FOUL-MOUTHED ผู้ชายปากหมา NC18+
NAKHUN I : ดุร้าย [100%]
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

NAKHUN I : ดุร้าย [100%]

 

 

NAKHUN I : ดุร้าย

มหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง

ณ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

“งานวันเกิดไอ้แฟรงค์คืนนี้ที่ ‘SOLO’ มึงไปเปล่าไอ้คุณ?”

“ไม่รู้ ดูก่อน”

“มึงไม่น่าถาม ไม่สนิทมันไม่ไปหรอก”

“แต่ประเด็นคือเพื่อนสนิทของมึงอย่างกูไปไง เจ้าของงานจะสนิทหรือไม่...ช่างแม่ง”

“ไอ้ห่า...”

เด็กวิทย์คอมฯ ปีสองกำลังหัวหมุนอยู่กับการเขียนโปรแกรมที่ต้องเร่งทำให้เสร็จและส่งก่อนสิ้นเดือนนี้ ผมคือหนึ่งในนั้น

ในขณะที่ผมและอีกหลายคนในห้องกำลังจดจ้องอยู่กับหน้าจอ Macbook เพื่อทำงานให้เสร็จทันตรงเวลา มีเพื่อนผมอยู่คนหนึ่งที่นอกจากจะไม่ทำงานแล้ว ยังจะชวนคนอื่นเอาเวลาอันมีค่าไปเทลงที่ร้านเหล้า

‘อาร์ม’ ชื่อของมนุษย์คนหนึ่งที่เข้าเรียนคณะนี้เพราะพ่ออยากให้เข้าจะได้ไปสานต่อธุรกิจที่บ้านโดยไม่สนใจเลยว่าลูกชอบหรือเปล่า

สุดท้าย...เที่ยวมากกว่าเรียน

ในขณะที่เพื่อนอีกคนอย่าง ‘ดีน’ เจ้าของเสียงสบถที่ด่าไอ้อาร์มว่า ‘ไอ้ห่า’ กำลังนั่งเขียนโปรแกรมอยู่ข้างๆ ผมเช่นกัน

และ ‘แฟรงค์’ เจ้าของวันเกิดที่เป็นหัวข้อสนทนาอยู่ตอนนี้คือเพื่อนร่วมคณะคนหนึ่ง ซึ่งไม่ได้เรียนสาขาเดียวกับผม แน่นอนว่ารู้จักแต่ไม่ได้สนิทถึงขั้นกอดคอแดกเหล้าด้วยกันได้

แต่คนที่สนิทกับมันคือไอ้อาร์ม และผมดันมาสนิทกับไอ้อาร์มอีกที

“ไปเป็นเพื่อนกูหน่อยไอ้ดีนไอ้คุณ”

ไอ้คุณที่มันหมายถึงคือผม แต่ชื่อเต็มๆ คือ ‘ณคุณ’ มีคนอยู่สองประเภทที่ชอบเรียกชื่อผมสั้นๆ หนึ่งคือสนิท กับสองไม่เห็นหัว

ไอ้อาร์มเป็นอย่างหลัง

“มึงเห็นงานมั้ย มึงเห็นคนอื่นๆ กำลังเร่งมือกันมั้ย วันนี้อาจารย์ไม่เข้าก็เพราะอยากให้เราทำงานที่จารย์สั่งไว้ ทำไมมึงไม่มาทำไอ้หัวขวด!” สิ่งที่ผมคิดไอ้ดีนได้พูดแทนไปหมดแล้ว

ผมเหลือบตาขึ้นมองไอ้อาร์มที่ทำหน้าเหมือนเด็กโดนแม่ใช้ให้ไปล้างจานแต่ไม่อยากล้าง ก็เลยทำหน้าเหมือนตูดลับหลังแม่ พอต่อหน้าก็ยิ้มแฉ่งเหมือนยินดี ไม่รู้ร้อนรู้หนาว

“เดี๋ยวค่อยทำ ส่งสิ้นเดือน กูไม่รีบ”

ผมยกนิ้วขึ้นจากคีย์บอร์ดค้างไว้ เหลือบตาขึ้นมองไอ้หัวขวดอีกครั้ง “สิ้นเดือนของมึงคือวันไหน วันนี้วันที่ยี่สิบเก้า”

“อีกสองวันไง”

“มึงไม่ทันแน่” ยิ่งไม่ต้องถามหาเวลานอน “กูเตือนแล้วนะ”

