ไม่สิๆเราต้องเข้มแข็ง

เราต้องไม่ร้องสิ..เดี๋ยวพี่ทันก็เป็นห่วงเราอีก

ถ้าเกิด"ตอนนั้น" ...ก็คงดีสิ

ฮะๆ

. . . . .

saturday

6.30 น.

ณ.หน้ารร.

จากนั้นก็มีคนนำเเขนมาวางบนหัวของเด็กหนุ่มผมปลายเขียวมิ้นท์พร้อมขยี้หัวเบาๆ

หน้ารถบัส

ทุกคนต่างตื่นเต้นและดีใจที่จะได้เที่ยว

ติ๊ง

เสียงมือถือของเด็กสาวดังขึ้น

ที่นั่งเป็นแบบนี้นะจ๊ะ

ข้างล่าง นาโฮะจัง ซึมิจัง คิโยะจัง อาโออิจัง

ข้างบน เรนโกคุ อูซุย ชิโนบุ กิยุ อาบาไน มิสึริ เกนยะ ซาเนมิ เนซึโกะ มุอิจิโร่ ทันจิโร่ เซนิอิตสึ อิโนะสึเกะ คานาโอะ

.....

หลังจากที่ทุกคนขึ้นรถเสร็จ

ปรื้นนน

เสียงออกตัวของรถบัสดังขึ้น

เด็กสาวพูดพลางถอนหายใจไปด้วย

เด็กหนุ่มพูดตอบกลับเด็กสาวแม้เด็กสาวจะไม่ได้สนใจคำพูดของเด็กหนุ่มเลยแม้แต่น้อย

น้ำเสียงที่เด็กสาวพูดราวกับดูเศร้าหรืออะไรทำนองนั้น

เด็กหนุ่มพูดตกใจที่เห็นเด็กสาวปาดน้ำตา

เด็กหนุ่มผมแดงผู้เป็นพี่ของเด็กสาวผมดำปลายส้มเอ่ยขึ้นในแบบที่พร้อมจะฆ่าสิงโตทั้งเป็น😨😨😨

หมายความว่ายังไงนะ.."หมอ?" "เรื่องในวันนั้น?"

มันหมายความว่ายังไงนะ?

ถามตอนนี้คงไม่ดี...

เดี๋ยวไว้ได้จังหวะเมื่อไหร่ค่อยลองถามแล้วกัน

. .

เด็กสาวที่เพิ่งตื่นจากการหลับไหลก็รีบลุกขึ้นมาเพื่อจะมามองหาผู้คนที่มาด้วยกันกับเด็กสาว

พี่!

พี่ครับ!

มีเสียงบางอย่างเข้ามาดังกังวานในหูของเนซึโกะ

พี่คะ

ทำไม..

ทำไมพี่ถึงไม่ตายอยู่คนเดียวละ!!

ทั้งๆสาเหตุก็มาจากพี่!

ชั้นไม่น่าให้กำเนิดเธอมาเลย ไอเด็กเนรคุณ!

เงียบไปเลย!ชั้นไม่เคยมีลูกเลวๆเเบบเธอ!!

เธอมันก็แค่คนไร้ค่าคนหนึ่ง!เธอมันไม่ใช่ลูกชั้น!

เธอ..ทำไมเธอถึงไม่ตาย!

ใช่ๆพี่เป็นต้นเหตุแท้ๆ

อ่อนแอชะมัด ก็ดีถ้าอ่อนแอก็ดี!

จะได้รีบๆตายไปซะ!

ขอโทษแล้วมันได้อะไรอะพี่!

แต่ก็อย่างที่แม่ว่า คนอย่างแกมันไม่ใช่พี่ชั้น!

ฮึก--ฮือ ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย

ฮือ ใครก็ได้!ช่วยบอกทีว่านี่เป็นแค่ฝัน!

ใครก็ได้ขอน้องละ..ฉันเจ็บปวดจวนจะทนไม่ไหวแล้ว...

เอ๊ะ....เมื่อกี้นี่"ฝันงั้นเหรอ?"

เด็กหนุ่มนำมือของตนจับหน้าของเด็กสาวพร้อมปาดน้ำตาให้

เอ๊ะะะ ความรู้สึกบ้าๆนี่มันอะไรเนี่ย/////•//•/////

ไม่ๆๆๆๆคงคิดไปเองเเหละมั้ง

ก็คุณน่ารักแบบนี้...

จะไม่ให้ห่วงได้ไงละครับ...

. . . . . .

2ชม.ผ่านไป

โถ่เว้ย!จะว่าไปชั้นเป็นคนสุ่มเองแล้วทำไมชั้นถึงต้องมานั่งกับเจ้าบ้านี่ด้วย!

สิ้นเสียงชิโนบุทุกคนก็ค่ยๆตื่นขึ้นมาทีละคน

จากนั้นก็ทยอยๆลงจากรถกันไป

หว่า~ขอโทด ครับ/ค่ะ

. . .

ความรู้สึกเย็นๆ..ไม่สิร้อนๆจากด้านหลังนี่มันอะไรนะ

โอเคชัดละ

หืม...

งานนี้จบไม่สวยแน่....

ห้องส่วนตัว ชิโนบุ คานาโอะ อาโออิ ห้องรับแขก ห้องที่ 1 นาโฮะจัง คิโยะจัง ซึมิจัง 2 อิโนสุเกะ เซนอิตสึ เกนยะ 3 ทันจิโร่ เนซึโกะจัง มุอิจิโร่ 4 เรนโกคุ อูซุย ซานเนมิ 5 โอบาไน มิซึริ กิยู

งานนี้..แกะหายล้อมคอกแน่

. .

ณ ห้องรัชแขก3

จากนั้นเด็กสาวจึงกระโดดขึ้นไปบนเตียงใหญ่

แต่จากขนาดมองตาปล่าวก็รู้แล้วว่ามันนอนได้แค่2คน...

ทุกคนจึงหันไปมองข้างๆก็พบว่ามีเตียงเดี่ยวอีกเตียงอยู่ด้วย

งั้นใครจะได้นอนกับเนซึโกะละ!?

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

-end-