email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 02 Nice to need you.

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 255

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 31 พ.ค. 2563 13:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
02 Nice to need you.
แบบอักษร

 

 

 

 

 

 

Chep #02

Nice to "Need" You

 

 

 

 

 

 

Thers Part

 

หลังจากช่วงปิดเทอมที่ผ่านมาหนูฌอร์ได้ไปฝึกงานที่สถานฑูต ซึ่งผมลองสืบหาประวัติของคนในสถานฑูตนั้นก็พบว่า ไอ้คนที่อุ้มน้องหนูของผมในวันนั้น คือราชฑูต ณ ปัจจุบันนี้ ซึ่งผมก็พอทราบเหตุผลคร่าวๆ แล้ว ว่าทำไมทางนั้นถึงเจาะจงเอาตัวน้องหนูเพียงคนเดียว

 

และวันนี้ เป็นวันเปิดภาคเรียนที่ 2 วันแรก น้องหนูจะต้องเข้ามายื่นเอกสารต่างๆ ก่อนจะไปเริ่มฝึกงานอย่างจริงจัง พวกผมก็เช่นกัน แต่ก็ยังมีเรื่องเซอร์ไพรซ์พวกผมอีกอย่าง เพราะวันนี้น้องหนูเดินลงมาจากรถสีดำเงา สัญชาติเยอรมัน และไม่ปล่อยให้พวกผมและชาวคณะสงสัยนาน ร่างอันสง่างามของเอกอัคราชฑูตผู้ที่หล่อที่สุดก็เดินตามออกมาอีกด้าน ทีแรกผมก็คิดแค่จะมาส่ง แต่ที่ไหนได้ราชฑูตนั่นเดินตามน้องหนูเข้าคณะมาด้วย ต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นระหว่างที่ไปฝึกงานแน่ๆ

 

"ไงมึง"

"อืม มึงอ่ะเป็นไงบ้าง ฝึกงานที่นั่นหนักไหม"

"งานไม่หนักหรอก กูได้ทำตั้งหลายอย่างแหนะ"

 

ระหว่างที่ธอร์ซมันพูดจ้อกับน้องหนูไป ผมก็มองอย่างจงใจไปทางเอกอัคราชฑูต จนทางนั้นรับรู้ถึงสายตาของผมจึงมองตอบมา และยกยิ้มมุมปาก การกระทำนั้นมันทำให้ผมมุมปากกระตุก จนต้องปล่อยลมหายใจออกมาอย่างเหลืออด มองตาขวางไปถามทางน้องหนูที่ไม่มีท่าทีว่าจะบอกอะไรออกมาเลย

 

"ฌอ! ทำไมไม่มาเอง"

"ก็..."

"พอดีผมมีธุระกับอาจารย์ที่นี่น่ะ"

"ว่าไงฌอ ทำไมไม่มาเอง"

"ก็พี่โจเค้ามีธุระกับอาจารย์พอดี กูเลยมาด้วยกันกับพี่เค้าเลย จะได้ประหยัดพลังงานไง ลดโลกร้อน"

 

พี่โจ! พี่! งั้นหรอ!! หนอย!!! ไปฝึกงานแค่สองเดือน ริอาจมีผัวหรอ!! ผมนี่คิ้วกระตุกเลยครับ มือนี่กำไม้เรียวแน่น!!!

 

"พี่?"

"เอ่อ...ใช่ พี่"

 

ตอบกลับมาเสียงอ่อนเสียงหวาน หน้านี่แดงกว่ากุ้มต้มอีก! มองลงมาจากดาวอังคารก็รู้ว่ามีซัมติงกัน ผมนี่อยากจะฮึ่มฮั่ม จับตีสักทีดีไหม!! ไอ้ข้างๆ นี่ก็ยิ้มหน้าบาน ถ้าไม่ติดว่าเป็นคนสำคัญของประเทศ ผมสั่งลูกน้องจับไปโกดังแล้วเนี่ย

 

 

 

 

 

 

ตอนนี้พวกผมมาฝึกงานได้ 2 สัปดาห์แล้วครับ ก็ไม่ได้มีอะไรให้ทำมาก ส่วนมากก็งานเอกสารต่างๆ พวกสัญญาอะไรพวกนั้น แต่พวกผมก็ไม่ได้เห็นเนื้อหาหรอกนะครับ ที่นี่รัดกุมมากจริงๆ ฝ่ายกฎหมายที่นี่ก็เนี้ยบแปลกๆ แบบเนี้ยบเกินอ่ะครับ ใช้พวกผมทำแค่งานพื้นฐานธรรมดาๆ เท่านั้นเอง

 

แต่ช่วงนี้ดูเหมือนทางบริษัทถูกโจรกรรมข้อมูลอยู่หนักเหมือนกัน ก็แน่ล่ะสิครับ เล่นกวาดเอางานราษฎร์ งานหลวงของชาวบ้านเค้ามาแบบนี้ แต่จะให้ทำไงได้ล่ะครับบริษัทเค้ามีเครดิตที่ดีโคตรแบบนี้

 

"วันนี้แปลกๆ ป้ะวะ คนแน่นบริษัทเชียว"

"นั่นดิ กูก็สงสัยอยู่"

"นี่ๆๆ วันนี้น่ะ คุณแอชเทคจะเข้าบริษัท จะมาลงมือจัดการปัญหาเองเลยนะ" ป้าๆ แกมาเมาท์ตอนไหนก็ไม่รู้นะครับ ผมยืนถ่ายเอกสารกับไอ้ธอร์ซ อยู่ดีๆ ตกใจอยู่เหมือนกัน

 

"หรอครับ ว่าแต่คุณแอชเทคนี่ใครหรอครับ"

"ว๊ายตายแล้ววววว ไม่รู้จักเจ้าของบริษัทหรอเนี่ยหนู"

"ฮ่าๆ ก็ไม่มีข้อมูลจริงๆ นี่ครับ"

"อย่างนั้นแหละ บอสคือหลอกลากดินมาก ไม่อยากเปิดตัว มีแต่คนใหญ่คนโตเท่านั้นแหละที่จะได้เจอตัวจริง"

"แล้วคนในบริษัทเคยเจอตัวจริงบ้างไหมครับ"

"หึ! เจ๊ยังไม่เคยเลยหนู นี่ครั้งแรก นี่กะว่าจะไปยืนรอหน้าประตูเลยนะ"

"อ่าครับ"

 

ได้ยินเจ๊แกพูดอย่างนั้นผมก็อดที่จะตั้งตารอไม่ได้เลยครับ ดูเหมือนไอ้ธอร์ซเองก็ตั้งตารอเหมือนกัน เวลาล่วงผ่านไปจน 9 โมง 9 นาที บอสที่ว่าหล่อนักหนาก็มาถึงบริษัท ทุกคนออกไปยืนต้อนรับกันที่หน้าประตูจริงๆ ครับ ส่วนผมกับธอร์ซแทรกไปไม่ไหว เลยได้แต่ยืนดูอยู่ด้านหลังสุด รอบอสเดินผ่านมาทางนี้เพื่อขึ้นบันไดเอา แต่ใครจะคิดละครับ ว่าคนที่พวกผมตามหาแทบจะทุกเซิร์ฟเวอร์จะมายืนอยู่ตรงนี้ ใจผมนี่กระตุกวูบเลยครับ คือเจอแบบไม่ทันตั้งตัว และเหมือนผมเห็นว่าบอสก็มองมาทางพวกผมด้วยสายตาที่สงสัยชั่ววูบเหมือนกัน

 

"สัส เจอเฉย"

"นั่นดิ หาแทบตาย อยู่แค่ปลายจมูกนี่เอง"

"รอไรล่ะมึง ตามไปดิ"

"งานมึงเสร็จแล้วหรอ เดี๋ยวเฮียเดรฟเล่นหรอก"

"เออว่ะ งั้นรีบไปปั่นกัน จะได้ตามไป"

 

ว่าจบ พวกผมก็ไปที่เอกสารกองโตต่อ จัดการซีร็อก และเข้าเล่มอย่างเร็ว จนพี่ที่ใช้ถึงกับงง ก็แน่ละสิครับ ปกติพวกผมอ้อยอิ่งกันจะตายงานเยอะขนาดนี้พวกผมใช้เวลากันเลิกงานนู่นแหละครับถึงเสร็จ แต่นี่ใช้เวลาแค่ชั่วโมงกว่าๆ เอง

 

"ไวจังวะ ปกติใช้เวลาเป็นชาติ"

"น่าพี่ พวกผมมีธุระนิดหน่อย"

"ใช่พี่ ขอแวบไปแปปนะพี่ เดี๋ยวรีบกลับมา"

"เออๆ อย่านานนะ เดี๋ยวคุณตรินท์รู้ หูชากันหมดนี่แหละ"

"ครับผม"

 

พวกผมรีบจ้ำอ้าวแอบขึ้นไปชั้นสองแบบเร่งรีบ พวกผมเดินเนียนๆ เข้าไปลึกขึ้นจนถึงห้องทำงานของคุณแอชเทค ป้ายเด่นหลาขนาดนี้ ไม่ใช่ก็ไม่รู้จะว่าไงแล้วครับ

 

"ห้องทำงานจริงดิ สวยสัสๆ"

"นั่นดิ หรูมากอ่ะ"

"มึงเดินไปดูทางนู้น กูจะดูทางนี้"

 

ว่าแล้วพวกผมก็แยกย้ายกันไปหาข้อมูลต่างๆ ไม่ต้องตกใจนะครับ พวกผมไม่ใช่โจรอะไร คือแค่อยากรู้จักตัวตนของคนที่...ว่าไงดีล่ะ แอบชอบ? จะว่างั้นก็ได้ครับ ก็ดันทัชใจกันตั้งแต่แรกเห็นขนาดนั้น ก็ต้องอยากรู้จักเป็นอย่างดีน่ะสิครับ

 

"ทางนั้นมีอะไรน่าสนใจไหมวะ"

"มีพวกรูปถ่ายต่างๆ ว่ะ แต่แปลกใจอยู่นะ มันเหมือนกันมากเลยว่ะ คนเป็นญาติกันมันจะเหมือนกันได้ขนาดนี้เลยหรอวะ"

"อะไรวะ ไหนดูมั่ง"

"เออ มาดิ"

"เชรด.... โคตรเหมือน นี่รูปเก่ามากเลยนะเว้ย เหมือนถ่ายมานานมากอ่ะ"

"กูว่านะ..."

 

ตึก ตัก ตึก ตัก

"เอาไปรอชั้นใต้ดิน เดี๋ยวตามไป"

"ครับนาย"

 

"เหี้ย...เค้ามาแล้ว ไปหลบตรงไหนดีวะเนี่ย"

"ตรงนั้นๆๆ ไปก่อนเร็ว"

 

งานเข้าอย่างจังแล้วครับงานนี้ อยู่ดีๆ ทำไมถึงกลับมาห้องน๊า.... พวกผมนี่อัดกันเป็นปลากระป๋องอยู่ตรงหลังตู้หนังสือเนี่ยครับ ดีนะที่มันอยู่ติดทางหน้าต่างพอดี เลยมีช่องว่างให้ยัดกันอยู่

 

"กลิ่นอะไรแปลกๆ? ช่างเถอะ ค่อยกลับมาดูละกัน"

 

หู่ว....โล่งอก ดีนะที่เค้าไม่สงสัย คนบ้าอะไรจมูกโคตรดี พวกผมไม่ได้ฉีดน้ำหอมกันเลยนะครับ เหงื่อก็ไม่ออกด้วย รู้ได้ไงว่ามีกลิ่นแปลกปลอมอยู่ ยิ่งรู้จัก ยิ่งน่าค้นหาจริงๆ

 

"มึงออกไปได้แล้ว กูแน่น"

"เออๆ บ่นจังวะ"

"ตามไปดิ มึงยืนเอ๋ออะไร"

"แต่เมื่อกี้ฟังดูเหมือนเค้าจะไปจัดการใครเลยไม่รู้ว่ะ"

"เออ ถึงต้องตามไปไง มึงจะปล่อยให้เค้าไปคนเดียวได้ไง เผื่อมีไรตุกติกเราจะได้เข้าช่วยทัน"

"หรอวะ???"

"เออ ไป!!"

 

พวกผมเดินตามออกมาอย่างเงียบเชียบที่สุด คุณแอชเทคเข้าไปในห้องลับที่อยู่ใต้ดิน แต่ไม่ยักกะล็อกประตูนะ แถมไม้มีคนเฝ้าประตูด้วย พวกผมเลยแอบย่องเข้าไป แต่พอเปิดประตูออกก็พบว่ามันมีบันไดให้เดินลงไปอีก พวกผมเดินกันเงียบๆ ลงมา เรื่องตีนเบานี่ไม่ต้องห่วงครับ พวกผมถนัดเพราะถูกฝึกมาแบบนี้ สมัยวัยรุ่นนี่ป๊าสั่งพวกผมไปซุ่มโจมตีบ่อยๆ แลกกับค่าขนมนิดๆ ประมาณห้า หกหลัก อุ๊ป! พูดมากไป ลืมๆ ไปนะครับ พวกผมคนบริสุทธ์ ทำงานขาวสะอาดกันครับ

 

"ผะ..ผมขอโทษครับ"

"อะไรนะ?"

"อย่าฆ่าผมเลยนะครับ พวกมันขู่ผม พวกมันจับเมียผมไป"

"หรอ?"

"ใช่ครับ มันบอกถ้าไม่ทำ มันจะฆ่าเมียผม"

"หรอ?"

"ใช่ครับ บอสต้องเชื่อผมนะครับ"

"แต่ฉันได้ข่าวว่าเมียแกอยู่บรอสตันนี่"

"เอ่อ..."

"หึ!! แกคิดว่าฉันโง่มากสิ??"

"ผมขอโทษ ผมผิดไปแล้วครับ"

"หึ!"

 

ว๊าว อย่างเท่แหนะ ว่าที่คนรักของผม (*ไรด์ : ขยับความสัมพันธ์ไวเวอร์) ดูทำเข้าสิ สายตาอันเลือดเย็นที่น่ารักนั่น ทำเอาใจผมเต้นรัวเลย"

 

"เสปกเลย"

"ใช่ แม่ของลูก"

"ได้หรอวะ??"

"ได้ไม่ได้ ก็จะทำจนกว่าจะท้องแหละ"

"เห็นด้วย กูว่าจะไปศึกษาด้านพันธุกรรมเผื่อไว้"

"ดี เราจะได้ปั๊มทายาทกันสักสิบคน"

"เฉียบ!!"

"เบาสิ เดี๋ยวเค้าได้ยินกันหมด"

"โทดๆ"

 

ทางนั้นสถานการณ์ยังคงตึงเครียดอยู่ ว่าที่คนรักของผมกำลังหน้านิ่วเลยครับ อยากเข้าไปจัดการไอ้หนอนบ่อนไส้นั่นให้เองเหลือเกิน

 

ปึก ปัก ปึก ปัก!

 

"แกคิดว่าจะจัดการฉันได้ง่ายๆ หรอ"

"หึ...แกอยากตายแบบไม่ธรรมดาสินะ"

"แกคิดว่าจะหลบพ้นหรอหะ!!! ระยะเผาขนแบบนี้ ฉันฝึกมาอย่างดี แกไม่มีทางหลบทันแน่!!!"

"ก็เอาสิ ถ้าคิดว่าจะรอดออกไป"

 

เสียงเย็นๆ นี้คืออะไร พวกผมนี่อยากเข้าไปใจจะขาด แต่ดูเหมือนว่าที่คนรักของผมจะไม่ตกใจเลยสักนิด พวกผมนี่พร้อมเข้าชาร์ทไอ้หนอนนั่นเต็มที่ แต่รางสังหรผมบอกว่ารอดูไปก่อน สถานการณ์มันแปลกๆ เหมือนตั้งใจให้เกิดขึ้นเกินไป การ์ดพวกนั้นไม่น่าถูกจัดการง่ายดายขนาดนั้น

 

ปั้ง!!!

 

"ทำได้แค่นี้หรอ??"

"ไม่จริง แกหลบได้ไง!!!"

"ฮ่าๆๆๆ"

 

 

สัส หลบได้ไง ความเร็วขนาดนั้นไม่มีทางแน่ๆ ถ้าเป็นผมไปอยู่ตรงนั้นแทน ไม่มีทางหลบวิถีกระสุนทันแน่นอน

 

 

"มึงว่ามันแปลกไหม"

"กูก็ว่างั้น"

"มึงเอาโทรศัพท์มาไหม งั้นถ่ายไว้ เราจะได้มีข้อต่อรอง"

"จะเอาเค้าเป็นเมีย ผัวแบบเราต้องหาหลักฐานมามัดตัว"

.

.

.

"มึงมันปีศาจ!!!"

"ลุกได้แล้วเด็กๆ"

"ขอรับนายท่าน"

"พะ พวกมึง เป็นไปไม่ได้ กูโจมตีเข้าจุดตายทั้งนั้น"

"หึ!...เข้าใจยากจริงนะ มนุษย์น้อย"

"วะ ว่าไงนะ"

 

อย่าว่าแต่มันเลยครับที่อึ้ง พวกผมก็อึ้งไม่แพ้กัน ว่าที่เมีย (*ไรด์ : เลื่อนอีกแล้ว พวกแกนี่!!) ว่าที่เมียผมมีเขี้ยวยาว ตาแดงก่ำ

 

"อะเมซิ่งเลยไหมละมึง"

"ชิบ!!! สุดยอดเลยวะ กูไม่เคยตื่นเต้นขนาดนี้มาก่อน มึงเอาให้ชัดๆ นะ ให้เห็นหน้าเลย"

"เออ ซูมอยู่"

 

สถานการณ์ตอนนี้ดูเหมือนไอ้หนอนนั่นจะกลัวจนทำอะไรไม่ถูก ถอยหลังหนีจนติดกำแพง ยกมือไหว้ท่วมหัว ไม่ซ่าเหมือนเดิมอีก

 

"สายไปแล้วแหละ นายบังคับให้ฉันเผยสถานะเอง ช่วยไม่ได้"

"ผมผิดไปแล้ว อย่าฆ่าผมเลย ผมขอร้อง!!!"

"ไม่ทันแล้วแหละ มนุษย์เอ๋ย"

"อ้าก!!!!!!!!!!!"

 

ฟูเอชดีมากๆ เลยครับ เมียพวกผมเป็นแวมไพร์ (*ไรด์ : ก็เลื่อนสถานะเค้าไวเกิน!!!!)

 

 

"ผ้าขอรับ"

"จัดการต่อให้เรียบร้อย"

"ขอรับ นายท่าน"

 

 

ว่าจบเมียพวกผมก็ทำท่าจะเดินออกมาทันที พวกผมเลยรีบวิ่งกันออกมาก่อน ไม่ได้หนีไปไหนหรอกครับ วิ่งมาดักรอในห้องเฉยๆ ไม่อยากให้เมียเสียหน้า ต่อหน้าลูกน้อง

 

 

กึก

 

 

"พวกนาย? มาทำอะไรที่นี่"

"ก็มาหาคุณไง จำพวกผมได้ไหม"

"ได้สิ เจอกันที่ร้านเหล้าคืนนั้นไง เพื่อนไอ้น้องฌอ"

"จะว่าใช่ ก็ใช่ล่ะนะ"

"รู้ไหม พวกผมตามหาตัวคุณให้ทั่วไปหมด ที่แท้อยู่แค่ปลายจมูกนี่เอง"

"หาฉัน? หาทำไม"

 

ว่าที่เมียพวกผมเดินไปนั่งตรงโซฟาตัวสีน้ำตาลกลางห้อง พลางมองมาที่พวกผม เป็นการบอกนัยๆ ว่าให้มานั่ง พวกผมมองหน้ากันแล้วยักไหล่ ตามไปนั่งที่โซฟา แต่ไม่ได้นั่งที่อื่นนะครับ นั่งประกบข้างเลย

 

"ที่นั่งเยอะแยะ จะมาเบียดฉันทำไม?"

"ก็มีอะไรอยากให้ดูไง"

"จัดไปคร้าบบบ"

 

ว่าแล้วไอ้เธิร์ซก็เปิดคลิปที่ถ่ายไว้เมื่อกี้ให้ดู สีหน้าเมียพวกผมตึงเครียดมากขึ้น หันมามองหน้าพวกผมแบบไม่เชื่อสายตา

 

"พวกนายตามฉันไปข้างล่างมาหรอ"

"ใช่ครับ"

"แล้วที่เอามาให้ดูเนี่ย ไม่กลัวเป็นแบบมันหรือไง"

 

เสียงเมียพวกผมเย็นลง พร้อมกับดวงตาสีอำพันแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ดูน่ากลัว...แต่ ติดที่พวกผมไม่กลัวนี่สิครับ กลับตื่นเต้นมากกว่า

 

"ไม่ครับ เพราะพวกผมมีข้อเสนอ"

"ใช่ ถ้าคุณฆ่าพวกผม ลูกน้องผม และคนที่บ้านจะเปิดเผยคลิปนี้ลงอินเทอร์เนตทันที และคุณจะถูกล่าจากทั่วทุกทิศ ถูกโจมตีจากทั่วทุกทาง"

"อย่างไง?"

"คุณคงไม่รู้ พวกผมไม่เหมือนกับที่คุณเห็นตอนนี้"

"และที่สำคัญ พวกผมไม่ได้ขออะไรมากเลย"

"แล้วจะขออะไรฉัน? ให้ฉันเซ็นผ่านฝึกงานให้เลยไหมล่ะ หรือต้องการอะไรอีก"

 

 

พวกผมมองหน้ากันและจับแขนจับขาล็อกไว้คนละข้าง จนคนที่โดนจับกดตกใจ

 

 

"พวกนายทำอะไรกันน่ะ ฉันเป็นแวมไพร์นะ ไม่กลัวกันเลยรึไง"

"ไม่ คุณสวยมาก ถูกสเป็กพวกผมทุกอย่าง"

"พวกผมไม่เคยเป็นแบบนี้กับใครเลย"

"แล้วมันเกี่ยวอะไร พวกนายต้องการอะไรกันแน่"

"พวกเราต้องการ...."

"คุณ!/คุณ!"

"ห๊ะ????"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

________________________???________________________

 

อ้าว อิหยังวะ??? ฮ่าๆๆ ไรด์มาต่อให้แล้วค่ะ

ตอนหน้ามี nc กรุบกริบๆ แล้วน๊าาาาา

อย่าเพิ่งเบื่อกันนะคะ

พระเอกเราจะเกรียนๆ กันหน่อยนะคะ

นายเอกเราก็จะงงๆ หน่อยในช่วงแรก คือไม่เคยมีมนุษย์ไม่กลัวแวมไพร์

แถมขู่แวมไพร์อีกเอ้อ เอากับพวกเค้าสิคะ

ความคิดเห็น