email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตัวร้อน...อ้อนรัก'

ชื่อตอน : ตัวร้อน...อ้อนรัก'

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ย. 2563 22:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตัวร้อน...อ้อนรัก'
แบบอักษร

นิราคอยดูแลณดลอยู่ตลอด มิห่างเลยแม้แต่นิด จนคุณหมอเจ้าของไข้อนุญาติให้ณดลกลับไปรักษาตัวที่บ้านได้

นิราจัดการเสื้อผ้าและข้าวของเครื่องใช้ต่างๆที่อยู่ในห้องลงกระเป๋าอย่างเรียบร้อย

'ก๊อก ก๊อก ก๊อก'

นิราหันไปทางประตูที่เป็นต้นเสียงทันที

ร่างสูงใหญ่ของฮาฟาก็เดินเข้ามาโดยมีนิศาเคียงคู่มาด้วย

"ใครมาหรือนิรา?"

ณดลที่ทำการเปลี่ยนชุดอยู่ในห้องน้ำเอ่ยถามหญิงสาวด้านนอกขึ้น

ก่อนที่เขาจะเปิดประตูออกมา

'ผงะ'

ณดลรีบทรุดกายลงนั่งในท่าคุกเข่าทันที

"กระหม่อมขอบพระทัยพระองค์เป็นอย่างมากที่พระองค์ทรงเมตตาและไม่ขัดขว้างความรักของเราทั้งสองคน กระหม่อมจะดูแลองค์หญิงนิราให้เป็นอย่างดี ตราบที่ชีวิตกระหม่อมจะหาไม่พ่ะย่ะค่ะ"

ฮาฟาที่ตลอดการเจ็บป่วยของณดลเขาไม่ค่อยได้มาบ่อยนักมีเพียงวันแรกที่มาเจรจากับครอบครัวณดลเท่านั้น หลังจากนั้นก็ไม่เคยได้มาดูณดลอีกเลย

พอวันนี้ทราบข่าวว่าณดลกำลังย้ายออกจากโรงพยาบาลเขาจึงเดินทางมาดูเสียหน่อยถึงแม้ว่ายังไม่อยากเปิดใจรับชายคนนี้เป็นบุตรเขยในอนาคตก็ตาม

"หึ หึ หึ "

ฮาฟายกมุมปากแล้วก้มมองชายด้านล่างก่อนกล่าวขึ้น

"เจ้าบอกจะดูแลลูกสาวเราอย่างดี....แต่ดูสภาพเจ้าตอนนี้สิ! ยังเอาตัวเองแทบไม่รอดยังกล้ามาสัญญากับเราอีกหรือ....ช่างน่าขันนัก"

"ท่านพี่! ไหนว่าวันนี้จะมาเยี่ยมดูอาการแสดงความหวงใยให้กับณดล ฉไนยังเหน็บแนม ณดลอยู่อีกเล่า"

นิศาเกาะแขนเตือนสติสามีอารมณ์ร้อนขี้หวงลูกสาวของตน

"ห่วงใย!"

นิราทวนคำของมารดาตนก่อนมองหน้าบิดาที่นิ่งขรึมอยู่

"อย่างที่เจ้าได้ยินนั้นแหละนิรา พ่ออาจจะยอมรับชายคนนี้ได้ยากหน่อย แต่มันก็ไม่ได้ยากมากจนถึงขั้นยอมรับไม่ได้.... พ่อนับถือใจคนรักของเจ้าที่พ่อทำร้ายอย่างหนัก เขาก็ไม่กลัวตายเลยสักนิด แถมลมหายใจสุดท้ายยังกล้าพิสูจน์ให้พ่อเห็นว่าความตายก็ไม่อาจพรากหัวใจของเขาให้ห่างจากลูกได้เลย......."

ฮาฟามองณดลอีกครั้งก่อนก้มลงไปพยุงร่างที่ยังคงบอบช้ำอยู่บ้างให้ลุกขึ้น

"ในวันที่เราเปิดใจรับสามัญชนเยี่ยงเจ้าให้มาดูแลลูกสาวเราแล้ว หากมีเพียงครั้งเดียวที่เจ้าทำนิราเจ็บหรือเสียใจ. เจ้าจะไม่มีโอกาสครั้งที่สองอีก เพราะเราจะปลิดชีพเจ้าด้วยมือของเราแน่นนอน....จงจำความเจ็บปวดปางตายครั้งนี้ไว้.....ถ้านิราร้องไห้เพราะเจ้า....เจ้าจะไม่ใช่แค่ปางตาย....เเต่เจ้าจะตายคาที่ในทันที!"

ฮาฟาจ้องมองดวงตาของว่าที่ลูกเขยอย่างแน้วแน่ เพื่อให้ณดลรับรู้ว่ากษัตริย์อย่างเขา มิเคยกล่าวอะไรแล้วทำไม่ได้และไม่เคยกล่าวอะไรเล่นๆ

ณดลมองตาฮาฟากลับ ก่อนจะตอบด้วยความหนักแน่น

"ผมขอสัญญาด้วยชีวิต....นิราอยู่กับผมเธอจะต้องมีแต่ความสุขเท่านั้น"

ทั้งสองใช้สายตาเพื่อแสดงถึงเจตนารมณ์ของกันและกัน

เมื่อฮาฟารับรู้ได้ถึงความตั้งใจจริงของณดลเขาจึงผละตัวออก

"วันนี้แม่กับพ่อต้องกลับประเทศก่อนนิราอยู่ทางนี้อย่าสร้างปัญหาอีกนะ"

