email-icon facebook-icon Twitter-icon

สวัสดีค่าาาาาาาาาาาา ยินดีต้อนรับเข้าสู่หน้าเพจของแพรสีนิลนักเขียนมือใหม่ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนค่ะ ❤️

สัญญารัก - ตอนที่ 3 ประทับใจแรกเจอ

ชื่อตอน : สัญญารัก - ตอนที่ 3 ประทับใจแรกเจอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ย. 2563 20:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สัญญารัก - ตอนที่ 3 ประทับใจแรกเจอ
แบบอักษร

ตอนที่ 3 ประทับใจแรกเจอ 

ครืดครืดดดด  ครืดครืดดดด

ชายหนุ่มยืดตัวขึ้นยืนตรง มือหนาล้วงโทรศัพท์มือถือออกมามองชื่อปรากฏบนหน้าจอโทรศัพท์แล้วถอนหายใจเบาๆ ด้วยความเหนื่อยหน่ายใจ นิ้วสากกดปุ่มรับสายก่อนจะกรอกเสียงลงไป

“นึกว่าตายไปแล้ว”

เสียงหัวเราะคิกคักดังมาจากปลายสาย ตามด้วยเสียงอ้อเอ้ของหญิงสาวที่โทรเข้ามา

‘นี่!!! ฉันหนังเหนียวววว กลับมาโต๊ะแล้วไม่เจอใครเลย โทรหายัยบริ้งค์ก็กลับไปแล้ว ซันจ๋ามารับหน่อยยยยย’

ซันนิ่วหน้าดึงโทรศัพท์ออกห่างหนีเสียงตะโกนดังลั่นจนลำโพงแทบแตก ยัยนี่เมาทีไรเป็นแบบนี้ทุกที เผลอกินโทรโข่งเข้าไปหรือยังไง

“เออ ๆ ๆ งั้นรอตรงนั้นแหละอย่าไปกับผู้ชายที่ไหนอีกล่ะ เดี๋ยวฉันเดินกลับไปรับ”

‘รักที่สุดดดดดดดด’

ซันหัวเราะเบา ๆ ในลำคอกับคำพูดสุดท้ายก่อนที่หญิงสาวจะกดวางสาย

เขาหันไปมองคนเมาที่ยังคงหลับอย่างสบายอกสบายใจในรถแวบนึง ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับเข้าไปด้านในคลับอีกครั้ง

อื้อออ!

คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแน่น รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเพราะถูกแอลกอฮอล์เล่นงานจนคลื่นไส้อยากอาเจียน มือเรียวรีบปลดล็อคเปิดประตูรถแล้วเดินโซซัดโซเซกลับเข้าไปด้านในคลับ

ห้องน้ำ! ห้องน้ำอยู่ไหน!!!

เคทยกมือขึ้นปิดปากแน่น อดทนไม่ให้ตัวเองเผลอปล่อยสิ่งที่กินเข้าไปทั้งคืนออกมาก่อนเวลา ขาเรียวก้าวไปตามทางเดินพยายามประคองตัวเองบนส้นสูงเดินตรงไปอย่างทุลักทุเลขณะใช้ดวงตากลมโตสอดส่ายสายตาหาห้องน้ำไปด้วย

ใครใช้ให้สร้างห้องน้ำไว้ในสุดวะ! เธอเร่งเท้ามากขึ้นเมื่อเห็นจุดหมายปลายทางอยู่ข้างหน้าอีกแค่ไม่กี่เมตร

พลั่ก!!!

“ว๊ายยยยยย”

ร่างสูงโปร่งของใครบางคนพุ่งพรวดออกมาจากห้องน้ำชายกะทันหัน ทำให้เคทที่มัวแต่จับจ้องไปที่ประตูห้องน้ำหญิงซึ่งอยู่ถัดไป หลบไม่ทันและชนเข้าเต็มแรง

เคทก้าวถอยออกห่างก่อนจะร้องโอ๊ยเสียงดังเมื่อข้อเท้าบางเกิดพลิกจนร่างเล็กหงายหลัง เอวคอดถูกรวบกลับไปอยู่อ้อมกอดของคนแปลกหน้าอีกครั้งอย่างไม่ทันตั้งใจ

“อุ๊บส์!!”

มือเรียวยกขึ้นปิดปากแน่นรู้สึกท้องไส้ปั่นป่วนจนถึงขีดสุด ใบหน้ามีเหงื่อเม็ดเล็กผุดตามหน้าผากและไรผมจนเปียกชื้น

เธอใช้มืออีกข้างที่ยังว่างทุบอกกว้างรัวๆ เป็นสัญญาณให้ปล่อยเธอก่อน

แต่เหมือนอีกฝ่ายจะยังไม่เข้าใจความต้องการ ดูได้จากใบหน้าคมที่ตอนนี้ปรากฏความฉงนอย่างชัดเจน

ถ้าเจ็บก็แค่ร้องออกมา มีอะไรจะพูดก็พูดสิ จะปิดปากตัวเองอยู่ทำไม?

หญิงสาวหลับตาปี๋ ขัดขืนอย่างเต็มกำลังเมื่อถูกมือใหญ่ยึดข้อมือหมายจะดึงมือที่ปิดปากออก

ไม่นะ! อย่าทำแบบนั้นถ้าคุณไม่อยากอาบน้ำใหม่!!!

สุดท้ายแรงอันน้อยนิดของหญิงสาวก็ไม่อาจต้านทานได้ เธออ้าปากตั้งใจจะบอกให้ชายหนุ่มถอยออกไป แต่ดูท่าคงจะไม่ทันการเสียแล้ว

“ยะ...อย่า ถอยไป! อื้ออออ แหวะ”

เศษอาหารและของเหลวจำนวนมากพลั่งพลูออกมาจากปากเล็ก ราดรดไปตามตัวชายหนุ่มจนเลอะเทอะไปหมด เสื้อเชิ้ตเปรอะคราบสกปรกจนมีสภาพราวกับเพิ่งไปตกบ่อปฏิกูลมายังไงยังงั้น

ชายหนุ่มเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง มือหนาค่อยๆ ถอดเสื้อสูทลงทิ้งกับพื้นตามด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ไม่ขาวอีกต่อไป สายตาคมกริบจ้องมองตัวต้นเหตุเขม็งราวกับกำลังฉีกร่างเธอออกเป็นชิ้นๆ

เคทอ้าปากค้างยังช็อคกับภาพตรงหน้าไม่หาย ถึงเธอจะชอบอ่อยหนุ่มหล่อแต่ก็ไม่ใช่การอ่อยด้วยสิ่งนี้ เหอะๆ คงรู้สึกถึงความประทับใจแรกเจอแบบสุดๆ

“ฉะ...ฉัน ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ อุ๊บส์!!!”

หญิงสาวผลักร่างสูงให้พ้นทางก่อนจะพุ่งตัวไปยังห้องน้ำหญิง ก่อนโก่งตัวอาเจียนปลดปล่อยเอาทุกอย่างที่สร้างความปั่นป่วนในร่างกายออกมาอีกระรอกจนหมด

“ฮืออออ แสบคอไปหมดแล้ว”

เคทกวักน้ำมาล้างหน้าล้างตาพลางตบแก้มตัวเองเบาๆ เพื่อเรียกสติ

ปกติเธอดื่มหนักแค่ไหนก็ไม่ค่อยแฮงค์หรืออาเจียน แต่ทำไมครั้งนี้ถึงได้ยับเยินนักล่ะยัยเคท!?

หลังทำธุระส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวรีบเดินออกมาจากห้องน้ำเพื่อกลับมารับผิดชอบในการกระทำของตัวเอง แต่ทว่าชายแปลกหน้าคนนั้นก็หายตัวไปเสียแล้ว เหลือไว้เพียงเสื้อผ้าท่อนบนที่ถูกโยนทิ้งอยู่บนพื้นราวกับเป็นขยะเปียกชิ้นหนึ่ง

เคทใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้หนีบเสื้อผ้าขึ้นมา ย่นจมูกเบือนหน้าหนีภาพและกลิ่นที่ไม่ค่อยน่าพิสมัยมากนัก เดินย้อนกลับเข้าไปในห้องน้ำอีกครั้ง

ล้างน้ำเปล่าไปก่อนแล้วกันนะ อย่างน้อยก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย แล้วพรุ่งนี้ฉันจะพาแกไปอาบน้ำที่ร้านซักรีด

คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันสีหน้าแปลกใจเมื่อสัมผัสได้ถึงความผิดปกติที่มีความแข็งและรูปร่างสี่เหลี่ยม มือเล็กลูบคลำด้านนอกก่อนจะตัดสินใจล้วงมือเข้าไปหยิบสิ่งของที่อยู่ในกระเป๋าลับด้านในเสื้อสูทออกมา

“Holy shit!!”

โทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ล่าสุดจากค่ายผลไม้ในสภาพเปียกชื้นและหอมฟุ้งไปด้วยกลิ่นละมุดนานา เคทค่อย ๆ ทำความสะอาดและประคองของมีค่าในมือวางลงบนขอบอ่างล้างหน้าอย่างระมัดระวัง

“เป็นการกินเหล้าที่มีค่าที่สุดเท่าที่เคยกินมาเลย ดี๊ดี!!!”

ถึงปากจะบ่นแต่มือก็ทำงานไปด้วยอย่างขะมักเขม้น

ไม่ถึงห้านาทีทุกอย่างก็เรียบร้อย เธอมองผลงานในมือด้วยสีหน้าพึงพอใจ แม้จะยังไม่ใกล้กับคำว่าสะอาดแต่ทว่าก็ช่วยลดกลิ่นลงไปได้เยอะ เอาล่ะกลับบ้านได้!

ทันทีที่ก้าวขาออกมาจากคลับ ร่างบางก็ถูกคว้าไปกอดก่อนจะโดนเขย่าจนหัวสั่นหัวคลอนพร้อมกับเสียงตะคอกดุดัน

“ยัยบ้า!!! หายไปไหนมา!!! รู้ไหมว่าฉันจะบ้าตายอยู่แล้ว!!!!!”

“ขอโทษ”

เคทยิ้มแห้งทำสีหน้าสำนึกผิด ยอมรับคำด่าแต่โดยดี เพราะรอบนี้เธอประมาทเองที่ไปโดยไม่บอกไม่กล่าว แถมโทรศัพท์ก็ยังมาเจ๊งจนใช้งานไม่ได้อีกต่างหาก

“แกหายไปไหนมายะ แล้วนี่ไปเอาเสื้อใครมา เชี้ย! เหม็นมาก!! เอาไปทิ้งเลยจะเก็บกลับมาทำไม!!!!!”

ขวัญข้าวย่นจมูกรีบถอยออกห่างจากเพื่อนสาวพลางทำหน้ารังเกียจ บ้านก็รวยยังจะไปเก็บเสื้อสกปรกๆ กลับบ้านอีก งกไม่เข้าเรื่องเลยเพื่อนฉัน!!!

“พอดีฉันไปอ้วกใส่เขามาอ่ะ ก็เลยเก็บจะเอาไปซักให้เขา”

“เอ้า! แล้วแกรู้เหรอว่าจะคืนเขายังไง”

“หึ! ไม่รู้อ่ะ แต่ฉันมีไอ้นี่!!”

เคทส่ายหน้าแล้วชูตัวประกันที่เธอนำกลับมาด้วยให้เพื่อนทั้งสองดู

“อิบ้า!!! นี่แกไปฉกมือถือเขามาด้วยทำไม!!?”

ขวัญข้าวโวยวายทำหน้าจะเป็นลม รู้สึกไม่เข้าใจกับเพื่อนสาวมากขึ้นไปอีก เก็บเสื้อกลับมาว่าบ้าแล้ว นี่ถึงขนาดฉกชิงวิ่งราวเอาทรัพย์สินเขาติดมาด้วยเนี้ยนะ!!

ถึงจะโมโหแค่ไหนแต่ความเป็นห่วงก็ยังมีมากกว่า ซันกุมขมับ พ่นลมหายใจด้วยความหงุดหงิด เขาดึงหญิงสาวมาสำรวจร่างกายหาร่องรอยฟกช้ำ

เขากวาดสายตามองไปทั่วร่างบางจนแน่ใจว่าเธอปลอยภัยไร้รอยขีดข่วนเพิ่มเติม จึงจับเธอยัดกลับเข้าไปในรถยนต์ ก่อนที่เขาจะเผลอทำอะไรรุนแรงไปมากกว่านี้

บรรยากาศในรถเงียบงันเต็มไปด้วยเมฆหมอกแห่งความอึมครึม อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ทั้งยังพุ่งทะยานไปตามถนนด้วยความเร็วสูง

เคทนั่งตัวเกร็ง พลางแอบลอบชำเลืองมองสีหน้าของคนขับเป็นระยะ ๆ ในขณะที่มือเล็กยื่นเสื้อผ้าที่ยังมีกลิ่นออกไปนอกตัวรถ พยายามเกร็งแขนต้านลมและกำเสื้อเอาไว้แน่นจนแทบเป็นตะคริว

ขวัญข้าวนั่งคดตัวอยู่เบาะหลังอันแสนคับแคบบวกกับบรรยากาศมาคุของคนสองคน ทุกอย่างยิ่งดูอึดอัดขึ้นหลายเท่าตัว เธอชำเลืองมองสองคนข้างหน้าสลับกันไปมาแล้วลอบถอนหายใจเบา ๆ

เคลียกันเอาเองนะจ๊ะ รอบนี้ฉันไม่หาร!

 

 

****************** 

มาแย้วววววววว เป็นการเจอกันครั้งแรกที่ประทับจิตประทับใจมากจ้าาาาาาา พี่กวินต้องจดจำน้องไปอีกนานนน 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว