ขอคำหวานๆได้ไม

ชื่อตอน : ในวันที่สอง

คำค้น : เเฟนตาซี

หมวดหมู่ : นิยาย เรื่องสั้น

คนเข้าชมทั้งหมด : 157

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 05 พ.ค. 2563 21:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ในวันที่สอง
แบบอักษร

ในช่วงที่ ถึงเวลาเข้านอนเเล้ว เเจ็ค กำลังที่จะเตรียมตัวลงนอนพักผ่อน เเม้ถึงจะบอกว่าเจอกันใหม่ เเจ็ค ยังคงคิดถึง พี่เเก้ว เเละหวังตั้งใจจริง ที่จะพบกันใหม่ในวันพรุ่งนี้ เเต่คงในตอนนี้ สิ่งที่ เเจ็ค ที่จะพอทำให้หาย คิดถึง คงมีเพียงการนอนหลับฝัน ถึงพี่เเก้ว ในคํ่าคืนนี้ ผ่านพ้นไปขอให้หลับฝันดีราตรีสวัสดิ์ เเละเเล้ว เมื่อยามเเสงตะวันขึ้นมา ก็ถึงเวลาของวัน ใหม่ เเจ็ค ได้ลืมตาตื่นในตอนเช้า เเจ็ค ดันตัวเองลุกขึ้นมานั่งที่เตียงหนักใจ ในช่วงเวลายามคํ่าคืน เเจ็ครู้ดีว่า ในความฝันเเจ็คไม่ได้ฝันถึงหาพี่เเก้ว เเต่กลับ

ในความฝันเเจ็คได้ฝันถึง อะไรบางอย่าง เเจ็ค พยายาม นึกถึงในความฝันเมื่อคืน เเต่เป็นเรื่องที่น่าเเปลก เเจ็ค ไม่สามารถที่จะจำในเรื่องราวต่างๆในความฝันนั้นได้เเม้เเต่ช่วงเวลาเดียว เเต่ถึงอย่างไร เเจ็ค ก็พยายามที่จะ นึกถึงความฝันนั้นอยู่ เเต่สิ่งที่ได้กลับมา นั้น คือ นํ้าตา ได้ไหลออกมาจากดวงตาของ เเจ็ค ในช่วงเวลานั้น เเจ็คไม่สามารถเข้าใจ ในสิ่งที่เกิดขึ้นมาได้ พอเรื่อง เป็น เช่นว่านั้น

เเจ็ค จึงตัดสินใจไม่นึกถึงเรื่องของความฝันนั้น อีกต่อไป เเจ็ค ได้ลุกขึ้นออกจากเตียงไป อาบนํ้า เเต่งตัวซึ่ง พอเเต่งตัวเสร็จ เเจ็ค ได้เดินไปที่โต๊ะอาหารโดยทันที ซึ่ง ก็มีอาหารที่ ถูกเตรียมเอาไว้บน โต๊ะ เป็นที่เรียบร้อย โดยคุณพ่อของเเจ็ค ที่ได้ไปทำงาน คุมก่อสร้างก่อนเเล้ว เเจ็ค ได้ทานอาหารฝีมือ คุณพ่อของเขา อาหารที่เเสนอร่อย ซึ่งพอเเจ็ค ได้ รับประทานอาหาร เสร็จ เเจ็ค ก็ได้เรียบ ออกจากไปทันที เพื่อไปหา พี่เเก้ว พอเเจ็คเตรียมพร้อมทุกอย่างก็ ปั่นเดินทางไป ด้วย จักรยาน คันใหม่

ในการเดินทาง ใช้เวลาไม่นาน เหมือนตอนที่คิดถึงที่โหยหารำพึงรำผันอย่างยาวนาน เมื่อ เเจ็ค เดินทางมาถึงที่ เเล้ว เเจ็คได้จอดรถ จักรยาน ของเขาไว้ เเละมุ่งเดินไปหา พี่เเก้ว พอ เเจ็ค ได้มาที่ เดิม ที่พบกัน เเจ็ค ก็ได้พบ พี่เเก้ว ที่รออยู่ พี่เเก้วเธอได้มองไปทางอื่น ยังมิได้ทราบว่า เเจ็ค ได้มาหาเเล้ว พอเเจ็คได้เห็นการเป็นดังนั้นเเจ็คก็ได้ทำการ เเอบค่อยๆ ย่อง เข้าไป เพื่อที่จะทำให้พี่เขานั้น ตกกะใจ เเจ็ค ค่อยๆเดินย่องเข้าไป อย่างช้า เรื่อยๆ ค่อยๆเข้าไป "กึก" เสียงเยียบกิ่งไม้ ได้ดังขึ้นเพราะ เเจ็ค ดันประมาทเผลอไปเยียบเข้า พอเสียงเยียบกิ้งไม้ได้ดังขึ้น พี่เเก้ว รู้สึกตัวเเละ ได้หันไปมอง เเจ็ค ที่ ตามเสียง พี่เเก้วที่ดูหน้าซืดเล็กน้อย ได้เจอกับ เเจ็ค เเก้วเธอนั้นได้ทำสีหน้า ที่ดูเหมือน ว่ารู้ถึงความชั่วร้ายยย พร้อมพูดขึ้นว่า

เเก้ว : นี่ เจ้าหนู จะมาเเอบเข้ากอดที่ด้าน หลัง หรอ ไอ้เด็กลามก

เเจ็ค : ไม่ใช่ นะครับ เเค่จะเเอบเข้ามาทำ ให้ตกใจ เฉยๆ

เเก้ว : จริง หรอ เด็กอย่างนะ ไม่น่าไว้ใจหรอก

เเจ็ค : ผม ให้สัญญาเลยว่า ตัวผม ไม่ได้มีความคิดอะไร ที่เกินคำว่าพี่น้องกับพี่เเก้ว เเม้เเต่น้อย เลยครับ

เเก้ว : เป็นเเค่เด็ก เเต่คำพูดดูเป็นชาย เจ้าชู้จัง

เเจ็ค : ชั่งเรื่องนั้นเถอะ เเล้ววัน นี้ จะทำอะไรกันดีล่ะ ครับ

เเก้ว : ไม่รู้ เหมือนกัน ช่วยเเสดงความคิดเห็นหน่อยสิ

เเจ็ค : ถ้า พูดอย่างนี้ ขึ้นมา ยิ่งทำให้คิดไม่ออก น่ะสิ ครับ

เเก้ว : ถ้างั้น ไป เล่นที่บ้านพี่ไม มีอะไรเเปลกเยอะเลย นะ

เเจ็ค : ไม่เอาดีกว่าครับ ที่นั้นมันหน้ากลัว ผมจะไม่ไปอีกที่นั่นเเล้ว

เเก้ว : งั้นหรอ สำหรับเธอเเล้ว มันคงไม่ใช่สถานที่ ที่ควรไป สินะ

ทั้งสองคนนั่งคิดอยู่นานว่า ในวันนี้พวกเขาจะเล่นหรือจะทำอะไรที่มันสนุกๆในวันนี้ ดีทั้งเเจ็คเเละเเก้วนั้งคิดใคร่ครวญอยู่นานพักหนึ่ง ซึ่ง ทั้งสองต่างใช้ความคิด เพื่อหาอะไรทำในการในใช้เวลาร่วมกันซึ่งในขณะที่คิดในทันใดนั้น เเจ็คก็คิดออกขึ้นมาได้ จึงได้พูดขึ้นว่า

เเจ็ค : นี่พี่เเก้ว ครับ

เเก้ว : ว่า ไง

 

เเจ็ค : พี่เเก้ว อยู่ที่ป่าเเห่งนี้มานาน เท่าไรเเล้วหรอครับ

เเก้ว : ก็นาน มากๆ ถึงกับเรียกได้ว่า ชั่วกัป

เเจ็ค : ถ้างั้น พี่เเก้ว ช่วยเล่าเรื่อง ป่าเเห่งนี้ให้ฟังหน่อยสิครับ

เเก้ว : เรื่องมันน่าเบื่อ นะ จะอยากฟังหรอ

เเจ็ค : ถ้าในวันนี้ไม่มีการทำอะไรเลย คง จะน่าเบื่อกว่านะครับ

เเก้ว : ก็ได้ อยากฟังเรื่องตอนไหน ล่ะ

เเจ็ค : ก็ตอนประมาณ โน่นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เเก้ว : รู้เเล้วเอาตั้งเเต่เกิดเลย ใช่มั้ย

เเจ็ค : ถูกต้อง ครับ

เเก้ว : ตั้งเเต่ จำความได้ พี่ ก็อยู่ที่ป่าเเห่งนี้เเล้วล่ะ พี่ถูกช่วยจากผืนป่าให้มีชีวิต ผืนป่ามอบชีวิตให้

เเจ็ค : งั้น พี่เเก้วก็เกิดจาก กระบอกไม้ไผ่ น่ะสิครับ

เเก้ว : เกิดจากกระบอกไม้ไผ่เนี่ย นะ บ้าเพ้อเจ้อ รู้ไมว่าสิ่งมีชีวิตทุกตัวย่อมเกิดมาจากความรัก ไม่มีทางที่จะเกิดขึ้นจากสิ่งมีชีวิตที่ ไร้ความรักหรอก

เเจ็ค : พีเเก้ว บอกว่ามีชีวิตที่อยู่นี้นานมากๆ ขอถามหน่อยนะครับว่าเเล้วในสมัยก่อนกลับในสมัยนี้ เเตกต่างกันมากไมครับ

เเก้ว : ถ้าจะให้บอกว่าเเตกต่างกันไม หรอ ก็เเตกต่าง เเต่ไม่ได้ถึงกับหน้ามือเป็นหลังมือกัน มาก เพราะว่าในโลกนี้ไม่ว่ายุคสมัยใด สำหรับ มนุษย์ย่อมมีความดีเเละความชั่วอยู่ในตัวเสมอ หากจะมีอะไรที่เปลี่ยนเเปลง คงเป็นวิวัฒนาการของเทคโนโลยี เเละ ทรัพยากรที่ลดน้อย ถอยลงไป

เเจ็ค : เเล้วก่อนที่พี่เเก้วได้มาเจอ กับผม พี่เเก้วเคยมีคนรักหรือคนที่สนิทหรือ เปล่าล่ะครับ

เเก้ว : มาถามเรื่องเเบบนี้ทำไม

เเจ็ค : ก็ถามเป็นความรู้ เตรียมล่วงหน้าเพื่อเป็นผู้ใหญ่ที่ดี มั้งครับ

เเก้ว : เรื่องความรัก น่ะก็เคยมีเเต่มันเป็นเรื่องที่นาน นม ถ้าอยากจะฟัง ก็เล่าเรื่องนี้ให้ฟังได้

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว