สำหรับนักอ่านที่สนใจเท่านั้น

เมื่อต้องเลือกหนึ่งคน

ชื่อตอน : เมื่อต้องเลือกหนึ่งคน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2563 00:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมื่อต้องเลือกหนึ่งคน
แบบอักษร

สาวใช้กับเจ้านายหื่น

 

    ตอน เมื่อต้องเลือกหนึ่งคน

 

    วันนี้เจนนิสเรียนกลับมาเธอก็มานั่งทบทวนหนังสืออยู่ในสวนดอกไม้

 

    ฮืม! ๆ ๆ เธอฮัมเพลงเอียงหน้าสวยๆไปมาและก้มเขียนโน๊ตลงบนสมุด

 

    คุณป้าของเจนนิสก็อาการดีจนออกมาช่วยงานลูกน้องได้ถึงแม้เธอจะต้องใช้ไม้เท้าและยังเหนื่อยง่าย 

 

    คุณท่านเลยให้เจนนิสทำงานแค่วันจันทร์ถึงศุกร์และให้เรียนวันเสาร์อาทิตย์ 

 

    เธอจึงเป็นแค่สาวใช้ไม่ใช่หัวหน้าแม่บ้านอีกแล้ว ทว่าเธอกลับเป็นสาวใช้ที่ทุกคนรักใคร่ทั้งพี่ๆและเจ้านายทุกคน

 

    "เจนนิส" คุณพสุธาเดินมานั่งข้างๆเจนนิสแล้วยื่นไอศรีมแท่งให้เธอกิน

 

    "ขอบคุณค่ะ" เจนนิสจะหยิบมากินแต่คุณพสุธากลับดึงไม้ไอศครีมหนี

 

    "ไม่ต้องจับ เดี๋ยวป้อนให้จะได้เขียนหนังสือได้" เขาบอกแล้วยื่นไอศครีมมาใหม่

 

    จ๊วบ! ๆ ๆ งั่ม! ๆ ๆ เจนนิสอ้าปากดูดไอศครีมแล้วกัดกิน มือของเธอก็เขียนโน๊ตต่อได้อย่างสบายใจ

 

    ฮิ! ๆ ๆ เจนนิสหันมายิ้มให้คุณะสุธาแล้วก็เลียไอศครีมแผล๊บ! ๆ ๆ 

 

    พอไอศครีมหมดคุณพสุธาก็หายไป เขาช่างอบอุ่นจนทำให้เจนนิสหัวใจพองโต

 

    "ประวัติศาสตร์เหรอ" คุณวารีเดินมานั่งตรงข้ามเจนนิสบนโต๊ะไม้ใต้ศาลาแล้วทักเธอ

 

    "อื้ม ใช่แล้วค่ะ" เจนนิสเงยขึ้นมายิ้มหวานและก้มลงมาอ่านหนังสือต่อ

 

    "เดี๋ยวติวให้" คุณวารีบอกแล้วดึงหนังสือเจนนิสมาดูหัวข้อที่เธออ่าน

 

    ฟุ่บบบบ! เขาคว่ำหนังสือลงแล้วเล่าเรื่องที่เจนนิสกำลังติวด้วยปากเปล่า

 

    "โหวคุณวารีรู้เรื่องนี้ได้ยังไงคะ" เจนนิสอ้าปากค้างอย่างตะลึง

 

    "ก็ฉันจบสาขาที่เธอเรียน" คุณวารีบอก

 

    "ไม่ได้จบศิลปะเหรอคะ" เจนนิสถาม

 

    "ฉันเรียนปริญญาตรีมาสิบใบน่ะ" คุณวารีบอกและส่งยิ้มหวานให้เจนนิส 

 

    "หืม! งั้นคุณวารีก็รู้ทุกอย่างในโลกนี้แล้วสินะคะ" เจนนิสเหม่อมองคุณวารีและปลาบปลื้ม เขาทั้งหล่อทั้งเก่งทั้งฉลาดจนหาที่ติไม่ได้เลย

 

    "ไปเก็บผลไม้ใว้กินกับพี่ๆดีกว่าฮิ! ๆ ๆ " พอติวเสร็จเจนนิสก็ปั่นจักรยานเข้ามาในสวนผลไม้

 

    ปกติพี่ๆจะทานอาหารเย็นร่วมกันตรงโต๊ะไม้หลังบ้าน แต่เจนนิสทานในห้องมาตลอดเพราะคุณป้าป่วย 

 

    พอคุณป้าหายเธอจึงได้ออกมาร่วมโต๊ะกินอาหารกับพี่ๆทุกคนกับคุณป้าด้วย

 

    "ไอ้หยา ทำไมมันสูงจัง" เจนนิสปีนขึ้นมาบนต้นฝรั่งแล้วกำลังเงื้อมมือมาหยิบฝรั่งลูกโตสีเขียว

 

    แคว่กกกก! กิ่งไม้ที่เจนนิสเหยียบดันหักขึ้นมา

 

    อร๊ายยยย! เจนนิสร้องลั่นขณะที่กำลังร่วงลงมา 

 

    กระโปรงเธอปลิวว่อนจนเห็นขาเนียนขาว หน้าของเธอเหว๋อตาถลนอ้าปากหวอ

 

    ตายแน่! ๆ ๆ เจนนิสคิดในใจเมื่อเห็นภาพตัวเองวูบลงมาจากกิ่งไม้

 

     ฟุ่บบบบ! เธอตกลงมาบนอ้อมแขนอันทรงพลังของคุณอัคคี เขาแอบย่องตามเจนนิสเข้ามาในสวนตั้งนานแล้ว

 

     "หนูนึกว่าจะตายแล้ว ขอบคุณนะคะ" เจนนิสนอนมองใบหน้าหล่อๆที่อยู่เบื้องบนและเอ่ยปาก

 

    หิ! ๆ ๆ คุณอัคคีหัวเราะแล้วก้มลงมาจูบปากเจนนิส จุ๊บ! ๆ ๆ 

 

     "เอายังงี้ ขี่หคอ" คุณอัคคีก้มลงให้เจนนิสนั่งบนบ่า

 

     ฟุ่บบบบ! อร๊าย! 5555 เจนนิสตกใจและหัวเราะร่าเมื่อคุณอัคคียืนขึ้นแล้วให้เธอขี่คอเก็บผลไม้

 

     เจนนิสเก็บชมพู่ แอปเปิ้ลแล้วก็ฝรั่งจนเต็มไม้เต็มมือ เธอปั่นจักรยานให้คุณอัคคีซ้อนท้ายกลับมายังคฤหาสน์

 

    "ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ" คุณอัคคีบอกแล้วก็หายไป

 

    "พี่ๆจ๋าหนูมาแล้ว เอาผลไม้มาเต็มเลย" เจนนิสวิ่งมาที่โต๊ะอาหารหลังบ้าน

 

    "อ้าว มากินฝีมือฉันสิเจนนิส" คุณนาวาอยู่กับพี่ๆที่กำลังนั่งรอกินอาหารอย่างตื่นเต้น

 

    "ไม่ใช่กระรอกกับกระต่ายใช่ไหมคะ" เจนนิสเดินมานั่งข้างๆคุณนาวาแล้วก้มมองชามแกงป่า

 

    5555 พี่ๆหัวเราะลั่น

 

    "อ่ะ! ป้อนให้" คุณนาวาตักแกงฝีมือของเขาใส่ปากเจนนิส 

 

    พี่ๆสาวใช้นั่งบิดเขินอายแทนเจนนิสอย่างสุดฟินเมื่อเธอมีเจ้านายหน้าหล่อมาป้อนข้าวให้

 

    ง่ำ! ๆ ๆ "อร่อยมากเลยค่ะ" เจนนิสบอก

 

    "รางวัลล่ะ ๆ " คุณนาวายื่นแก้มมาหาเจนนิส

 

     "ไม่เอาค่ะ" เจนนิสหันมองพี่ๆและส่ายหน้าให้คุณนาวา

 

     "งั้นไม่ต้องกินแล้วฝีมือฉัน เก็บหมดทุกชามเลย" คุณนาวาแกล้งยืนขึ้นแล้วเก็บชาม เขาช่างเจ้าเล่ห์นัก

 

     "อร๊าย! ๆ ไม่ค่ะ อย่าเอาไปนะคะ" พี่ๆร้องบอกและทุกสายตาก็มากดดันให้เจนนิสหอมแก้มคุณนาวา

 

     ฟ่อดดด! สาวน้อยลุกยืนแล้วกระโดดโน้มคอหนุ่มหล่อตัวลูงลงมา เธอหอมแก้มเขาฟ่อดใหญ่แล้วลงมานั่งอายหน้าแดงเสียเอง

 

     หิ! ๆ ๆ ๆ คุณนาวาลงมานั่งยิ้มกรุ้มกริ่ม ทุกคนจึงได้นั่งกินอาหารรสเด็ดฝีมือคุณนาวาอย่างเอร็ดอร่อย

 

    เจนนิสทานอาหารแล้วก็ปลีกตัวออกมาอาบน้ำและแต่งชุดนอนสีชมพูลายการ์ตูน

 

    ตุบ! ๆ ๆ เธอกำลังเดินขึ้นมานวดให้คุณท่านหลังจากที่เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ

 

    ฮื้อ! ฮืม! ๆ ๆ เธอเดินร้องเพลงขึ้นมาชั้นบนของคฤหาสน์อย่างอารมณ์ดี

 

    "มาแล้วค่ะ วันนี้ดูหนังอะไรคะ" เจนนิสปรี่เข้ามาหาคุณท่านและบีบนวดไหล่ให้เขา

 

    "อื้ม! วันนี้ไม่ต้องนวดแล้วฉันอยากดูดาว" คุณท่านลุกยืนและถือไม้เท้าเดิน เดี๋ยวนี้ท่านแข็งแรงขึ้นจนไม่ต้องนั่งรถเข็นแล้ว 

 

    "ห๊ะ! งั้นก็ดีน่ะสิคะ" เจนนิสดูตื่นเต้น เธอเดินมาพยุงแขนคุณท่านเดินขึ้นมาบนชั้นดาดฟ้าที่เป็นสวนดอกไม้

 

    ก๊อก! ๆ ๆ ๆ คุณท่านสับไม้เท้าเดินมายืนมองขึ้นไปบนฟ้า วันนี้พระจันทร์ดวงโตและมีดาวระยิบระยับสวยงามมาก

 

    "ท้องฟ้าสวยจังเลยนะคะ" เจนนิสเดินมากอดแขนคุณท่านและมองขึ้นมาบนฟ้า

 

    "คนสมัยก่อนคิดว่าดาวน่ะอยู่แค่บนฟ้า พวกเขาก็เลยคิดหาวิธีบินขึ้นไปเอามาเป็นของตัวเอง" คุณท่านเล่า

 

    "แล้วยังไงต่อคะ" เจนนิสถามอย่างตื่นเต้นและเหม่อมองไปยังดวงดาวที่สว่างจ้า

 

    "หลายชีวิตต้องสังเวยเพราะคิดจะบินขึ้นไปบนฟ้า แต่พอขึ้นไปได้ก็ผิดหวัง" คุณท่านบอก

 

    "ยังไงคะ" เจนนิสถาม

 

     "พวกเขาพบว่าดวงดาวไม่ได้อยู่บนฟ้าจริงๆยังไงล่ะ มันอยู่ในอวกาศ กว่าจะรู้ก็ตายไปตั้งหลายชีวิต หิ! ๆ ๆ " คุณท่านหันมามองตาเจนนิสแล้วลูบหัวของเธอ

 

    "คุณท่านจะบอกอะไรหนูเหรอคะ" เจนนิสถาม

 

    "ฉันจะถามต่างหากล่ะ" คุณท่านลดมือขวามาทาบแก้มนุ่มนิ่มที่เย็นฉ่ำของเจนนิสไว้

 

    "หนูน่ะเหมือนดวงดาว ทว่าเธออยู่บนพื้นดินที่ใครๆก็วิ่งเข้ามาแย่งกันได้" คุณท่านบอก

 

    "ไม่ใช่สักหน่อยนี่คะ" เจนนิสเถียงด้วยน้ำเสียงแจ๋วๆน่ารัก แววตากลมแป๋วของเธอช่างไร้เดียงสา

 

    ชู่วส์! ๆ ๆ คุณท่านยกนิ้วมาจุ๊ที่ปากสีชมพูของเจนนิส

 

    "หนูคือดาวดวงน้อยในบ้านหลังนี้ แล้วทีนี้หนุ่มๆในบ้านต่างก็รักเธอจนพวกเขาแย่งกัน" เมื่อคุณท่านบอกเจนนิสถึงกับสะดุ้ง เธออึ้งว่าเขารู้ความจริงได้ยังไง

 

     "ถ้าไม่อยากให้พวกเขาแย่งกันจนต้องฆ่าแกงกันหนูก็ต้องเลือกเอาซักคนนึง ฉันเห็นดีหมดไม่ว่าหนูจะเลือกใคร" คุณท่านบอก

 

    "แล้วคุณท่านรู้ได้ยังไงล่ะคะ" เจนนิสถาม

 

    "ก็พวกเขามาขอฉันให้สู่ขอเธอยังไงล่ะ ทั้งสี่คนนั่นหละ ต่างก็แย่งกันจะแต่งงานกับเธอ" คุณท่านบอก

 

    "แต่หนูกลัวตายนี่คะ หนูยังทำให้คุณป้าสบายไม่ได้เลย" เจนนิสบอก

 

    หิ! ๆ ๆ ๆ คุณท่านหัวเราะกลบเกลื่อนอะไรบางอย่าง

 

    "บอกหนูมาก่อนสิคะว่าทำไมคนรักเก่าของคุณอัคคี คุณนาวาและคุณพสุธาต้องตายกันหมด" เจนนิสรวบรวมความกล้าถามคุณท่านจนได้

 

    "5555 เธอคิดว่ามันเป็นคำสาปสินะ" คุณท่านหัวเราะดังลั่น

 

    "ฉันจะบอกความจริงให้ก็ได้ พวกเธอแต่ละคนต่างก็เข้ามาในบ้านหลังนี้ทีละคน แต่พอเจอกับหนุ่มๆทั้งสี่คนก็รักทุกคนและทุกคนก็รักพวกเธอ" คุณท่านบอก

 

    "แล้วพวกเธอตายได้ยังไงคะ" เจนนิสถามเสียงแข็ง

 

    "ก็พวกเธอเลือกยังไงล่ะ เมื่อเลือกใครคนนึงในบ้านเธอก็ต้องอยู่กับคนนั้น แต่เมื่อในใจยังรักคนอื่นที่เหลือจึงไม่อาจมีความสุขได้" คุณท่านบอก

 

    "แล้วพวกเธอตายได้ยังไงคะ บอกหนูมาสิ" เจนนิสถามเสียงแข็งอย่างดื้อดึง

 

    "ก็รักสี่เศร้าไง ตัวอยู่กับคนนึงแต่ใจก็รักคนอื่นด้วย สะใภ้คนแรกของฉันเหม่อจนโดนรถชนตาย คนที่สองตรอมใจตาย คนที่สามฆ่าตัวตาย" คุณท่านบอก

 

    "ห๊ะ! นี่จะบอกว่าพวกเธอตายเพราะรักคนทีเดียวถึงสามคนเหรอคะ" เจนนิสถามย้ำ

 

    "อืม! ใช่แล้วหละ มันไม่มีหรอกคำสาปบ้าบอน่ะ" คุณท่านบอกและดึงเจนนิสมายืนกอดคอเอาสีข้างชนกัน

 

    "แล้วทำไมต้องให้หนูเลือกอีกล่ะคะ หนูไม่เลือกได้ไหม" เจนนิสบอก

 

    "ถ้าหนูไม่เลือกเธอยิ่งต้องเจ็บกว่าสาวๆที่ตายไปพวกนั้น เพราะหนูรักทั้งสี่คนแต่ไม่อาจครอบครองคนใดเลย" คุณท่านบอกอย่างรู้ใจ

 

    "แล้วหนูจะอยู่ได้ยังไงคะในเมื่ออีกสามคนหนูยังรักเช่นกัน" เจนนิสถาม

 

    "ก็เลือกคนนึงแล้วหนีไปอยู่ใกลๆ อยู่ด้วยกันสองคนและสร้างครอบครัว" คุณท่านบอก

 

    "แต่หนูไม่อยากไป หนูอยากอยู่กับคุณป้าและดูแลคุณท่าน" เจนนิสพูดขณะที่น้ำตาไหลออกมาพาดแก้มเป็นทางน้ำใส

 

    ติ๋ง! ๆ ๆ ๆ หยดน้ำตาหล่นกราวลงมาบนกลีบดอกกุหลาบเบื้องล่าง

 

    "หนูยอมเจ็บดีกว่าต้องเลือกใครคนใดคนนึงค่ะ" เจนนิสพูดทั้งน้ำตา

 

    "แล้วหนุ่มๆทั้งสี่คนล่ะ หนูไม่สงสารพวกเขาบ้างเหรอ" คุณท่านถาม

 

    ฮือ! ๆ ๆ ๆ เจนนิสยกมือปิดหน้าและร้องไห้ 

 

    เธอจินตนาการไม่ออกว่าพวกเขาจะรู้สึกเช่นไร แต่เมื่อเธอเลือกหนึ่งคนอีกสามคนต้องเสียใจ 

 

    นี่มันไม่ใช่รักสามเศร้าแต่มันเป็นรักห้าเศร้า

 

    "เอางี้ สมมุติเล่นๆกันดีไหม ฉันไม่ให้หนูเลือกแล้ว แต่ถ้าสมมุติว่าต้องเลือกหนูจะเลือกคนไหน" คุณท่านดึงมือเจนนิสออกแล้วถาม

 

    ใบหน้าเรียวสวยของเธอโชกน้ำตาจนเปียกปอน ดวงตาดวงโตแดงกล่ำ แก้มอิ่มสวยแดงระเรื่อ

 

    "คุณพสุธา" 

 

    คุณท่านพยักหน้าและยิ้ม

 

    "คุณวารี" 

 

    คุณท่านตาโต

 

    "คุณนาวา" 

 

    คุณท่านอ้าปากค้าง

 

    "คุณอัคคี" 

 

     คุณท่านตัวเเข็ง

 

    "หนูเอาหมดค่ะ" เจนนิสบอกแล้ววิ่งหนีลงมาชั้นล่าง ตุบ! ๆ ๆ ๆ ๆ

 

    โครมมม! คุณท่านเป็นลมหงายหลัง

 

     

 

    

 

   

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว