ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[F.W.B.ที่รัก] -4- บอกลา NC++

ชื่อตอน : [F.W.B.ที่รัก] -4- บอกลา NC++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ค. 2563 05:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[F.W.B.ที่รัก] -4- บอกลา NC++
แบบอักษร

“แต่มิ้นท์ก็รู้สถานะของเราสองคนดีนิ”

 

 

BAIMINT : TALK

 

 

“ใช่มิ้นท์รู้ แต่มิ้นท์ห้ามมันไม่ไหวอีกต่อไปแล้วตั้ม..มิ้นท์รักตั้มมากจริงๆ..”

 

 

ฉันพูดเสียงแผ่วลงเพราะรู้ว่ายังไงก็ต้องผิดหวัง ตั้งแต่นอนด้วยกันมาตั้มไม่เคยมีท่าทีว่าจะชอบฉันอยู่แล้ว

 

 

“ขอโทษนะมิ้นท์ แต่ถ้ามีใครที่คิดเกินเลยแบบนี้..ตั้มว่าเราหยุดกันไว้แค่นี้เถอะนะ”

 

 

แม้จะเตรียมใจไว้บ้างแล้วแต่เจอเข้าจริงๆก็แอบเจ็บเหมือนกันแฮะ..

 

 

“โอเคตั้ม” ฉันไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากจะยืนส่งยิ้มให้ตั้มแบบฝืนๆ

 

 

“ก่อนแยกกัน..เอาส่งหน่อยไหม..”

 

 

“อื้อเอาสิ” อย่างน้อยๆจะได้เก็บเป็นความทรงจำครั้งสุดท้าย

 

 

พรึ่บ!

 

 

ไม่นานผ้าคลุมอาบน้ำที่ตัวฉันก็ถูกมือหนาของตั้มถอดมันออก

 

 

ตั้มเองก็กระตุกผ้าขนหนูผืนเดียวที่พันรอบเอวตัวเองโยนไปทิ้งเหมือนกัน

 

 

หมับ! ตุ้บ!

 

 

ตั้มอุ้มฉันขึ้นโดยให้สองขาฉันหนีบเอวเขาไว้ ตั้มรีบดันแผ่นหลังของฉันให้ติดกับผนังออก ขณะที่เขายังอุ้มฉันอยู่

 

 

“ท่านี้ยังไม่เคยเอา ขอหน่อยนะ”

 

 

ฉันไม่ได้ตอบอะไรได้แต่พยักหน้างึกๆให้ตั้มแทนคำตอบ

 

 

พรึ่บ! สวบ!

 

 

ตั้มไม่รอช้าใช้มือข้างนึงชักรูดท่อนเอ็นของตัวเองให้แข็งขึ้น ก่อนจะยัดมันเข้ามาในร่องสวาทของฉันทีเดียวมิดด้าม แน่นอนว่าเรายังอยู่ในท่าที่เขาอุ้มฉันอยู่

 

 

“อื้ออ ละ..ลึกจังตั้ม อ๊าา”

 

 

ฉันครางออกมาด้วยความจุก ท่อนเอ็นของเขาเข้ามาลึกมากจนเกินไป

 

 

“โอ้วว ซี๊ดด ละ..ลึกสิดี อ๊าา”

 

 

ตั้มครางตอบพร้อมกับยกตัวฉันให้สูงขึ้น ก่อนจะค่อยๆกระแทกเอวเข้ามารัวๆ สองมือจับร่างฉันโยกขึ้นลงไปพร้อมกับจังหวะรัก

 

 

ตรับ ตรับ ตรับ ตรับ!

 

 

ตั้มเร่งจังหวะกระแทกแรงกายเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง อย่างว่านี่เป็นเซ็กส์ครั้งสุดท้ายของฉันกับเขา เขาคงอยากจะเต็มที่

 

 

“อ๊ะะ อ๊าา ตะ..ตั้ม บะ..เบาหน่อย”

 

 

ฉันท้วงขึ้นเมื่อตั้มอัดกระแทกเอวสอบเข้ามารุนแรงมากเกินไป แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ได้ฟังคำท้วงของฉันเลย

 

 

“อ๊าา มะ..มิ้นท์จ๋า ซี๊ดด ฟิตฉิบ”

 

 

ตั้มครางกระเส่าพร้อมกับซุกใบหน้าลงที่ซอกคอของฉัน เขาขบเม้มมันอย่างรุนแรงหลายจุด มันต้องเป็นรอยแน่ๆเลย

 

 

ปกติตั้มไม่เคยทำแบบนี้ แต่ทำไมครั้งนี้เขาถึงได้เลือกที่จะทิ้งรอยเอาไว้กันนะ..

 

 

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!

 

 

สะโพกหนาของตั้มอัดกระแทกแรงกายเข้ามาในร่องเสียวฉันอย่างรุนแรงและป่าเถื่อน

 

 

“อ๊ะะ อ๊าา ตะ..ตั้ม ระ..แรงเกินไปแล้ว อ๊างง”

 

 

“แรงๆสิดี อ๊าา ซี๊ดดด”

 

 

ตั้มค่อยๆซุกใบหน้าลงมาที่หน้าอกของฉัน ก่อนจะใช้ปลายลิ้นตวัดเลียรัวๆไปที่หัวนมชมพูที่กำลังแข็งชูขึ้นเป็นไต

 

 

“ซี๊ดด มะ..มิ้นท์เสียว อ๊าา”

 

 

“อืมมส์ จะ..แตกแล้ว โอ๊วว”

 

 

ตั้มกระแทกกระทั้นสะโพกหนาเข้ามาแรงและรัวขึ้นหลายเท่าตัวอย่างไม่รู้จักเหนื่อย แถมปลายลิ้นยังเลียหัวนมฉันไม่หยุดอีก ฉันเสียวจนจะเสร็จอยู่แล้ว..

 

 

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!

 

 

เอวสอบกระแทกกระทั้นท่อนเอ็นเข้ามาถี่ๆรัวๆ จนเกิดเสียงลามกดังลอดไปทั่วห้อง

 

 

“อ๊าา อ๊ะะ มะ..ไม่ไหวแล้ว อื้ออ อ๊ายยย!!”

 

 

ร่างกายฉันมันกระตุกเกร็งรัวๆ เมื่อไปถึงจุดสุดยอด ภายในร่องตอดรัดท่อนเอ็นตุบๆ

 

 

“โอ้วว อ๊าา ตะ..แตกแล้วเมีย ซี๊ดด อ๊าสสส!!”

 

 

ตั้มรัวกระแทกเอวสอบเข้ามาถี่ๆแรงๆอีกไม่กี่ทีน้ำรักอุ่นๆก็พุ่งเข้ามาในร่องของฉันแรงจนฉันสัมผัสได้

 

 

ฉันรู้สึกดีกับเซ็กส์ครั้งนี้มากจริงๆ ถึงแม้ครั้งนี้จะคือครั้งสุดท้ายระหว่างฉันกับตั้มก็เถอะ..

 

 

“โชคดีนะตั้ม”

 

 

ฉันพูดขณะที่กำลังจะเดินเอาชุดนักศึกษาเข้าไปเปลี่ยนใส่ในห้องน้ำ เพื่อเตรียมตัวกลับบ้าน

 

 

“ครับ โชคดีนะ..”

 

 

ไม่รู้ว่าฉันคิดไปเองไหม แต่ฉันเหมือนสัมผัสได้ว่าตั้มเองก็ดูเศร้าๆเหมือนกัน...

 

 

ไม่หรอก ตั้มจะเศร้าได้ไง ตั้มไม่ได้คิดอะไรกับเราสักหน่อย..

 

 

@คอนโดใบมิ้นท์

 

 

หลังจากทำอะไรเสร็จหมดแล้ว ตั้มก็เป็นฝ่ายอาสาขอมาส่งฉันที่คอนโด ฉันเองก็ไม่ได้ปฏิเสธิอะไร

 

 

“.....” ฉันและตั้มนั่งเงียบกันมาพักใหญ่ทั้งๆที่รถมาจอดอยู่ที่หน้าคอนโดนี้ตั้งนานแล้ว..

 

 

“ดูแลตัวเองดีๆนะตั้ม” ในที่สุดฉันก็เป็นฝ่ายพูดออกไปก่อน เพราะทนความอึดอัดไม่ไหว..

 

 

“อื้อ มิ้นท์ด้วยนะ อย่าเผลอนอนหลับคาโทรศัพท์บ่อยๆอีกละ มันไม่ดีรู้ไหม”

 

 

ฉันไม่อยากจะเชื่อว่าตั้มจำเรื่องพวกนี้ของฉันได้ด้วย...

 

 

“อื้อ..ขอบใจนะ”

 

 

“อื้อ”

 

 

“.....”

 

 

“.....”

 

 

ต่างคนต่างเงียบอีกแล้วแฮะ..อ่า..อึดอัดจัง ฉันว่าฉันควรไปได้แล้วล่ะ..

 

 

“งั้นมิ้นท์ขึ้นห้องก่อนดีกว่า ตั้มขับรถกลับดีๆนะ”

 

 

“โอเค..”

 

 

ฉันฉีกยิ้มให้ตั้ม ก่อนจะเปิดประตูค่อยๆก้าวขาลงจากรถช้าๆ เฮ้อ...ฉันไม่อยากไปจากเขาเลย..

 

 

ฉันกลั้นใจรีบลงจากรถและรีบปิดประตู ก่อนที่มันจะตัดใจยากไปกว่านี้

 

 

ฉันเดินมารอลิฟต์เหมือนหมาหงอย ต่อไปนี้ฉันจะไม่ได้เจอไม่ได้มีอะไรกับตั้มแล้วจริงๆเหรอ..นี่ฉันยังไม่อยากจะเชื่อเลยด้วยซ้ำว่ามันเกิดขึ้นแล้วจริงๆน่ะ

 

 

“ขอผมไปด้วยคนนะครับ” ขณะที่ฉันกำลังเศร้าอยู่ จู่ๆก็มีผู้ชายหน้าตาดีคนนึงมาขอขึ้นลิฟต์ด้วย

 

 

“เชิญค่ะ^^” ฉันหันไปพูดแล้วยิ้มให้เขาอย่างเป็นมิตร

 

 

“ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไรเหรอครับ”

 

 

“ใบมิ้นท์ค่ะ แล้วคุณล่ะคะ?”

 

 

“ต้นสนครับ ยินดีที่ได้รู้จักน้าคุณใบมิ้นท์”

 

 

คุณต้นส้นพูดพร้อมกับยื่นมือมาตรงหน้าฉัน ฉันไม่รอช้าที่จะยื่นมือไปจับตอบเขาตามมารยาท

 

 

จุ้บ! พรึ่บ!

 

 

“ทำอะไรน่ะคะ!” ฉันรีบสะบัดมือออก เมื่อคุณต้นสนดึงดึงมือฉันขึ้นไปจูบอย่างถือวิสาสะ

 

 

“ผมชอบคุณนะครับ ชอบมานานแล้ว ให้โอกาสผมได้ไหมครับ..”

 

 

“.....”

 

 

ฉันยืนอึ้งไปพักใหญ่เลยที่จู่ๆเขาก็มาบอกชอบแบบนี้ ฉันควรทำยังไงดีปฏิเสธิหรือให้โอกาสเขาดี

 

 

ไม่แน่นะบางทีเขาอาจจะช่วยทำให้ฉันลืมตั้มไวๆก็ได้..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว