ฉันมองถุงในมือที่เพิ่งรับมา..

ก่อนจะรู้ว่ามันคือชูชิหน้าเเซลม่อนที่ฉันเคยเเอบขโมยของเขากิน..

ฉันได้เเต่พึมพัมกับตัวเอง..

ในขณะเดียวกัน​หัวใจก็เริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ..

การกระทำของเขา..

มันส่งผลกระทบต่อความรู้สึก​ฉันซะจริง...

ฉันได้เเต่ยิ้มกับตัวเองเบาๆ..

ก่อนจะหันหลังเดินกลับเข้าห้องไป..

ปัง🚪

**************************

. . . . . .

30นาทีผ่านไป🕛

ฉันพูดด้วยความอารมณ์​ดี

เมื่อตอนนี้ความหิวได้ถูกเเทนที่ด้วยความอิ่มไปเรียบร้อยเเล้ว..

เมื่อนึกขึ้นได้ว่าลืมทำอะไรไปบางอย่าง..

ฉันก็รีบดีดตัวลุกขึ้น

เเล้วเดินไปหยิบขวดยาบนหัวนอนขึ้นมาทันที..

ฉันมองขวดยาในมือ..

พลางผายยิ้มออกมาบางๆอยู่คนเดียว..

**************************

. . . . . .

พรุ่งนี้เช้า☀️

ก๊อก ก๊อก ก๊อก🚪

ร่างบางหน้าประตู..

เธอเอื้อมมือไปเคาะห้องอย่างทุกครั้ง..

เเละครั้งนี้มันเเปลกตรงที่ว่า..

เธอรู้สึกตื่นเต้นกว่าครั้งเเรกๆที่เธอรู้จักกับเขาซะอีก!

เสียงเรียบที่เอ่ยปากอนุญาต​ทำให้ใจเธอเต้นรัวหนักกว่าเดิม!

ปกติเธอได้ยินเสียงเขาเธอก็เเค่จะรู้สึกกลัว..

เเต่วันนี้เธอกลับรู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูก

เเอด🚪

วิ้นซ์สบตาเข้ากับร่างสูงที่กำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่เตียง..

ใบหน้าหล่อๆของเขาทำเอาเธอละสายตาออกเเทบไม่ได้

วันนี้เขาดูหล่อมากจริงๆ..

น้ำเสียงดุๆที่พูดขึ้น

ทำเอาเธอรีบสะบัดความคิดในหัวออก..

พร้อมกับรีบเดินเข้าไปหาเขา

บ้าจริง.. วันนี้เธอเป็นอะไรของเธอเนี่ย..

อาการเเบบนี้มันคืออะไรกัน!

เธอกล่าวขอโทษเมื่อคิดว่าเขาคงหงุดหงิด..

ก่อนจะเอื้อมมือไปปลดกระดุมชุดนอนเขาออก

เธอพยายามควบคุม​จังหวะหายใจของตัวเอง

เเต่ยิ่งเธอปลดกระดุมลึกลงมาเท่าไหร่

เธอก็ยิ่งรู้สึกหายใจยากมากขึ้นเท่านั้น

ร่างสูงใช้มือเชยคางเธอขึ้นสบตากับเขา..

เมื่อเห็นว่าอาการเธอดูเเปลกๆไปต่างจากทุกครั้ง

เธอรีบปฏิเสธ​

พร้อมกับรีบก้มหน้าลงหลบสายตาเขาอย่างเดิม

ครามมองท่าทางของเธอที่ดูประหม่าเเปลกๆ..

ก่อนจะพยายามไม่คิดอะไรมาก

เเล้วปล่อยให้เธอถอดเสื้อผ้าของเขาเพื่อเตรียมอาบน้ำต่อ

**************************

. . . . . .

🛁ห้องน้ำ🚿

ตอนนี้..

ฉันกับเขาอยู่ในอ่างอาบน้ำอย่างทุกครั้ง..

เเละคุณครามเองก็พักสายตาอยู่เช่นเคย..

ฉันได้เเต่สูดลมหายใจเข้าลึก

ในขณะที่​มือก็กำลังลูบไล้ฟองสบู่ไปตามเเผงอกกว้าง

ทำไมฉันต้องรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัวด้วยเนี่ย!

ฉันเป็นอะไรกัน!

ฉันพยายามทำตัวให้ปกติที่สุด

ก่อนจะเลื่อนมือลูบไล้ไปตามขาเเกร่ง..

วันนี้ฉันรู้สึกว่าคุณครามมีสเน่ห์​มากจริงๆนะ!

เขาดึดดูดฉันเอามากจนฉันรู้สึกใจเต้นตลอดเวลา!

บ้าเอ้ย.. ฉันเป็นอะไรไปเนี่ย!

ฉันได้เเต่พึมพัมกับตัวเอง

เมื่อตอนนี้สายตาฉันหยุดอยู่ตรงหน้าเขาเรียบร้อยเเล้ว

คิ้วเข้ม..

จมูกโด่ง..

เเถมปากยังชมพูจนน่าจูบ..

ร่างสูงลืมตาขึ้นมาทันที..

เมื่อรู้สึกได้ว่ามีอะไรนุ่มๆเเตะปากเขา..

ก่อนจะรู้ว่ามันคือปากของเธอ!

ร่างบางเอนหน้าออก..

เมื่อสติตัวเองเริ่มกลับมา..

สายตาที่เขาจ้องเธออยู่ทำเอาเธอรู้สึกทำตัวไม่ถูก..

ม.. เมื่อกี้เธอลวนลามเขา!!

เธอไม่รู้ตัวเองด้วยซ้ำ!

เธอพูดรัว!

ในขณะเดียวกัน​เธอก็ใช้มือเเนบหน้าตัวเองเเล้วตบไปมาเบาๆเพื่อเรียกสติ

ครามไม่ได้พูดอะไร..

เขาเพียงเเต่เอื้อมมือไปกดหัวเธอลงมากดจูบเบาๆเเล้วปล่อยออก

ร่างสูงลุกขึ้นจากอ่าง..

ก่อนจะหยิบชุดคลุมมาคลุมร่างไว้

เเล้วเดินออกจากห้อง

ขืนไม่เดินออกมาพวกเขาคงต้องไปทำงานสายเเน่..

ครามไม่ใช่คนประเภทที่ครั้งเดียวพอ..

วิ้นซ์ที่อยู่ในอ่าง..

เธอรีบเอื้อมมือขึ้นมาจับหัวใจตัวเอง..

อาการเเบบนี้มันคืออะไรกัน..

เธอตกหลุมรักเขาเเล้วงั้นหรอ?...

*************************

. . . . . .

บนรถ🚘

ฉันเเอบเหลือบตามองเขาที่นั่งอ่านเอกสารอย่างเดิม..

ฉันต้องรีบปรับอารมณ์​ตัวเองให้เร็วที่สุด

ฉันจะมามีอาการเเปลกๆอย่างนี้ไม่ได้!

ครามตอบต่างจากที่เขาคิด..

วันนี้เขาคิดว่าเธอเเปลกจริงๆ

ปกติเธอไม่ใช่คนที่จะชอบมองหน้าเขาบ่อยๆ

เเต่วันนี้เธอเล่นจ้องหน้าเขาไม่เลิก!

เธอยิ้มออกมาด้วยความโล่ง

อ่า.. ฉันรู้สึกไปเองสินะ

เธอได้เเต่คิดอย่างนั้นพลางหันหน้าออกนอกกระจกรถ..

เธอคงจะยังไม่รู้..

ว่าตอนนี้ความรู้สึกเธอได้เปลี่ยนไปเเล้ว..

**************************

. . . . . .

ร่างบางที่เดินลงไปก่อนเเล้วชะเง้อหน้าเข้ามาถามเขาในรถ

เมื่อเห็นว่าเขายังคงนั่งอยู่

ครามตอบเสียงเรียบ

ก่อนจะเลื่อนกระจกรถขึ้น

ส่วนเธอเองก็ได้เเต่ขมวดคิ้ว

เเล้วเดินเข้าบริษัท​ไปก่อน

ปืนเอ่ยปากถามเขาที่นั่งอยู่ด้านหลังรถ

เขาทำงานกับครามมาหลายปี

ถึงครามไม่ได้เอ่ยปากอะไรเขาก็พอดูออก

ครามสั่ง..

เเค่ขับรถเฉี่ยวพวกเธอในวันนั้นมันยังน้อยไปสำหรับเขา..

เมื่อได้ยินในสิ่งที่เขาต้องการ

ครามก็ลุกเดินออกจากรถ..

เเล้วเดินขึ้นตึกไปตามเธอ..

**************************

. . . . . .

ห้องทำงาน

เเอด🚪

ร่างสูงที่เพิ่งเปิดประตูเข้ามา..

ชะงักไปเล็กน้อย..

เมื่อสบตาเข้ากับเธอที่กำลังยืนค้ำเอวอยู่

วิ้นซ์ชำเลืองมองนาฬิกาที่ข้อมือ..

พลางพูดขึ้นเสียงดุเลียนเเบบเขา..

ครามถาม..

เขาพอจะรู้ว่าเธอกำลังทำในเเบบที่เขาเคยทำกับเธอ

เขาพูดขึ้นอย่างหน้านิ่งๆ

ก่อนจะเดินมาดันหัวเธอจนโยก

เขาพูด

พลางหยิบปากกาที่เหน็บอยู่เสื้อใส่ปากเธอ

พูดจบเขาก็เดินผ่านตัวเธอไปนั่งที่เก้าอี้

พร้อมกับมองหน้าเธอเพื่อรอให้เธอทำตามคำสั่ง

เธอรีบยกขาอีกข้างขึ้น

ก่อนจะรีบคาบปากกาไว้เเน่น

"ให้ตายเถอะ.. ฉันไม่น่าหาเรื่องเข้าตัวเลย! "

เธอได้เเต่คิดในใจ

พลางเเอบเบะปาก..

END