facebook-icon Twitter-icon

#แอลมิน NC ขยี้ทุกตอน #อย่าว่าน้อง 👭

Ep -2-1 แอลผู้ไม่แพ้ใคร NCนิสๆ (ก้านแก้วผู้เร่าร้อน)

ชื่อตอน : Ep -2-1 แอลผู้ไม่แพ้ใคร NCนิสๆ (ก้านแก้วผู้เร่าร้อน)

คำค้น : unsensored,รัก,หื่น,แฟน,พี่ตินท์,มินตรา,แอล,ฟ้าลดา,ฟิต,ฟิน,ยูริ,หญิง,บ้าน,NC,เซ็กส์,รัก

หมวดหมู่ : นิยาย Yuri

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ค. 2563 21:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep -2-1 แอลผู้ไม่แพ้ใคร NCนิสๆ (ก้านแก้วผู้เร่าร้อน)
แบบอักษร

ช่วงเวลาเลิกเรียนเป็นอะไรที่ดีต่อใจ ฉันกอดคอเพื่อนสนิทเดินตรงดิ่งไปยังสนามฟุตบอลของคณะเพราะเย็นนี้พี่ตินท์ต้องซ้อม เวลาเขาสวมชุดพละ เขาดูเท่ห์สุดๆไปเลยล่ะ อร๊าย ชมแฟนตัวเองบ้างอะไรบ้างอะเนอะ 

กึก! 

ฉันชะงักไปเพราะแอลยืนพิงผนังทางลงบันไดพอที ชิ...เรื่องเมื่อเช้ายังคุกรุ่นอยู่ในอกอยู่เลย ยัยนั่นเหมือนกำลังมองหน้าฉันอย่างนั้นแหละ แต่จะมองหน้าฉันไปทำไมกัน ไม่ได้อยากรู้จักศัตรูอันดับหนึ่งซะหน่อย 

"ฉันว่าแอลมองมาที่เรา" 

ยัยฟ้าลดาก็รู้สึกอย่างนั้นหรอ แล้วทำไมยัยนี่ต้องหน้าแดงด้วยล่ะ ก็แค่ผู้หญิงเหมือนกัน  

"บ้าหรอ เราไม่รู้จักยัยนั่นซะหน่อย" 

ฉันดึงสติยัยฟ้าลดากลับมา ถึงจะอยู่คณะเดียวกัน สาขาเดียวกัน แต่ยัยนั่นลึกลับจะตาย นอกจากเหล่าแฟนคลับของยัยนั่นแล้วฉันไม่เห็นว่าหล่อนจะมีเพื่อนเลยซักคน 

"แต่ฉันอยากรู้จักอ่า" 

"เชิญทำความรู้จักเองเถอะ ฉันจะไปดูพี่ตินท์ซ้อมบอล" 

"ค่า แม่คนติดแฟน เหม็นความรัก" 

"ตกลงจะไปกับเพื่อนมั้ย" 

"ไปก็ได้" 

"ดีมากกกกกก" 

ฉันเอาแก้มมาถูแก้มของยัยฟ้าลดาด้วยความดีใจเหมือนกำลังได้ชัยชนะ มันต้องอย่างนี้สิเพื่อนรัก คนอื่นจะไปดีกว่าเพื่อนรักผู้แสนดีและน่ารักอย่างฉันได้ไงกันล่ะ 

"พอเลยๆ แกจะสิงร่างฉันอยู่แล้วยัยมินตรา" 

"ก็คนมันดีใจนี่นา" 

"เล่นใหญ่ไปค่ะ" 

ยัยฟ้าลดากรอกตามองบน แต่ช่างเถอะฉันไม่ถือสายัยนี่เลยเพราะฉันแฮปปี้ที่สุดในโลกเลย ฉันกอดแขนเพื่อนตัวดีเด่นไปที่บันได ป่านนี้พี่ตินท์คงจะวอร์มที่สนามแล้วล่ะ อร๊ายยยย อยากเห็นตอนพี่ตินท์ใส่ชุดนักฟุตบอลตัวใหม่จังเลย คงจะน่ารัก นาทีนี้ฉันไม่สนคนที่ยืนเกะกะแถวนั้นอีกต่อไปแล้ว 

"เธอไปกับฉันหน่อย" 

เสียงนั้นไม่ใช่เสียงของยัยฟ้าลดาแน่นอน แต่มาจากแอล ดวงตานั้นมองมาทางฉัน ยัยนี่พูดกับฉันหรอ 

"เธอพูดกับฉันหรอ" 

"อืม" 

"ยังไงแก รู้จักคนดังด้วย ไม่เบานะเรา" 

ยัยฟ้าลดาจ้องฉันอย่างกับจะจับผิดว่าฉันไปรู้จักกับแอลได้ไง แล้วฉันจะรู้มั้ยคะ ฉันก็ยังงงๆอยู่เหมือนกัน 

"หยุดเลยยัยฟ้าลดา" 

"ขอยืมตัวเพื่อนเธอหน่อยนะ พอดีฉันมีธุระด้วยน่ะ" 

"ได้ค่ะ" 

"ธุระอะไร พูดมาตรงนี้เลยสิฉันรีบ" 

"รีบแค่ไหนเธอก็ต้องไปกับฉันตอนนี้" 

หมับ! 

แอลไม่รอให้ฉันพูดเลยสักนิด ยัยนี่ดึงข้อมือฉันให้เดินตามมาทั้งที่ยังไม่ได้เรื่องอะไร ส่วนยัยเพื่อนตัวดีก็เอาแต่โบกมือให้ นี่มันอะกัน ยัยนี่จะพาฉันไปไหนกัน 

"เดี๋ยวสิ จะไปไหน อะไร ยังไง" 

"กลับบ้าน" 

"กลับบ้านอะไร ฉันไม่ได้อยู่บ้านเดียวกับเธอ อยากกลับก็กลับไปสิ" 

"ถ้าเธอเป็นหลานของป้ามะลิลา ฉันก็อยู่บ้านเดียวกับเธอ" 

"ห๊ะ" 

ฉันสตั๊นไปสามวินาที เมื่อแอลโชว์เบอร์ที่โทรหาสายล่าสุดซึ่งฉันจำได้ดีว่าเป็นเบอร์โทรคุณป้าของฉันเอง ยัยนี่...คือคนที่จะมาอยู่บ้านเดียวกับฉันเนี่ยนะ แอล สุรัสวดี ศัตรูหมายเลขหนึ่งเนี่ยนะ!!! 

"คุณป้าโทรมาบอกให้พาเธอกลับด้วยเพราะฉันไปเองไม่ได้" 

"ถ้างั้นรอฉันไปหาพี่ตินท์ก่อนได้มั้ยล่ะ" 

"ไม่ได้ คุณป้าให้กลับด่วน" 

อ๊าย ขัดใจจริงๆ ฉันถูกยัยแอลลากมาจนถึงลานจอดรถกันดื้อๆ ยัยนี่ออกจะเป็นลูกคุณหนู สังเกตได้จากของแบรนด์เนมที่เธอใช้ ทั้งต่างหู กระเป๋า รองเท้า รวมไปถึงรถยนต์ 

เหอะ...ถ้าบ้านจะรวยเบอร์นี้แล้วจะมาอาศัยอยู่บ้านคนอื่นเพื่อ? 

ฉันต้องคอยบอกทางยัยแอลตลอดระยะทางจากมหาวิทยาลัยไปที่บ้านของคุณป้า หล่อนไม่ได้คุยอะไรกับฉันมากนอกจากจะตอบแค่อืม ก็เราไม่ได้สนิทกันซะหน่อย 

และฉันก็ไม่อยากสนิทกับหล่อนด้วย ชิ... 

ของใช้เสื้อผ้าของแอลถูกจัดเก็บให้เป็นระเบียบในห้องของมินตราด้วยฝีมือการจัดวางของแม่บ้านมือหนึ่งที่แม่ของแอลส่งให้มาดูแลพร้อมกับลูกมือนับสิบ ป้ามะลิลาจึงไม่ต้องออกแรงขนย้ายสิ่งของใดๆนอกเสียจากแอบชะเง้อดูการทำงานสุดน่าทึ่ง 

"ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะคุณมะลิลา" 

"อ้อ จ้า" 

"คุณผู้หญิงฝากคุณมะลิลาดูแลคุณหนูช่วงที่ท่านต้องไปบริหารงานที่ต่างประเทศสักระยะ ถ้าขาดเหลืออะไรแจ้งไปยังคฤหาสน์ได้นะคะ" 

"จ้า" 

ป้ามะลิลามองไปรอบๆ เป็นระเบียบเรียบร้อยขนาดนี้คงไม่มีอะไรต้องแจ้งคฤหาสน์หรอก เธอรู้ดีว่าเพื่อนสนิทของเธอรวยมาก ยิ่งได้มรดกจากสามีเก่าซึ่งเป็นอภิมหาเศรษฐี แค่กระดิกนิ้วทุกอย่างก็ดลบันดาลได้  

"คุณหนูคงใกล้จะเลิกเรียนแล้ว พวกเราต้องขอตัวกลับก่อนนะคะ" 

"ต้องขอบคุณคุณแม่บ้านและทุกคนที่มาช่วยจัดห้องมากนะจ๊ะ" 

"ด้วยความยินดีค่ะ" 

หัวหน้าแม่บ้านกล่าวยิ้มๆแล้วพาลูกมือทั้งหมดขึ้นรถตู้ที่จอดรออยู่หน้าบ้านก่อนจะมุ่งหน้ากลับคฤหาสน์ไปก่อนที่รถสปอร์ตคันหรูราคาเกือบสิบล้านจะมาเยือน 

"ถึงแล้ว จอดที่หน้าบ้านหลังนั้นแหละ" 

ฉันชี้บอกเมื่อเรากลับมาถึงบ้านแล้ว คุณป้ายืนอยู่หน้าบ้านพอดีและกำลังมองมาทางนี้ แน่ล่ะ ตั้งแต่ขับเข้ามาในหมู่บ้านตั้งแต่ป้อมยามยันถึงที่หมายมีแต่คนเหลียวมองรถของยัยแอลทั้งนั้น อาจเป็นเพราะมันราคาแพงที่สุดเท่าที่เคยมีรถขับผ่านไปมาแถวนี้ก็เป็นได้ เหอะ...เบอร์หนึ่งยังไงก็เป็นเบอร์หนึ่งจริงๆ  

"สวัสดีค่ะคุณป้า" 

แอลยกมือไหว้คุณป้าของฉัน ดูคุณป้าสิ นอกจากจะมองแต่แอลแล้วยังไม่สนใจหลานสาวอย่างฉันด้วยซ้ำ แถมยังโอบไหล่ของยัยแอลเดินเข้าไปในบ้าน 

อร๊ายยย จะมากไปละนะใครเป็นหลานตัวจริงกันเนี่ย!!! 

"กลับมาเหนื่อยๆ เลย เข้ามานั่งข้างในก่อนหนูแอล" 

"ค่ะคุณป้า" 

"นี่หนูมินตรา ไปเอาน้ำมาให้หนูแอลหน่อยสิจ๊ะ" 

ฉันชี้มาที่ตัวเองอย่างไม่น่าเชื่อ คุณป้าใช้ฉันไปเอาน้ำมาให้ยัยแอล แถมยังชวนกันคุยไม่สนใจฉันสักนิด บ้าจริง 

ฉันเดิมดุ่มๆไปที่ตู้เย็นพลางหยิบขวดน้ำออกมาเทใส่แก้วด้วยความงอน มองยัยแอลคุยกับคุณป้าเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยขนาดนั้น ชิ... 

"น้ำมาแล้วค่ะ" 

ปึก!!! 

ฉันพูดประชดแหละ ฉันวางแก้วน้ำไว้ที่โต๊ะเสียงดังจนแอลและคุณป้าหันมามองพร้อมกัน 

"เบาๆหน่อยสิหนูมิน เดี๋ยวก็แตกกันพอดี" 

"ขอโทษค่ะคุณป้า พอดีมินตรา 'เบลอ' ไปหน่อยเพราะเรียนหนักมาก ขอตัวขึ้นห้องก่อนนะคะ" 

ฉันตีหน้ามึนแล้วรีบม้วนตัววิ่งขึ้นบันไดขึ้นไปชั้นบนทันที หึ...นี่ยังน้อยไปยัยแอล ฉันจะแกล้งเธอให้ร้องไห้ขี้มูกโป่งกลับบ้านคุณหนูของเธอไปเลย 

แต่ก่อนที่จะคิดแผนการ ขอโทรหาพี่ตินท์ทีเถอะ ไม่รู้ป่านนี้เขาจะงอนที่ฉันไม่ไปที่สนามฟุตบอล รึเปล่า งือ...อย่างอนน้องเลยนะ 

"ครับ" 

"ที่รัก ยังอยู่สนามฟุตบอลอยู่มั้ยคะ" 

"อ๋อ ครับ" 

"งือ ขอโทษนะคะพอดีมีธุระต้องกลับบ้านก่อนอ่า ไม่งอนเค้าใช่มั้ย" 

"ไม่ ไม่เลย" 

"อ่า" 

"แค่นี้ก่อนนะ ติดธุระอยู่" 

"ดะ..." 

ตุ๊ดๆๆ... 

"เดี๋ยวสิ" 

อะไรของเค้าเนี่ย พูดไม่กี่คำก็วางสายไปซะอย่างนั้น เห้อ...ฉันมองหน้าจอมือถืออยู่นานเผื่อพี่ตินท์จะโทรกลับมา  

ชิ้ง... 

ฉันจ้องหน้าจอมือถือ โอมขอให้พี่ตินท์จงโทรกลับมาไวๆ เพี้ยงงงงงงง 

ติ้งติ่ง... 

ว้าวๆๆไลน์เด้ง ฉันตกใจจนแทบทำมือถือหล่น ฮ่าาาา ต้องเป็นพี่ตินท์แน่ๆเลย อ๋อยยยย เขาส่งข้อความมาก็ยังดีมะ 

"ฟ้าลดา : ฉันอยู่สนามบอลแล้ว ผู้ดีเวอร์แก" 

ค่ะ ยัยฟ้าลดาเพื่อนสนิทของฉันต่างหากที่ส่งข้อความมา 

"มินตรา : ค่า เพื่อนถึงชวนเพื่อนไปดูผู้ไง" 

"ฟ้าลดา : แรดนะยะ" 

"มินตรา : แล้วแกเจอพี่ตินท์บ้างรึเปล่า" 

"ฟ้าลดา : ไม่เห็นอะ ฉันเห็นแค่พี่บอล พี่ออมสิน กับพวกเด็กปีสองอะ" 

"ฟ้าลดา : แล้วก็เด็กๆปีหนึ่งวัยกรุบกริบงานดีทั้งนั้นเลยอะ" 

"มินตรา : แต่พี่ตินท์บอกฉันว่าซ้อมบอลนี่" 

"ฟ้าลดา : ฉันไม่เห็นจริงๆแก" 

"ฟ้าลดา : พี่ตินท์ของแกเด่นจะตายถ้าจะมองหาอะ แต่ไม่เห็นจริงๆ" 

"มินตรา : อืมๆ ขอบใจนะ" 

แล้วพี่ตินท์ไปไหนนะ หรือว่าไปเข้าห้องน้ำพอดียัยฟ้าลดาถึงไม่เห็น แต่พี่ตินท์บอกว่าติกธุระนี่ โอ๊ย ปวดหัวไปหมดแล้ว พี่ตินท์ของฉันทำอะไรอยู่ที่ไหนกันนะ 

'ห้องเชือดของตินท์' 

"อ๊า พี่ตินท์ขาเบาๆสิคะ" 

ก้านแก้วยืนเกาะประตูห้องไว้ ร่างกายโอนเอนไปมาเพราะช่วงล่างที่ถูกรุกล้ำอย่างกระหายหื่น เธอเสียวไปหมดแล้วเพราะความร้อนแรงของคนที่โอบเอวของเธอจากด้านหลัง 

"ก็น้องแก้วน่าเอาขนาดนี้ จะให้พี่เบาได้ไงครับ" 

ตินท์ขยับแก่นกายเข้าออกแรงๆเสียจนได้ยินเสียงเนื้อกระทบกัน ให้อารมณ์หื่นพุ่งพล่านขึ้นไปเพราะน้องแก้วของเขาทั้งเอกซ์และเซ็กจัดขนาดนี้  

"แหม แล้วคุยธุระเสร็จแล้วเหรอคะ" 

"เสร็จแล้วล่ะ มาต่อธุระของเราเถอะ จะเอาให้เสร็จๆให้หายอยากไปเลย" 

"พี่ตินท์หื่นอ่า ซี๊ดส์" 

แก้วแทบจะหลอมละลาย ยิ่งตินท์ลากมือมาจับหน้าอกเค้นคลึงเบาๆ แถมยังบังคับให้เธอหันหน้ามาหาใบหน้าที่หล่อมาก เขาจูบริมฝีปากของเธอ บดขยี้ทุกส่วนที่ได้สัมผัสอย่างไม่ปราณี ก็แน่ล่ะ อารมณ์มันค้างมาจนถึงตอนนี้ก็ต้องหาที่ปลดปล่อยเป็นธรรมดา 

"วันนี้จะแจกให้กี่ดอกดี" 

"แล้วแต่พี่ตินท์เลยค่า" 

"จะจัดให้เดินไม่ได้เลย" 

"อ๊า เอาโหดเหมือนไม่โกรธใครมา" 

"อยากเอากับแก้วมานานแล้ว ขอพี่จัดให้หายอยากทีเถอะ ฟิตชิบหาย" 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว