email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แรงอธิฐาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ย. 2563 21:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แรงอธิฐาน
แบบอักษร

"เก็บเครื่องมือ....ยุติการรักษา...."

นายแพทย์ใหญ่ที่ควบคุมการผ่าตัดกล่าวกับพยาบาลในห้อง

ทุกคนเคลียร์เครื่องมือออกจากเตียงตามคำสั่ง แล้วถอยห่างจากร่างซึ่งไร้กระบวนการทำงานใดๆแล้ว

"เคารพศพ!"

หัวใจทุกดวงของคนที่ยังมีลมหายใจในห้องนี้ต่างเสียใจเป็นที่สุด พวกเขาทุกคนพยายามเต็มที่แล้ว แต่ไม่สามารถกู้ระบบต่างๆ ของร่างกายณดลกลับมาได้

"ผมจะไปแจ้งญาติด้านนอก พวกคุณที่เหลือจัดการร่างของเขาให้สะอาดส่ะ"

นายแพทย์กล่าวจบก็ก้าวออกไปด้านนอกทันที

"นิรา!!! พี่ณดล.....ฮื่อออ...พี่ณดล!"

อรนิภาที่ตอนนี้นั่งรอพี่ชายคนเดียวของเธอเข้ารับการรักษาอยู่หน้าห้องผ่าตัดมานานเกือบสี่ชัวโมงแล้ว แต่ยังไม่มีคุณหมอออกมาแจ้งอาการอย่างไรเลย

ตอนนี้อรนิภาเอาแต่ร้องไห้จนคนปลายสายที่ฟังคำพูดของอรนิภา แปลภาษาไม่ถูกแล้ว

"อร! ฟังนิราก่อน ใครเป็นอะไร และพี่ณดลทำไม ! ค่อยๆเล่าอย่าเพิ่งร้องฉันฟังไม่เข้าใจ"

นิราที่คราบน้ำตายังเกาะแก้มปลอบคนปลายสายทั้งยังบังคับให้เขาหยุดร้อง โดยที่อาการของเจ้าตัวก็ยังไม่หายจากอาการสะอึกสะอื้นเลยด้วยซ้ำ

"ขะ...คือ...อึบ! พี่ณดลเข้าห้อง...อะ...ไอซียู!"

อรนิภารวบรวมคำพูดให้ออกมาเป็นภาษาได้อย่างยากเย็นนัก

"คุณณดลอยู่โรงพยาบาล! อยู่ห้องไอซียู!"

'ท่านพ่อใจร้ายนัก ทำร้ายคุณณดลจนเป็นตายเท่ากันเยี่ยงนี้ ท่านพ่อต้องการทำลายหัวใจของลูก ให้มันแตกสลายเหมือนตายทั้งเป็นเช่นนี้เลยหรือ.....'

นิราสบถในใจทันทีที่พอจะปะติปะต่อเรื่องได้

"ตอนนี้...ยะ..ยัง..ไม่มีใครออกมาบอกเลย...ฮือออออ....จะสี่ชั่วโมงแล้ว....อึกๆ"

อรนิภากล่าวต่อ

"คุณเป็นญาติของคนไข้ใช่ไหมครับ?"

คุณหมอด้านในเปิดประตูออกมาและกล่าวถามกับอรนิภาขึ้น...

อรนิภารีบเอาโทรศัพท์ออกจากใบหู ก่อนจะยืนขึ้นรับฟังคุณหมอรายงานทันทีโดยที่เธอยังคาสายของนิราอยู่

"หมอเสียใจด้วยนะครับ! คุณณดลเขาเสียแล้วครับ ทางเราเสียใจจริงๆเราพยายามสุดความสามารถแล้วครับ....."