“แช่งกูไมวะ”

“ต่อให้ไอ้คุณไม่แช่ง ถ้ามึงยังไม่ทำก็ไม่เสร็จหรอก มาทำ! อย่าให้กูขึ้นนะมึง” ไอ้ดีนเอาจริง มันหยิบขวดน้ำที่มีเหลือน้ำอยู่ประมาณครึ่งขวดขึ้นมา เตรียมพร้อมฟาดหัวไอ้อาร์มถ้าหากมันยังคิดชวนคนอื่นไปแดกเหล้า

ไอ้เห็นใจก็เห็นใจที่มันไม่มีใจรักทางด้านนี้ จะโทษว่าเป็นความผิดมันก็ไม่ได้ แต่ในเมื่อมันขัดคำสั่งพ่อแม่ไม่ได้และปลิวมาอยู่ในคณะนี้แล้ว มันก็ควรเอาตัวเองให้รอดให้ได้

“เออๆ ทำๆ ไม่ไปงานวันเกิดไอ้แฟรงค์ก็ได้ แต่ถ้างานเสร็จ พวกมึงพากูไปย้อมใจที่โซโล่ด้วย”

ไอ้ดีนถอนหายใจ ผมรู้ว่ามันหันหน้ามามองผม ผมจึงได้มองตอบกลับไป มันขยับปากพูดว่า... “กูว่าแล้ว ไอ้นี่ขาดเหล้าเหมือนขาดใจตาย กูรำ...”

ผลั้วะ!

ตุบ!

เสียงของไอ้ดีนแผ่วลงในตอนท้าย ไม่ใช่เพราะมันชะงักหากแต่มีเสียงที่ดังกว่าแทรกขึ้นมาต่างหาก

ปกติผมไม่ยุ่งเรื่องชาวบ้าน แต่เหตุการณ์มันเกิดขึ้นใกล้ตัวจนไม่สามารถหลีกเลี่ยงที่จะไม่สนใจได้

เสียงเมื่อครู่เกิดจากการที่เก้าอี้ตัวหนึ่งถูกฟาดลงบนโต๊ะของผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนร่วมสาขาของผม มันชื่อ ‘โปรด’ ส่วนมือฟาดเก้าอี้นั้น...ผมขมวดคิ้ว

ผู้หญิงคนนั้น?

เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่หากตัดสินจากภายนอก ดูแค่หน้าตาคือเธอค่อนข้าง ‘ดุร้าย’ ประกอบกับการกระทำที่ยกเก้าอี้ฟาดลงบนโต๊ะผู้ชายที่ร่างกายสูงใหญ่กว่าสองเท่าตัวถือว่าเธอเปรี้ยวพอสมควร

“เรื่องไรวะ” ไอ้ดีนถามเสียงแผ่ว

พวกเรายังนั่งอยู่ที่เดิมตรงกลางห้อง ส่วนที่เกิดเหตุคือหน้าห้อง ผมและเพื่อนสนิทไม่ค่อยยุ่งเรื่องคนอื่น โดยเฉพาะถ้าเห็นว่าสองฝ่ายสามารถสู้กันได้อย่างไม่มีใครเสียเปรียบยิ่งไม่เข้าไปยุ่งเด็ดขาด ผมมองแล้วเห็นว่าไม่ใช่การทำร้ายคนไม่มีทางสู้ เพราะงั้น...ช่างแม่ง

“คิดว่าหล่อมากมั้ยไอ้คนชื่อโปรด!” เสียงหวานแต่ตะโกนออกมาจนไม่หวาน ผู้หญิงคนนั้นกำลังชี้หน้าไอ้โปรดอย่างไม่เกรงกลัว

ร่างสูงลุกขึ้นยืน “อะไรวะ!” มันถามอย่างไม่พอใจ สงสัยยังไม่เก็ตว่าสาเหตุอะไรตัวเองถึงโดนผู้หญิงด่า

“แกเป็นแฟนเพื่อนฉัน! แต่แรดไปนอนกับดาวคณะนิเทศ เหอะ! ผู้ชายแบบแกสมควรโดนเก้าอี้ฟาดหน้า!”

ในขณะที่ผู้หญิงคนนั้นกำลังเดือดดาลเต็มทน ประตูห้องก็เปิดอีกครั้ง คราวนี้มีผู้หญิงอีกสามคนถลาเข้ามา สามคนที่ว่า...คือสองคนรุมกระชากหัวหนึ่งคนก่อนจะโยนไปตรงหน้าไอ้โปรด

“โอ๊ย!”

คราวนี้คนที่เลิ่กลักก็คือไอ้ผู้ชายที่เกือบโดนเก้าอี้ฟาดหน้า

ผู้หญิงที่โคตรเปรี้ยวคนนั้นคือเพื่อนของแฟนไอ้โปรด ส่วนแฟนไอ้โปรดอาจเป็นใครสักคนที่ลากผู้หญิงหน้าช้ำคนนั้นเข้ามา

“มึง...อย่างโหด” ไอ้ดีนกระซิบ

ผมส่ายหน้าก่อนจะก้มลงทำงานของตัวเองต่อ บอกตัวเองไม่ต้องสนใจ แต่ใครจะคิดว่าผู้หญิงโคตรเปรี้ยวคนนั้นจะกล้าทำบางอย่างจนผมต้องเงยหน้าขึ้นมองอีกครั้ง

“ฉันกับแกเลิกกัน ไอ้ผู้ชายเหี้ย!”

“ไม่เลิกนะโยโย่ ฉันไม่เคยมีอะไรกับยัยนั่น”

“เหอะ! โยแกหลบ อย่าให้ผู้ชายเหี้ยมาโดนตัว มิวมายืนข้างหลังฉัน!” เธอเข้ามาพร้อมกับเก้าอี้ และตอนนี้เธอได้คว้ามันขึ้นมาใหม่ หลังจากที่เรียกเพื่อนทั้งสองให้ไปยืนข้างหลังตัวเองแล้ว ก็ไม่รอช้าฟาดเก้าอี้ใส่ไอ้โปรดเต็มแรง

“โอ๊ย!!!” เสียงร้องเจ็บปวดดังขึ้น ก่อนที่ร่างของไอ้โปรดจะล้มลงไปกองกับพื้นรวมกับดาวนิเทศที่ตัวสั่นเป็นเจ้าเข้า

ทุกคนในห้องเงียบกริบไม่ได้ยินแม้แต่เสียงหายใจ ผมที่เงยหน้าเจอช็อตเด็ดพอดีก็ชะงักไปชั่วขณะ แต่ไม่นานก็กลับมาเรียบนิ่งตามปกติ

“เชี้ย...น่ากลัวฉิบหาย” เสียงไอ้อาร์มสั่นระริก

ผมจ้องมองประกายไฟในดวงตาของมือฟาดเก้าอี้ นึกในใจ...แรงฉิบหาย ผมบันทึกหน้าดุร้ายนั่นลงในสมอง บอกตัวเองว่าถ้าเจอที่ไหน...ต้องหนีให้ไกลที่สุด

เพราะผมไม่มักจีกับผู้หญิงหัวรุนแรง

โดยเฉพาะผู้หญิงคนนี้...

“จำไว้นะไอ้หน้าปลาตีน แกด้วยอีดาวนิเทศ ต่อไปจะไปเอากันที่ไหนก็เชิญ แต่อย่ากลับมายุ่งกับเพื่อนฉันอีก ไม่อย่างนั้น...ตายคู่แน่!”

“เฉียบ...” ไอ้ดีน

“กูปลื้มความรักเพื่อนนี้ กระทืบไลก์รัวๆ” ไอ้อาร์ม

ผม “...”

ผมว่าผมเห็นเลือด และผมเห็นสีหน้าสะใจของผู้หญิงโคตรเปรี้ยว เพื่อนด้านหลังของเธอสองคนก็แสยะยิ้มอย่างสมเพช ก่อนที่คนหนึ่งจะก้าวขาไปตรงหน้าไอ้โปรด

“ไปตายซะไอ้โปรด!”

ผลั้วะ!

หนึ่งหมัดจากแฟนเก่าหมาดๆ ทำให้ไอ้โปรดถึงกับหัวทิ่มกลับลงไปหลังจากที่เพิ่งโผล่หัวขึ้นมาได้ไม่นาน

ผมได้ยินเสียงซี๊ดปากเจ็บแทนเต็มไปหมด แต่พอมือฟาดเก้าอี้ตวัดตามองเท่านั้นแหละ ไม่ว่าจะผู้หญิงหรือผู้ชายที่อยู่ในห้องล้วนตัวแข็งทื่อกันยกใหญ่ ไม่เว้นกระทั่งไอ้ดีมและไอ้อาร์ม

แต่เว้น...ผม

ผมคือคนที่ไม่ได้หลบตาเธอ จังหวะที่สบตากันอีกคนชะงักไป ในขณะที่ผมยังคงนิ่ง แต่แค่สามวินาทีผมก็ก้มลงทำงานตามเดิมอย่างไม่ใส่ใจ

ต่อจากนี้ไม่ว่าจะเสียงด่าหรือเสียงฟาดฟันก็ไม่สามารถทำให้ผมเงยหน้าได้ ผมต้องทำงานให้เสร็จภายในวันนี้ เพราะพรุ่งนี้เป็นวันเกิดของบางคนที่ผมจะไม่พลาดเด็ดขาด

“เชี้ย...ตายมั้ยนั่น” ผมได้ยินเสียงของไอ้ดีน แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจ

“หัวใจกูจะวาย เพิ่งเคยเจอผู้หญิงโหดขนาดนี้ ไม่พูดเยอะ จัดแม่งเลย”

“กูว่าสมควรโดนไอ้เหี้ยโปรดอ่ะ กูไม่รู้ว่ามันมีแฟน เห็นนอกจากดาวนิเทศก็มั่วหลายคนเหมือนกัน”

“แฟนมันก็โหด แต่เพื่อนแฟนโหดกว่า แถมยังสวยฉิบหาย กูแทบละลาย”

“ละลายมั้ยล่ะ ฮ่ะๆ โหดจนทั้งห้องเงียบขนาดนี้” ไอ้ดีนหัวเราะไอ้อาร์ม แต่ก็ไม่วายโยงมาถึงผมจนได้ “ละลายมึง แต่ไม่ถูกใจเพื่อนณคุณว่ะ”

“เงียบปาก”

นั่นคือสิ่งที่พวกมันรู้ดีเกี่ยวกับการมองผู้หญิงของผม

ผมไม่หยิ่ง ใครเข้าหาหวังจะสานต่อในสถานะที่มากกว่าเพื่อนผมก็ให้เกียรติด้วยการปฏิเสธอย่างรักษาน้ำใจ แต่จะมีผู้หญิงประเภทหนึ่งที่ผมไม่อยากเข้าใกล้

โคตรแรง โคตรเอาแต่ใจ และโคตร...แรด

ผมไม่ได้รังเกียจพวกเธอ แต่ผมใช้คำว่า ‘หลีกเลี่ยง’ มากกว่า ผมเคยได้รับภัยจากผู้หญิงประเภทนี้จนเกือบโดนทัณฑ์บน สถานการณ์คล้ายกับกรณีไอ้โปรดคือมีผู้หญิงตบกัน แต่ต่างตรงที่ผมไม่ได้มั่วกับผู้หญิงพวกนั้น ไม่แม้แต่จะรู้จักเป็นการส่วนตัว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องชู้สาว แต่กลับกลายเป็นประเด็นให้พวกเธอกระชากหัวตบกันเฉย

ซวยครั้งนั้น ผมบอกตัวเองเสมอมา...จะไม่พลาดเป็นครั้งที่สองแน่

ห่างได้ห่าง เลี่ยงได้เลี่ยง ถ้ายังไม่ฟัง ก็ต้องหยาบคายบ้างตามประสาผู้ชายที่ไม่ได้สุภาพบุรุษกับทุกคนบนโลก

บางครั้งประสบการณ์ก็ทำให้ผมระวังตัวจนเข้าขั้นระแวง ไม่ยุ่งเรื่องชู้สาวเป็นอันสงบสุขที่สุด

“กูจะไปดูไอ้โปรดสักหน่อย อยากรู้ว่าตายเปล่า”

“มึงไม่ต้องเนียนไอ้อาร์ม มาทำงาน เพื่อนเขาเริ่มมาหลายวันแล้ว แต่มึงเพิ่งเริ่มวันนี้ ยังจะไปเสือกเรื่องชาวบ้าน”

“เออ!”

หางตาผมเห็นไอ้อาร์มเดินกลับมานั่งที่ หลังจากที่เพื่อนไอ้โปรดลากตัวมันออกไปรวมถึงดาวคณะนิเทศ สถานการณ์ในห้องก็กลับมาเป็นปกติ เพิ่มเติมคือพวกผู้หญิงกำลังพูดถึงเรื่องเมื่อครู่อย่างออกรส

“แฟนโปรดอ่ะชื่อพี่โยโย่ ดาวคณะมนุษย์ศาสตร์ปีสาม ส่วนอีกคนที่เข้ามาพร้อมกันชื่อพี่มิว”

“คนฟาดเก้าอี้ฉันรู้จัก ชื่อพี่จินนี่ เป็นลูกสาวคนเดียวของเจ้าของแบรนด์น้ำหอมที่ดังๆ ใช่ป้ะ”

“ใช่ พวกแกอย่าไปยุ่งกับกลุ่มนี้ดีที่สุด ดูจากสภาพโปรดกับดาวนิเทศดิ”

“แรงมาก...”

ผมถอนหายใจ ไม่ได้อยากฟังแต่มันดันเข้าหู และถ้าพวกเธอยังเม้าท์ต่อไป ถ้าผมยังนั่งอยู่ที่เดิม มีหวังงานไม่เสร็จภายในวันนี้ตามที่วางแพลนไว้แน่

ผมเก็บของ พับ Macbook ใส่กระเป๋า ไม่นานเสียงของเพื่อนสองคนก็ดังขึ้นมา

“ไปไหนอ่ะ เสร็จแล้วเหรอ” ไอ้ดีนถาม

“จะกลับไปทำต่อที่บ้าน”

“อ้าว ไม่รอรับน้องมึงอ่ะ”

“วันนี้ณดาไม่มีเรียน กูไปล่ะ” ณดาคือฝาแฝดของผม

พูดจบผมก็เดินออกจากห้องไปทันที จุดมุ่งหมายของผมคือบ้านที่แสนสงบสุขของตัวเอง

ใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมงผมก็ขับรถมาถึงหมู่บ้านติดแม่น้ำเจ้าพระยา หนึ่งในสี่หลังที่อยู่ใกล้แม่น้ำมากที่สุดคือบ้านของผม อีกสองหลังเป็นบ้านของเพื่อนพ่ออย่างอาต้นหนาวและอาอาร์ต ส่วนอีกหลังหนึ่งเป็นของเพื่อนบ้านคนอื่นที่ไม่ได้สนิทเท่าไร แต่มีหลายครั้งที่ลูกบ้านนั้นมาทักทายผมและครอบครัว เธอเป็นเด็กมัธยมที่น่าจะอายุน้อยกว่าน้องชายผม

“ทำไมกลับบ้านเร็วอ่ะ?” เมื่อเดินเข้ามาในบ้าน คนแรกที่เห็นผมเข้าคือณดา เธอกำลังนั่งดูการ์ตูนราวกับเด็กวัยสามขวบ แต่อันที่จริงปีนี้เราสองพี่น้องครบยี่สิบปีแล้ว

“จะรีบเขียนโปรแกรมให้เสร็จ”

“ณคุณณณ ณดารู้นะว่าทำไม คิก...” ผมส่ายหน้าก่อนจะทิ้งตัวลงนั่ง เคาะเหม่งน้องสาวที่คลานตามออกมาหนึ่งที

“เพ้อเจ้ออะไร?”

“ที่รีบทำให้เสร็จ เพราะพรุ่งนี้จะได้ไปงานวันเกิดลูกปลาใช่มั้ยล่ะ ณดารู้นะ!”

“รู้ก็รู้สิ แปลกตรงไหน?” ผมว่าอย่างไม่ยี่หระ

ไม่เห็นต้องปกปิด ในเมื่อผมคิดแบบที่ณดาพูดจริงๆ

ใช่...พรุ่งนี้เป็นงานวันเกิดอายุครบยี่สิบปีของลูกปลา คนสนิทของเราสองคนพี่น้อง ไม่สิ...สนิทกันทั้งบ้าน

“แทนคุณไปไหน?” ผมถามหาน้องชายตัวเอง ช่วงนี้โรงเรียนมัธยมปิดเทอม ต่างจากผมเด็กมหาวิทยาลัยที่เพิ่งจะเปิดเทอมได้ไม่นาน

“ไปเล่นที่บ้านอาต้นหนาวนู่น”

ผมพยักหน้ารับ คุยเล่นกับน้องสองสามประโยคก่อนจะขึ้นไปทักทายแม่ว่ากลับมาถึงบ้านแล้ว จากนั้นก็เข้าห้องตัวเองเพื่อเร่งเขียนโปรแกรมให้เสร็จตามที่แพลนเอาไว้

 

[Jinnie Talks]

ถ้าจะกล่าวถึงผู้ชายที่น่ารังเกียจที่สุดในสายตาฉันตอนนี้คงหนีไม่พ้นผู้ชายที่ชื่ออีโปรด

เหอะ!

คิดว่าตัวเองหล่อมากใช่มั้ยถึงได้โผล่นอแรดมีแฟนทุกคณะแบบนี้ คิดแล้วก็เกลียด ฉันน่าจะฟาดเก้าอี้ให้โดนหน้ามันด้วยซ้ำจะได้ไม่ต้องเอาหน้าม่อๆ ไปหลอกล่อผู้หญิงคนไหนอีก

“ฉันไม่น่าเล็งไหล่มันเลย” ฉันแสยะยิ้ม

“ที่แกทำก็หนักแล้วจินนี่ แค่นั้นมันก็เกือบตายแล้ว” เสียงมิวเอ่ยขึ้น ก็จริงของเพื่อนฉัน เพราะที่ฉันฟาดไปก็ไม่ได้เบามือเลย แถมยังมีเลือดออกมาชดใช้ความเลวที่มันทำไว้

คบกับเพื่อนฉัน แต่แรดไปมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่น ส่วนอีผู้หญิงก็หน้าด้าน รู้ว่าเขามีแฟนก็ยังไม่รู้จักนึกถึงศีลธรรม ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีคงไม่มีอยู่ในใจ

ฉันปลอบใจโยโย่ด้วยการพาโดดเรียนมานั่งร้านประจำ จริงๆ ก็บอกว่าโดดเรียนก็ไม่ถูกนักเพราะว่าวันนี้อาจารย์ไม่เข้า แต่สั่งงานไว้แทน

โชคดีที่โยโย่ไม่ได้ถลำลึกกับความรักเฮงซวยครั้งนี้ หน้าเศร้าได้ไม่นานก็แปรเปลี่ยนเป็นความเคียดแค้น

ฉันพอใจมากที่เห็นเพื่อนเป็นแบบนี้ ไม่ประสงค์เห็นใครเสียสมดุลชีวิตเพราะความรักอย่างแรง

“ที่แกต่อยมัน สะใจฉันมาก” มิวว่า เธอคงหมายถึงหมัดหนักๆ ที่โยโย่ฟาดลงบนแก้มของอีโปรดก่อนที่เลือดมันจะกระฉูดออกมา

“หึ ยังน้อยไป คิดแล้วก็อยากซัดอีกสักหมัด” โยโย่ว่าอย่างไม่แยแส ไม่เหลือแม้แต่เยื่อใยความรักใคร่ ฉันยิ่งพอใจเข้าไปใหญ่

“ไว้วันหน้าถ้าเจอฉันจะลากคอมันมาให้แกซัดอีกหลายๆ หมัด”

ถ้าคิดว่าคนอย่างจินนี่จะกลัวผู้ชายเพราะพวกเขาร่างกายใหญ่กว่า มีพละกำลังมากกว่า ต้องเสียใจด้วยเพราะคิดผิดแล้วล่ะ โดยเฉพาะผู้ชายจำพวกอีโปรด มันไม่มีความน่าเกรงขามอะไรให้ฉันต้องกลัวแม้แต่น้อย

ยิ่งไม่สนใจถ้าหากมันเป็นอะไรไปเพราะโดนพวกเราบุกไปฟาด

ถ้าผู้อำนวยการเรียกพวกเราไปพบเพราะรู้เรื่องนี้เข้า จำไว้เลยว่าฉันหมายหัวครอบครัวอีโปรดไว้เป็นอันดับแรก อีดาวคณะเป็นอันดับสอง

ฉันไม่ได้ร้ายกับทุกคน แต่ใครที่มันคิดอยากรังแกฉันหรือคนที่ฉันแคร์ มันจะไม่มีวันอยู่รอดปลอดภัยแน่

แฟนเก่าโยโย่ไม่ใช่รายแรก แต่ฉันคิดว่าคงไม่ใช่รายสุดท้ายเหมือนกัน

แต่ว่า...

ฉันเม้มปากอย่างครุ่นคิด ในคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนฯ ในห้องที่มีแต่เด็กวิทย์คอมฯ ไม่ได้มีโปรดคนเดียวที่อยู่ในหัวฉันตอนนั้น

ยังมีใครอีกคนที่แค่ได้สบตาก็รู้สึกสะดุดใจจนฉันแปลกใจ เขาคือคนที่ไม่ได้หลบตาฉันตอนที่ตัวเองตวัดตาดุดันมองคนทั่วห้อง แววตาของเขายามมองมาที่ฉันก็ไม่ได้มีความรู้สึกอื่นใดนอกจากเฉยชาจนเหมือนเย็นชา

เขามอง แต่แววตาของเขาไม่ได้อยากรู้อยากเห็นสิ่งที่ฉันกำลังทำเหมือนที่คนอื่นๆ มอง สุดท้ายก็เมินเฉยต่อฉันอย่างที่ไม่ค่อยมีผู้ชายคนไหนทำนัก

ผู้ชายคนนั้นไม่ได้เบิกตากว้างให้กับการกระทำร้ายแรงของฉัน ไม่ได้ตะลึ้งให้กับใบหน้าที่ผู้ชายหลายคนต่างบอกว่าสวยนักสวยหนา

ฉันรู้สึกเสียเซลฟ์นิดหน่อย เพราะที่ผ่านมามักเป็นที่สนใจสำหรับพวกผู้ชาย แต่ก็ไม่ได้แคร์ ที่นึกถึงเขาตอนนี้ก็เพราะรู้สึก ‘สนใจ’

ที่บอกว่าเป็นอีกคนนอกจากโปรดที่อยู่ในหัวฉัน ไม่ได้หมายความว่าฉันมองเขาเป็นผู้ชายประเภทเดียวกับโปรด แน่นอนว่าไม่ใช่ แต่มองเป็นผู้ชายประเภท ‘น่าค้นหา’ ต่างหาก

“มิว”

“ว่า?”

“แกรู้จักใครบ้าง เด็กวิทย์คอมฯ น่ะ” ฉันมองอย่างคาดหวังกับคำตอบ

“ก็หลายคนนะ ถามไม?”

“แกสนใจใคร?” โยโย่เลิกคิ้วอย่างจับผิด

ฉันกลอกตา ไม่ว่าจะคิดอะไรโยโย่มักรู้ทันตลอด ฉันยักไหล่ก่อนจะหันไปคาดคั้นกับมิว “หนึ่งคนในนั้น ที่หน้าหยิ่งๆ ดูเหมือนไม่สนใจผู้หญิง”

“โอ๊ยอีนี่! บอกลักษณะภายนอกเถอะ เนื้อในใครเป็นไงฉันไม่ค่อยรู้ป้ะ”

ฉันมองหน้ามิว สาบานว่าไม่รู้จัก ผู้ชายที่ฉันสนใจอยู่ตอนนี้ต้องยอมรับว่านอกจากแววตาของเขาที่สะดุดตาฉันแล้ว ใบหน้าของเขาก็หล่อเหลาเอาการ แล้วเพื่อนฉันน่ะ... “แกรู้จักคนหล่อทุกคน คนนี้แกก็ต้องรู้จัก อย่างน้อยก็ชื่อ”

“ทำให้แกสนใจได้ ฉันก็อยากรู้แล้วว่าใคร” โยโย่กล่าวเชิงสนใจครึ่งไม่สนใจครึ่ง

“ถ้าเด็กวิทย์คอมฯ ปีสอง...หล่อสุดก็น่าจะเป็นณคุณป้ะ”

“ณคุณ...” ฉันไม่รู้ว่าใช่หรือเปล่า แต่ตอนนี้บันทึกชื่อลงหัวเรียบร้อย “มีรูปมั้ย?”

“คนนี้ไม่มีรูปจ้ะ เขาไม่เล่นโซเชียล”

จากประโยคนี้ ฉันว่ามีความเป็นไปได้สูงที่จะเป็นคนเดียวกัน หน้าหยิ่ง ไม่สนใจความสวย มันสามารถไปในทิศทางเดียวกันกับไม่เล่นโซเชียลได้แน่นอน

ถ้าใช่ ก็คงเป็นผู้ชายโลกส่วนตัวสูงพอสมควร

แบบนี้ไม่ค่อยพบเห็น น่าสนใจจริงๆ

“อยากได้จริงอ่ะ?” โยโย่ยังถามไม่เลิก

ฉันหยิบแก้วกีวี่โซดาขึ้นดูด ก่อนจะโน้มหน้าเข้าไปใกล้โยโย่แล้วตอบชัดๆ ว่า “จริงมาก”

[อัปครบ]

 

Talk

[2] ครึ่งหลังยังไม่ได้รีไรท์น้า อาจมีคำผิดตกหล่นเด้อ ฝากติดตามณคุณด้วยน้าาา ไม่ได้หายไปไหนน้า แต่เพิ่งจบเรื่องไวน์ไปค่า เรื่องนี้ไรท์เตอร์อัปทุกวัน จันทร์ พุธ เสาร์ หรืออาจมีวันอื่นๆ เพิ่มมาแล้วแต่ว่าไรท์ปั่นได้เยอะแค่ไหน อิอิ (แต่ว่าพน.มาต่อน้า)

ชัดเจยตั้งอต่อีพีแรกเลยนะคะจินนี่ แหมมม แต่คุณคุณเขาไม่ง่ายน้า

กดใจ+คอมเม้นท์ด้วยน้า รักกก

[1] มาตอนแรก พร้อมกับเปิดตัวนางเอกสุด Cute 55555555555 ใช่ม้ะ

เอาเป็นว่าพระเอกนางประกาศไว้แล้วว่าไม่ชอบผู้หญิงแรด

นี่คือสาเหตุที่เปลี่ยนเมจนางเอกค่ะ เพราะ ยัยโรสของไรท์ นุ่มนิ่มเกินไปน่าจะไม่มีแรงยกเก้าอี้ ต้องเก็บไว้เรื่องอื่นแล้ว 5555

ฝากติดตามด้วยนะคะ เนื้อเรื่องจะไม่หนักหน่วงมาก แต่ไม่ใช่ Feel good น้า แต่ความแซ่บรับประกัน ความละมุนเดี๋ยวจะมีมาให้ อิอิ

29 พค 2020

สวัสดีค่ะทุกคน

เค้าคือ future432 เองนะคะ เรียกสั้นๆ ว่า ฟ้า ก็ได้น้า

 à¸œà¸¥à¸à¸²à¸£à¸„้นหารูปภาพสำหรับ v fake love

ฝากติดตามนิยายของฟ้าด้วยนะคะ

 

เซ็ต [H.R.B] หล่อ.รวย.เลว

| Stop! ไม่อยากรักเสือ 18+ (Tonhnaw&U-run) (Prite&Cherine) | จบ

| Cool guy รักผู้ชายเย็นชา 18+ (V&Bell) | จบ+รอแก้ไขบางส่วน

| Exchange! แลกใจ 18+ (Ryu&Palmmie) | จบ

| Ask for heart คนเลวทวงรัก 18+ (Art&Varin) | จบ

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/1978811/359403203-member.jpg

 

 

 

เซ็ต [MingTia] มิ้งเทีย : เมียทิ้ง

| Bad' Wayu แค้นคนรัก NC20+ จบ

| Bad' Wine คนโฉดเผลอรัก NC20+ กำลังลง

| Bad' Vegas สถานะห้ามรัก NC20+ จบ

| Bad' Mile กักขังรัก NC20+ จบ

 http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/1978811/1253379350-member.jpg

 

รุ่นลูกในเซ็ต [H.R.B] หล่อ.รวย.เลว

| Foul-mouthed ผู้ชายปากหมา 18+ (Nakhun&Jinnie) |

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

#ณคุณคนปากหมา (ลูกเฮียวีคนโหด)

 

 | To be reserved ผู้ชายหวงตัว 18+ (Kaizen&Jao-oei) |

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

#ไคเซ็นคนหยิ่ง (ลูกเฮียริวคนมึน)

 

 | Doll's mine ผู้ชายเล่นตุ๊กตา 18+ (Typhoon&Kanom-pie|

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

#ไต้ฝุ่นกินขนมพาย (ลูกเสือต้นหนาว)

 

***ฝากติดตามด้วยนะคะ***

หากมีคำผิดขออภัย หากว่างจะเข้ามาแก้ไข หากไม่ถูกใจโปรดบอก หากชอบโปรดคอมเม้นและกดถูกใจ

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/950535617.gif

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ taehyung gif

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ จอนจองกุก 2017

 มีเพจแล้วจ้า!!!!!! พูดคุยปรึกษาได้ทุกเรื่องจ้า ทักมาเลยพร้อมตอบเสมอ

เพจ : Future432

 

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/1978811/311014252-member.jpg

 

 ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ แทฮยอง gif

 

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง

 

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ jungkook fake love

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ v fake love

ผู้ชายในนี้หล่อทุกคนนนนนนนนนนนน

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น