สำหรับนักอ่านที่สนใจเท่านั้น

ชื่อตอน : โดนหวง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ค. 2563 18:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โดนหวง
แบบอักษร

สาวใช้กับเจ้านายหื่น 

 

    ตอน โดนหวง 

 

    วันนี้เป็นวันสิ้นเดือนที่เจนนิสต้องออกไปซื้อวัตถุดิบอาหารและของใช้มาตุนไว้ในบ้าน 

 

    เธอยังไม่มีใบขับขี่เลยต้องไปขอคนขับรถขับให้โดยเธอพาลูกน้องสาวใช้ไปด้วยสองคน 

 

    เจนนิสใส่เสื้อเชิ๊ตคอปกแบบแขนสั้นและใส่กระโปรงจีบลายสก๊อตเช่นทุกวัน 

 

    "อะอ้าว! จะไปไหนกันครับ" คุณอัคคีเดินมาทักทายเจนนิส 

 

    "ไปซื้อของใช้เข้าบ้านค่ะ" เจนนิสตอบ  

 

    "ดีเลย งั้นผมไปด้วย ลุงไปล้างรถเถอะครับ" คุณอัคคีบอกคนขับรถลงมาแล้วเขาก็เดินขึ้นไปขับรถเอง 

 

    "เจ้านายขับให้เจนนิสเองเลยฮิ! ๆ ๆ " พี่ๆยืนบิดเขินอายแล้วก็ขึ้นมานั่งที่เบาะหลังสองคน 

 

    เจนนิสต้องขึ้นมานั่งบนเบาะหน้าคู่กับคุณอัคคีเพราะว่าเขาขับรถเก๋งคันเล็กของเธอ 

 

    "เอ่อ ขอบคุณนะคะ" เจนนิสหันมองคุณอัคคีที่กำลังสตาร์ทรถ วันนี้เขาใส่กางเกงวอร์มขายาวและใส่เสื้อกล้ามเห็นกล้ามแขนเป็นมัดๆเลย 

 

    "ไม่เป็นไรหรอก ผมจะไปหาซื้อไม้แบต" คุณอัคคีตอบ 

 

    "แบตมินตันหรือคะ หนูก็ชอบตีแบต เจ้านายซื้อไว้ให้เล่นที่บ้านได้ไหมคะ" พี่ๆสองคนอ้อนคุณอัคคีกันใหญ่ 

 

    "ได้สิ แข่งกันดีมั๊ยตอนเย็นๆหลังเลิกงาน" คุณอัคคีหันมาถามเจนนิส 

 

    "ได้สิคะ หนูก็เป็นนักแบตนะสมัยเรียน" เจนนิสตอบ 

 

    "ดี งั้นเย็นนี้เลย" คุณอัคคีหันบอกพี่ด้านหลังและหันมายิ้มให้เจนนิส 

 

    บรืนน! ๆ ๆ ๆ เจ้านายขับรถเก๋งสีขาวพาเจนนิสมาที่ห้าง เธอกับพี่ๆเข็นรถเข็นสองคันเพื่อซื้อข้าวของจำนวนมากเข้าบ้าน ส่วนคุณอัคคีปลีกตัวไปโซนอุปกรณ์กีฬา 

 

    ฮิ! ๆ ๆ "เอาอันนี้นะคะถูกกว่าเยอะเลย" เจนนิสหยิบข้าวของหลายชนิดมาอ่านเทียบราคาแล้วยื่นให้พี่ๆจัดเรียงลงในตระกร้า 

 

    เจนนิสคอยยื่นให้ พี่ๆรับมาวางและเข็นรถตามเหมือนเธอเป็นนายหญิงยังไงยังงั้น 

 

    "พี่ๆเลือกเองเลยค่ะ ช่วยกันจะได้ไวๆ" เจนนิสกลับเป็นกันเอง 

 

    "ได้ค่ะเจนนิส ฮิ! ๆ ๆ " พี่ๆดีใจและเดินๆวิ่งๆหยิบข้าวของมาใส่ตระกร้าอย่างสนุกสนาน 

 

    "555ครบแล้ว เราไปกินไอศรีมกัน" เจนนิสจ่ายเงินแล้วออกไอเดียพาพี่ๆป่วน 

 

    "ได้เหรอคะเจนนิส" พี่คนนึงถาม 

 

    "ได้สิคะ ก็คุณอัคคียังไม่มานี่นา" เจนนิสบอกแล้วลากรถเข็นมายืนหน้าร้านขายไอศรีม 

 

