email-icon facebook-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : #13 <จบ>

คำค้น : นิยายy,รุ่นพี่,ชายรักชาย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ค. 2563 11:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#13 <จบ>
แบบอักษร

“ ปาล์ม มะรืนนี้งาน Open House แล้วนะ ” 

“ ครับ ผมพร้อมนานแล้ว 5555 ” รุ่นพี่คนนึงในวงเตือนผม 

“ เออ.. มึงเก่ง มึงมีคนติวดี ” 

“ ก็จริง ติว..ดี..ติว ...เก่งมากด้วย ” ผมส่งสายตาไปที่พี่ต้าร์ ที่ยื่นอยู่ไม่ไกล 

วันงาน Open House ที่ลานเวทีการแสดงของชมรมดนตรี อยู่โซนด้านในหอประชุม ไม่ใหญ่มาก แต่ก็ได้รับความสนใจจากน้อง ๆ และนักศึกษามากมาย แต่ละวงก็ขึ้นร้องตามลำดับที่ได้ถูกจัดเรียงไว้ ส่วนวงของผม เล่นเป็นวงสุดท้าย 

“ ปาล์ม .. ทำไมทำหน้าแบบนี้อะ ” พี่มันเดินมาถามผม 

“ ตื่นเต้น คนเยอะเกินไป ” 

“ เอ้า… ที่แข่งรถคนเยอะกว่าไม่เห็นตื่นเต้น ” 

“ ก็อันนั้นใส่หมวกกันน็อคอยู่ ” 

“ งั้นพี่ไปเอาหมวกให้ม่ะ ...” 

“ พี่ต้าร์ ตลกใหญ่แล้วนะ ” 

“ 555 อะ อะ ไม่แกล้งแล้ว ไหนลองหลับตาสิ ” 

“ หลับตาทำไม ” 

“ เอาเถอะหน่า ทำตามที่บอก ถามเยอะจริง ๆ  ” 

“ อะ  อะ ก็ได้ ” ผมหลับตาลง 

“ จุ๊บ… ” ผมสัมผัสได้ถึงริมฝีปากนุ่ม ๆ  

“ พี่ต้าร์...” 

“ สู้ ๆ นะ พี่อยู่ข้างปาล์ม ไม่ต้องกังวล แค่มีความสุขไปกับมันก็พอแล้ว ” 

“ เหมือนจะยังไม่มีแรง ขออีกทีได้ไหม ? ” 

“ เยอะ พอแล้ว ไปเตรียมตัว ได้แล้วนะ ” 

“ 555 นึกว่าจะใจดี ” ผมลุกขึ้นเดินไปเตรียมตัวที่จะขึ้นเวที 

ถึงจะเคยร้องเพลงมาอยู่บ้าง แต่ก็เป็นการร้องเพลงเล่นในกลุ่มเพื่อน ๆ ๆเท่านั้น นี่เป็นการขึ้นเวทีครั้งแรก ของผมเลย ความตื่นเต้นอยู่ระดับ 80 ได้แล้วตอนนี้ แต่ทุกคนในวงก็ให้กำลังใจผมดีมาก โดยเฉพาะ คนสำคัญ กำลังใจสำคัญ  

“ พร้อมนะ ” พี่ต้าร์หันมาถามผม  

“ พร้อมครับ คุณแฟน ”  

“ ปาล์ม ...” พี่ต้าร์ทำเสียงดุเพราะ ผมตอบออกไมค์ ทำเอาเสียงกรี๊ดหน้าเวทีดังลั่นขึ้นมา  

“ เวทีนี้เป็นเวที แรกของผม ยังไงฝากช่วยผมร้องด้วยนะครับ ” ผมพูดไมค์อีกครั้งหลังเสียงได้ยินกรี๊ดเบาลง 

…..ไม่ว่าอะไร ……. 

Wish this love could be forever 

And our love will be forever 

Wish this love could be forever 

And ever and ever 

Wish this love could be forever 

And our love will be forever 

Wish this love could be forever 

And ever and ever 

จะยังไง... 

จะเป็นความบังเอิญหรือฟ้าตั้งใจ 

ที่มันทำให้เธอและฉันได้พบได้เจอกัน 

มีเรื่องราวให้ผูกพัน 

จนมันทำให้ได้รู้ใจ 

ว่าใคร…. 

ที่มาทำให้ความเงียบเหงาหายไป 

และมาคอยแต่งเติมรอยยิ้มให้โลกสดใส 

วันทุกวันมีความหมาย 

เธอคือใครที่ใจเฝ้ารอ 

  ( ผมดึงไมค์ออกจากขาตั้ง แล้วเดินมาร้องตรงหน้าพี่ต้าร์ที่ยืนเล่นกีต้าร์อยู่ ทำให้เสียงกรี๊ดจากคนดูดังขึ้นมาอีกครั้ง พี่ต้าร์หรี่ตา เชิงดุผม เพื่อหลบความเขิน สายตาตอนนี้ ผมอยากฟัดจริง ๆ เลย ) 

ยิ่งใกล้กับเธอเท่าไรยิ่งเจอกับความอุ่นใจ 

ใครต่อใครคนใดก็ไม่สำคัญ 

ตาสบตาสื่อใจกัน ไม่เห็นต้องพูดอะไรกัน 

เพียงเรายังมีกันจากนี้ไป 

อีกนานแค่ไหน 

เส้นทางจะแสนไกล 

ไม่ว่าอะไรเราจะเดินไปด้วยกัน 

ผ่านวันเวลา 

แค่เธอจับมือฉัน 

และฉันนั้นจะไม่ปล่อยมัน 

รักเราจะเป็นนิรันดร์ไม่มีวันคลาย 

          ( ผมเดินกลับมาที่เดิม แล้วร้องกับคนดู เวลาที่เรามีความสุข มันเป็นแบบนี้เอง ) 

จะเป็นไร 

ถ้าจักรวาลสลายหายไป 

แค่มีเธออย่างเดิมตรงนี้ไม่ว่าจะวันไหน 

เจอเรื่องใดไม่หวั่นไหว 

ยังมีเธอคอยเดินเคียงข้างกัน 

ยิ่งใกล้กับเธอเท่าไรยิ่งเจอกับความอุ่นใจ 

ใครต่อใครคนใดคนไหนก็ไม่สำคัญ 

เจอเรื่องราวมากมายร้อยพันไม่ว่าอะไรก็ไม่กลัว 

เพียงเรามีกันจากนี้ไป 

….( ดนตรีอีกครั้ง ผมเดินไปลงไปหยิบกล่องสร้อยคอ ที่เตรียมไว้ ว่าจะให้พี่ต้าร์ขึ้นมา โดยมีพี่ ๆ ในวงรู้เห็นด้วย แล้วผมก็เดินไปร้องตรงหน้าพี่ต้าร์อีกครั้ง  ).... 

อีกนานแค่ไหน 

เส้นทางจะแสนไกล 

ไม่ว่าอะไรเราจะเดินไปด้วยกัน 

ผ่านวันเวลา 

แค่เธอจับมือฉัน 

และฉันนั้นจะไม่ปล่อยมัน 

รักเราจะเป็นนิรันดร์ไม่มีวันคลาย 

“ พี่ต้าร์ เราจะจับมือกัน เดินไปด้วยกันตลอดเลยได้ไหม ” ผมหยิบสร้อยคอขึ้นมา คนดูข้างล่างส่งเสียงเชียร์  

“ ปาล์ม ทำอะไรเนี้ย ” 

“ ตั้งแต่วันที่ผมรู้ว่าต้องไปเรียนต่อ จนวันที่พี่ปฏิเสธที่จะเป็นแฟนกับผม เพราะผมเด็กเกินไป จริง ๆ ผมรู้ว่าพี่ก็รักผมตั้งแต่ 3 ปีที่แล้วนั่นแหละ แต่พี่กลัวผมไม่ไปเรียน  ตอนนี้ผมกลับมาแล้ว และผมก็ยังรักพี่อยู่ เราอยู่ด้วยกันไปตลอดเลยนะครับ ” 

ทุกคนเงียบฟังที่ผมพูด พี่ต้าร์เองก็เช่นกัน พี่ต้าร์มองสร้อยคอที่ผมถืออยู่ในมือ มันเป็นรูปกีต้าร์ ที่อยู่คู่กับรถบิ๊กไบค์ แทนสิ่งเรารัก 

“ อืม.. ก็อยู่ด้วยตั้งนานแล้วไง ” พี่ต้าร์หยิบสร้อยไปคล้องคอ เสียงกรี๊ดดังสนั่นอีกครั้ง  

  ผมโผลเข้ากอดคนตรงหน้า วันนี้ผมทำสำเร็จ ผมได้อยู่ข้างคนที่ผมรัก แล้วจริง ๆ ไม่มีใครรู้ว่าวันข้างหน้าจะเป็นยังไง เราจะได้อยู่ด้วยกันนานแค่ไหน ผมรู้แค่ วันนี้ ตอนนี้ ผมจะมีพี่ต้าร์อยู่ข้าง ๆ ก็พอแล้ว 

 

************************************************************************************ 

ขอบคุณทุกคนที่ได้อ่านเรื่องนี้ เป็นนิยายสั้น เรื่องแรก ที่เป็นแนว Y ความรักที่เกิดขึ้น ย่อมดีต่อใจเสมอ ไม่ว่าอายุไหน หรือเพศไหน ฝากเพื่อน ๆ นักอ่าน คอมเม้นแนะนำกันด้วยนะคะ ว่าอ่านแล้วเป็นอย่างไรบ้าง เรื่องต่อ ๆ ไปจะค่อย ๆ พยายามปรับปรุงให้ดีขึ้นนะคะ 

ความคิดเห็น