวะ

เออ

แล้วไฟมันดับด้วยนะมึง

ตอนแรกกูก็ไม่ได้เอะใจอะไรหรอก

กูคิดแค่ว่าสงสัยหม้อแปลงระเบิดอ่ะ

ไฟเลยดับ

แล้วสาเหตุที่ลิฟต์เสียอ่ะ

น่าจะเป็นเพราะมีไฟฟ้าลัดวงจร

มึง

ตอนที่ไฟดับ

กูได้ยินเสียงแปลก ๆ

เสียงเหมือนผู้หญิงกำลังร้องไห้อยู่

กูเลยเดินไปดูไงว่าเสียงมันมาจากทางไหน

แล้วทีนี้

พอกูเดินไปจนถึงบันไดอ่ะ

กูเห็นเลือดไหลตามราวบันได

ก็เสียงจากข้างนอกมันสะท้อนมา

กูเลยเห็นว่าเป็นเลือด

เพราะน้ำมันดูสีเข้ม ๆ อ่ะ

น่าจะเป็นเลือดแน่นอน

แล้วหลังจากนั้น

เสียงผู้หญิงก็เงียบลงนะมึงไอ้เป้ง

แล้วเลือดก็หายไปด้วย

ราวบันไดมันแห้งเฉยเลยมึง

ทั้ง ๆ ที่มันมีเลือดอยู่

แล้วกูรู้สึกเหมือนมีใครมาสะกิดหลังกูในความมืด

กูเลยหันไปมอง