email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จุติมาร อหังกาฬฮาฟา'

ชื่อตอน : จุติมาร อหังกาฬฮาฟา'

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ย. 2563 21:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จุติมาร อหังกาฬฮาฟา'
แบบอักษร

ชีคฮาฟาและผู้ติดตามกลับมายังคฤหาสน์ของกรกนกทันทีที่จัดการณดลเสร็จ

"ท่านพ่อ ท่านพ่อไปทำร้ายณดลมาใช่หรือไม่ เหตุใดต้องทำเยี่ยงนี้ด้วย........."

นิราเมื่อมองเห็นร่างบิดาก็รีบเร่งฝีเท้าเข้าไปใกล้ถามถึงเรื่องณดลทันที

"นิรา....พ่อเสียใจยิ่งนักที่ตำแหน่งธิดาแห่งซูดานที่เจ้ามีอยู่มันมิอาจทำให้เจ้ายับยั้งชั่งใจกระไรได้เลย!!! เจ้ามั่นใจได้อย่างไรว่ามันจะดูแลเจ้าได้ดีกว่าราชวังซูดานบ้านของเจ้า ฉไนเจ้าไม่รักเกียรติเจ้า ถึงยอมให้ไอสามัญชนคนนั้นมันทำบัดสีได้"

ฮาฟาที่ตอนนี้คับแค้นใจกับเหตุการณ์นี้เป็นอย่างมากแผดเสียงกล้าใส่หญิงสาวตรงหน้า

"ตอนลูกอยู่ซูดานลูกไม่สนใจความรักเพราะท่านพ่อเอาแต่ วิเคราะห์ซึ่งความเหมาะสมผู้ใดควรผู้ใดไม่ควร เมื่อท่านพ่อพบกับคนที่คิดว่าเหมาะสมกับลูก...ท่านพ่อก็ไม่ถามความคิดหรือถามหัวใจลูกสักนิด...ว่าจริงๆแล้วตัวลูกชอบผู้ชายแบบใด ความรักของท่านพ่อยังมาจากความพึงพอใจและปราถนาในตัวท่านแม่! เหตุใดลูกถึงตัดสินใจรักคนที่ลูกพึงพอใจและปรารถนาในตัวเขาไม่ได้ด้วยเล่า! ท่านพ่อมิยุติธรรม ท่านพ่อใจร้าย...!!!!"

นิราร้องไห้สอึกสอื้นกล่าวความในใจที่ตนเองอัดอั้นและอยากบอกให้ท่านพ่อของเธอทราบมานานแล้ว หากแต่ยังหาโอกาสที่เหมาะสมไม่ได้ วันนี้แหละเหมาะที่เธอจะพูด เป็นที่สุดแล้ว!

"หากการที่ลูกรักกับณดลชายสามัญชนคนนั้นท่านพ่อมองว่ามันไม่เหมาะสม หรือไม่คู่ควรกับนิราที่เป็นองค์หญิง เช่นนั้นนิราขอถอดยศทั้งหมดที่มีเพื่อใช้ชีวิตแบบปกติชน สุดท้ายแล้วความสุขของชีวิตหาใช่เครื่องประดับหรือยศฐาไม่ แต่มันคือการที่เราได้อยู่กับคนที่รักและเข้าใจกันต่างหากนั้นคือความสุขที่แท้จริง ลูกรักนายณดลคนนั้น ลูกรักเขา!!!!"

'เพี๊ยะ!'

ใบหน้าเรียวงามที่อาบน้ำตาหันไปตามทิศทางมือหนา ของฮาฟาทันที

นิราจับแก้มที่ถูกมือบิดาตนกระทบซึ่งตอนนี้เป็นรอยแดงตามรูปมือของฮาฟา ดวงตาน้อยสั่นระริกกลอกกลิ้งมองหน้าผู้เป็นบิดา หัวใจของเธอราวจะหล่นแตกเป็นเสี่ยงๆ

ความร้อนที่แก้มสวยส่งผลให้น้ำใสๆไหลรินออกมามิขาดสาย......

"ลูกไม่รักท่านพ่อแล้ว.....ท่านพ่อใจร้ายยิ่งนัก!"

นิรากล่าวเสียงเบาๆหากแต่ก็สามารถทำให้คนที่ยื่นอยู่รอบๆได้ยินชัดเจน

ร่างระหงวิ่งขึ้นสู่ชั้นบนโดยไม่เหลียวกับมามองคนด้านล่างเลยแม้แต่นิด เสียงสุดท้ายที่ได้ยินหลังจากร่างบางขึ้นไปมีเพียงแค่เสียงปิดประตู และไม่มีเสียงอื่นใดเล็ดลอดออกมาอีกเลย

"นี่เราทำอะไรลงไป........."

ฮาฟา ยกฝ่ามือที่เพิ่งทำร้ายลูกสาวอันเป็นแก้วตาดวงใจของเขาเมื่อครู่นี้ขึ้นมา

มือหนาที่เริ่มมีรอยย่นตามอายุสั่นระริก ด้วยอารมณ์โทสะของตนเองแท้ๆจึงทำให้เกิดความรุนแรงในครอบครัวขึ้น

ฮาฟาสาดสายตาไปมองภรรยาอันเป็นที่รัก ตอนนี้นิศายืนกอดกรกนกแน่น....น้ำตาเธอไหลพรั่งพรูไม่ต่างจากนิราเลยแม้แต่น้อย

"ท่านพี่ทรงทำเกินเหตุไปหรือไม่เพคะ...น้องคิดว่าเราควรฟังลูกบ้าง....อย่างรักของเราตอนแรกก็เพราะไม่ใช่ความปรารถนาซึ่งกันและกันหรอกหรือถึงได้มีวันนี้...ท่านพี่สามารถรักหญิงงามที่ใดก็ได้ แต่ท่านพี่ก็มิทรงรักใครนอกจากหม่อมฉัน ลูกสาวเราตอนนี้อาจจะเจอรักดีๆ แบบที่เราสองคนเคยพานพบมาก่อนก็เป็นได้"

นิศาที่ตอนนี้เจ็บปวดไม่ต่างจากนิราเลยสักนิดกล่าวกับสามีเธอ

"แม่ว่านิศาพาฮาฟาไปนั่งพักก่อนเถิด...พอใจสงบลงค่อยมาเจรจากันใหม่"

กรกนกบอกกับนิศาลูกสาวตนก่อนที่ตัวเธอนั้นจะขึ้นชั้นบนไปปลอบขวัญนิราอีกทางหนึ่ง

ณ โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งในกรุงเทพ รถฉุกเฉินได้ทำการเคลื่อนร่างนายณดลเข้าทำการรักษาโดยด่วน

พยาบาลที่มากับรถผู้ป่วยฉุกเฉินรายงานอาการที่ตรวจพบให้แก่แพทย์ที่โรงพยาบาลทราบเพื่อทำการรักษาต่อ

"เบื้องต้นทางเราตรวจพบเลือดคลั่งบริเวณช่องท้องอยู่หลายจุด คนป่วยมีการสำลักออกมาบ้างบางส่วนแต่ยังเอาเลือดออกมาไม่หมด ได้ทำการซีพีอาร์ ช่วยกระตุ้นการเต้นของหัวใจคนป่วยแล้ว แต่อาการเข้าขั้นวิกฤต ร่างกายตอบสนองได้น้อยมากค่ะ"

พยาบาลสาวที่ลงมาจากรถเร่งรีบรายงานทันที

บุรุษพยาบาลลากเปลสนามลงก่อนเปลี่ยนถ่ายร่างหนุ่มมายังเตียงโรงพยาบาลและนำเข้าห้องไอซียูทันที...

ณดลที่ตอนนี้หายใจรวยริน ความรู้สึกของเขาตอนนี้แทบไม่เจ็บตรงไหนเลยสักนิด เขารู้สึกล่องลอยตัวเบา ได้ยินทุกคำกล่าวของคนในห้องไอซียูหากแต่เขาไม่สามารถโต้ตอบอะไรได้เลย แม้เพียงจะกระพริบตายังเป็นเรื่องยากสำหรับตัวเขาในเวลานี้มาก

เลือดจำนวนมากไหลรินออกมาจากร่างของณดลในขณะที่แพทย์กำลังทำการผ่าตัดอยู่

แล้วสิ่งที่ทุกคนในห้องไม่พึงประสงค์จะได้ยินนั้นก็เกิดขึ้น!

'ตี๊ดดดดดดดดดด..........'

เสียงเครื่องตรวจจับอัตราการเต้นของหัวใจลากยาว...ทำให้แพทย์ที่ทำการผ่าตัดอยู่นั้น ต้องสั่งการให้พยาบาลด้านในทำการกระตุ้นหัวใจคนไข้ทันที

มุมหนึ่งของห้อง

ณดลมองเห็นร่างของตนเองถูกหมอและพยาบาลที่ใส่ชุดสีเขียวยืนล้อมรอบเต็มไปหมด

เขามองร่างกายของเขาที่กระตุกเมื่อถูกเครื่องช็อกไฟฟ้ากระตุ้น

"เคลียร์"

'ตึบ'!!!

"เคลียร์"

'ตึบ'!!!!

"เคลียร์"

'ตึบ'!!!!

ไม่มีปฏิกิริยาใดๆตอบรับ. ..มีเพียงเสียงลากยาวของเครื่องตรวจจับหัวใจเท่านั้นที่ยังคงดังอยู่....

ณดลที่มองตัวเองหากแต่สมองไม่มีการคิดวิเคราะห์ใดๆแล้วเขาเหมือนคนที่ว่างเปล่า...ไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ ก่อนที่ร่างอันเลือนรางของเขาจะจางหายไปในที่สุด....

"ผมตัดสินใจแล้ว...หากลูกชอบพอกับณดลคนนั้นจริงๆ ผมจะไม่ขัดขวาง เพราะลูกเจ็บเท่าไหร่ หัวใจของผมมันเจ็บยิ่งกว่าหลายเท่า!"

หลังจากที่ฮาฟาเอาแต่นั่งเหงียบคุยกับตนเองคนเดียว อยู่หลายชั่วโมง..เขาก็เปล่งเสียงออกมาให้นิศาที่อยู่ข้างๆได้ยิน...

นิศาไม่ตอบอะไรเพียงแต่พยักหน้ายิ้มและเอามือบางของเธอมากอบกุมมือฮาฟาไว้

เธอเองก็ดีใจแทนลูกสาวไม่น้อยที่สามีเธอยอมอ่อนข้อให้กับความรักของลูกสาว เพราะถ้าหากฮาฟาบังคับจิตใจลูก นิศาเองที่เป็นแม่คงขาดใจตายเป็นแน่ที่ต้องนั่งมองลูกสาวคนเดียวเอาแต่อมทุกข์

"พรุ่งนี้เช้าผมจะเจรจากับลูกอีกที...ระหว่างนี้คุณไปดูแลลูกเถอะ นิราคงโกรธผมไม่น้อย...."

ฮาฟากล่าวก่อนยันกายขึ้นเดินหายเข้าไปในห้องนอนเพื่อพักผ่อนกับเรื่องเครียดๆที่เขาต้องพบเจอในวันนี้.....

 

 

ความคิดเห็น