ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : spe-I think... (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 699

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ค. 2563 12:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
spe-I think... (2)
แบบอักษร

.

 

 

.

ในที่สุดเรื่องทั้งหมดก็จบลงด้วยดี ทุกคนกลับมาใช้ชีวิตของตนอีกครั้งและด้วยความที่เฮลใช้พลังของตนไปมากในงานนี้ทำให้ร่างกายอ่อนแรงลง

"จะกลับไปยมโลกหรอ"คริสเอ่ยถามเพื่อนสนิทด้วยความห่วงใย

"อืม ต้องไปฟื้นพลังนิดหน่อยน่ะ แถมอยู่ในร่างมนุษย์มานานเกินไปแล้วด้วย"เฮลเอ่ยเนือยๆ ก้มลงมองร่างกายตัวเองที่เริ่มขาวซีดลง

"งั้นดูแลตัวเองดีๆ สำหรับที่ผ่านมาขอบคุณจากใจ"

"ไม่เป็นไรเลย ฉันเต็มใจ"เฮลยิ้มกว้าง

"ครั้งนี้นานแค่ไหน"

"อาจจะสักห้าหกปี"

"คนทางนี้ไม่เฉาตายหรือ"คนทางนี้ในความหมายของคริสคืออะไรก็รู้กันอยู่ แถมส่งยิ้มกวนตีนมาให้อีก

"ไม่หรอก..."ไม่รู้เหมือนกันว่าใครจะเฉาตายกันแน่

"เธอเองก็ทำพันธะกับเจ้านั่นไม่ใช่หรอ"

"มันช่วยฉันไม่ได้มากหรอก ขืนอยู่ร่างนานนี้นานกว่านี้ร่างมนุษย์ได้สลายไปแน่ แล้วต้องรออีกสามสิบปีกว่าฉันจะฟื้นฟูร่างมนุษย์ได้ใหม่"

"นั่นสินะ...กว่าจะได้ร่างนี้มาไม่ง่ายเลย"คริสว่าพลางมองเพื่อตัวบาง

เฮลเป็นสัตว์นรกที่มีชีวิตอยู่ยืนยาว ถ้าไม่มีผู้สืบทอด หน้าที่ปกครองนรกก็ต้องเป็นเฮลต่อไป และดูท่าว่าจะกินเวลายาวนานอีกหลายร้อยปี

"ฉันขี้เกียจจำศีลอยู่ในถ้ำแล้วนะ การออกมามีชีวิตเป็นมนุษย์บ้างมันก็ไม่แย่"

"อืม"

"เหงาแย่เลย"ปลอบใจตัวเองอีกที หากเขากลับไปครั้งนี้อาจจะกินเวลานาน เพราะต้องฝึกฝนและรวบรวมพลังใหม่กลับเข้ามาทั้งหมด ทดแทนที่สูญหายไป

ร่างกายของเฮลไม่เหมือนคนอื่น

"ไม่เหงาหรอก"

"หืม?"

"เชื่อฉันสิ"

.

 

.

3 ปีต่อมา

"เห้อ"เฮลในร่างปีศาจถอนหายใจออกมาเสียงดัง เขาต้องบำเพ็ญตบะเป็นเวลานานบางทีก็น่าเบื่อ อยากจะออกไปโลกมนุษย์แล้วช้อปปิ้งให้สุดไปเลย

หลังจากวันนั้นที่เอ่ยลาคริสเขาก็ไม่ได้บอกใครอีก

แม้แต่พญางูก็ไม่ได้บอก

ตอนนี้เวลาผ่านมาแล้วสามปีไม่รู้ว่าที่โลกมนุษย์จะเป็นยังไงบ้าง น้องฮาร์ทจะโตขึ้นไหม คริสกับแม่จะอยู่กันยังไง และไทน์จะมีคนรักใหม่หรือไม่ พญางูเป็นเช่นไรบ้าง...

เขาไม่อาจรู้เลย

ยิ่งนานวันฟื้นฟูพลังมากเท่าไหร่ กลิ่นอายพันธะในกายก็จางหายไปจนแทบไม่เหลือ

บางครั้งเขาก็เผลอลืมอีกคนไป

ความรู้สึกจุกในอกมักมีอยู่ตลอด

แต่สิ่งที่เขายังจำได้เพราะรอยเขี้ยวเล็กที่ยังคงอยู่บนต้นคอยามเปลี่ยนร่าง

เขาลูบมันทุกวันเพื่อไม่ให้ตัวเองลืม

เขาตั้งคำถามกับตัวเองว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งคู่คืออะไร ทำไมมันไม่ชัดเจน ทำไมถึงยังคลุมเครือ

แต่ยิ่งคิดถึงเท่าไหร่ ตรงรอยเขี้ยวก็ยิ่งเจ็บ เป็นเพราะอะไรเขาก็ยังไม่รู้

เขาไม่รู้อะไรเลย

ร่างของสัตว์สูงใหญ่แปรเปลี่ยนเป็นร่างมนุษย์ผิวขาวสง่า ผมสีขาวยาวจนเกือบถึงน่องขา พลังของเขาบางส่วนเก็บไว้ที่ผม ทำให้มันยาวมาก ก้าวขาเดินไปในถ้ำทมิฬ ด้านในมีแท่นศิลาสำหรับนั่งบำเพ็ญและน้ำตกโลหิตอยู่ด้านหลัง ด้านในคล้ายป่าพงไพรเพราะยามเขาอยู่ในร่างปีศาจมันจะเสริมพลังในกายมากกว่า จึงต้องจัดถ้ำนี้ให้เหมือนอยู่ในป่า

สองขาก้าวลงในสระโลหิตสีแดงเหมือนดวงตาของเขา หย่อนกายลงนั่งพิงโขคหินให้น้ำสีแดงชะล้างสิ่งสกปรกบนร่างกาย หลับตาลงผ่อนคลายไปกับเสียงธรรมชาติ

"...ล"

"เ...ล"

หืม?

"เฮล"

เฮือก!!

เฮลดีดตัวขึ้นนั่ง หันซ้ายหันขวาด้วยความร้อนรน

เสียงเหมือน...

"ฉันอยู่นี่"

เฮลมองหาต้นเสียงจึงพบกับสิ่งดำๆอยู่ด้านหน้า

งู?

เดี๋ยวนะ

"นี่หรือว่า"

"ฉันเอง...ที่รัก"

.

 

.

"เด็กบ้า นายมาที่นี่ได้ยังไง ผ่านด่านนรกมาได้ยังไงแล้วรู้ที่อยู่ของฉันได้ยังไง?!?!"

"ใจเย็นๆฉันตั้งใจจะมาหาเธอเอง"

"ยังไงเล่า"เฮลคว้าคองูใหญ่มาถาม ลิ้นสองแฉกเลียที่แก้มขาวช้าๆส่งสายตาหวานหยดมาให้อีกคน

"ฉันคิดถึงเธอ"

"คิดถึงจนเเทบบ้า"

"อึก..."เหมือนอะไรจุกอยู่ที่คอทำให้พูดไม่ออก ดวงตาเอ่อคลอด้วยน้ำใส

"ฉันรู้ว่าการมาที่นี่มันไม่ง่าย ฉันจึงฝึกฝนอย่างหนักและเรียนรู้การเข้ามาในที่แห่งนี้"

"ฮึก.."

"มันเหนื่อยและใช้เวลานานมากๆ จากหนึ่งเดือนเป็นหนึ่งปี จากหนึ่งปีเป็นสามปี ฉันรอเวลานี้ให้มาถึงเร็วๆ เพราะฉันคิดถึงเธอ"

"กว่าฉันจะบรรลุขั้นสุดได้ก็เกือบตายแต่หากฉันคิดถึงใบหน้าของเธอยามร้องครางใต้ร่างฉันมันก็ทำให้มีแรงขึ้นมาเยอะเลย"

"เด็กบ้า!!"คิดอะไรดีๆไม่คิด!!

เสียงขู่ฟ่อดังขึ้นคล้ายหัวเราะ

"ฉันคิดถึงเธอมากๆจนในใจเจ็บ..."

"และฉันก็รู้ด้วยว่าเธอคิดถึงฉันมากแค่ไหน"

"ร..รู้ได้ไง"

"รอยพวกนี้ไง มันเป็นสัญญาณจากร่างกายเธอที่เชื่อมต่อมายังฉัน ยิ่งเธอคิดถึงมากเท่าไหร่จะยิ่งเจ็บปวด ฉันก็รับรู้ได้เช่นกัน"

"////////"เฮลก้มหน้างุด ร่างกายเปลือยเปล่าและงูตัวโตอีกหนึ่งตัวอยู่ในสระโลหิต

"มะ มานี่สิ"เฮลคว้าลำตัวอีกคนเดินไปด้านหลังน้ำตก

ผ่านไปด้านในก็เป็นห้องกว้างสีทึบ ที่มีอุปกรณ์ทุกอย่างครบถ้วน

"ถ้านายเข้ามาในนี้ จะกลายร่างได้"เมื่อเฮลพูดจบ งูตัวใหญ่ก็แปรเปลี่ยนเป็นร่างกำยำสมส่วนแทน

แขนแกร่งคว้าอีกคนกอดแน่น

"ฉันอยากกอดเธอมากๆ อยากจูบเธอ อยากทำให้เธอร้องครางและเรียกชื่อฉันหวานๆทุกคืน"

"สมองนายมีแต่เรื่องแบบนี้หรอ"

"อืม มีแต่เธอ"บ้าเอ้ยยยโดนเด็กหยอดเว้ยเห้ยย

"....."เฮลกอดอีกคนซุกอกหนีอีกคน ทั้งตัวขึ้นสีแดงระเรื่อ มุมปากหยักกระตุกยิ้มร้าย

"ไม่ต้องถามว่าฉันมาได้ยังไง รู้แค่ว่าที่ฉันทำทุกอย่างก็เพื่อเธอก็พอ เข้าใจไหม"มือหยาบยกขึ้นเกลี่ยแก้มใสเอาผมทัดหูเบาๆ ส่งสายตาหวานซึ้งให้จบแทบหลอมละลาย

สามปีผ่านไปอีกคนโตจนมีเสน่ห์มากขนาดนี้เลยหรือ

"อื้อ"เฮลยกยิ้มก่อนจะคว้าคออีกคนกดจูบ สองคนกอดนัวเนียกันคลายความคิดถึงที่มากล้น

"ฉันจะไม่ทำพันธะสัญญาแล้ว..."

"...."

"แต่ฉันจะให้สัญญาแทนว่าฉันจะอยู่เคียงข้างเธอตลอดไป"

"เป็นผู้ปกครองของที่นี่ไม่ง่ายนะ"

"ฉันไม่ได้อยากเป็นผู้ปกครอง"

"??"

"ฉันอยากเป็นผัวผู้ปกครอง"

ว้อทททททททท เฮลจะตายแล้ววว

ใบหน้าขึ้นสีแดงของเฮลทำให้ในกายของพญางูร้อนขึ้น จ้องมองดวงตาสีไวน์สีดูร้อนแรงมากขึ้น ผมยาวสีขาวที่ยาวสลวยตัดกับสีดำในห้องนี้

บ้าจริงเชียว งูยักษ์มันตื่นขึ้นแล้ว

สองแขนแกร่งคว้าเอวอีกคนแนบชิด มอบจูบหวานให้อีกคนจนเกือบทรุดลงบนพื้น สองกายผลัดกันรุกและรับตามจังหวะ กายบางถูกอุ้มขึ้นพาไปที่เตียงสีดำกว้าง

พญางูหยัดตัวขึ้นจ้องมองอีกคนที่อยู่ใต้ร่าง ใบหน้าเห่อแดง ดวงตาหยาดเยิ้ม ริมฝีปากบวมสีชมพู ผมสีขาวที่สยายบนเตียงสีดำมันช่างตัดกันดีจริงๆ

คิดแล้วก็ยิ่งหอบหายใจแรง

ร่างกายเขาโหยหาอีกคนมาตลอดแต่เขาพยายามเก็บมันไว้ ไม่ให้กระต่ายตื่น แต่ตอนนี้มันถึงเวลาแล้ว

"ฉัน.."

"ทำเลย"

"...."

"ฉันก็คิดถึงนายมากเหมือนกัน"ราวกับได้รับอนุญาติ สองร่างก็แนบชิดกันอีกครั้งกดจูบไม่รู้ต่อกี่ครั้ง ร่างกายสอดประสานลึกซึ้งจนแทบลืมวันลืมคืน สองกายนอนกอดก่ายบนเตียงกว้าง เสียงร้องครางหวานดังไปทั่วบริเวณ ใบหน้าคมยกยิ้มกริ่ม กระแทกกระทั้นจนลืมเหนื่อย สองมือสอดประสาน ดวงตาสื่อถึงกัน

"ขอโทษที่ไม่ชัดเจน ขอโทษที่อ้อมค้อมจนเวลาผ่านไป"

"..."

"ขอบคุณที่รอและคิดถึงฉัน"

"อืม"

"..."

"รักนะ"

"รักเหมือนกัน"

สองแขนโอบรัดอีกคนแน่น แลกจูบหวานดูดดื่มให้แก่กัน

สามคืนหลังจากนั้น ทั้งคู่ก็มีชีวิตอยู่ด้วยกันในยมโลก พวกเขาสัญญาว่าจะอยู่เคียงข้างกันตลอดไป

เมื่อครบหกปีที่เฮลต้องเพียรตบะ ทั้งคู่ก็กลับมาที่โลกมนุษย์ และพาเฮลเข้าตระกูลแต่งตั้งให้เป็นสะใภ้ใหญ่และจะมีเฮลเพียงคนเดียว ทั้งคู่มีชีวิตที่เรียบง่ายด้วยกัน อยู่ด้วยกันสืบไป

"ฉันอยากมีลูก"

"หา??? ไม่ได้หรอกฉันเป็นผู้ชายนะ"

"เธอคิดว่าฉันเป็นใคร กระทั่งอาศัยในยมโลก กลายร่างเป็นงูปีศาจได้ เป็นผู้ยิ่งใหญ่ของปวงงูบนโลกมนุษย์ได้ มีอะไรที่ฉันทำไมได้บ้าง"

"....นั่นสินะ"

"มาเถอะที่รัก ฉันอยากมีลูกเป็นปีศาจเหมือนกัน เธอจะได้วางมือผู้ปกครองแล้วให้ลูกๆเป็นแทนไง"พญางูโน้มน้าวอีกคน คว้าอีกคนมานั่งบนตัก จูบที่ข้างแก้ม คลอเคลียเบาๆ

"อ้อ จริงด้วย แถมเด็กๆปีศาจก็โตเร็วด้วยสิ"

"ใช่ไหมล่ะ"สองมือหยาบล้วงเข้าไปในเสื้อตัวบาง จมูกโด่งซุกไซร้ที่ซอกคอขาว

"อืมม ลูกงูก็น่ารักนะ จะได้สืบต่อหัวหน้าตระกูลแทนนายด้วย"

"อืม ก็มีสักสามสี่คนเลยดีไหมล่ะ"

"สองคนก็พอแล้ว"

"เธออย่าดูถูกฉันเชียว ครั้งหนึ่งฉันสามารถสร้างคอกงูได้เลยนะ :)"

"!!!!!!"แล้วพญางูก็โน้มน้าวอีกคนได้สำเร็จ เสียงครางหวานดังไปทั่วปราสาทหลังใหญ่ เหล่าคนรับใช้และผู้ที่ทำงานต่างหน้าแดงก่ำวิ่งหนีเสียงที่ดังกึกก้อง

พญางูดุไปแล้ว!!!จะสร้างคอกงูจริงๆหรืออย่างไร?!!

แล้วหลังจากนั้น เฮลก็ได้คอกงูมาจริงๆ....

.

 

 

.

 

 

.

//จบไปแล้วกับคู่นี้นะคะ5555555 พอจะจบก็จบง่ายๆเลย เหมือนต่างคนก็ต่างไปทำหน้าที่ของตนเนอะ แล้วก็กลับมารักกันใหม่ อยู่ด้วยกันนานขึ้นไปอีก และสร้างครอบครัวที่น่ารักขึ้น ทุกๆคนก็ต้องมีชีวิตยืนยาวต่อไปนะคะ ในส่วนของสองคนนี้ สามคืนในถ้ำนั้นเหมือนคืนเข้าหอเลยค่ะ คำสัญญาคล้ายคำสาบาน คุณน้องพญางูเลยจัดหนักจัดเต็มให้คุ้มกับสามปีที่อดทนมาเลยหรืออาจจะมากกว่านั้นด้วย55555 ส่วนเหล่าเด็กที่เกิดมาจะสรุปให้เลยนะคะ

คอกงูของเฮลมีเจ็ดตัว!!!(?) นั่นแหละค่ะ แต่ว่าไปๆมาๆก็เหลือแค่สามตัวเพราะอีกสี่คนนั้นออกมาเป็นปีศาจแทน จริงๆพญางูก็แอบกินไข่ไปด้วยค่ะหน้ามืดตามัวอะไรไม่รู้ โดนเฮลโกรธไปสามวันนิรเทศไปนอนนอกบ้านอีกสามคืน แต่เด็กๆก็เติบโตมาอย่างมีคุณภาพนะคะ เป็นตัวผู้ห้าตัวตัวเมียสองตัวค่ะ เหล่าหนุ่มๆก็แบ่งไปทำงานให้พ่อเป็นเหล่างูที่แข็งแกร่ง และสาวๆก็ทำงานให้คุณแม่เป็นผู้ปกครองยมโลกที่น่าเกรงขาม เลือดในกายของเด็กๆมีทั้งของงูและปีศาจ ทำให้ยิ่งมีอิทธิพลและพลังมากขึ้นไปอีกค่ะ แทบจะเป็นคิงของโลกใบนี้แล้ว แต่ก็ใช่ว่าบ้านคิงจะไม่มีลูกนะ อิอิ

ตอนต่อไปสเปตอนสุดท้ายแล้วค่ะ คู่หลักของเรา

ขอบคุณที่ติดตามจนถึงตอนนี้เลยนะคะ ขอบคุณจากใจจริงเลย ตอนหน้าตอนสุดท้ายฝากด้วยน้าา

 

#ปะป๊าขอลูบหน่อย

(เสียงเรียกของเด็กๆที่เรียกพญางู)

 

เฮล:ลูบอะไร?

พญางู:ลูกชอบให้กลายร่างเป็นงู อยากลองลูบผิวกายงูไง

เฮล:อ๋อ ถ้าเห็นว่าแอบกินลูกอีกเมื่อไหร่ครั้งนี้ออกไปนอนนอกบ้านอาทิตย์นึง

พญางู:.....

 

อิอิอิ

 

Phatcher..

 

 

ความคิดเห็น