คุณหมอกล่าวด้วยใบหน้าอันเศร้าสลด

นิราที่ยังคงอยู่ในสายได้ยินเพียงเท่านี้เรี่ยวแรงที่เธอถือโทรศัพท์ให้ประชิดหูหมดลงทันที

เธอปล่อยโทรศัพท์ราคาแพงลงพื้น ดวงใจของเธอเหมือนขาดดับวูบไปพร้อมกับณดล

น้ำตาที่เพิ่งหยุดไหลจากเหตุการณ์ด้านล่างกลับมาเอ่อล้นและไหลรดแก้มเนียนหนักกว่าเดิม ถึงแม้ว่าเธอยังไม่ได้ตอบรับรักณดล แต่เอาเข้าจริงๆเธอก็รักณดลตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ มารู้ว่ารักเขามากๆก็ตอนที่หมอบอกว่าณดลเสียชีวิตแล้วนี่แหละ

'นายบอกว่านายจะจีบฉันจนกว่าฉันจะยอมรับไม่ใช่หรือ แล้วทำไม ทำไมนายขี้แพ้อย่างนี้....ตื่นมาฟังคำตอบฉันเลยนะ ! นายณดล! นายคนซื่อบื่อ!!'

นิราร้องไห้ไปส่งจิตเธอไปหวังให้ร่างที่เธอไม่ได้แม้แต่อยู่ใกล้ตอนเจ็บ หรือจนตอนหมดลมนี้ ให้เขาฟื้น..ให้เขาได้ยิน.ให้เกิดปฏิหาริย์แกเขา.....เพื่อที่รักของเขาและเธอจะได้สมหวัง

มือบางกอบกุมหัวใจตนเองในขณะที่ร่างกายยังสั่นตามจังหวะแรงสะอื้น....

'ได้โปรด สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายนำพาดวงวิญญาณของคนรักลูกกลับคืนร่างที่เถิด'

เธอนั่งภาวนาทั้งน้ำตาไม่รู้นานเท่าไหร่ ด้วยความปวดร้าวทั้งทะเลาะกับบิดาทั้งสูญเสียคนรัก นิรานั่งพิงกำแพงห้องผล่อยหลับไปด้วยความอิดโรยในที่สุด

"คุณหมอคะคนไข้ชีพจรกลับมาเต้นอีกรอบแล้วคะ ครั้งนี้แรงกว่าครั้งแรก ร่ายกายเริ่มตอบสนองแล้วค่ะ"

พยาบาลคนหนึ่งวิ่งมารายงานนายแพทย์ด้านหน้าห้องทันที

"บอกทุกคนเตรียมอุปกรณ์อีกครั้ง!"

นายแพทย์ที่สั่งการพยาบาลสาวเสร็จทั้งสองก็รีบวิ่งเข้าไปด้านใน และลับหายไปยังโซนผ่าตัด

อรนิภาที่ตอนแรกราวกับจะเป็นลมตอนนี้เริ่มมีความหวังอีกครั้ง

เธอกำสร้อยพระในคอเธอแน่น

'ขอให้บารมีหลวงพ่อ ช่วยดลบรรดาลให้พี่ณดล ปลอดภัย กลับมาเข้าร่างไม่หลงทางไปไหนนะคะ'

ทั้งๆที่การที่ชีพจรของณดลกลับมาเต้นอีกครั้งอรนิภาควรจะดีใจแต่เปล่าเลย...เธอยังไม่ไว้ใจอะไรทั้งนั้น! จนกว่าหมอจะมายืนยันอย่างเป็นทางการ ทุกวินาทีที่รอคอย น้ำตาก็พรั่งพรูโดยไม่มีวี่แววว่าจะหยุด

เวลาล่วงเลยไปนานมากร่างหมอที่ทำการผ่าตัดณดลออกมาอีกครั้ง

"ขอแสดงความยินดีด้วยครับ ตอนนี้คุณณดลพ้นขีดอันตรายแล้ว แต่ยังต้องนอนในห้องไอซียูเพื่อดูอาการอีกประมาณสองวันนะครับ หมอขอตัวก่อน"

อรนิภาเพียงได้ยินเท่านี้ก็ใจชื่นขึ้นมาทันที

'ขอบคุณปฏิหาริย์ที่วันนี้มาประจวบเหมาะถูกที่ถูกเวลา จึงทำให้เธอไม่ต้องสูญเสียพี่ชายอันเป็นที่รักไป'

อรนิภาพาร่างที่ไม่ได้หลับได้นอนตลอดทั้งคืนกลับมาถึงบ้าน ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนเพื่อที่พรุ่งนี้จะได้ไปเฝ้าณดลต่อ จนลืมไปเลยว่าเธอยังไม่ได้บอกข่าวดีนี้ให้เพื่อนสาวอีกคนทราบเลย.....

เช้าวันรุ่งขึ้น

นิราแต่งกายด้วยชุดสีดำสนิทก้าวลงมาจากชั้นบนช้าๆราวกับคนที่ไร้ซึ่งจิตวิญญาณ

ตามจริงเธอไม่อยากลงมาพบใครในตอนนี้หรอก แต่คุณยายกรกนกขึ้นไปตาม ด้วยเหตุท่านพ่อมีเรื่องเจรจาเกี่ยวกับเธอและณดลเธอจึงยอมลงมา ตอนนี้มันจะสำคัญอะไรล่ะ สุดท้ายท่านพ่อก็พรากความรักของเธอและณดลจากกันจนสิ้น ท่านพ่อไม่มีหัวใจ อย่างไรเสียท่านพ่อของเธอก็ยังคือท่านพ่อที่ใจร้ายที่สุดของเธออยู่ดี

"นิราให้ตายสิลูก ฉไนใบหน้าอิดโรยเช่นนี้ โถ่...คนดีของแม่"

นิศารีบลุกขึ้นไปโอบร่างลูกสาวทันที

"สมใจท่านพ่อหรือยังเพคะ..."

นิราถามนิ่งๆจนฮาฟาฉงนกับคำถามเธอ

"อะไรกันนิรา...นี่พ่อกำลังจะบอกลูกว่าพ่อตัดสินใจแล้ว ว่าลูกรักใครชอบใครพ่อจะไม่ขว้างกั้น พ่อจะลองเปิดใจให้ณดลกับลูกศึกษากันดู"

"ไม่มีโอกาสแล้วล่ะเพคะท่านพ่อ โอกาสที่ท่านพ่อมอบให้ลูก มันสายเกินไปเสียแล้ว....คุณณดลตายแล้ว! ตายด้วยฝีมือท่านพ่อ!"

หญิงสาวกล่าวทั้งน้ำตาก่อนที่ตัวเธอจะเสล้มลง นิศาที่ยืนอยู่ข้างๆรีบประคองทันที

"ไม่จริง! คนของพ่ออยู่ที่โรงพยาบาล บอกว่าณดลพ้นขีดอันตรายแล้ว...ลูกเอาข่าวว่าณดลตายมาจากไหน?"

ฮาฟาบอกข่าวที่ถูกกรองมาดีแล้วให้นิราฟัง

นิราที่ทำท่าจะเป็นลมดีดตัวขึ้นทันที

"อะไรนะคะ! ยังไม่ตาย ปลอดภัยแล้ว!"

เธอทวนคำของฮาฟาอีกครั้ง

"ถ้าลูกอยากมั่นใจ พ่อเตรียมรถไว้ให้ลูกแล้ว ไปดูให้เห็นกับตาสิ!"

นิราแทบจะไม่รอให้ประโยคของฮาฟาจบเธอวิ่งไปยังรถทันที

ก่อนตะโกนไล่หลังให้คนด้านในคฤหาสน์ได้ยิน

"ขอบพระทัยเสด็จพ่อเพคะ ขอบพระทัยที่เข้าใจและเห็นใจในความรักของลูก"

ทุกคนที่นั่งอยู่ด้านในคฤหาสน์อดยิ้มกับท่าทีดีใจของหญิงสาวที่พึ่งวิ่งออกไปมิได้

"ลูกเรานี่นิสัยหุนหันพลันแล่นเหมือนอย่างท่านพี่เลยนะเพคะ"

นิศาหันมากระเส้าแหย่สามีก่อนที่ทุกคนจะอมยิ้มที่เห็นนิรากลับมามีรอยยิ้มอีกครั้ง....

'นายณดล ฉันกำลังไปหานะ อย่าเท่าขาดใจรอบที่สองล่ะ!'

นิราที่นั่งอยู่ในรถคันหรูใจจดใจจ่ออยากไปให้ถึงโรงพยาบาลเร็วๆ เธออยากเจอคนรักของเธอจะแย่แล้ว........

 

****ไรท์อัพช้าหน่อยนะ....อย่าเพิ่งโกรธพึ่งเคืองหนีหายกันไปก่อนน้า

#มนุษย์แม่ลูกอ่อนแต่อยากแต่งนิยาย 😂😂

 

 

 

ความคิดเห็น