นิศากล่าวยิ้มๆก่อนเอามือลูบศรีษะลูกสาวตน

"นิราคงไม่มีเวลาป่วนแล้วล่ะค่ะ ตอนนี้ทำหน้าที่เป็นพยาบาลดูแล คนป่วยอยู่. ท่านพ่อท่านแม่วางใจได้ค่ะ"

นิรากล่าวก่อนปรายตาไปยังคนบางคน

ซึ่งตอนนี้คนคนนั้น ก็ยืนยิ้มรอเธอหันมามองอยู่ก่อนแล้ว

ฮาฟาและนิศาเมื่อร่ำลาณดลและนิราจบแล้วก็เดินทางไปยังสนามบิน เพื่อกลับซูดานทันที

"คุณไปดูแลผมที่บ้านด้วยนะ....ถ้าผมไม่เห็นหน้าคุณ ผมเหมือนจะขาดอากาศหายใจเลย"

ณดลบอกสาวตรงหน้าก่อนส่งสายตาหวานหยาดเยิ้มให้

นิราส่ายหน้ากับความกระร่อนเจ้าเล่ห์ของณดลก่อนเดินหันหลังไปเก็บของต่อ

"โอ้ย!!!"

ณดลร้องลั่นก่อนจะเอามือมากุมหน้าอก

"คุณณดล! เป็นอะไรคะ คุณณดล!"

นิรารีบวิ่งไปรับร่างชายหนุ่มไว้แต่ด้วยร่างกายเธอไม่อาจรับน้ำหนักตัวณดลไหว เธอเซล้มลงกับพื้นทันที

ณดลรีบเอามือทั้งสองข้างโอบรองศรีษะเธอไว้เพื่อไม่ให้ศรีษะเธอกระทบพื้น

ร่างบางนอนหงายโดยมีคนที่ตัวโตกว่าทาบทับเธออยู่ด้านบน แถมมือของคนที่นอนทับเธออยู่ยังสอดอยู่ตรงศรีษะเธอด้วย

ใบหน้าทั้งคู่แนบชิดกัน จนพวงแก้มสาว ร้อนวูบขึ้นสีแดงระเรื่อ ด้วยความเขินอายทันที

"เห็นไหมผมบอกว่าถ้าผมไม่เห็นหน้าคุณเหมือนผมจะขาดใจจริงๆนะ พอคุณหันหลังปุ๊บผมก็แย่เลย....."

ณดลกล่าวขณะที่ริมฝีปากเขากำลังคลอเคลียอยู่กับริมฝีปากของนิราอยู่

"คนป่วยเจ้าเล่ห์...!"

นิราหมุบหมิบต่อว่าคนด้านบน

"ผมรักนิรานะ"

ณดลค่อยๆขบเม้นริมฝีปากบางของคนใต้ร่างเบาๆก่อนจะค่อยๆเปลี่ยนเป็นกอบกุมและดูดดื่มริมฝีปากของนิราด้วยแรงปรารถนาจนเกิดเสียงก้องห้องพัก นิราที่ไม่แม้แต่จะขัดขืน หลับตาพริ้มพร้อมทั้งเพยอริมฝีปาก ให้ณดลเข้ามาสำรวจได้อย่างเต็มที่

ไม่ใช่เพียงแค่เขาที่โหยหาและปรารถนาในตัวเธอ แต่เธอก็โหยหาและคิดถึงรสสวาทของเขาอย่างมากด้วยเช่นกัน

ทั้งสองแลกเปลี่ยนผลัดกันดูดดื่มกลืนกินน้ำหวานของกันและกัน จนสุขสมก่อนที่คนตัวใหญ่กว่าจะค่อยๆดันกายเขายกขึ้น

"ทำอะไรกันอยู่หรือคู่นี้.....เบาได้ก็เบาหน่อยเถอะพี่ณดล ร่างกายยังไม่แข็งแรงดีนะ "

อรนิภาที่เข้ามาทันเห็นเหตุการณ์อันหอมหวานของทั้งคู่ รีบกล่าวแกล้งแหย่ ล้อเลียน จนนิราหน้าร้อนผ่าวไปหมด

"เบื่อพวกมารผจญ"

ณดลยันกายขึ้นก่อนที่จะไม่ลืมรั้งสาวที่นอนอยู่ด้านล่างให้ลุกขึ้นตามมาเช่นกัน

"พี่ณดล อย่าลืมเสียละ ทำอะไรประเจิดประเจ้อเจ้าหญิงเสียหายโดนตัดคอไม่รู้ด้วยนะ,"

อรนิภากล่าวบอกก่อนจะยืนเกาะแขนนิราด้วยกลัวพี่ชายเธอจะแผ้นกระบาลเธอให้ ด้วยพูดล้อเลียนเขา แต่หากยืนข้างๆนิรา เอานิราเป็นกำบังแบบนี้แล้วละก็เธอสามารถรอดจากเนื้อมือของพี่ณดลเป็นแน่

"พอเลยทั้งคู่ อรนิภาก็เลิกเรียกเราว่าองค์หญิงได้แล้ว เรียกเราว่านิราเหมือนอย่างก่อนเถอะ ดูสนิทกันดี"

นิรายิ้มให้เพื่อนสาวก่อนที่ทั้งหมดจะช่วยกันถือสัมภาระออกไปเพื้อพาณดลกลับบ้าน ตัวณดลที่แสนจะเบื่อโรงพยาบาลอยากรีบกลับให้ถึงบ้านไวๆ เพราะเขาอยากเอาเวลาที่เหลือนอนกก ซุกอกเมียมากแล้ว.........

 

 

 

ความคิดเห็น