วิ้นซ์ยิ้มออกมาบางๆ..

ก่อนเธอจะเดินออกจากห้อง..

เเล้วได้เเต่ยิ้มกับตัวเอง...

***************************

. . . . . .

1อาทิตย์​ผ่านไป🕛

ฉันยืนมองตัวเองอยู่หน้ากระจกบานใหญ่..

ร่างกายฉันในตอนนี้ใส่เดรสกระโปรงยาวลากพื้นสีดำสนิท..

เครื่องเพชร​ระยิบระยับ​ประกายเเสงออกมาอยู่ตลอด..

นั่นยิ่งทำให้ตัวฉันในวันนี้เด่นมากขึ้นไปอีก..

ฉันพึมพัมกับตัวเอง..

ในขณะที่​สายตาก็ยังคงมองกระจกตรงหน้า..

วันนี้เป็นงานเปิดตัวเครื่องเพชร​ของบริษั​ทหลินเวย..

เเละฉันก็ต้องไปกับคุณครามตามคำสั่ง..

ก๊อก ก๊อก ก๊อก.. 🚪

เสียงเคาะประตูดังขึ้น..

พร้อมกับร่างของเธอที่เดินเข้ามา..

ฉันพูดขึ้นอย่างรู้ทัน..

เพราะนี่ฉันก็อยู่กับคุณครามมาเกือบจะครึ่งเดือนเเล้ว..

ถึงชีวิตประจำวันของเราจะเเค่..

ทำงาน.. กิน.. นอน.. มีSex..

วนไปเรื่อยๆอย่างนี้..

เเต่การที่เราสองคนอยู่ด้วยกันบ่อยๆก็ทำให้ฉันเริ่มรู้จักนิสัยเขามากขึ้น..

ฉันตอบรับ..

ก่อนจะหยิบกระเป๋าถือสีมุขขึ้นมาจับ..

เเล้วเดินลงจากชั้นบนเพื่อเตรียมไปขึ้นรถทันที

**************************

. . . . . .

ฉันที่เพิ่งเดินมายังหน้าบ้าน..

ยิ้มทักทายคุณปืนที่ยืนอยู่หน้ารถเล็กน้อย..

ซึ่งเขาเองก็ยิ้มตอบ..

พร้อมกับพูดขึ้น..

ฉันกล่าว​ขอบคุณ​ตามมารยาท​

ซึ่งคุณปืนเองก็ก้มหัวเล็กน้อย..

ก่อนเขาจะเปิดประตูรถลีมูซีนเพื่อฉันได้ขึ้นไป

ฉันยิ้มออกมาอีกครั้ง

พร้อมกับเดินผ่านตัวไปขึ้นนั่งบนรถ..

เเละหลังจากที่ก้นฉันเเตะเบาะได้ไม่นาน..

ประตูรถก็ปิดลง..

ทันทีที่ขึ้นรถ

ฉันก็รีบขอโทษร่างสูงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามทันที..

คุณครามไม่พูดอะไร..

เขาเพียงเเต่มองร่างฉันอย่างนิ่งๆ..

สายตาเขาราวกับกำลังชมความงาม..

เมื่อเห็นอย่างนั้นเเล้ว..

ฉันก็เริ่มสังเกตุ​เขาในวันนี้บ้าง..

ภาพของร่างสูงตรงหน้าฉันในตอนนี้..

ทำเอาฉันได้เเต่กลืนน้ำลายลงคอ..

ชุดสูทสีดำที่ออกเเบบมาให้เขากับชุดของฉันดูดีจนละสายตาเเทบไม่ได้..

สีหน้าของเขาที่ดูเย็นชา.. มันเข้ากับสีดำเป็นกว่าไหนๆ..

เขา.. หล่อจริงๆ..

ฉันกล่าวชมไปตามความคิด..

ซึ่งเขาก็เลื่อนสายตามาสบตากับฉัน..

เเล้วเป็นฝ่ายพูดขึ้นบ้าง..

ฉันขำออกมาเล็กน้อย..

เมื่อสีหน้าของเขาเมื่อครู่นิ่งไปทันทีกับคำพูดของฉัน

ฉันหุบยิ้มของตัวเองลงทันที..

ก่อนจะนั่งนิ่งอย่างสงบเสงี่ยม​

คุณครามตบลงตรงที่นั่งข้างๆตัวเขา..

ฉันตอบรับอย่างรวดเร็ว..

พร้อมกับรีบย้ายร่างตัวเองไปนั่งข้างๆอย่างว่าง่าย..

ฉันเอนตัวเข้าไปถาม..

ซึ่งเขาเองก็ขยับตัวเข้ามาใกล้..

เเล้วก้มลงกระซิบข้างๆหูฉัน..

ฉันชะงักไปทันทีที่เขาพูด..

พร้อมกับรีบเงยหน้าขึ้นมองเขา..

เเต่ฉันยังตกใจได้ไม่ถึงนาที..

ใบหน้าของฉันก็ถูกมือหนาประคองไปประกบปากเเล้ว..

ร่างสูงกดเม้มลงปากปากฉันเบาๆ..

ในขณะเดียวกัน​มืออีกข้างก็เลื่อนลงลูบไล้ไปทั่วขาฉัน..

ส่วนฉันเองก็ขยับปากจูบตอบเป็นจังหวะ..

โชคดีที่วันนี้เป็นรถลีมูซีน..

เพราะฉะนั้นที่นั่งของเราเป็นส่วนตัวอย่างมาก..

เนื่องจากโซนคนขับเเละคนนั่งถูกกั้นออกจากกันเป็นอย่างดี..

ฉันสะดุ้งเล็กน้อย...

เมื่อมือหนาเริ่มถลำลึกเข้ามาภายใต้กระโปรง..

คุณครามผละจูบออกจากฉัน..

ก่อนจะเลื่อนลงมาคลอเคลีย​บริเวณ​ซอกคอฉันเเทน..

ฉันรีบเตือน..

ในขณะที่​มือทั้งสองข้างของฉันก็รีบจับมือคุณครามที่อยู่ใต้กระโปรงไว้.

ฉันไม่อยากมีรอยเเดงออกไปงานเปิดตัวเครื่อง​เพชร​หรอกนะ..

เเละได้ผล..

คุณครามหยุดทุกสิ่งที่กำลังทำอยู่ลง..

เเล้วขยับตัวห่างจากฉัน..

ฉันพูดต่อ..

เมื่อร่างสูงในตอนนี้ดูมีอารมณ์​เเล้ว..

เขาถอนหายใจ..

พร้อมกับพูดขึ้น..

ฉันรีบตอบ..

เเละรีบย้ายตัวกลับนั่งที่เดิมตามคำสั่ง..

เขาคงกำลังข่มอารมณ์​ตัวเองอยู่..

เพราะเขาก็คงไม่อยากเสื้อผ้ายับไปงานหรอก..

**************************

. . . . . .

💎งานเปิดตัวเครื่อง​เพชร​💎

ฉันที่ยืนอยู่ข้างๆคุณครามมองไปรอบๆด้วยความตื่นเต้น...

ตั้งเเต่ลงจากรถมาที่นี่ก็ดูยิ่งใหญ่ไปซะหมด..

หลายปีเเล้วที่ฉันไม่ได้มางานอะไรเเบบนี้..

อ่า.. นึกเเล้วก็อดคิดถึงพ่อไม่ได้เลย..

คุณครามที่โอบเอวฉันอยู่ถามขึ้น..

ซึ่งฉันเองก็รีบส่ายหน้าทันที..

ฉันพูดรัว..

เพราะถ้าเกิดฉันทำอะไรเเปลกๆขึ้นมาเดี๋ยวเขาก็หงุดหงิดอีก..

เขาพึมพัมในลำคอ..

ก่อนจะพาฉันเดินชมงานต่อ..

เสียงผู้หญิงที่ดังขึ้นจากด้านหลังทำให้เราสองคนต้องหันไปมอง..

เธอยิ้มให้คุณครามบางๆ..

ก่อนจะยื่นเเก้วเเชมเปญมาตรงหน้าเขา..

เธอเเนะนำตัวเอง..

โดยไม่ได้สนใจฉันที่ยืนอยู่ข้างๆเขาเลยซักนิด

คุณครามพยักหน้าตอบ..

พลางยื่นเเก้วในมือเขาไปชนกับเเก้วของเธอ..

อ่า.. นี่มันผู้หญิงคนที่เท่าไหร่เเล้วเนี่ยที่เดินเข้ามาเเนะนำตัวกับเขา..

ในหมู่นักธุรกิจ.. เขาเองก็คงจะฮอตไม่เบาสินะ..

ร่างบางตรงหน้าเปลี่ยนมาพูดภาษาฝรั่งเศสด้วยความมั่นใจ..

เธอเหลือบตามองฉันเล็กน้อย..

ก่อนจะหันไปหาคุณครามต่อ..

คุณครามตอบเป็นภาษาฝรั่ง​เศษ​เช่นกัน..

เขาโอบเอวฉันเข้าไปชิดตัวกว่าเดิม...

เเล้วเตรียมเดินไปอีกทาง..

เขาพูดขึ้นเสียงเบา..

ทำเอาผู้หญิงคนนั้นถึงกับหน้าเจื่อนไปทันที..

ฉันไม่ได้พูดอะไรต่อ..

พร้อมกับเดินข้างๆคุณครามไปอย่างเงียบๆ..

วันนี้เขาคงจะพาฉันมาเป็นตัวกันผู้หญิงพวกนั้นสินะ

เเต่ยังไงก็เถอะ.. เเต่ละคนสวยๆกันทั้งนั้น..

เขาไม่สนใจบ้างรึไงกัน..

เย็นชาจริงๆเลยพ่อคุณ..

ฉันที่กำลังก้าวขาเดินหยุดชะงักไปทันที..

เมื่อสายตาฉันดันเหลือบไปเห็นคุณน้าไพลิน.. เเละลูกสาวของเขาที่อยู่ไม่ไกลเรานัก..

คุณครามถามขึ้น..

เมื่อเห็นท่าทีฉันเเปลกๆไป..

ทันทีที่คุณครามอนุญาต..

ฉันก็รีบเดินไปยังห้องน้ำทันที..

ฉันไม่อยากเจอสองคนนั้นในสถานการณ์​เเบบนี้..

ฉันไม่อยากให้คุณครามรู้ว่าฉันถูกดูถูกขนาดไหน..

ฉันไม่อยากน่าสงสารต่อหน้าใคร..

เเละถ้าสองคนนั้นรู้ว่าฉันอยู่กับคุณคราม..

มันอาจจะไม่ใช่เรื่องดีเเน่..

**************************

. . . . . .

ห้องน้ำ

ฉันถอนหายใจออกมาลากยาว..

ตอนนี้ฉันอยู่ในห้องน้ำนี่เป็น10กว่านาทีเเล้ว..

เเละฉันก็คิดว่าสองคนนั้นคงเดินห่างไปจากคุณครามเเล้วล่ะ..

ฉันสูดลมหายใจเข้าลึก..

ก่อนจะตัดสินใจเดินออกมาจากห้องน้ำ..

เพื่อไปหาคุณ​ครามที่อยู่ด้านนอกต่อ..

**************************

. . . . . .

ขาฉันที่กำลังก้าวเดินหยุดลงทันที..

เมื่อตรงหน้าฉันคือคุณคราม..

ที่กำลังคุยกับสองเเม่ลูกนั่นอยู่..

เเละดูเหมือนพวกเธอจะเป็นอีกคนที่เข้าไปเเนะนำตัวกับเขา..

คุณครามที่หันมาสบตาเข้ากับฉัน..

เอ่ยปากเรียกฉันให้ไปหาทันที..

ซึ่งฉันเองก็ได้เเต่ยืนตัวเเข็งทื่ออย่างไม่ทันตั้งตัว..

END