    "มาสิคะ หนูเลี้ยงเอง" เจนนิสเดินมาต่อแถวซื้อไอศรีมโคนโดนมีพี่คนใช้สองคนยืนเรียงด้านหลัง 

 

    งั่ม! ๆ ๆ ฮิ! ๆ ๆ เจนนิสยืนเลียไอศรีมและกัดกินอย่างเอร็ดอร่อย 

 

    เธอยืนรอเจ้านายอยู่ที่หน้าทางออกตรงที่แอร์เย็นๆพัดเข้ามาโดยไม่ยอมโทรหาเขา 

 

    "ซื้อไปฝากพี่ๆที่บ้านดีไหมคะ" เจนนิสถาม 

 

    "อื้มดีสิ งั้นพี่ไปซื้อให้เอง" พี่ๆสองคนบอกแล้ววิ่งกลับขึ้นมา เจนนิสจึงยืนเฝ้ารถเข็นอยู่คนเดียว 

 

    "น้องครับ ให้พี่ช่วยไหม" จู่ๆก็มีหนุ่มหล่อจากไหนไม่รู้เดินมาทักเจนนิส 

 

    "ไม่เป็นไรค่ะ รอเจ้านายค่ะ" เจนนิสบอกและยิ้มให้ 

 

    "เหอะ! ๆ ๆ มีเจ้านายด้วยหรือครับ" หนุ่มหล่อถาม 

 

    "มีค่ะ ไม่เป็นไรค่ะพี่ไปเที่ยวเถอะ" เจนนิสบอกและยืนหันข้างให้ 

 

    หนุ่มหล่องงและเดินเกาหัวออกไป 

 

    "น้องชื่ออะไรครับ" คราวนี้มีหนุ่มหล่อมากับเพื่อนถึงสามคน คนที่ตัวใหญ่สุดเข้ามายืนเกาะรถเข็นและทักเจนนิส 

 

    พวกเขาดูเป็นวัยรุ่นที่ห้าวๆอย่างกับแก๊งค์นักเล็ง คนหัวหน้าใส่สร้อยทองเส้นใหญ่ดูมีตัง 

 

    "ชื่อเจนนิสค่ะ" เจนนิสตอบ 

 

    "เหรอ พี่ชื่อโจ้นะ ขอเบอร์ได้ไหม" หนุ่มตัวใหญ่บอก 

 

    "ไม่ได้ค่ะ" เจนนิสตอบ 

 

    "ทำไมล่ะ มีแฟนแล้วเหรอ" นายโจ้ยังตื้ออีก 

 

    "ไม่มีค่ะแต่ไม่ให้" เจนนิสตอบและหันหน้าหนีอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อโดนสามหนุ่มยืนล้อมและตื้อเธอ 

 

    "งั้นพี่ขอเฟสหรือไลน์ก็ได้" นายโจ้เดินมายืนตรงหน้าเจนนิสอีก 

 

    "ไม่ให้ค่ะ หนูไม่ให้" เจนนิสบอกและหายใจฟึดฟัด  

 

     หิ! ๆ ๆ หนุ่มโจ้หัวเราะแล้วหันหลังไปยักคิ้วให้ลูกน้อง 

 

    หนุ่มอีกสองคนเข็นรถเข็นเจนนิสเดินจนเธอต้องวิ่งตาม 

 

    "เอามานะคะ อย่าทำแบบนี้" เจนนิสเดินตามรถเข็นและร้องบอก 

 

    "งั้นก็เอาเบอร์มาแลกหิ! ๆ ๆ " นายโจ้บอกและหัวเราะชอบใจ เขาดูไม่กลัวใครและเถื่อนๆเหมือนเป็นนักเล็งโตในย่านนี้ 

 

    หมับ! "เอามานะ" เจนนิสดึงรถเข็นสองคันด้วยสองมือยื้อเเย่งกับสองหนุ่มที่เข็นหนีเธอ 

 

    เอามานะ! ปล่อย! เจนนิสอุทานเสียงดังและออกแรงดึงจนหน้าแดง 

 

    ฟุ่บบบ! โครมม! สองหนุ่มปล่อยมือจนเจนนิสผงะล้มนั่งจ้ำเบ้าตูดกระแทกพื้นด้วยแรงดึงของเธอ 

 

    5555 สามหนุ่มหัวเราะลั่น 

 

    เปรี้ยงงง! โอ๊ย! คุณอัคคีวิ่งมาจากไหนไม่รู้ เขาชกหมัดเข้าที่หน้าของนายโจ้จนมันร้องเจ็บ 

 

    นี่มืง! สองหนุ่มลูกน้องนายโจ้กระโจนเข้ามากำหมัดชกคุณอัคคีพร้อมๆกัน 

 

    ตุ๊บบบ! โครมม! คุณอัคคีถีบท้องคนนึงล้มลงไปนอนกอดท้องด้วยความจุก 

 

    เปรี้ยง! อีกคนชกหมัดเข้าที่ปากคุณอัคคีจนได้ 

 

    โอ๊ย! เขาร้องและเอามือปิดปากที่กำลังแตกจนเลือดไหล 

 

    คุณอัคคี! เจนนิสลุกยืนร้องตกใจเมื่อเห็นคุณอัคคีเจ็บตัว 

 

    ว๊าย! ๆ ๆ คนรอบๆตกใจร้องและมุงดูอยู่ห่างๆ 

 

    มืง! คุณอัคคีชกสวนหนุ่มคนนั้นเข้าที่ท้องดังปั๊ก! 

 

    เปรี้ยง! โครมมม! เขาฟันศอกตามเข้าที่หน้าของมันจนล้มลงไปนอนสลบแบบไม่ได้ร้องซักแอะ 

 

    "คุณอัคคี ระวังค่ะ" เจนนิสตกวจและชี้มาที่นายโจ้ 

 

    นายโจ้คนหัวหน้าวิ่งเข้ามาทางหลังคุณอัคคีแล้วล็อคแขนสองข้างของเขาไว้. 

  

    "เอามันเลย" นายโจ้สั่งลูกน้องที่โดนถีบลุกมาชกท้องคุณอัคคี 

 

    ตุบ! โอ๊ย! คุณอัคคีร้องเจ็บแต่สู้กลับไม่ได้เพราะโดนล็อคแขนจากด้านหลังอยู่ 

 

    คุณอัคคี ฮือ! ๆ ๆ เจนนิสร้องอุทานลั่นด้วยน้ำตาที่ไหลพร่าก 

 

    ตุบ! ๆ ๆ เธอวิ่งมาหยิบไม้แบตมินตันฟาดเข้าที่หน้าของลูกน้องนายโจ้ 

 

    ป๊าบบบ! โอ้ย! สันไม้ที่เป็นเหล็กฟาดเข้าที่สันจมูกของมันจนเลือดพุ่งออกจมูก 

 

    มืงงงงง! เจนนิสกระโจนมาฟาดไม้ใส่ท้ายทอยของนายโจ้ 

 

    เปรี้ยง! ๆ ๆ ๆ ๆ โอ๊ย! ๆ ๆ นายโจ้ร้องเหมือนหมาและปรี่ถอยออกมาจากคุณอัคคี  

 

    เปรี้ยง! ๆ ๆ คุณอัคคีรัวหมัดใส่หน้าของนายโจ้จนเลือกโชก 

 

    เปรี้ยง! ๆ ๆ ๆ เจนนิสระดมหวดไม้ใส่ท้ายทอยของมันอีก 

 

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ ลูกน้องสองคนของนายโจ้รีบวิ่งหนีเมื่อเห็นตำรวจวิ่งมาไกลๆ 

 

    "พอแล้วเจนนิส พอแล้ว" คุณอัคคีร้องห้าม 

 

     ฟุ่บบ!นายโจ้ทรุดลงไปกองบนพื้น 

 

    นี่แน่ะ! ๆ ๆ เจนนิสหลับตาตีรัวไม้ใส่มันจนหยุดไม่ได้ 

 

    เปรี้ยง! โอ๊ย! ไม้แบตฟาดเข้าเต็มหน้าหล่อๆของคุณอัคคีเมื่อนายโจ้ล้มลงไปกอง 

 

    เห้ยย! เจนนิสตกใจผวา 

 

    เคร้ง! เธอโยนไม้แบตทิ้งแล้วกระโดดกอดคุณอัคคีไว้แน่นด้วยน้ำตาที่เลอะหน้าสวยๆ 

 

    "โอย! เจ็บจัง" คุณอัคคีเอามือกุมหน้าผากที่บวมปูดเป็นลูกกลมๆเพราะโดนสันไม้แบต 

 

    "ฮือ! ๆ ๆ หนูขอโทษ! ๆ " เจนนิสกอดคุณอัคคีร้องไห้อีกแล้ว 

 

    "เหอะ ๆ ๆ เธอเพิ่งจะฆ่าคนตายยังมาร้องไห้อีกเหรอ" คุณอัคคีเจ็บก็เจ็บแต่อดหัวเราะไม่ไหว 

 

    "ไม่ตายนี่คะ" เจนนิสถอยออกจากอ้อมกอดและยืนมองหัวหน้าแก๊งค์นอนร้องโอดโอย 

 

    "หยุดเลยครับ หยุดอยู่เฉยๆก่อนครับ" ตำรวจมาระงับเหตุเมื่อเรื่องจบซะงั้น  

 

    พอพี่ๆมาจึงต้องเรียกคนขับรถมาขนของกลับบ้าน คุณอัคคีกับเจนนิสต้องไปให้ปากคำที่โรงพักและเสียค่าปรับ 

 

    ส่วนนายโจ้โดนจับขังคุกเพราะมีคดีเก่าเรื่องยาเสพย์ติดที่ตำรวจกำลังต้องการตัวพอดี 

 

    พอทั้งเจ้านายและสาวใช้กลับบ้านก็โดนคุณท่านเรียกขึ้นมาสอบสวนบนห้องของเขา 

   

    เจนนิสนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นหน้าคุณท่านส่วนคุณอัคคียืนกุมมือก้มหน้าสลอน 

 

    เธอนั่งก้มหน้ามองพื้นเล่าเรื่องให้คุณท่านฟัง เธอกลัวจนไม่กล้าเงยหน้าสวยๆขึ้นมาสบตากับคุณท่านทั้งๆที่เมื่อก่อนทั้งยิ้มทั้งหัวเราะกับคุณท่าน 

 

     "อืม เรื่องที่เล่ามามันก็ควบคุมไม่ได้" คุณท่านบอก 

 

     "แต่แกใจร้อนเกินไปอัคคี ถ้าเข้ามายืนบอกพวกมันดีๆมันอาจจะหนีไปเอง" คุณท่านดุ 

 

     "แต่พวกมันยื้อเเย่งของเจนนิสนะครับพ่อ" คุณอัคคีเถียงพ่อเสียงดัง 

 

    "แล้วแกได้ลองคุยรึยังล่ะ ทำไมไม่คิดไม่คุยก่อน ถ้ามันยังถือดีตอนนั้นแกจะฆ่าจะแกงมันฉันก็ไม่ว่า" คุณท่านตวาดจนคุณอัคคีหน้าซีดยืนเกร็ง 

 

     อุ้ย! เจนนิสสะดุ้งโหยงเมื่อเธอไม่เคยเห็นคุณท่านโกรธมากขนาดนี้มาก่อน 

 

     "ส่วนเจนนิส เธอน่ะ" คุณท่านเรียก 

 

    อึ๋ยยย! เจนนิสหลับตาปี๋และยกสองมือปิดหน้าเหมือนเด็ก 

 

    "ทำดีแล้ว ถ้าตีก็ต้องตีให้มันตายหรือพิการไปเลยอย่าให้มันทำเราเจ็บ" คุณท่านกลับชมเจนนิสเสียอย่างนั้น 

 

     หาาาา! เจนนิสอ้าปากค้างอย่างเหลือเชื่อ 

 

    "แบบนี้ก็ได้เหรอพ่อ" คุณอัคคีถึงกับร้อง 

 

    "อ้าว! ถ้าเจนนิสมันไม่ช่วยแก ตอนนี้ไม่รู้ว่าฉันต้องไปรับแกที่โรงบาลหรือที่วัดกันดีล่ะ" คุณท่านบอกเสียงอ่อนลง 

 

    "มันก็จริงแหละ แต่เธอตีหัวผมโนเลยเนี่ยพ่อจะไม่ดุเธอเลยเหรอ" คุณอัคคีฟ้องพ่อขอความเป็นธรรมเมื่อเขาโดนด่าอยู่ฝ่ายเดียว 

 

    555555 คุณท่านหัวเราะลั่นจนท้องแข็งโดยไม่ว่าอะไรเจนนิสซักคำ 

 

      

      

 

    

 

 

 

      

 

   

 

    

 

     

 

 

 

 

      

 

      

 

     

 

     

 

      

 

     

 

      

 

      

 

      

 

      

 

      

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว