ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter1 : ตะวันผู้มากับดวง (2)

ชื่อตอน : Chapter1 : ตะวันผู้มากับดวง (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.7k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ค. 2563 16:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter1 : ตะวันผู้มากับดวง (2)
แบบอักษร

 

ร่างบางวิ่งผ่านแม่ค้าร้านรถเข็นที่ขายของกันเรียงรายโดยไม่มีเวลามาพะวงว่าเผลอไปชนเข้ากับรถเข็นใครบ้างหรือเปล่า นาทีนี้เธอสนแค่อย่างเดียวต้องเข้าห้องสอบให้ทัน ซึ่งวันนี้ก็ดันเป็นวันเปิดห้างใหม่ที่อยู่ใกล้มหาวิทยาลัยวันแรกอีกต่างหาก ทั้งคนทั้งรถทั้งแม่ค้าข้างถนนต่างเยอะแยะวุ่นวายขลุกขลักกันไปหมด

 

“ขอทางหน่อยค่ะๆๆ” ตะวันส่งเสียงพร้อมกับแหวกร่างฝูงชนเพื่อจะวิ่งข้ามถนน เธอหยุดยืนรอสักครู่จึงเป็นช่วงรถติด ตะวันจึงอาศัยจังหวะที่รถติดเดินข้ามถนนไป แต่แล้วก็มีมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งขับซิกแซกมาด้วยความเร็วพอดี “ว๊าย!”

 

ร่างบางรีบกระโดดหลบแต่ดันซวยล้มลงไปข้างถนนที่เต็มไปด้วยน้ำครำจนเนื้อตัวเปียกปอนและมอมแมม

 

“โอ๊ย นี่มันวันซวยอะไรกันเนี่ย อ๊ะ เจ็บ!” ตะวันดันพื้นเพื่อพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นแต่เธอดันรู้สึกเคล็ดตรงสะโพกจนลุกได้ยาก ผู้คนผ่านไปผ่านมาแต่ไม่คิดมีใครเข้ามาช่วยเลยสักคน ตะวันกัดฟันดันตัวเองให้ลุกขึ้นยืนได้สำเร็จแต่ดันไม่มีแรงจะก้าวเดิน เอาไงดีเธอต้องไปสอบไม่ทันแน่ๆ

 

ปี๊น ปี๊น!

 

“ผมไปส่งไหมคุณ”

 

รถยนต์สีบรอนซ์เงินวาววับขับมาจอดข้างเธอ คนขับลดกระจกมองหญิงสาวในชุดนักศึกษาที่เนื้อตัวมอมแมมด้วยความสงสาร ‘มาวิน’ ไม่ใช่คนดีนัก เขาเป็นตัวพ่อที่ขึ้นชื่อเรื่องเลี้ยงฟาร์มหมาไว้ในปากเกือบทั้งฝูง แต่เห็นเด็กผู้หญิงน่าสงสารคนนี้แล้วถ้าไม่ช่วยก็ใจร้ายเกินไปหน่อย

 

“คะ” คนตัวเล็กเอียงหน้าถามด้วยความแปลกใจเพราะไม่เคยรู้จักกันมาก่อน มาวินจึงชี้ไปยังชุดนักศึกษาที่เปื้อนเป็นวงกว้าง

 

“รีบเข้ามหาวิทยาลัยใช่ไหมล่ะ ผมขับรถไปส่งก็ได้”

 

“ค่ะๆ ดีเลยค่ะ” ตะวันยิ้มร่าก่อนจะเปิดประตูรถแล้วก้าวไปนั่งเคียงข้างหนุ่มหล่อในเสื้อเชิ้ตสีกรม “ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยฉัน”

 

มาวินไม่ตอบ เขาไม่แม้แต่จะมองหน้าเธอด้วยซ้ำ ชายหนุ่มเพียงแค่หมุนพวงมาลัยรถแล้วขับไปส่งหญิงสาวที่ตึกคณะตามที่เธอบอก โดยไม่รู้เลยว่าความหล่อเหลาและสุขุมของเขานั้นได้กระแทกหัวใจดวงน้อยๆของเด็กสาวที่ชื่อตะวันเป็นที่เรียบร้อย

 

“ขอบคุณมากนะคะที่มาส่งตะวัน ว่าแต่คุณชื่อ...เอ่อ...”

 

ตะวันกำลังจะถามว่าเขาชื่ออะไรแต่กลับต้องอ้าปากค้างไว้แค่นั้นเพราะเมื่อเธอลงจากรถแล้วมาวินก็ขับรถออกไปโดยไม่หันกลับมามองเธออีกเลย

 

“ประหลาดดีแท้ แต่ก็หล่อตะวันให้อภัยจ้า” หญิงสาวหัวเราะคิกคักคนเดียวก่อนจะรีบวิ่งขึ้นอาคารเรียนไปสอบ

 

แสงแดดอ่อนๆยามเช้าแปรเปลี่ยนเป็นแสงแดดสีส้มจัดในเวลาเที่ยงวัน ตะวันและเพื่อนสนิทอีกสามคนเดินหน้าแห้งออกมาจากห้องสอบ เหตุผลเพราะที่อ่านไปก่อนสอบดันไม่ตรงกับที่อาจารย์ออกข้อสอบเลยสักนิด

 

“เซ็งว่ะเซ็งๆๆๆ อาจารย์ไม่รู้จะออกข้อสอบโหดไปไหน ไม่รู้เลยเหรอว่าออกข้อสอบยากแล้วเด็กทำไม่ได้เนี่ยมันไม่น่าภูมิใจอะ” ขุนพล ชายหนุ่มหน้าตาดีแต่ดันมีใจเป็นหญิงยกแขนขึ้นเท้าสะเอวสีหน้าเหวี่ยงวีนอาจารย์ประจำวิชา

 

=============================

ตะวันจะได้เจอมาวินอีกเมื่อไหร่ เจอยังไง รอติดตามเด้อ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว