facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2563 22:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

บทนำ

 

ภายในคลับหรูกลางเมืองหลวงที่ได้ขึ้นชื่อว่าไม่มีวันหลับไหลอย่าง กรุงเทพมหานคร สถานที่ท่องเที่ยวยามราตรีที่เหล่าคนรักแสงไฟและเสียงดนตรีจะออกมาดื่มด่ำกับบรรยากาศเป็นการผ่อนคลาย

เพื่อฉลองการเรียนจบของ มิ่งกัลยา สาวน้อยขวัญใจกองสืบ ว่าที่นักจิตวิทยาอาชญากร ผู้มีใบหน้างดงามพิมพ์เดียวกับอัยย์ศลา หญิงสาวที่ได้ชื่อว่า สวยดั่งนางในวรรณคดี บุษบาผู้มีชีวิต มิ่งกัลยาเป็น้องสาวบุญธรรมของอัยย์ศลาที่มีหน้าตาเหมือนกันราวกับแฝดแยกไม่ออกยิ่งกว่า เอื้อยกับอ้ายแห่งปลาบู่ทอง

ว่าที่บัณฑิตจัดปาร์ตี้เล็กๆในคลับหรูที่คนรู้จักเป็นเจ้าของ งานในวันนี้เพื่อร่วมยินดีให้กับเจ้าของเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง? เปล่า ไม่ใช่ แต่เพื่อ ภารกิจ อันสนองตอบต่อความหมั่นไส้ส่วนบุคคลที่มีต่อบุคคลตรงหน้าอย่าง ร้อยตำรวจโทวิษุวัต ผู้ชายที่เธอเพิ่งจะถอดล้อบีเอ็มดับเบิ้ลยูสีบรอนเงินลูกรักของหมวดวัต ไปขายอะไหล่เซียงกง เหตุเพราะนายตำรวจมือดีลูกน้องคนสนิทของพันตำรวจโทคามินคนนี้ดันไปท้าต่อย พีรกานต์ พี่ชายนอกไส้สุดรักของเธอ

ถามว่า แล้วมันเกี่ยวอะไรกับงานเลี้ยงคืนนี้...งั้น ก็ช่วยมองไปที่แก้วเหล้าของสองคนนั้นที่กำลังดวลกันอยู่ฝั่งตรงข้ามของเธอสิ

 

วิษุวัตไม่แน่ใจว่าตัวเองดื่มไปมาแค่ไหน แต่เหล้าที่ดื่มวันนี้กลับให้รสหวานซ่านลิ้นจนไม่อาจหยุดดื่ม

“อื้ออ” เสียงครางประท้วงที่มาพร้อมแรงตบเบาๆหลายทีที่ข้างไหล่ ทำให้เขายอมผละจากเรียวลิ้นเล็กที่เป็นแหล่งความหวานเมื่อครู่ ใช่ เขาไม่ได้กำลังดื่มเหล้ารสหวานจากแก้ว แต่กำลังดื่มมันจากปากของอีกคนที่อยู่ใต้ร่างเขาตอนนี้ต่างหาก

“อ๊ะซ์” เสียงอุทานปนครางแผ่วที่ดังรอดมาจากปากอิ่มที่กำลังเจ่อบวมได้ที่เพราะแรงดูดซับจากเขา ตั้งแต่ประตูห้องปิดลง จนมาจบที่บนเตียงกว้างภายในห้องโรงแรม ที่วิษุวัตก็ยังนึกไม่ออกว่าเขามาอยู่ตรงนี้ได้ไง

หากแต่เสียงครางหวานที่ดังมาเป็นระยะยามที่เขาไล้ริมฝีปากและลิ้นอุ่นไปตามร่างกายขาวบางของอีกคน ดึงดูดให้สำนึกรู้คิดของวิษุวัตวนเวียนอยู่แค่กับร่างกายที่มีกลิ่มหอมอ่อนๆ สมองอันชาญฉลาดขาวโพลนมีเพียงภาพเกือบเปลือยที่แสนยั่วเย้ากับเสียงครวญครางอย่างสุขสมของคนตัวเล็กในอ้อมแขนเขาตอนนี้

พีรกานต์ ลืมไปแล้วว่าเขามาอยู่บนเตียงกับคนตัวใหญ่ที่กำลังรุกเร้าเขาอยู่ด้านบนนี่ได้อย่างไร แถมเสื้อผ้าที่สวมมาก็เริ่มหลุดลุ่ยจนแทบจะเปลือยเปล่า แต่คนด้านบนก็ไม่ปล่อยให้เขาโดนลอกคราบเพียงฝ่ายเดียว เพราะอีกคนอำนวยความสะดวกให้เต็มที่ยามที่มือเรียวของเขาลูบไล้ไปตามแผงอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเพื่อสะกิดกระดุมเม็ดเล็กให้หลุดออกเปิดเผยแผงอกสีเข้มและมัดกล้ามได้รูปเรียงตัวสวยอย่างคนรักษารูปร่างเป็นอย่างดี

พีรกานต์ ไม่เคยรู้มาก่อนว่าร่างกายผู้ชายจะน่าสัมผัสขนาดนี้ ยามปลายนิ้วเล็กเคลื่อนตัวผ่านผิวเนื้อเรียบตึงไปมามันให้ความรู้สึกดียิ่งกว่าสัมผัสที่ได้จากผิวนุ่มๆของผู้หญิงเสียอีก

“อ่ะ เจ็บ” ร่างบางสะดุ้งเฮือกเมื่อร่างกายเบื้องล่างมีสิ่งแปลกปลอมกำลังก่อกวนรุกราน

“ผ่อนคลาย อย่าเกร็ง” เสียงห้าวพยายามปลอบก่อนจะอ้าปากงับเอาเม็ดสีเข็มที่อยู่บนอกข้างหนึ่ง

“จะ...อ๊ะ ทำอะไร” พีรกานต์ถามปนครางเมื่อนิ้วยาวที่แทรกอยู่ในตัวเริ่มขยับ แถมมันยังขยับไปโดนจุดบางจุดที่กระตุ้นความรู้สึกภายในให้เดือดพล่านยิ่งกว่าเดิม

“ทำให้คุณพร้อม” คนด้านบนงึมงำตอบทั้งๆที่ปากไม่ได้คลายออกจากหัวนมของเขา

“อ๊ะซ์...ตรงนั้นมัน...อ๊าซ์” ไม่รู้ว่าวิษุวัตรู้ได้อย่างไรว่าทำแบบไหนจะส่งผลให้ร่างกายเขารู้สึกได้มากมายจนไม่อาจเก็บความกระสันอยากเอาไว้ได้

“อืมม์ ดีใจที่คุณชอบ” วิษุวัตเงยหน้าขึ้นบอกขณะที่มือด้านล่างเริ่มเพิ่มจำนวนนิ้วเข้ามาในกายเข้าอย่างช้าๆ

“อ๊ะซ์ หมวด...ช้าๆ ผม เจ็บ” คนที่ไม่คุ้นเคยกับอะไรแบบนี้หลับตาขมวดคิ้วแน่น

“อย่าเกร็ง จะยิ่งเจ็บ” วิษุวัตพยายามปลอบใจ อีกมือก็กอบกุมส่วนด้านหน้าของคนตัวเล็ก เพื่อดึงดูดความสนใจของพีรกานต์จะได้ลดอาการเกร็งของร่างกาย เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเจ็บเกินไป แต่จะให้เขาหยุดตอนนี้ ฝันไปเถอะ!!

 

แสงสว่างยามเช้าส่องเข้ามาในห้องเพราะเมื่อคืนไม่ได้ปิดม่าน กว่าจะได้หลับจริงๆก็หลังจากผ่านบทรักรอบที่สองไปแล้ว ร่างกายของพีรกานต์ร้าวระบมจนแทบขยับไปไม่ได้ ชายหนุ่มนอนมองเพดานสีนวลตาของห้องโรงแรมนิ่งๆอยู่นาน คนข้างๆกายยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่น เมื่อคืนพวกเขามาจบกันที่เตียงนี้ได้อย่างไรพีรกานต์ไม่อยากคิด ความกล้าบ้าบิ่นที่มักใช้ในยามรับทำคดีโดนคนตัวโตดึงมาใช้เพื่อท้าทายเขา หากแต่จะโทษว่าวิษุวัตอาศัยจุดอ่อนของตนมาเล่นงานตัวเองก็ดูจะไม่แฟร์นัก ถ้าพีรกานต์ไม่เล่นด้วยวิษุวัตก็ทำอะไรไม่ได้ อีกทั้งยังเป็นเพราะตัวของพีรกานต์เองที่เผลอไผลไปกับรสสัมผัสที่ตำรวจหนุ่มผู้นี้ปรนเปรอให้ แม้จะไม่แน่ใจว่าเพราะอะไรเขาถึงได้รู้สึกดีไปกับร่างกายกำยำของอีกฝ่าย

พีรกานต์ขยับลุกจากเตียงช้าๆ แม้จะรู้สึกเจ็บแต่มันก็ไม่ได้มากมายจนขยับไม่ได้ เมื่อคืนนี้วิษุวัตเองก็พยายาม ถนอม เขาเท่าที่เจ้าตัวจะทำได้

กว่าจะพาตัวเองมาถึงห้องน้ำก็เรียกได้ว่าทุลักทุเล แต่คนที่เป็นต้นเหตุกลับนอนหลับสบายใจเฉิบ ปัญหาถัดมาตอนนี้คือ เจ้าของเหลวที่มันไหลย้อนออกมายามที่พีรกานต์ขยับ เขาต้องจัดการกับมันยังไง?!

แขนแกร่งวาดไปด้านข้างหวังจะคว้าคนตัวหอมที่ตนกกกอดอยู่ค่อนคืนเข้ามากอดอีกครั้ง แต่ความว่างเปล่าของที่นอนก็ทำให้วิษุวัตต้องลืมตาตื่นอย่างตกใจที่อีกคนหายไป ทว่าเมื่อได้สติมองไปจนรอบห้องก็พบว่า เสื้อผ้าของพีรกานต์ที่เขาเป็นคนถอดเองกับมือยังคงตกอยู่ที่พื้นห้อง เสียงน้ำไหลจากประตูห้องน้ำบ่งบอกว่าคนตัวขาวยังอยู่ในนั้น วิษุวัตถอนใจอย่างโล่งอกเมื่อรู้ว่าอีกคนยังอยู่ในห้องไม่ได้ไปไหน

ชายหนุ่มขยับตัวลงจากเตียงหยิบบ็อกเซอร์ของตัวเองที่ตกอยู่ข้างเตียงมาสวม ก่อนจะก้มเก็บเสื้อผ้าชิ้นอื่นๆขึ้นมาวางไว้บนเตียง ใบหน้าหล่อเหลาตามแบบไทยแท้เปื้อนยิ้มยามมองไปที่เสื้อผ้าแบรนด์ดังของคนที่อยู่ในห้องน้ำ เมื่อคืน ในที่สุดเขาก็ได้อีกคนมาเป็นของตัวเองอย่างสมบูรณ์ ความสุขที่ได้รับจากพีรกานต์มันมากล้นจนชายหนุ่มแทบสำลัก

 

พีรกานต์เกือบสะดุ้งเมื่อเปิดประตูห้องน้ำออกมาก็เจอร่างสูงของคนที่เขาคิดว่าหลับอยู่

“นาน...นึกว่าหลับในห้องน้ำไปแล้วซะอีก”

“มียืนทำอะไรตรง” พีรกานต์ถามขึ้นเพราะอีกฝ่ายยืนขวางเต็มประตู

“ก็เห็นสิงอยู่ในห้องน้ำนาน นึกว่าเป็นลมล้มตายไปในห้องน้ำแล้ว ผมเลยกะจะเคาะเรียกคุณก็เปิดออกมาพอดี” คำพูดที่ฟังเท่าไหร่ก็ไม่ลื่นหูเปล่งออกมา

“หลีกทางหน่อย”

“ให้อุ้มมั้ย เผื่อเดินไม่ไหว”

“ยุ่ง” พีรกานต์ผลักอกเปลือยนั้นเบาๆเป็นการบอกให้อีกคนหลบ แต่นอกจากวิษุวัตจะไม่หลบเขายังยึดข้อมือของพีรกานต์เอาไว้แล้วกระตุกแรงๆทีหนึ่งเพื่อดึงตัวของพีรกานต์เข้าไปหาตัวเอง ก่อนจะตวัดอุ้มตัวของพีรกานต์ขึ้นแนบอกในท่าเจ้าสาว ถึงเขาจะตัวเล็กกว่าวิษุวัตเยอะ แต่ไม่ได้แปลว่าต้องอุ้มเดินขนาดนี้ป่ะวะ

“ปล่อยนะหมวด”

“นิ่งๆ เจ็บอยู่ไม่ใช่เหรอ”

“เดินเองได้”

“หยุดดิ้น” เสียงเข้มดุขึ้นมาเมื่อพีรกานต์เริ่มขืนตัวเพื่อให้คนอุ้มปล่อยตัวเองลง

“ถ้าไม่หยุด ผมต่อรอบเช้านะ” กึก ราวกับสับสวิตช์ เมื่อคนดุต่อท้ายด้วยการขู่ ผลคือ พีรกานต์หยุดทุกการกระทำเพื่อให้วิษุวัตอุ้มตัวเองมาวางที่เตียง

“จะทำอะไร” คนตัวเล็กถามหน้าตาตื่น เมื่ออีกฝ่ายเริ่มวุ่นวายกับเสื้อคลุมอาบน้ำที่ตนสวมอยู่

“ก็แต่งตัวให้ไง”

“ไม่ต้อง ทำเองได้”

“อย่าอวดเก่ง ผัวทำให้เมียแค่นี้จะเป็นไรไป” คนตัวโตพูดหน้าตาย แต่คนฟังถึงกับตาโต แก้มใสรู้สึกร้อนวูบวาบทั้งๆที่แอร์เปิดเย็นเฉียบ

“มะ ไม่ใช่เสียหน่อย พะพูดเรื่องบ้าอะไร” ผัวเมียเนี่ยนะ พีรกายต์จะเป็นลม ต้องหน้าหนาแค่ไหนถึงจะพูดอะไรแบบนี้ออกมาได้หน้าตาเฉยอย่างนั้น

“ไม่ใช่ได้ไง” วิษุวัตขมวดคิ้วมุนเมื่อได้ยินคำปฏิเสธของทนายตัวเล็ก

“ที่ทำไปเมื่อคืน หลักฐานทั้งบนเตียงทั้งบนตัวคุณ จะเอาอะไรมาปฏิเสธครับคุณทนาย”

“ก็...ก็แค่เซ็กส์ คุณจะมา...จริงจังอะไรนักหนา” แค่เซ็กส์อย่างนั้นหรอ วิษุวัตได้ฟังแล้วเริ่มหัวร้อนๆชอบกล

“เซ็กส์บ้าเซ็กส์บอ อย่ามาพูดบ้าๆนะพี”

“ผมเป็นพี่คุณ ช่วยให้เกียรติกันด้วย”

“ใครเขาเรียกเมียตัวเองว่าพี่”

“มะ ไม่ใช่” พีรกานต์แย้งเสียงสั่น

“อย่ามาเรียกผมอย่างนั้นนะ”

“จะเรียกมีไรมั้ย ก็คุณเป็นเมียผม”

“ไม่ใช่!” พีรกานต์แทบจะตะโกน

“ใช่!” อีกคนก็ไม่ยอมพอกัน

“ก็บอกว่าไม่ใช่ไง เซ็กส์ก็คือเซ็กส์ เสร็จแล้วก็เสร็จไปคุณจะอะไรนักหนา” พีรกานต์เริ่มโมโห

“หยุดพูดไปเลยนะพีว่าเรื่องของเรามันแค่เซ็กส์ไม่งั้นได้เห็นดีกันแน่” พีรกานต์อาจจะแค่เริ่ม แต่วิษุวัตน่ะโมโหแล้ว

“ทำไมจะพูดไม่ได้ ก็ในเมื่อระหว่างเรามันก็แค่นั้น แค่ความพอใจระหว่างกันเฉยๆ อื้ออ” วิษุวัตกดปากลงบนกลีบปากนุ่มที่กำลังขยับพูดด้วยความโมโห ชายหนุ่มจงใจกดจูบนั้นลงไปแรงๆเป็นการลงโทษ กล้าดียังไงมาบอกว่าเรื่องระหว่างพวกเขาเป็นเพียงแค่เซ็กส์เสร็จแล้วก็เสร็จไป มากไปแล้วพีรกานต์

“อื้ออออ” คนตัวเล็กพยายามตีอีกคนเพื่อให้ปล่อยตนเพราะเขาเริ่มรู้สึกเจ็บตอนที่วิษุวัตดูดดึงกลีบปากอิ่มนั้นแรงๆสลับกับขบเม้มหนักๆ

“แค่เซ็กส์งั้นเหรอพี ดูเหมือนคุณยังไม่เข้าใจนะ ว่าสถานการณ์ระหว่างเรามันเกินกว่านั้นไปไกลแล้ว!!”

“อ่ะ ปล่อยนะ” ร่างบางของพีรกานต์ถูกรั้งขึ้นไปกลางเตียง พอจะขยับหนีก็โดนคนตัวโตกดทับลงมา ก่อนที่ชุดคลุมอาบน้ำตัวนั้นจะถูกกระชากออกไปจากร่าง

พีรกานต์ยังสงสัยก็แค่ผู้ชายเผลอมีอะไรกันแบบงงๆ ทำไมวิษุวัตต้องโกรธขนาดนั้น ผัวเมียบ้าอะไร เขาเป็นผู้ชายเป็นเมียใครได้ที่ไหน ว่าแต่ ทำไมพีรกานต์ต้องรู้สึกดีที่วิษุวัตเห็นเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นมากกว่าเซ็กส์ในคืนที่เมามาย

แค่เซ็กส์งั้นเหรอ พูดมาได้! บัดซบ! ทั้งๆที่ตัวเองเป็นคนเริ่มแล้วล่อลวงให้เขาก้าวตกลงไปในหลุมพลางของดวงตาคู่สวยนั้นเองแท้ๆยังไม่คิดจะรับผิดชอบ ดี...วิษุวัตจะทำให้อีกคนรู้และเข้าใจ จะได้จำขึ้นใจสักที ว่าตอนนี้ทนายพีรกานต์มีหมวดวิษุวัตเป็นผัวเป็นตัวเป็นตน!!

 

 

ไรท์ /// เอิ่มมมม กำลังโคเวอร์สวรรค์เบี่ยงอยู่ถูกม่ะ ทำไมมันมีเค้ารางจะเป็นแนวตบจูบ ??

 

ไรท์เป็นไบโพล่า อยู่กันมาหลายเรื่องเดาว่าน่าจะชินกันแล้ว

 

ชอบ หรือไม่ บอกกันหน่อยคนดี

 

แจกันตอนหน้า ลาละลาล้าลา

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว