ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

So Cute (หลงรักนายตัวป่วน) : มอม (คิมหันต์xรามิน)

ชื่อตอน : So Cute (หลงรักนายตัวป่วน) : มอม (คิมหันต์xรามิน)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มี.ค. 2559 19:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
So Cute (หลงรักนายตัวป่วน) : มอม (คิมหันต์xรามิน)
แบบอักษร

#

 

คิมหันต์ พาร์ท

 

            ผมชื่อคิมหันต์ เพื่อนจะเรียกคิม โชตะ ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมเรียกแบบนี้ก็รสนิยมความชมชอบของผมคือเด็กน้อยน่ารัก ยิ่งน้องอนุบาลที่โรงเรียนผมนะยิ่งชอบเลยหล่ะ แอบกระซิบโรงเรียนผมผู้ชายล้วนๆอนุบาลถึงมัธยมปลาย ผมมีเพื่อนสนิทชื่อศรันย์และโอเล่กับไอ้รันเป็นเอนตั้งแต่เด็กๆแต่กับโอเล่เพิ่งจะเป็นเพื่อนกันได้ไม่นานแต่พยายามจะสนิทให้มากที่สุดเพราะคุณหนูของมันแม่งอย่างน่ารักปากนิดจมูกหน่อย โอ๊ยยยยฟินนนน

 

            “ไอ้เล่วันนี้ต้องไปรับคุณหนูมาวินมากินข้าวด้วยป่ะ”ผมหันไปถามไอ้เล่ที่นั่งอยู่ด้านหน้าผม

 

            “อืม...”โอเล่เอ่ยสั้นๆ

 

“แต่มึงไม่ต้องไปหรอกนะเดี๋ยวก็ไปตีกับน้องเฟิร์สอีก”เสียงไอ้รันมันหันมาย้ำกับผมอีกครั้ง

 

            “อ้าว!!มอมมาด้วยหรอ”อยู่ๆผมก็รู้สึกดีใจที่มอมมากินข้าวกลางวันด้วย หลายท่านคงจะงงว่ามอมคือใครมอมคือลูกเลี้ยงไอ้รันเพื่อนผม ฮ่าๆๆๆ คือลูกของคนที่ไอ้รันมันแอบชอบอ่าครับ

 

 

           

ช่วงกลางวันที่โรงอาหารของฝั่งมัธยมผมเดินมาพร้อมกับไอ้รันสองคนเพราะไอ้เล่กำลังไปรับน้องวินคุณหนูของมัน ตอนนี้ผมหล่ะยกยิ้มกับความน่ารักของน้องวินเด็กอะไรเนี้ยทำไมมันน่ารักน่าฟัดแบบนี้แต่หันไปมองไอ้เด็กสิบขวบแสนจะแก่แดดดินั่งหวงน้องวินอยู่ได้มันคิดว่ามันแมนหรองัยหน้าหวานยังกับผู้หญิงขนาดนั้น

 

“น้องเฟิร์สกินอะไรครับเดี๋ยวพี่รันไปสั่งให้”เอาใจลูกหวังได้พ่อนะมึง

 

“โตจนหมาเลียตูดไม่ถึงแล้วไปเองได้หล่ะม้าง...ตอนกูสิบขวบกูแม่งไม่ต้องพึ่งใครเลยนะ”ผมพูดขึ้นมาลอยๆก่อนจะลุกจากโต๊ะไปสั่งข้าวและท่าทางไอ้มอมปากดีจะเดินตามมาเสียด้วย

 

“ใครบอกว่าเค้าต้องคอยพึ่งคนอื่นโธ่หน้าป่วยแล้วยังจะปากหมาอีก”ดูมันดีสิบขวบห่าอะไรตัวสูงยังกับเด็กมัธยมพอมันพูดเสร็จก็สั่งขาวทันที ผมยืนด้านหลังมันแม่งตัวหอมชิบอยากจะถามจริงๆว่าใช้สบู่อะไรทำไมมันช่างหอมแบบนี้

 

“มอม...!!!”ผมก้มไปกระซิบที่ข้างหูของมอมมัน แม่ง ยิ่งใกล้ยิ่งหอมผมเผลอสูดกลิ่นหอมซอกคอขาวของเด็กสิบขวบทำไมมันถึงได้หอมแบบนี้ว่ะ

 

“อ่ะ...!!!”อยู่ๆร่างเล็กของคนข้างหน้าก็หันมาก่อนจะผงะตกใจใบหน้าผมที่ยืนสูดลมหายใจเข้าทำเอาเกือบทำจานข้าวหล่นหลุดมือ ผมจึงรั้งที่เอวเล็กของมอมมันไว้เอวบางชิบ

 

หมับ!!

 

“เกือบไปแล้วมั้ยหล่ะ...ไม่ระวังเลยนะมอม”ผมเอ่ยขึ้นแต่ยังไม่ยอมปล่อยมือจากเอวบางจนไอ้คนต่อแถวข้างหลังเอ่ยขึ้น

 

“ไอ้คิมหากมึงยังไม่ปล่อยน้องแล้วพวกกูจะได้แดกข้าวม่ะ...ไอ้ห่าคิดว่าตัวเองเป็นพระเอกหรองัย”ผมหันไปมองเพื่อนข้างหลังก่อนจะรีบปล่อยเอวมอมมันออกคือมันก็เอ๋อไปเลยใบหน้าสุดจะแดง ที่นี่ไม่ใช่เรื่องแปลกหากผู้ชายจะกอดกันครับก็มันโรงเรียนชายล้วนนี่บางคนออกตัวว่าคบกันแรงกว่านี้มีเยอะไป

 

“เออๆ...ขอให้แดกให้อิ่มหน่ำนะมึง”ผมพูดใส่หน้าเพื่อนก่อนจะคว้าจานข้าวส่งการ์ดจ่ายค่าข้าวเรียบร้อย เดินตามมอมไปที่โต๊ะ

 

ผมนั่งฟากเดียวกับไอ้รันโดยมีมมอมนั่งกลางส่วนฝั่งตรงข้ามมีไอ้ห่าเล่ที่คอยเอาอกเอาใจคุณหนูของมันจนน่าหมั่นไส้ แต่ผมก็แค่มองหล่ะไม่รู้ว่าทำไมผมปรายตาสนใจคนข้างๆมากกว่า ก่อนจะหาเรื่องแกล้ง

 

“เป็นเด็กเป็นเล็กกินผักเยอะๆหมูติดมันกินให้มันน้อยๆ...อ่ะผักเอาหมูมา”ผมตักบร็อคโคลี่ใส่จานมอมก่อนจะรวบมือเล็กที่จับช้อนที่มีหมูยกขึ้นมาเข้าปากผมเองทำเอามอมมันหน้าแดงยิ่งกว่าอะไร

 

“แหวะ!!ไอ้พี่คิม...ทำไมทำแบบนี้อ่ะสกปรกอ่ะใครจะกินต่อได้หล่ะเล่นอมช้อนขนาดนั้น”ใบหน้าเล็กรีบวางช้อนลงทำหน้าอย่างรังเกียจทันที

 

“ทำไมรังเกียจน้ำลายกูหรอ”

 

“ใช่รังเกียจมากๆหน้าไม่หล่อแถมพูดก็ไม่เพราะอีกไม่รู้ว่าพี่รันกับพี่โอเล่คบไปได้ยังงัย...ไปเอาช้อนมาให้เค้าใหม่เลยนะ”

 

“ไอ้เด็กเอาแต่ใจพ่อแม่ไม่สังไม่สอน”

 

“ไอ้คิมเดินไปเอาช้อนมาให้น้องเฟิร์สใหม่เลยกูสั่ง”ไอ้รันมันย้ำ มึงจะทำหน้าที่แม่ออกหน้าออกตาเกินไปมั้ยเพื่อนรัก

 

“จ้าาา...อยากเป็นแม่จนไข่สั่นเลยนะมึง”ผมพูดก่อนจะลุกไปหยิบช้อนมาใหม่

 

“ไอ้ห่าคิมเดี๋ยวเหอะมึง”

 

ผมเดินไปหยิบช้อนใหม้มอมมันใหม่ทำเป็นเด็กอนามัยแดกขี้ปากคนอื่นไม่ได้นะมึงสักวันพ่อจะจับกดปปากเอาลิ้นกวาดให้หมดโพรงปากแถมดูดดุนให้แม่ล้างปากสิบวันเลยคอยดูนะ

 

            “อ่ะ...ระวังเหอะจะจับจูบปากบ้วนน้ำลายใส่ซะให้เข็ดเลย”ผมยื่นช้อนให้มันที่นั่งยิ้มอยู่อย่างสะใจก่อนจะก้มลงไปกระชิบที่หูมัน

 

ขวับ!!

 

            “แหวะ...”ดูมันทำปากสิหันมาทางผมแล้วเบะปากเบอร์แรงมากผมกัดฟันอย่างโมโหเอาเหอะขอให้กูได้กดก่อนเหอะจะเอาให้ร้องไม่ออกเลยไอ้เด็กบ้า ผมรักเด็กๆนะแต่เด็กแบบไอ้มอมนี่มันต้องปราบซะมากกว่า

.....

....

...

..

.

 

            เย็นนี้ก็เหมือนทุกๆวันก็คือผมกับไอ้รันต้องไปส่งไอ้เล่มันไปรับน้องวินครับส่วนไอ้รันหน่ะหรอไปดักรอว่าที่สามีมันรอแม่งทุกวันให้เขาไปส่งได้ทุกวันและผมก็ต้องไปกับมันได้ทุกวันเหมือนเช่นวันนี้

 

            “น้องเฟิร์สหิวมั้ยลูก”เสียงคุณราเมศหันมาถามไอ้มอมที่นั่งหน้าก้มหน้ากับมือถือไม่เงยมองใครหรอก

 

            “นิดหน่อยฮะแล้วพี่รันหิวมั้ยฮะ”ถามแต่ไอ้รันนะมึง เออลืมไปแม่มึงนี่นะ

 

            “หิวม๊ากๆ”ไม่ใช่เสียงไอ่รันนะแต่เป็นเสียงผมเองที่เอ่ยขึ้นเพราะไอ้รันมันก็ต้องตอบเหมือนผมนี่หล่ะ

 

            “ชื่อพี่รันหรอง่ะ..”ใบหน้าเล็กหันมาแว๊ดผมทันที

 

 

            “น้องเฟิร์สคุณพ่อเคยบอกแล้วใช่มั้ยว่าให้พูดเพราะๆกับพี่คิม”เสียงคุณราเมศปรามลูกชายผมหล่ะยกยิ้มก่อนจะหันไปยักคิ้วใส่มอมมันตอนนี้หันมาทำหน้างอนใส่ผมเฉยเลย

 

            “คิมฉันมีเรื่องจะคุยด้วย”คุณราเมศเอ่ยขึ้นผมหันไปทางคนขับทันที

 

            “คุยกับผมหรอครับ...เรื่องอะไรครับ”ผมถามกลับก่อนจะหันมองไอ้รันที่ยังคงนั่งทำหน้างงอยู่เช่นกัน

 

            “ฉันอยากจะให้คิมมาติวให้น้องเฟิร์สได้มั้ยเห็นรันบอกว่าคิมเก่งแมทมากๆ”

 

            “ได้ครับผมอ่ะเก่งแมทมากๆครับผมรับรองว่าจะสอนน้องเฟิร์สได้แน่นอนครับ”ผมตอบกลับโดยไม่ต้องคิดอะไรรีบยิ้มกว้างหันมองมอมมันที่ตอนนี้ทำท่าจะท้วงออกมา

 

            “คุณพ่อ...!!!ถามน้องเฟิร์สก่อนดีมั้ยฮะว่าจะเรียนมั้ยอ่ะ”

 

            “งั้นพ่อถามน้องเฟิร์สแล้วกันว่าพร้อมเรียนวันไหน”

 

            “คุณพ่ออ่ะ...”ใบหน้าหงิกงอทิ้งหลังลงเบาะอย่างขัดใจก่อนที่จะหันมาแยกเขี้ยวใส่ผม ผมจึงชี้นิ้วใส่หน้าอย่างคาดโทษก่อนที่มือเล็กจะขับที่มือผมไว้แล้วอ้าปากงับนิ้วผมซะแรงเลย

 

งับ...!!

 

            “อ๊ากกกกมอมปล่อยนะ...มันเจ็บนะ”ผมร้องเสียงดังก่อนที่คนด้านหน้าสองคนที่กำลังดูจะสวีทกันอยู่หันมองผมสองคนด้านหลัง

 

            “ท่าทางจะสนิทกันแบบนี้งั้นคิมเริ่มวันเสาร์นี้เลยได้มั้ยหรือให้ฉันไปขออนุญาติพ่อกับแม่คิมก่อน”

 

            “คุณราเมศไปขอก่อนก็ดีครับเพราะแม่ไอ้คิมหวงลูกชายมาก”ไอ้รันมันหันไปทำเสียงหวานเบอร์รัยของมึง

 

            “งั้นเย็นนี้ให้ฉันไปขอที่บ้านเลยมั้ยคิม”

 

            “คุณพ่อ!!น้องเฟิร์สหิวนะพาไปกินข้าวก่อนได้มั้ย”เอาแต่ใจชะมัดแม่งมันนะจับตีก้นจริงๆ

 

            “ไปทานข้าวบ้านคิมกันมั้ยครับเดี๋ยวโทรไปบอกที่บ้าน”ผมเสนอออกมา

 

            “ก็ดีนะครับแม่ไอ้คิมทำกับข้าวอร่อยมากๆนะครับรันการันตีเลย”ไอ้รันช่วยอีกแรงก่อนที่คุณราเมศจะเอ่ยถามคนตัวเล็กด้านหลัง

 

            “น้องเฟิร์สว่างัยลูกไปบ้านพี่คิมกันมั้ย”

 

            “สามเสียงต่อหนึ่งเสียงคิดว่าน้องเฟิร์สจะว่ายังงัยได้หล่ะฮะ”แค่ประโยคแค่นี้ก็รู้ว่าสุดท้ายต้องลงเอยยังงัยผมรีบยกมือถือโทรหาแม่ตัวเองรีบรายงานว่าจะมีแขกไปทานข้าวด้วยซึ่งแม่ผมหล่ะชอบที่สุดที่จะมีคนไปทานอาหารฝีมือทานแม่ผมเป็นน่ารักครับ

 

            “เรียบร้อยแล้วครับแม่ผมดีใจน่าดูเลยจะมีแขกไปทานข้าวที่บ้านพอดีป๋าผมไม่อยู่ครับไปญี่ปุ่น”ผมเอ่ยกับคุณราเมศที่พยักหน้ายกยิ้มให้ก่อนจะให้ไปยิ้มให้ไอ้รันแต่คนที่หน้าหงิกตลอดเวลา ผมจึงแกล้งนั่งเบียดมอมขาหนาของผมเบียดเข้ากับขาเรียวเล็กภายใต้กางเกงลายสก๊อตสีเขียวผิวนิ่มชิบหายผมยกยิ้ม

 

            “จิ๊...!!!จะเบียดทำไมเนี้ย”เสียงเล็กเอ่ยเบาๆก่อนจะขยับขาหนีผมแต่ผมก็ยังขยับไปเบียดอีกผมไม่รู้เป็นอะไรชอบแกล้งมอมมันจังเลยเวลามันทำท่าหงุดหงิดมันน่ารักนะ

 

            “ตัวนิ่มจังว่ะมอม...”ผมกระชิบบอกคนข้างๆที่เอียงหัวพิงประตูนั่งกดมือถือไปเรื่องก่อนจะหันควับมาหาผมทันที

 

            “ไอ้พี่คิมบ้าป่าว...อย่ามากวนเค้าสิรำคาญอ่ะ”น้ำเสียงรำคาญมันดูน่ารั๊กอ่ะผมยกยิ้มให้ก่อนจะแกล้งสอดมือไปโอบที่เอวด้านหลัง

 

            “อ๊ะ...!!!”เสียงสะดุ้งของร่างเล็กดังขึ้นทำเอาสองคนที่กำลังสวีทกันอยู่ข้างหน้าหันมองทันที

 

            “เป็นอะไรน้องเฟิร์ส”เสียงคุณราเมศถามขึ้น

 

            “เปล่าฮะ...มดชีกอที่ไหนไม่รู้มันกัดเอวน้องเฟิร์สฮะ”ปากเล็กเอ่ยก่อนจะหันขวับมาทางผม

 

            “รถพ่อมีรถด้วยหรอพ่อบอกแล้วว่าอย่าทานขนมบนรถ”

 

            “ฮะ...เดี๋ยวเฟิร์สเจอเฟิร์สจะขยี้มันให้แหลกคามือเลยฮะ”น่ากลัวจังเลยใบห้นาหวานที่หันมากันฟันพูดขี้น

 

 

 

เราใช้เวลาสักพักฝ่ารถติดมานับชั่วโมงก็มาถึงที่บ้านผมตอนนี้คุณแม่ผมมายืนรออยู่แล้ว

 

“แม่จ๋าคิดถึงจังครับ”เสียงแรดของไอ้รันมันครับลูกรักแม่ผมเลยก็อ้อนกันซะขนาดนั้น

 

“แม่ก็คิดถึง...ฟอด”แม่ผมครับหอมไอ้รันได้แต่กับผมนี่กลัวผมจะอาย

 

“แม่นี่คุณราเมศคนที่เคยเล่าให้ฟังครับ”ผมแนะนำ

 

“สวัสดีครับ”

 

“สวัสดีค่ะ...หล่อเหมือนที่รันเคยเล่าให้ฟังเลยนะ”

 

“แม่ครับ...”เสียงแรดไอ่รันมันพูดขึ้นมึงจะอายทำพ่ออะไรว่ะก็มึงเล่าให้แม่กูฟังเองนี่หว่า

 

“รันเคยนินทาอะไรผมหรอครับคุณพี่”เอาหล่ะสิ อยู่เป็นนะเนี้ยเอาแม่ผมอายเชียว

 

“โอ๊ยยยเรียกพี่เลยหรอเนี้ย...อ้าวแล้วนี่คงจะลูกสาวคุณราเมศใช่มั้ยค่ะ”แม่ผมทักมอมมันซะผมขำก๊ากเลยครับแม่นะแม่ทำเอามอมมันหน้าแดงไปหมดแล้วเนี้ย

 

            “ฮ่าๆๆๆๆ”ผมหลุดขำออกมาอย่างดังจนแม่ใช้มือฟาดที่แขนผมเบาๆ

 

            “ขอโทษครับ...หึๆๆ”ผมเอ่ยก่อนจะอมยิ้มมองมอมมันที่ยืนหน้าอดงอยู๋ด้านข้างคุณราเมศ

 

“อ่อ...นี่น้องเฟิร์สลูกชายครับไม่ใช่ลูกสาว...สวัสดีคุณป้าสิลูก”เงิบมั้ยหล่ะครับคุณนาย

 

“สวัสดีฮะ..”เวลามันอยู่กับผู้ใหญ่ดูมันน่าเอ็นดูจริงและแม่ผมก็ท่าทางจะชอบด้วยสิ ดูจะเอาใจเป็นพิเศษเชียวหล่ะ

 

 

 

ที่โต๊ะอาหารตอนนี้ท่าทางมอมมันจะชอบฝีมือแม่ผมดูนั่งทานปากมันเชียว และแม่ผมก็ดูจะตักนั่นตักนี่ให้อย่างเอาใจ

 

“คุณราเมศถ้าว่างๆก็พาน้องเฟิร์สมาทานข้าวบ่อยๆนะค่ะ”แม่ผมเอ่ยชวน

 

“อ่อ...เกรงใจจังครับ”

 

“อย่าเกรงใจเลยค่ะธรรมดาที่บ้านนี้ก็ทานกันแค่สามคนอยู่แล้ว...หนูรันก็มาบ่อยๆนะลูกเดี๋ยวนี้เงียบไปเลย”

 

“อย่างอนนะคุณนายสัญญาว่าจะมาบ่อยๆนะ”

 

“อ้อนกันเข้าไปเลยนั่นแม่กู...”ไอ้รันมันอ้อนแม่ผมอย่างน่ารักแต่ผมชินกับท่างแบบนี้ของมันแล้วครับแต่คนที่ดูจะยิ้มกว้างก็เห็นจะเป็นคุณราเมศนั้นหล่ะหลงไอ้รันแล้วหล่ะสิผมว่า เรานั่งทานอาหารไปสักพักคุณราเมศก็คุยเรื่องที่จะให้ผมไปช่วยติวมอมมันซึ่งแม่ผมก็ยินดีเชียว

 

“มอมกินทับทิมกรอบม่ะชอบไม่ใช่หรอ”ผมหันไปถามและมอมมันก็หันมาหาผมแล้วยกยิ้มในรอบวันเลย

 

“กิน...”

 

“น้องเฟิร์สครับพูดไม่เพราะเลยลูก”

 

“กินครับ...พี่คิม”ประชดกูรู้แต่กูก็ชอบ

 

 

ผมยกยิ้มออกมาชอบจริงๆกับคำว่าพี่คิม...พี่คิมครับ อ่ามันช่างฟินไปสามบ้านแปดบ้านเลยผมนั่งมองปากเล็กเคี้ยวขนมหวานแสนอร่อยคือตัวผมไม่ชอบกินของหวานอยู่แล้วแต่นั่งมองมอมมันแล้วรู้สึกมันอร่อยอ่ะ

 

“ไอ้พี่คิมจะนั่งเฝ้าทำไมเนี้ยอิ่มแล้วก็ไปนั่งคุยกับพ่อและคุณป้าดิ”ใบหน้าน่ารักหันมาบ่นผมที่ตอนนี้ผมยังคงนั่งเฝ้าเขากินขนมหวานอยู่

 

“อยากเฝ้ามีปัญหาอะไรม่ะ...มอม”ผมลอยหย้าลอยตาพูดขึ้น

 

“ปัญหาไม่มีแต่มันรำคาญอ่ะเข้าใจมั้ย...แค่กๆๆๆ”

 

“เอาเข้าไป...เวลากินชอบพูดดีนักสมน้ำหน้า”ผมหันไปหยิบทิชชู่มาเช็ดที่มุมปากเล็กเบาๆเด็กสิบขวบมันจะรู้สึกคำว่าฟินมั้ยว่ะกูอยากรู้แต่ตอนนี้กูโคตรฟินอ่ะเมื่อผมค่อยๆใช้ทิชชู่เช็ดที่ริมฝีปากเล็กเบาๆก่อนจะใช้นิ้วโป้งแตะที่ริมฝีปากนั้นเบาๆก่อนจะจินตนาการว่าผมได้สัมผัสมัน...

 

“ไอ้พี่คิมจะเช็ดให้เห็นเลขเลยหรองัย...เจ็บนะมานี่เช็ดเอง”มือเล็กคว้าทิชชู่ไปเช็ดปปากเรียบร้อยก่อนจะจัดการกับทับทิมกรอบแสนอร่อยจนหมด

 

“มอมทำไมปากนิ่มจังว่ะ...เคยจูบหรือโดนจูบป่ะ”เอาสิผมนรกชัดๆถามเด็กแบบนั้นได้งัยและไอ้เด็กสิบขวบมันรู้จักป่ะจูบอ่ะ

 

“ไม่เคยจูบและก็ไม่อยากจะจูบถึงอยากจูบก็ไม่ใช่พี่คิมแน่นอน”

 

ผ้าง!!!

 

            “หนอยยยยจูบกับพี่แล้วทำไม”

 

            “สงสัยต้องใช้ซันไลน์ล้างปากสิบวันแน่ๆเลย”ปากดีจริงๆเลยมันน่ามั้ย

 

            “ปากมอมแบบนี้มันน่าจับมาทำเมียมั้ยเนี้ย”

 

            “เค้าเป็นผู้ชายนะจะเป็นเมียได้ยังงัยหล่ะไอ้พี่หน้าป่วย”

 

            “ได้ดิลองมั้ยหล่ะรับรองจะชอบ”

 

            “ไม่พูดด้วยแล้วอิ่มแล้วไปหาคุณพ่อแล้วด้วยคุยกับพี่คิมมากๆเสียประสาท...หลีก”ดูมันสิมึงนะมึงสิบสองเมื่อไหร่กูจะจับกดให้ร้องไม่ออกเลยมึง ผมเดินตามร่างเล็กมาที่ห้องรับแขก

 

จวบจนเวลาล่วงเลยมาเกือบสามทุ่มคุณราเมศจึงขอตัวกลับก่อน ไอ้รันแม่งผมบอกให้ค้างเป็นเพื่อนก็ไม่ยอมมันยืนยันจะกลับให้ได้ผมรู้ว่ามันแผนสูงมันอยากอยู่ใกล้ๆคุณราเมศนานๆหล่ะสิ

 

ฟอดดดดดด

 

“น้องเฟิร์สแล้วมาเที่ยวบ้านป้าอีกนะลูก”แม่ผมกดจมูกที่แก้มนิ่มของมอมมัน ผมอยากหอมมั้งอ่ะดูแล้วท่าทางจะนุ่มนิ่มน่าดู

 

“ครับคุณป้า...น้องเฟิร์สไปก่อนนะครับสวัสดีครับ”ผมยกยิ้มให้มอมมันก่อนจะทำปากจุ๊บให้อย่างทะเล้นดูมันเขินดินไปไม่ถูกเลยมั้ยหล่ะ

 

“น้องเฟิร์สนี่น่ารักจริงๆเลยคิมว่ามั้ยลูก”แม่ผมเอ่ยขึ้นเมื่อมองรถคันสวยขับออกประตูรั้วไป

 

“แล้วอยากได้เป็นลูกสะใภ้มั้ยหล่ะคุณนาย ฮ่าๆๆ”ผมพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินหัวเราอย่างมีความสุขขึ้นห้องไปเอาแม่ผมคิดอยุ่นานเลยมั้ยหล่ะ

 

...................................

\\ชอบแกล้งเด็กมันอ่ะก็หลงเขาโดยไม่รู้ตัวงัย\\

\\ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านนะค่ะ\\

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/yv01..gif

 

ความคิดเห็น