ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รุ่นพี่สอนเสียว -5- ก็ฉันชอบเธอ..

ชื่อตอน : รุ่นพี่สอนเสียว -5- ก็ฉันชอบเธอ..

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ค. 2563 06:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รุ่นพี่สอนเสียว -5- ก็ฉันชอบเธอ..
แบบอักษร

ฉันควรตอบเพื่อนว่ายังไงดี ตอนนี้ทั้งซีทั้งว่านต่างพากันมองหน้าฉันด้วยความสงสัย..

 

“พะ..พอดีเราโดนยุงกัดมาอะ ผิวเราแพ้ง่ายมันเลยกลายเป็นแบบนี้” ฉันตอบตะกุกตะกักพร้อมกับรีบดึงปกเสื้อนักศึกษาขึ้นมาปิดรอยเอาไว้

 

“แล้วแกไปหาหมอรึยัง แพ้เยอะขนาดนี้น่ากลัวอะ” สีหน้าว่านดูเป็นห่วงฉันมาก รู้สึกผิดจัง

 

“กะ..ก็ว่าจะไปตอนเย็นนี่แหละ เราไปเรียนกันก่อนดีกว่านะจะสายแล้ว” ฉันรีบเปลี่ยนเรื่องเพราะกลัวว่าถ้าคุยเรื่องนี้นานๆจะโดนจับได้เอา

 

สายตาของซีที่มองมาดูไม่ค่อยเชื่อในสิ่งที่ฉันพูดเลย..

 

 

หลังเลิกเรียน..

 

“ไปตี้กันอีกไหมคืนนี้” ว่านพูดชวนหน้าตาระรื่น

 

“ไปบ้าไรล่ะ จารย์สั่งงานเยอะชิบหาย กูคนนึงอะไม่ไปละ”

 

“โหไรวะไอซี หน้าตาแกดูไม่ใช่เด็กเรียนเลย”

 

“แหม่ กูไม่ได้เรียนเก่งเหมือนพวกมึงนี่ ไปกันเองเลยถ้าจะไปอะ กลับละ” ว่าจบซีก็เดินแยกออกไปอย่างหัวเสีย

 

“ดูๆไอซีมัน ผีเข้ารึไงวันนี้ ปกติชวนไม่เคยปฏิเสธิ” ว่านหันมาพูดกับฉัน

 

“ซีก็คงกลัวว่าจะติดFล่ะมั้ง ตอนเรียนอาจารย์ก็บอกอยู่นะว่าซีคะแนนน้อยเกินไป”

 

“เออชั่งหัวมัน แล้วตาลล่ะไปกับฉันมั้ย” ซวยแล้วไงฉัน จะปฏิเสธิยังไงดี

 

“เอ่อ..คือ..” อือคิดไม่ออกเลย

 

“คือ..?” ว่านพูดเชิงถาม ถ้าหาเหตุผลดีๆไม่ได้ว่านต้องโกรธฉันแน่ อ๊ะ! จริงสิ

 

“คือ..ฉะ..ฉันต้องไปหาหมอที่แพ้ยุงไง แกลืมแล้วเหรอ” โชคดีนะที่การโกหกเมื่อตอนบ่ายช่วยชีวิตฉันไว้

 

“เออว่ะ เออๆวั้นแกรีบไปหาหมอเถอะ เดี๋ยวฉันกบับบ้านดีกว่า” ว่านดูเซ็งมาก มันคงอยากเที่ยว

 

“อื้อๆ งั้นฉันไปก่อนนะ เจอกันพรุ่งนี้”

 

“บายๆ”

 

จากนั้นฉันกับว่านก็แยกกันไปคนละทาง ฉันกดโทรหาให้คนรถที่บ้านมารับ ส่วนตัวเอวก็ยืนรออยู่ที่หน้ามหาลัย

 

เอี๊ยดด! ขณะที่ฉันกำลังยืนรอคนรถมารับอยู่นั้นก็มีรถคันนึงมาจอดอยู่ตรงหน้าฉัน แน่นอนว่าไม่ใช่รถของคนที่บ้านฉันแน่ๆ

 

“ไง” กระจกถูกเลื่อนลงพร้อมกับคำทักทายจากผู้ชายที่ฉนเพิ่งมีอะไรด้วยเมื่อคืน..

 

“พะ..พี่เตอร์..”

 

พอเห็นว่าเป็นพี่เตอร์หัวใจฉันมันก็เต้นแรงขึ้นมา ดวงตามันสั่นระริกไปหมด ความรู้สึกแปลกๆก่อตัวจึ้นจนฉันต้องรีบเดินหนี

 

แกร็ก! ฉันรีบสับขาเดินให้เร็วเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูรถ พี่เตอร์คงไม่ได้วิ่งตามฉันลงมาหรอกนะ..

 

“ลูกตาล หยุดนะ ” นะ..นั่นมันเสียงพี่เตอร์นิ ให้ตายสิจะตามฉันมาทำไมกันนะ

 

“หนะ..หนูไม่หยุดหรอก” ฉันตะโกนตอบกลับไป ไม่รู้จะวิ่งตามมาทำไม ฉันเริ่มเหนื่อยแล้วนะ

 

“คิดว่าจะหนีฉันทันเหรอ!!” ใช่ ฉันหนีเขาไม่ทัน สุดท้ายก็โดนพี่เตอร์คว้าแขนเข้าจนได้

 

“ปล่อยหนูนะ!” ฉันพยายามดิ้นแต่ก็ไม่เป็นผล

 

“ไม่ปล่อยจนกว่าเราจะคุยกันรู้เรื่อง”

 

พี่เตอร์ลากฉันให้ตามเขาไป เขายัดฉันลงรถของตัวเอง จากนั้นก็เดินอ้อมไปขึ้นทางฝั่งคนขับก่อนจะเคลื่อนตัวออกไป

 

 

@คอนโดติวเตอร์..

 

รถยนต์เคลื่อนตัวเข้ามาจอดที่หน้าคอนโดแห่งหนึ่ง เขาจะพาฉันมาที่นี่อีกทำไม อย่าบอกนะว่าจะมาชวนทำเรื่องอย่างว่าอะ บอกเลยฉันไม่เอาแล้วเจ็บจะตาย

 

“ลง” พี่เตอร์เดินลงจากรถแล้วยืนรอฉันโดยใช้สายตาดุมองดันผ่านกระจกหน้ารถ

 

“เฮ้ออ” ฉันถอนหายใจออกมาหนักๆ ก่อนจะเดินลงจากรถตามเขาไป

 

“พาหนูมาที่นี่ทำไมคะ” ฉันถามขณะที่เรากำลังขึ้นลิฟต์

 

“.....” พี่เตอร์หันมามองหน้าฉันนิ่งๆ โดยที่ไม่ได้ตอบอะไร เป็นใบ้รึไง

 

ติ๊งท์! ประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้น8 พี่เตอร์ก้าวขายาวเดินนำฉันออกไป ฉันเองก็เดินตามหลังเขาไปอย่างห้ามไม่ได้

 

แกร็ก! พี่เตอร์ใช้คีย์การ์ดเปิดประตูห้องแล้วเดินนำฉันเข้าไปในนั้น

 

พอเข้ามาพี่เตอร์ก็เดินไปนั่งที่โซฟาแล้วใช้รีโมทเปิดทีวีดูอะไรไปเรื่อย โดยที่ปล่อยให้ฉันยืนเอ๋ออยู่.. อะไรของเขาเนี่ย

 

“นี่สรุปพี่พาตัวหนูมาที่นี่ทำไมคะ อย่าบอกนะว่าพาหนูมาเพื่อให้หนูมานั่งดูพี่ดูหนังอะ”

 

ฉันถามออกไปด้วยอารมณ์ที่เริ่มโมโห ก็ดูสิจะไม่ให้โมโหได้ยังไง จู่ๆก็พาฉันมาแล้วตัวเองก็ใช้ชีวิตปกติราวกับฉันเป็นอากาศธาตุยังไงยังงั้น

 

“ถ้างั้นหนูกลับละนะ” ฉันพูดขนาดนั้นพี่เตอร์ยังไม่แม้แต่จะหันมาสนใจ มันน่าน้อยใจจริงๆ

 

“ถ้าเธอก้าวขาออกจากห้องฉันไปแม้แต่ก้าวเดียวล่ะก็..คลิปเมื่อวานว่อนลงเน็ตแน่” ประโยคนี้ของพี่เตอร์ ชะงักเรียวขาของฉันให้หยุดเดินทันที..

 

เขากล้าเอาคลิปนั้นมาขู่ฉันได้ยังไง จบเรื่องไปแล้วทำไมเขาถึงไม่ยอมลบทิ้ง

 

“อะ..ไอพี่บ้า!!”

 

“ให้พูดอีกที” แววตาคมกริบตวัดจ้องหน้าฉันราวกับกำลังบอกว่าถ้าด่าฉันอีกที ฉันจะปล่อยคลิป

 

“ทำไมพี่ไม่ลบคลิปนั่นทิ้งไปคะ ถ่ายไว้เพื่อแค่ให้หนูจำเรื่องทั้งหมดได้ไม่ใช่เหรอ” ฉันหมดความอดทนกับคนอย่างพี่เตอร์จริงๆ

 

“เปล่า ถ่ายเก็บไว้แบล็คเมลล์”

 

“เพื่ออะไรคะ!” ฉันโมโหมากเลยนะที่เขาพูดออกมาแบบนั้น ไม่รู้ว่าคิดแบบนั้นจริงๆหรือแค่อยากกวนประสาทฉัน

 

“เอามันมาขู่เพื่อให้ได้อยู่ใกล้ๆเธอ”

 

“แล้วจะมาอยู่ใกล้ๆหนูทำไมคะ!” ยิ่งเขาพูดฉันก็ยิ่งโมโห

 

“ก็ฉันชอบเธอ”

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว