email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ศึกทรหด พยศคุณยาย'

ชื่อตอน : ศึกทรหด พยศคุณยาย'

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ย. 2563 20:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ศึกทรหด พยศคุณยาย'
แบบอักษร

"หิวไหมเอวา"

นิรา ถามคนข้างกายทันทีเมื่อเดินอยู่ที่ชั้นล่างของสนามบินสุวรรณภูมิเพื่อเตรียมไปยังพื้นที่ที่มีรถมาคอยรอรับผู้โดยสารขาเข้า

"ไม่พ่ะย่ะค่ะ"

เอวา เมื่ออยู่ในสถานที่ที่มีคนจำนวนมาก เขารีบปรับร่างกายและบุคลิกให้เป็นชายที่สุขุม ทั้งยังสอดส่องสายตาระแวดระวังภัยตามสัญชาติญาณขององครักษ์ทันที

"เอวา เรามาต่างเมืองแล้วเจ้าทำตัวปกติไม่ต้องหลบซ่อนหรอกอย่างแสดงกิริยาเป็นหญิงก็ทำเถิด ที่นี่ไม่มีใครรู้จักเราเสียหน่อยไม่เห็นจำเป็นต้องปิดบังอะไรเลยสักนิด"

นิรากล่าวกับคนข้างกาย

"หามิได้พ่ะย่ะค่ะ หากกระหม่อมทำกิริยาไม่ดีถ้าท่านฮาฟาทรงทราบกระหม่อมได้โดนสั่งปลดจากหน้าที่องครักษ์แน่"

"เราไม่เข้าใจจริงๆ ทำไมประเทศซูดานของเราต้องเข้มงวดเรื่องเพศนัก อย่างนี้รักร่วมเพศก็คงต้องหลบๆซ้อนๆ อย่างเจ้าทุกคนสินะ...."

ระหว่างที่ทั้งสองเดินสนทนากัน เอวาก็มองเห็นคนที่เตรียมมารอรับเขาและเธอ

"ทางนั้นพ่ะย่ะค่ะ..คนที่มารอรับเรา"

เอวา ผายมือไปทางหน้าประตูหนึ่ง ก่อนที่จะดันรถลากกระเป๋าสัมภาระนำนิราไปทันที

"ได้เวลา ออกรบแล้วสินะ!"

เธอพ่นลมหายใจอย่างระอาก่อนเดินตามเอวาไปแบบไม่ค่อยสบอารมณ์นัก

"สวัสดีครับกระผมคนรถบ้าน 'แก้วเจริญกุล' คุณสองคนคือองค์หญิงนิรากับคนอารักขาเอวาใช่หรือไม่ครับ"

คนรถที่วัยไม่ห่างจากเอวานัก คราวๆอายุประมาณสี่สิบได้ หากแต่เอวาดูแข็งแรง และใบหน้าอ่อนเยาว์กว่ามาก อาจเป็นเพราะด้วยลักษณะงานที่เอวาทำ จำเป็นต้องใช้ร่างกายในการปฏิบัติงานเขาจึงต้องควบคุมอาหารและดูแลตนเองให้มีกล้ามเนื้อมากกว่าไขมัน เลยส่งผลให้เอวายังคงดูเหมือนหนุ่มสามสิบต้นๆนั่นเอง

"ครับ ผมเอวา และนี่ องค์หญิงนิรา"

เอวากล่าวคราวๆก่อนช่วยคนรถยกสัมภาระเก็บหลังรถ

"พร้อมเดินทางนะครับ"

คนขับถามคนสองคนด้านหลังก่อนขับรถออกลัดเลาะรถไปทางถนนที่แออัดในกรุงเทพเพื่อไปยังบ้านแก้วเจริญกุลทันที

ใช้เวลาไม่นานรถก็นำพาผู้โดยสารมาถึงปลายทางอย่างสวัสดิภาพ

"เชิญครับ"

'เจียม' คนขับรถเดินลงมาเปิดประตูต้อนรับองค์หญิง

"นิรา หลานยาย"

เมื่อร่างบางที่รูปร่างและหน้าตาอันสระสวยก้าวพ้นตัวรถ ก็ได้ยินเสียงอันคุ้นเคยกระทบแก้วหู เธอจึงมองตามเสียงขึ้นไปทันที

"คุณยาย!!"

นิรา โผลเข้ากอด ก่อนจะโดนคุณยายหอมพวงแก้มเนียนอยู่ยกใหญ่

"มาเหนื่อยๆพักทานข้าวทานน้ำกันก่อน"

ทั้งสองกอดเอวกันเข้าบ้านและตามด้วยเสียงสนทนาต่างๆนาๆจนเสียงก้องทั่วห้องโถงไปหมด

"ไหนเรื่องมันเป็นอย่างไรทำไมเจ้าถึงโดนยายนิศาส่งตัวมาอบรมที่ไทย"

นิราทำท่าจะตอบแต่กลับโดนเอวาตอบแทนเสียก่อน

"องค์หญิงเอาแต่จับดาบจับปืน จนงานบ้านงานเรือนหาเป็นไม่ ชีคานิศาเกรงว่าถ้าวันหนึ่งองค์หญิงต้องออกเรือน จะเป็นที่อับอายได้"

เอวากล่าวก่อนปลายตามององค์หญิงตรงหน้า ซึ่งตอนนี้ใบหน้างามงองุ้มเหมือนไม่พอใจในคำตอบของเอวาอยู่

"ว๊าย...!! ตะเถนตกใต้ถุนจริงหรือนี่... โถ่...หลานยาย......ไม่เป็นไรเดี๋ยวยายจะหาโรงเรียนมารยาทที่ดีที่สุดส่งหนูเรียนเอง รับรองสามเดือนเห็นการเปลี่ยนแปลงแน่"

กรกนกลูบศรีษะหลานสาวก่อนเอ่ยขึ้นอีกประโยค

"งั้นวันเมื่อรืนเริ่มเรียนกันเลย "

"อะไรนะคะ เมื่อรืน เออ...คือ นิราเหมือนอาการไม่ค่อยดี เว้นก่อนหนึ่งอาทิตย์ค่อยเริ่มได้หรือไม่คะ"

นิรางัดลูกอ่อนอีกครั้ง

"ไม่ได้จ่ะ ยายโดนนิศากำชับมาเหมือนกันว่าต้องเริ่มให้เร็วที่สุดวันเมื่อรืนหน่ะเหมาะสมแล้ว"

กล่าวจบกรกนกก็ทานอาหารต่ออย่างมีความสุข แต่นิราสิหน้าอมทุกข์ยังกับราหูแทรก....

'ฮือออออ...นี่มันไม่ใช่แนวฉันนนนน!!!!!'

นิรากรีดร้องในใจก่อนก่ำกลืนอาหารลงคออย่างไม่ค่อยอร่อยนัก

 

ความคิดเห็น