email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

จุติมาร อหังกาฬฮาฟา

ชื่อตอน : จุติมาร อหังกาฬฮาฟา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ย. 2563 21:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จุติมาร อหังกาฬฮาฟา
แบบอักษร

ช่วงเย็นของวันเดียวกันณดลมาส่ง นิราที่คฤหาสน์ตามเดิม หากเพียงแค่เลี้ยวรถเข้ามานิราก็สดุดตาเข้ากับทหารสามนายหน้าประตูคฤหาสน์ทันที

"คุณรีบออกไปซ่ะ เร็ว!"

นิราที่ก้าวลงรถออกคำสั่งกับคนที่ตัวโตกว่าด้วยหน้าตาตื่นตระหนก

"คุณเป็นอะไรนิรา ทำหน้าอย่างกับเห็นผี"

ณดลที่อยู่ในรถอดหัวเราะกับหน้าตาตื่นกลัวของหญิงสาวเสียไม่ได้

"ถ้าช้ากว่านี้โอกาสที่เราจะได้พบกันอีกจบสิ้นแน่!"

ณดลเมื่อเห็นเธอไม่เล่นด้วยจึงได้แต่ส่งยิ้มลาแล้วขับรถออกไปในที่สุด

"เฮ้ออออ....ถ้าท่านพ่อพบนายมากับฉันนายรู้ตัวหรือเปล่าว่านายอาจตายได้ นายบื่อเอ้ย"

นิรามองรถหรูจนหายลับตาก่อนที่ตัวเธอจะหมุนกาย เข้าสู่ด้านในของตัวคฤหาสน์

"นิรา...ลูกแม่! หนูไปไหนทำไมไม่โทรบอกคุณยายรู้ไหม คุณยายกับแม่เป็นห่วงแทบแย่"

นิศาโอบกอดลูกเพื่อให้หายคิดถึง

"ไปอาบน้ำอาบท่าให้สบายกายก่อนแล้วลงมาหาแม่ที่ข้างล่างนี่...แม่มีเรื่องจะคุยด้วย"

"คะ"

นิรายังไม่ทันได้ถามอะไรก็ขึ้นชั้นบนไปตามคำสั่งของมารดาทันที

"คุณแม่จะมาทำไมไม่บอกนิราก่อนคะ นิราจะได้เตรียมตัวรอ...คิดถึงจะแย่"

หญิงสาวที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดลำลองธรรมดาเดินกล่าวเสียงหวานมาแต่ไกล

"มานั่งตรงนี้เลยเจ้าตัวดีอยู่ซูดานก็เป็นที่วุนวายในราชวัง พอมาอยู่ไทยยังก่อเรื่องอีก"

นิศาทำหน้าตึงเครียดเมื่อกล่าวมาถึงตรงนี้

'อย่าบอกนะว่าท่านแม่ทราบเรื่องเรากับณดลแล้ว!!!!ซวยล่ะสิครานี้'

ท่านแม่เธอทราบคงไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะที่นี่มีเอวาสายตาสอดส้องยังกับอะไรดีคงรายงานเรื่องเธอเป็นแน่

นิราที่พอจะจับต้นชนปลายได้ว่าท่านแม่เธอน่าจะมาไทยด้วยเหตุที่ตนคิดเป็นแน่แต่เจ้าตัวก็ยังคงตีมึน แกล้งถามมารดากลับ

"ก่อเรื่องอะไรกันคะท่านแม่วันๆลูกก็มีแต่เรียนกับกลับมาคฤหาสน์ไม่เห็นว่าจะนอกลู่นอกทางตรงไหนเลยนี่คะ"

เธอไม่ได้กล่าวโกหกเพียงแค่รายงานไม่หมดก็เท่านั้นว่ามีคืนนั้นคืนเดียวที่นอกลู่นอกทางไป

"นิรา! ตอนนี้แม่จำเป็นต้องกักบริเวณเจ้าห้ามออกไปไหนจนกว่าท่านพ่อของเจ้าจะมาตัดสิน ว่าจะให้เจ้าอยู่นี่ต่อหรือกลับซูดาน"

นิศาทำหน้าจริงจังจนนิราเองไม่กล้ากล่าวอะไรต่อได้แต่ก้มหน้าเงียบๆ

"ท่านแม่บอกว่ารอท่านพ่อกลับมาหมายความว่าอย่างไรคะ?"

นิราหัวใจสั่นระริกขออย่าให้เป็นอย่างที่เธอคิดเลย....

"ท่านพ่อบอกแม่ว่าจะไปจัดการธุระสักประเดี๋ยวคาดว่าไม่นานคงกลับ..."

นิศาหันมาตอบลูกสาวจอมแก่นโดยที่ในใจลึกๆก็สงสารชายคนนั้นไม่ได้ หากลูกรักชอบกับชายคนนั้นจริงวันนี้นิราก็คงจะเจ็บปวดหัวใจไม่น้อย ซึ่งตัวนิศาเองก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้เพราะคำสั่งของกษัตริย์ฮาฟานับเป็นที่สิ้นสุดห้ามมีใครคัดค้านแล้ว...

'นายณดล....ฉันหวังว่านายคงไม่เป็นอะไรนะ'

หญิงสาวได้แต่เก็บอาการที่แอบเป็นห่วงณดลอยู่เงียบๆ

ณ คอนโดหรู่กลางเมืองกรุงเทพ

'คลิ๊ก'

ณดลปิดประตูก่อนจะยืดกายขจัดความเมื่อยล้าก็ต้องผงะ

เมื่อสายตาของเขามองเห็นชายอาหรับนั่งตระหง่านอยู่กลางห้องแถมรอบกายยังมีชายฉกรรถ์อีกสี่ห้าคนล้อมรอบอยู่

"พวกคุณเป็นใคร! เข้ามาในห้องผมได้ไง!"

ณดลรีบเอื่อมมือล้วงเข้าไปในลิ้นชักข้างประตูเพื่อจะหยิบอาวุธปืนกระบอกสั้นออกมา

"..........."

'ปืนฉันหายไปไหน'

ณดลนิ่งก่อนจะย้อนนึกว่าเขาเอาปืนวางไว้ตรงไหน

"หานี่อยู่หรือ?"

ฮาฟากล่าวเสียงเข้มก่อนจะขึ้นลำปืนและหันมาทางณดล

"ฉันขอตอบคำถามที่สองของนายก่อนนะ ฉันเขามาในห้องเธอได้ไงไม่ยาก แค่ใช้ไอนี่ "

ฮาฟาเอามือที่ว่างอยู่ล้วงเอาปืนราคาแพงในกางเกงเขาออกมาวาง

"เธอเปิดประตูเข้ามาไม่ได้สังเกตุหรือว่าตรงตัวแสกนการ์ดหน้าประตูมันพังแล้ว...."

ฮาฟากระตุกยิ้มมุมปากก่อนพยักหน้าให้ลูกน้องหนึ่งในนั้นลากตัวณดลมาใกล้ๆ

กระบอกปืนที่ส่วนปลายเย็นเจี๊ยบจ่อเข้าที่กระหม่อมของณดล

"คำถามแรกที่แกถามฉันจะให้ฉันตอบว่าเป็นกษัตริย์แห่งประเทศซูดานหรือว่าเป็นบิดาของนิราดีล่ะในสองหัวข้อนี้นายอยากให้ฉันตอบหัวข้อไหน"

ณดลเพียงได้ยินคำตอบก็หัวใจหล่นวูบทันที..ว่าที่พ่อตาเขาเป็นกษัตริย์นั่นหมายความว่าเขารักองค์หญิงอยู่!

พอณดลหวนคิดถึงเมื่อเช้าที่นิราพูดถึงทะเลทรายเธอหมายถึงซูดานบ้านเกิดเธอนี่เอง

"ผมรักนิราทุกอย่างที่ผมทำเพราะผมรักเธอ"

ณดลถึงน้ำเสียงจะติดขัดนิดหน่อยแต่ก็กล้าตอบกับกษัตริย์ตรงหน้าไป

'ผวั๊ะ'

ด้ามปืนของณดลที่อยู่ในมือฮาฟากระแทกเข้ามุมปากณดลจังๆ

'ตุบ'

ร่างกำยำของณดลเซล้มทันที

"ใครๆที่เข้ามาในชีวิตลูกสาวฉันมันก็บอกว่ารักนิราทุกคนทั้งนั้นแหละ! แกคิดว่าแกพิเศษตรงไหนเหนือกว่าคนอื่นตรงไหนหรือ ถึงกล้ามาย่ำยีลูกสาวฉัน!!"

ฮาฟากัดกรามแน่นแต่นิ้วกยัง็ไม่ได้เหนี่ยวไกออกไป

"สั่งสอนมัน ถ้าเลือดไม่ออกตาอย่าหยุด!"

ผู้ติดตามทั้งห้าคนรุมกระทืบณดลจนร่างขาวสะอาดของเขากลายเป็นสีแดงไปหมด เขากระอักเลือดไม่รู้กี่ครั้งจนห้องตอนนี้คลุ้งไปด้วยกลิ่นคาว

"พอ!"

ฮาฟาเมื่อเห็นคนตรงพื้นปางตายก็ได้ยุติกำลังลง

ก่อนที่เขาจะเดินไปนั่งใกล้ๆร่างอันสะบักสะบอมของณดล

"แกเจ็บมากไหม.."

ฮาฟาถามแบบเสียงกระซิบ

"ถ้าเท่านี้แกเจ็บมากแล้ว...ฉันขอบอกเลยนะว่าหัวใจฉันที่รู้ว่ามีคนมาหยามเกียรติลูกสาวฉันมันเจ็บมากกว่า!"

ฮาฟาทำท่าง้างมือจะเอาด้ามปืนกระแทกใบหน้าณดลอีกครั้งให้เขาหมดสติแต่ก็ต้องหยุดลงเมื่อคนใต้ร่างกล่าวขึ้น

"ผมรักนิรา....ทุกอย่างที่ผมทำผมก็ยังยืนยันคำเดิมว่ามันเป็นเพราะความรัก คุณจะฆ่าผมให้ตายผมก็ไม่กลัวเพราะอย่างน้อยผมก็ได้ทำให้นิรารู้ว่าผมตายได้เพื่อเธอ"

ณดลที่กล่าวผ่านเลือดออกมากระอักเลือดอีกครั้ง

'อัก อัก อัก'

'ไอคนนี้มันกล้านัก!หัวใจมันไม่ใช่เด็กเหมือนหน้าตามันเลย '

"คนตายมันพิสูจน์อะไรไม่ได้หรอก...ถ้าแกมั่นใจว่าสามารถทำนิราเปิดใจรับแกได้ก็ลองดู ส่วนสภาพแกที่มันต้องเป็นอย่างนี้แค่สั่งสอนแบบเบสิค ถ้าวันหนึ่งนิรารักแกขึ้นมาแต่แกทำลูกสาวคนเดียวของฉันเสียน้ำตา แม้แต่หยดเดียวแกเตรียมโดนขั้นแอทว้านจากฉันได้เลย...."

ฮาฟาเดินข้ามร่างณดลออกไปอย่างหน้าตาเฉย ก่อนจะสั่งหนึ่งในผู้ติดตามขึ้น

"เรียกรถพยาบาลมารับมันด้วย ฉันยังไม่อยากให้มันตาย! "

เขามองร่างชายตรงพื้นนั้นอีกครั้งก่อนจะหมุนร่างก้าวออกจากห้องไป

'ฉันจะคอยดูแกว่าแกรักลูกสาวฉันจริงๆอย่างที่ปากพูดไหม!"

'อึก อึก อึก'

ณดลกระอักเลือดออกมาอีกจำนวนมากก่อนตาของเขาจะค่อยๆปรือและทุกอย่างดับวูบกลายเป็นสีดำไปทั้งหมด

'ถ้าวันนี้ผมตาย...ผมอยากให้คุณรู้ไว้นะนิรา...ว่าผมรักคุณ....'

 

💟💟***เป็นกำลังใจให้ณดลและนิรากดไลด์หรือแสดงความคิดเห็นให้ทีน้าาาา💟💟

💓💓ไรท์จะได้มีกำลังใจเขียนมากขึ้นด้วย อัพช้าบ้างอะไรบ้างอย่าพึ่งเบื่อกันนะคะ ไรท์ต้องเลี้ยงลูกด้วย น้องยังเล็กนัก ต้องใส่ใจน้อนนิดหนึ่งเดี๋ยวน้อนงอน แฮร่ๆๆ 😊😊

 

 

ความคิดเห็น