รร.มัธยมแห่งหนึ่ง

14/02/XXXX

วันแห่งความรัก ดอกกุหลาบ ช็อคโกแลต ตุ๊กตาถูกหยิบยื่นให้กันและกัน ใช้เป็นเครื่องแสดงถึงความรักที่ต่างฝ่ายต่างมอบให้แก่กัน

เด็กหนุ่มตัวเล็กจดจ้องไปยังดอกกุหลาบที่ขาวในมือ เขากำลังมุ่งหน้าไปหาแฟนร่างสูง ที่กำลังรออยู่ที่ม้าหินใกล้ๆประตู ซึ่งเป็นที่ประจำของคนทั้งคู่เพื่อเดินทางกลับบ้านพร้อมกัน

โอบยื่นมือมาขยี้หัวร่างบางอย่างเอ็นดู

ร่างบางรับช่อกุหลาบไปถือไว้

ยื่นกุหลาบขาว 1 ดอกให้คนรัก

ร่างบางโถมตัวเข้ากอดคนตัวสูง

โอบคว้ามือคนตัวเล็กมาจับไว้แล้วออกแรงดึงให้เดินไปพร้อมกัน

รถเมล์สายประจำที่ทั้งคู่ใช้เป็นพาหนะเดินทางในทุกวันอบอวลไปด้วยกลิ่นดอกไม้ที่เหล่านักเรียนได้รับในวันแห่งความรักแบบนี้

ทั้งสองคนยิ้มให้กัน ร่างบางใช้ไหล่ของร่างสูงเป็นที่ยึดเกาะเป็นประจำ สะดวกกว่าการยืดแขนจนสุดเพื่อจับราวด้านบน

พลั๊ก!!

โครม!!

เฮ้ยย!! พวกมึง โครม!! พลั๊ก!! ตึง!!

โอบพยายามบังร่างบางไม่ให้โดนลูกหลง เพราะมีเด็กช่างที่เพิ่งขึ้นรถมากำลังตีกัน ทำเอาผู้โดยสารคนอื่นแตกตื่น โอบโดนฟาดเข้าที่หลังขณะกำลังขยับตัวหนี

เสียงโหวกเหวกโวยวาย เสียงแตรดังลั่นไปทั่ว หลังคนขับรถเมล์ที่จอดรถกลางถนน ผู้โดยสารพาหันวิ่งออกจากรถ โอบและกัน ก็เช่นกัน

ทว่า...

ปัง!!

เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนับ ร่างสูงที่กำลังกอดคนตัวเล็กไว้แน่นทรุดลงกับพื้นถนน

เด็กหนุ่มร้องขอความช่วยเหลือ เขย่าตัวคนรักไม่ให้สลบไป

กุหลาบขาวเปื้อน เลือด เสียแล้ว

. . . .

รพ.อินเตอร์ไทม์

เจนนี่ลูกพี่ลูกน้องของโอบ กอดแฟนน้องชายไว้แน่น

พยายามเข้มแข็งเพื่อเป็นหลักให้คนตัวเล็กยึดเหนี่ยว

ร่างบางร้องไห้จนสลบไป

. . .

เจนนี่เดินประคองเด็กหนุ่มไปที่ห้องพักของน้องชายคนสนิท เธอเองก็เสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่พอเห็นว่าน้องชายปลอดภัยเธอจริงเบาใจลงมาก

ร่างบางนั่งจับมือคนที่นอนหลับใหลบนเตียงผู้ป่วยไว้แน่นราวกับกลัวว่าจะหายไป

ในใจได้แต่ภาวนาให้ร่างสูงฟื้นขึ้นมา อยากพูดคุย อยากกอด อยากเห็นรอยยิ้มของเขามากที่สุด

ร่างบางจับมือโอบมาแนบแก้ม ก่อนจะจูบเบาๆที่หลังมือ

คืนนั้นทั้งคืนคนตัวเล็กไม่มีสมาธิอ่านหนังสือเพราะมัวแต่คิดถึงคนรัก ภาพที่โอบล้มลงไปยังติดตาไม่หาย หากตอนนั้นโอบไม่ดันหลังให้ร่างบางเดินไปก่อนก็คงไม่เป็นแบบนี้

. . .

ตอนแรกก็เล่นแรงซะแล้ว ชอบ ไม่ชอบยังไงบอกด้วยน้าาา //ไรท์