ถึงเขาจะบอกว่าไม่ต้องการมีSexกับฉันก่อนอาบน้ำ

เเต่ตอนนี้ส่วนนั้นของเขามันเริ่มเเข็งตัว

การอาบน้ำในครั้งนี้ฉันเลยต้องใช้มือตัวเองเกือบถึง1ชั่วโมง..

เราสองคนถึงออกมาจากห้องน้ำ..

*****************************

. . . . . .

บริษัท​K

ตอนนี้ฉันกำลังนั่งเหลือบตามองเขาเป็นระยะๆ...

ตั้งเเต่ขึ้นรถมาเราก็ไม่ได้คุยอะไรกัน..

เเต่วันนี้เขาเเปลกๆไปตรงที่อนุญาต​ให้ฉันกินอาหารเช้าเท่าไหร่ก็ได้..

ปกติเเล้วเขาเเทบจะไม่สนใจฉันเลยด้วยซ้ำว่าฉันจะหิว มากน้อยเเค่ไหน..

หรือเป็นเพราะรู้สึกผิดในเรื่องเมื่อวานกัน..

จู่ๆร่างสูงฝั่งตรงข้ามก็เงยหน้าขึ้น..

ทำเอาฉันเลื่อนสายตาหนีเเทบไม่ทัน

ฉันพยักหน้ารับ

พลางรอให้เขาพูดประโยค​ถัดไปขึ้นต่อ

ฉันรู้สึกเเปลกใจเล็กน้อย

เเต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ​ไปเเต่อย่างใด..

เพราะยังไงเเล้วฉันก็ต้องทำตามทุกคำสั่ง..

ส่วนเรื่องงานสังคมก็ไม่ได้เป็นอุปสรรค​อะไรกับฉันอยู่เเล้ว..

เพราะเมื่อตอนที่พ่อของฉันสบายดี..

ท่านมักพาฉันไปอยู่บ่อยๆ..

ฉันพูดขึ้นอย่างกล้าๆกลัวๆ..

เพราะนี่มันเกินมาเกือบ1นาทีเเล้ว...

เวลานี้เป็นเวลาที่ฉันรอคอยมาตั้งนานเเล้วนะ..

คุณครามขมวดคิ้วมองนาฬิกาที่ข้อมือ..

สีหน้าเขาในตอนนี้เเสดงความเเปลกใจออกมาเล็กน้อย

ทั้งๆที่ปกติเเล้วหน้าเขาเเทบนิ่งอยู่ตลอดเวลา..

ถ้าไม่นับตอนทำเรื่องอย่างว่า..

ฉันยังคงเถียงต่อ..

ฉันไม่คิดว่าเรื่องอาหารมันจะทำให้ฉันมีความกล้าขึ้นขนาดนี้..

เขาตอบฉันเสียงเรียบ...

ทำเอาฉันรู้สึกชะงักไปเล็กน้อย..

นี่เขาตอบฉันงั้นหรอ..

OMG!

เเอด🚪

สิ้นเสียง​ของฉัน​

เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้นตาม

พร้อมกับร่างของเลขาเเละจานอาหารอย่างเดิม

เธอพูดเสร็จ..

เธอก็เดินไปยังโต๊ะคุณคราม

พร้อมกับวางอาหารหลากหลายชนิดไว้เต็มโต๊ะ..

ฉันพึมพัมกับตัวเองเสียงเบา..

พลางมองอาหารหน้าตาดีนั่น..

ฉันเบิกตากว้างอย่างช็อคๆ!

เมื่อจู่ๆคุณครามก็หันมามองฉันเเล้วถามขึ้น!

เลขาที่กำลังวางอาหารลงบนโต๊ะเเสดงสีหน้าตกใจเล็กน้อย

ก่อนเธอจะรีบดึงสีหน้าให้เป็นปกติเเล้วเสิร์ฟ​ต่อ..

ฉันรีบตอบรับเสียงดังฟังชัด

ก่อนจะรีบลุกขึ้นเเล้วลากเก้าอี้ตัวเองไปยังโต๊ะทำงานคุณครามทันที

เธอก้มหัว..

พร้อมกับวางผ้าผืนสามเหลี่ยมไว้ตรงตักฉัน

ฉันฉีกยิ้มออกมากว้าง

ซึ่งเธอเองก็ได้เเต่ก้มหัวอีกครั้งเเล้วเดินออกจากห้องไป..

ปัง🚪

ฉันที่ตาลุกวาวเงยหน้ามองคุณคราม..

ที่กำลังมองหน้าฉันอยู่อย่างนิ่งๆ..

ฉันถาม..

เมื่อกลิ่นอาหารตรงหน้าฉันตอนนี้มันดึงดูดจิตวิญญาณ​ฉันไปหมดเเล้ว

เมื่อคุณครามพยักหน้าอนุญาต​

ฉันก็หยิบส้อมขึ้นกินสปาเกตตี้​ตรงหน้าทันที

ฉันเเกว่งขาไปมาอย่างอารมณ์​ดี

ในขณะที่​ปากก็ยังคงเคี้ยวอาหารอยู่เต็มคำ

ปึก!💢

ฉันหยุดขาที่เเกว่งอยู่ของตัวเองลงทันที!

เมื่อหัวรองเท้าส้นสูงฉันทิ้มลงตรงเเข้งคุณคราม!

ชิบหาย!

คุณครามที่ยังคงเเสดงสีหน้าเจ็บอยู่พูดอย่างไม่เต็มเสียง

ในขณะที่​มือหนาก็เลื่อนลงลูบตาตัวเอง

ตาย ตาย ตาย!

ฉันทำอะไรลงไป!!

ฉันรีบวางส้อมในมือลง

พร้อมกับรีบลุกจากเก้าอี้

เเล้วคลานตัวเข้าไปใต้โต๊ะเพื่อดูขาของเขาที่เพิ่งถูกรองเท้าส้นสูงฉันเจาะไป

ฉันเบิกตากว้างหนักกว่าเดิม

ในขณะเดียวกัน​มือก็พยายามนวดขาเขาเบาๆเพื่อคลายความเจ็บ

เเอด🚪

ปัง🚪

เสียงของบอดี้การ์ด​ดังขึ้น

ก่อนไม่ช้าเสียงปิดประตู​จะดังขึ้นตาม

ทำให้ฉันต้องรีบคลานออกมาจากใต้โต๊ะ

เเล้วหันหน้าไปมองประตูที่เพิ่งปิดไป

ฉันรีบยกมือขึ้นไหว้..

พลางทุบหัวตัวเองต่อหน้าเขาเเรงๆทีนึง

นี่วันนี้.. ฉันสร้างเรื่องอะไรไปบ้างเนี่ยTT

เขาถอนหายใจ

ก่อนจะพูดขึ้นเสียงเรียบ

เดือนนี้ฉันจะโดนเอาเงินคืนมั้ยนะT^T

ฉันเบะปากอย่างนึกโกรธ​ตัวเอง

พร้อมกับนั่งลงตรงหน้าเขาอีกครั้ง..

เเล้วเลื่อนสายตามองอาหารตรงหน้า

เวลาเเบบนี้..

ฉันกินไม่ลงเเล้วล่ะTT

***************************

. . . . . .

18:00🕛

🚘บนรถ🚐

ตอนนี้ฉันได้เเต่นั่งนิ่งอยู่บนรถ..

ฉันไม่กล้าสบตากับการ์ดของเขาเลยซักนิด!

ให้ตายเถอะ!

วันนี้มันวันซวยอะไรกัน!

การ์ดของเขาเองก็ไม่กล้ามองหน้าฉันเหมือนกัน..

นั่นยิ่งทำให้บรรยากาศ​ในรถตอนนี้อึดอัดเข้าไปอีก

เวลานี้คงจะมีเเต่คุณครามที่นั่งอ่านเอกสารอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร..

ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆ

ก่อนจะหันหน้าออกมองนอกกระจกรถ

รอให้ถึงบ้านไวไวเเค่นั้น..

************************

. . . . . .

02:01🕛

ห้องนอนคราม🚪

ก๊อก ก๊อก ก๊อก🚪

ร่างสูงที่นั่งดูเอกสารงานอยู่เงยหน้าขึ้นมองประตู..

เขาขมวดคิ้ว..

พลางได้เเต่นึกในใจว่าตี2เเล้วใครกันที่มาเคาะห้องดึกๆดื่นๆ

ไม่ช้า..

เสียงเล็กนอกประตูก็ดังขึ้น..

ทำเอาคิ้วของเขาที่กำลังขมวดอยู่ค่อยๆคลายตัวลง..

เขาตอบกลับเสียงเรียบ..

เเละเมื่อสิ้นเสียงของเขาเเล้วประตูห้องบานใหญ่ก็เปิดขึ้นทันที..

เเอด🚪

เธอที่หอบกล่องยาเข้ามาพูดขึ้น..

พร้อมกับเดินเข้าไปใกล้เขาที่นั่งอยู่โซฟา..

เขาพูดขึ้นเสียงเรียบ..

เเต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังยืนยันว่าจะทาให้ได้

พูดจบ..

เธอก็ย่อตัวนั่งลงตรงหน้าขา..

พร้อมกับพับขากางเกงชุดนอนขึ้น..

เเล้วทายาลงบนรอยเเดงโดยไม่ได้รอคำอนุ​ญาตอะไร..

เธอรีบชักมือออก..

พลางรีบเงยหน้าขึ้นอธิบาย..

เเละคำพูดของเธอก็ทำให้เขาไม่ได้พูดอะไรต่อ

พร้อมกับหยิบเอกสารบนโต๊ะมือขึ้นมาอ่าน..

ร่างสูงพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต​

ทำเอาวิ้นซ์ยิ้มออกทันที..

เธอยกมือไหว้ขอบคุณ..

ก่อนจะหยิบยาใส่กล่องเเล้วเตรียมเดินออกนอกห้อง

END