สายตาเรียบนิ่งที่เลื่อนมาสบเข้ากับเธอ

ทำเอาเธอถึงกับสะดุ้ง..

ส่วนเขาที่นั่งหน้านิ่งอยู่เเล้วคิ้วก็ย่นเข้าหากันทันที

เธอขยับปากบอกเขาเป็นคำๆ

พลางชี้นิ้วออกไปตรงเก้าอี้หน้าห้องกระจก

เเละเมื่อพูดจบ..

วิ้นซ์ก็เดินออกมานั่งทันที..

ครามเองไม่พูดอะไร..

เขาเพียงเเต่ละสายตาออกจากเธอ

เเล้วหันหน้าไปฟังคนที่กำลังอธิบายงานอยู่ต่อ

*************************

. . . . . .

1ชั่วโมงผ่านไป🕛

เเอด🚪

ร่างสูงที่เพิ่งก้าวขาเดินออกจากห้องหลังคุยงานเสร็จ

มองไปยังเก้าอี้ไม้ที่อยู่ไม่ไกล...

ก่อนมันจะทำให้เขาต้องหงุดหงิด..

เมื่อไม่เจอเธอ..

ทั้งๆที่เธอบอกว่าจะนั่งรอเขาตรงนี้เเท้ๆ..

คนเป็นเเม่พูดขึ้น..

เธอยิ้มเบาๆพลางพูดถึงลูกสาวของเธอต่อ..

ครามไม่ได้ฟังในสิ่งที่คนตรงหน้าพูด

ตอนนี้สายตาเขายังคงมองไปรอบๆ

เพื่อหาเธอ..

ปืนที่เพิ่งเดินเข้ามาก้มหัวเล็กน้อย..

เขาขยับเข้าไปใกล้ครามพร้อมกับก้มตัวลงกระซิบบอก..

ครามพยักหน้าหน้าตอบเล็กน้อย

เมื่อเห็นอย่างนั้นปืนก็เดินออกไปทันที..

ร่างสูงเลื่อนสายตากลับมามองสองเเม่ลูกอีกครั้ง

ก่อนเขาจะพูดขึ้นเสียงเรียบ..

พูดจบ..

เขาก็เดินออกมาทันที..

โดยไม่รอฟังในสิ่งที่สองคนนั้นจะพูดเลยซักนิด

**************************

. . . . . .

🏝️

ร่างบางในชุดว่ายน้ำชีฟองตัวบางร้องเพลงอย่างอารมณ์ดี​

เธอใช้มือเเกว่งไปที่น้ำรอบๆตัว

ก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อความเย็นทำให้เธอผ่อนคลาย

วิ้นซ์ชะงักไปทันที..

เมื่อท่อนที่เธอร้องมีชื่อของเขาอยู่..

เธอได้เเต่พึมพัมกับตัวเอง..

เมื่อเย็นเธอนั่งรอเขาเเล้ว..

เเต่ด้วยอากาศที่ร้อนของประเทศไทย..

ทำให้เธอคิดว่าถ้ามาเล่นน้ำรอก็คงจะดีไม่น้อย..

เสียงชาวต่่างชาติดังขึ้นข้างตัวเธอ..

ทำเอาเธอรีบหันมามอง..

ก่อนเธอจะพบเข้าไปผู้ชายร่างสูงในชุดว่ายน้ำเช่นเดียวกับเธอ..

เธอถามเป็นภาษาอังกฤษ..

พลางยิ้มออกมาบางๆ

เขาถาม..

ในขณะเดียวกัน​สายตาก็จ้องหน้าเธออยู่ไม่ปล่อย..

เธอพูด..

พร้อมกับชี้ไปทางขวามือ..

ร่างสูงตรงหน้าเธอยิ้ม

เขายื่น​โทรศัพท์​ในมือให้เธอ

เธอยิ้มตอบอย่างไม่คิดอะไรมาก

พร้อมกับรับโทรศัพท์​ในมือเขามา

เพื่อพิมพ์เบอร์ตามที่เขาขอ..

เสียงเเข็งดังขึ้นข้างตัวเธอ..

ทำเอาวิ้นซ์ที่กำลังจะพิมพ์เบอร์ถึงกับชะงักไปทันที..

ครามไม่ตอบคำถามของเธอ

เขายังคงถามเธอต่อด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด..

วิ้นซ์ตอบอย่างไม่คิดอะไรมาก

เเละเมื่อตอบเสร็จเธอก็ก้มลงพิมพ์เบอร์ต่อทันที

ควับ!

ร่างบางสะดุ้ง

เมื่อจู่ๆครามก็ดึงโทรศัพท์​จากมือเธอไป

เขาพูดเป็นภาษาไทย..

พร้อมกับยื่น​โทรศัพท์​คืนผู้ชายคนนั้นไป

ผู้ชายคนนั้นไม่พูดอะไร

เขาเพียงเเต่ยกยิ้ม

เเล้วหันหลังเดินออกไป

เสียงเพื่อนของเขาที่อยู่ไม่ไกลตะโกนขึ้นเป็นภาษาไทย

ทำเอาวิ้นซ์ขมวดคิ้วทันที

เธอได้เเต่พูดกับตัวเองอย่างไม่เข้าใจ

ถ้าเป็นคนไทยเเล้วจะมาขอความช่วยเหลือจากเธอเป็นภาษาอังกฤษ​ทำไมกัน!

คนที่อยู่ข้างๆเธอพูดขึ้นเสียงเรียบ

ทำเอาวิ้นซ์หันไปมองหน้านิ่งๆของเขาทันที

เขาถาม..

ทำเอาเธอยิ้มออกมาอย่างเเห้งๆทันที

ครามไม่พูดอะไร

เขาเพียงเเต่เลื่อนสายตามองเธอตั้งเเต่หัวจรดเท้า..

ทำเอาวิ้นซ์ถึงกับทำตัวไม่ถูกทันที

เธอตอบกลับเสียงเบา..

เมื่อเห็นสีหน้าดุๆของเขา..

ร่างสูงตรงหน้าเธอพูด..

พลางมองไปรอบๆ..

ที่พวกผู้ชายรอบข้างเอาเเต่จ้องเธอ..

เมื่อเห็นอย่างนั้นวิ้นซ์ก็รู้สึกขนลุกขึ้นมาทันที..

เธอรีบดึงกระโปรงตัวสั้นเธอลงอย่างรวดเร็ว..

เธอรีบพูด..

พร้อมกับใช้มือจิ้มไปที่เสื้อสูทของเขา..

ครามมองหน้าเธอนิ่ง..

เขาเพียงเเต่ถอนหายใจออกมาเบาๆ

เเล้วถอดมันยื่นให้เธอ

วิ้นซ์ก้มหัวเป็นเชิงขอบคุณ​

ก่อนเธอจะรีบรับสูทมา

เเล้วเอามาคลุมร่างขาวๆของตัวเองอย่างรวดเร็ว

เธอพูด..

เพราะยังไงซะหน้าที่ของเธอก็คือการดูเเลเขาด้วย..

เเละเมื่อเขาพยักหน้า

เธอก็ก้าวขาเดินนำเขาไปห้องพักทันที

**************************

. . . . . .

216🚪

เธอเปิดประตูห้องออกให้เขา

พลางผายมือเข้าไปในห้องราวกับพนักงานต้อนรับ

ครามมองหน้าเธอนิ่ง

เขาไม่พูดอะไร..

ก่อนจะเดินไปเเล้วทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง

วิ้นซ์ยิ้ม..

เธอปิดประตูลง

พร้อมกับเดินเข้าไปใกล้เขาเเล้วเอื้อมมือไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกทันที..

ร่างบางได้เเต่กลืนน้ำลายลงคอ..

เเผงอกกว้างๆของเขาทำเธอหายตื่นเต้นไม่ได้เลยซักครั้ง ..

ร่างสูงเลื่อนสายตามองหน้าเธอ

ก่อนเขาจะใช้มือดันหัวเธอเบาๆ

เเต่ถึงอย่างนั้นก็เล่นเอาหัวเธอโยกไปทันที

เธอยกมือขึ้นจับหัวตัวเองทันที

คิ้วเธอในตอนนี้ขมวดจนไม่เป็นรูป

เธอขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม

เพราะเธอมั่นใจว่านิ้วเธอยังไม่ทันได้สัมผัสเข้ากับผิวของเขาเลย!

ครามตอบเพียง1คำ..

เเต่นั่นก็ทำเอาเธอหายขมวดคิ้วทันที..

เเค่มองเนี่ยนะ!

วิ้นซ์ได้เเต่คิดในใจ

พลางขยับปากเเอบนินทาเขา

เเหม! ที่ทำฉันมากกว่านี้ฉันยังไม่บ่นเลย!

เขาถาม

เมื่อเห็นว่าเธอทำปากขยุบขยิบ

พูดจบ

เธอก็ใช้มือเขกหัวตัวเองเบาๆทันที..

ทำเอาครามถึงกับกระตุกยิ้มให้กับความเล่นใหญ่ของเธอ

END